Nr. 501/2024 Úrskurður

KÆRUNEFND ÚTLENDINGAMÁLA

Hinn 13. maí 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 501/2024

í stjórnsýslumáli nr. KNU23080068

Kæra [...]

á ákvörðun Útlendingastofnunar

I.          Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 25. ágúst 2023 kærði[...], fd. [...](hér eftir kærandi), ríkisborgari Venesúela og Sýrlands, ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. júlí 2023, um að synja henni um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja henni um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga. Hinn 31. júlí 2023 var ákvörðun Útlendingastofnunar send talsmanni kæranda með rafrænum hætti.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Í ákvæði 7. gr. kemur fram að ákvarðanir Útlendingastofnunar sé heimilt að kæra til kærunefndar útlendingamála innan 15 daga frá því að útlendingi var tilkynnt um ákvörðunina. Kærunefnd barst kæra á ákvörðun í máli kæranda 25. ágúst 2023 en kærufresturinn sem var til 15. ágúst 2023 var þá liðinn. 

Í athugasemdum með kæru byggir kærandi á því að það sé bæði afsakanlegt að kæra hafi ekki borist fyrr og að veigamiklar ástæður mæli með því að kæran verði tekin til meðferðar, sbr. 1. og 2. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

Varðandi þá málsástæðu að afsakanlegt sé að kæra hafi ekki borist fyrr tekur talsmaður fram að hvorki hann né kærandi hafi haft vitneskju um ákvörðun Útlendingastofnunar fyrr en 25. ágúst 2023. Þá hafi talsmaður fyrir tilviljun séð hina kærðu ákvörðun á Signet transfer svæði sem hafði ekki verið opnað. Þetta megi staðfesta enda sjáist að hin kærða ákvörðun hafi fyrst verið opnuð á þeim degi. Talsmaður telur því að honum hafi ekki verið tilkynnt um ákvörðunina fyrr en þann dag. Því sé byggt á því að tilkynning Útlendingastofnunar hafi verið ófullnægjandi og að stofnunin beri ábyrgð á því að ákvarðanir hennar komist til skila.

Varðandi þá málsástæðu að veigamiklar ástæður mæli með því að kæra verði tekin til meðferðar er vísað til þess að í hinni kærðu ákvörðun er eingöngu tekið mið af þeirri staðreynd að kærandi sé ríkisborgari Venesúela. Kærandi telur að litið hafi verið fram hjá þeirri staðreynd að hún hafi engin tengsl við Venesúela fyrir utan að hafa fæðst þar og búið þar fyrstu ár ævi sinnar. Því sé í raun verið að senda hana aftur til Sýrlands. Þessi framkvæmd yrði kæranda verulega þungbær og því yrði að taka kæru hennar til meðferðar í ljósi aðstæðna.

Kærandi krefst þess að aðallega að ákvörðun Útlendingastofnunar verði felld úr gildi. Þá er haldið uppi sömu kröfum og gerðar voru fyrir Útlendingastofnun. Jafnframt er byggt á því að málsmeðferð hjá Útlendingastofnun hafi verið ábótavant og stofnunin hafi ekki sinnt rannsóknarskyldu sinni skv. 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

II.            Niðurstaða

Í 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 er kveðið á um réttaráhrif þess þegar kæra berst æðra stjórnvaldi að liðnum kærufresti. Þar segir í 1. mgr.:

„Hafi kæra borist að liðnum kærufresti skal vísa henni frá, nema:

1. afsakanlegt verði talið að kæran hafi ekki borist fyrr, eða

2. veigamiklar ástæður mæla með því að kæran verði tekin til meðferðar.“

Í 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga er því að finna tvær undantekningarreglur frá þeirri meginreglu laganna að kærumáli skuli vísað frá æðra stjórnvaldi ef kæra berst að liðnum kærufresti. Í athugasemdum við einstakar greinar í frumvarpi því sem varð að stjórnsýslulögum segir um ákvæðið að í fyrsta lagi sé gerð undantekning þegar afsakanlegt er að kæra hafi borist að liðnum kærufresti. Hér getur t.a.m. fallið undir ef stjórnvald lætur hjá líða að veita leiðbeiningar um kæruheimild skv. 20. gr. laganna eða veitt rangar eða ófullnægjandi upplýsingar. Í öðru lagi má taka mál til meðferðar ef veigamiklar ástæður mæla með því. Við mat á því hvort veigamiklar ástæður mæli með því að kæra verði tekin til meðferðar skal m.a. litið til hagsmuna aðila máls og hvort mál hafi fordæmisgildi.

