Úrskurður nr. 366/2025

Hinn 8. maí 2025 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 366/2025

í stjórnsýslumáli nr. KNU25030072

Kæra [...]

I. Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 19. mars 2025 kærði [...], fd. [...], ríkisborgari Rússlands (hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 13. febrúar 2025, um að vísa frá umsókn hennar um dvalarleyfi á grundvelli sérstakra tengsla við landið, sbr. 1. mgr. 101. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Af kæru má ráða að kærandi krefjist þess að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests.

Lagagrundvöllur

Í máli þessu koma einkum til skoðunar ákvæði laga um útlendinga nr. 80/2016 ásamt síðari breytingum, reglugerð um útlendinga nr. 540/2017 ásamt síðari breytingum, ákvæði stjórnsýslulaga nr. 37/1993, ákvæði laga um landamæri nr. 136/2022, stjórnarskrá lýðveldisins Íslands, sbr. lög nr. 33/1944, mannréttindasáttmáli Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994 auk annarra alþjóðlegra skuldbindinga Íslands á sviði mannréttinda eftir því sem tilefni er til.

II. Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi kom hingað til lands 1. desember 2018 og sótti um dvalarleyfi á grundvelli hjúskapar með íslenskum ríkisborgara 6. desember 2018. Útlendingastofnun synjaði umsókninni með ákvörðun, dags. 9. janúar 2020, sem staðfest var með úrskurði kærunefndar nr. 90/2020, dags. 13. mars 2020. Kærandi sótti um dvalarleyfi vegna skorts á starfsfólki 10. september 2020. Útlendingastofnun synjaði umsókninni með ákvörðun, dags. 26. júlí 2021, sem staðfest var með úrskurði kærunefndar nr. 443/2021, dags. 13. október 2021.

Kærandi lagði fram umsókn um alþjóðlega vernd á Íslandi 1. apríl 2022. Með ákvörðun, dags. 24. október 2022, synjaði Útlendingastofnun kæranda um alþjóðlega vernd ásamt því að synja henni um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða, sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Með úrskurði kærunefndar nr. 58/2023, dags. 2. febrúar 2023 var ákvörðun Útlendingastofnunar felld úr gildi og lagt fyrir stofnunina að taka mál kæranda til meðferðar á ný. Með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 15. mars 2023, synjaði Útlendingastofnun kæranda um alþjóðlega vernd ásamt því að synja henni um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Með úrskurði kærunefndar nr. 336/2023, dags. 8. júní 2023, var ákvörðun Útlendingastofnunar staðfest. Með úrskurðinum var kæranda jafnframt brottvísað og gert að sæta tveggja ára endurkomubanni, sbr. 2. mgr. 98. gr. og 2. mgr. 101. gr. laga um útlendinga. Kæranda var veittur 15 daga frestur til sjálfviljugrar heimfarar, en yfirgæfi hún landið innan frestsins yrði endurkomubann hennar fellt niður. Úrskurðurinn var birtur fyrir kæranda 9. júní 2023. Hinn 15. júní 2023 óskaði kærandi eftir því að réttaráhrifum úrskurðar kærunefndar yrði frestað. Með úrskurði kærunefndar nr. 417/2023, dags. 12. júlí 2023, var beiðni kæranda hafnað. Samkvæmt upplýsingaskýrslu heimferða- og fylgdadeildar ríkislögreglustjóra, dags. 14. febrúar 2025, var kærandi flutt til Georgíu 3. desember 2024, sbr. 7. mgr. 104. gr. laga um útlendinga, sbr. úrskurð kærunefndar nr. 336/2023. Með stjórnsýslukæru, dags. 23. janúar 2025, kærði kærandi framkvæmd handtöku og brottvísunar en kæru þeirri var vísað frá með úrskurði kærunefndar nr. 174/2025, dags. 28. febrúar 2025, sbr. 5. málsl. 5. mgr. 104. gr. laga um útlendinga.

Hinn 16. janúar 2024 lagði kærandi fram umsókn um dvalarleyfi vegna sérstakra tengsla við landið, sbr. 78. gr. laga um útlendinga. Með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 13. febrúar 2025, var umsókn kæranda vísað frá, sbr. 3. málsl. 1. mgr. 101. gr. laga um útlendinga, en ákvæðið mælir fyrir um að við endanlega ákvörðun um brottvísun skuli óafgreiddum dvalarleyfisumsóknum vísað frá. Ákvörðun Útlendingastofnunar var móttekin 5. mars 2025. Hinn 19. mars 2025 lagði kærandi fram stjórnsýslukæru vegna málsins. Með tölvubréfi kærunefndar, dags. 20. mars 2025, var kæranda veittur frestur til 3. apríl 2025 til að leggja fram greinargerð vegna málsins. Engin viðbrögð bárust frá kæranda.

III. Málsástæður og rök kæranda

Kærandi lagði ekki fram greinargerð vegna málsins.

IV. Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

Í 1. mgr. 101. gr. laga um útlendinga kemur fram að við endanlega ákvörðun um brottvísun fellur útgefið dvalarleyfi, atvinnuleyfi og ótímabundið dvalarleyfi útlendings úr gildi. Óafgreiddum umsóknum um dvalarleyfi skal þá vísað frá. Síðastnefnd málsgrein kom inn í ákvæðið með breytingarlögum nr. 149/2018, sbr. 6. gr. frumvarps til breytingalaganna. Í athugasemdum með ákvæðinu í frumvarpi því sem varð að áðurnefndum breytingalögum segir m.a. að í framkvæmd hafi reynt á það hvað verði um dvalarleyfisumsóknir sem útlendingur hefur lagt fram áður en honum er vísað brott, eftir að honum er tilkynnt um hugsanlega brottvísun eða jafnvel eftir að ákvörðun um brottvísun hafi verið tilkynnt honum en hafi ekki verið framfylgt. Með ákvæðinu sé tekinn af vafi um áhrif brottvísana á óafgreiddar umsóknir um dvalarleyfi og tiltekið sérstaklega að þeim skuli vísað frá. Þegar ákvörðun hafi verið framfylgt geti útlendingur sótt um dvalarleyfi að nýju erlendis frá.

Líkt og fram kemur í málsatvikalýsingu hefur kærunefnd fjallað um brottvísun og endurkomubann kæranda, sbr. úrskurð nefndarinnar nr. 336/2023, dags. 8. júní 2023. Niðurstaða nefndarinnar var að gera kæranda að sæta brottvísun og tveggja ára endurkomubanni með vísan til 2. mgr. 98. gr. og 2. mgr. 101. gr. laga um útlendinga. Kæranda var jafnframt veittur 15 daga frestur til þess að yfirgefa landið sjálfviljug en innan þess frests yrði endurkomubann hennar fellt úr gildi. Úrskurður kærunefndar mælir fyrir um endanlega ákvörðun á stjórnsýslustigi. Kærandi lagði fram dvalarleyfisumsókn sína 16. janúar 2024 og var hún óafgreidd við endanlega ákvörðun um brottvísun, og ber í samræmi við skýrt orðalag 1. mgr. 101. gr. laga um útlendinga að vísa umsókninni frá.

Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum yfirgaf kærandi landið 3. desember 2024, í fylgd lögreglu