Ákvörðun Útlendingastofnunar var sem fyrr segir send talsmanni kæranda með rafrænum hætti, í gegnum Signet transfer, 31. júlí 2023. Var ákvörðunin því sannanlega birt kæranda þann dag, sbr. 1. mgr. 39. gr. stjórnsýslulaga. Í ákvörðun Útlendingastofnunar var, í samræmi við 2. tölul. 2. mgr. 20. gr. stjórnsýslulaga, gerð grein fyrir kæruheimild, kærufresti og hvert kærandi skyldi beina kæru. Ekki verður séð að þær upplýsingar sem kæranda voru veittar í ákvörðun Útlendingastofnunar varðandi kæru til kærunefndar útlendingamála hafi verið ófullnægjandi eða að leiðbeiningarskyldu hafi ekki verið gætt.

Í 7. gr. laga um útlendinga kemur fram að ákvarðanir Útlendingastofnunar sé heimilt að kæra til kærunefndar útlendingamála innan 15 daga frá því að útlendingi var tilkynnt um ákvörðunina. Kveðið er á um útreikning frests í 1. mgr. 8. gr. stjórnsýslulaga á eftirfarandi hátt: ,,Þar sem kveðið er á um frest í lögum telst sá dagur, sem fresturinn er talinn frá, ekki með í frestinum.“ Samkvæmt þessu var fyrsti dagur kærufrests í máli kæranda 1. ágúst 2023 og var síðasti dagur 15 daga frestsins 15. ágúst 2023. Var kærufrestur því liðinn er kæra barst kærunefnd 25. ágúst 2023. Ljóst er að talsmaður kæranda var meðvitaður um að kærufrestur væri 15 dagar frá birtingu ákvörðunar. Í athugasemdum kæru ber talsmaður fyrir sig að hafa ekki fengið tölvupóst um að hægt væri að sækja ákvörðun Útlendingastofnunar í Signet transfer. Meðal gagna málsins er staðfesting á sendingu skráar í gegnum Signet transfer þar sem móttakandi er skráður talsmaður kæranda, með kennitölu og netfangi. Hafði kærandi því kost á að kynna sér efni ákvörðunarinnar 31. júlí 2023. Af þeim gögnum verður ekki annað ráðið en að birting ákvörðunar í máli kæranda hafi farið fram í samræmi við ákvæði 1. mgr. 39. gr. stjórnsýslulaga. Að mati kærunefndar bera gögn málsins ekki með sér að afsakanlegt hafi verið að kæra hafi borist of seint. Að framangreindu virtu er það niðurstaða kærunefndar að ekki beri að taka kæruna til meðferðar á grundvelli 1. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga.

Kærunefnd hefur farið yfir gögn málsins, þ.m.t. ákvörðun Útlendingastofnunar í máli kæranda. Að mati nefndarinnar verður hvorki séð af gögnum málsins að um slíkt fordæmisgefandi mál sé að ræða né að hagsmunir kæranda eða almannahagsmunir krefjist þess að málið verði tekin til meðferðar, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga, sbr. einnig 42. gr. laga um útlendinga. Kærunefnd hefur í fyrri úrskurðum sínum lagt til grundvallar að aðstæður í heimaríki kæranda hafi farið batnandi að undanförnu og talið endursendingu þangað tæka í tilvikum líkt og í máli kæranda. Þá verður ekki séð að ágallar hafi verið á vinnslu málsins hjá Útlendingastofnun.

Að öllu framangreindu virtu er það mat kærunefndar að vísa beri kæru þessari frá nefndinni.

Úrskurðarorð:

Kæru kæranda á ákvörðunum Útlendingastofnunar er vísað frá.

The applicant’s appeal of the decisions of the Directorate of Immigration is dismissed.

F.h. kærunefndar útlendingamála, skv. 3. mgr. 8. gr. laga um útlendinga,

Þorsteinn Gunnarsson

formaður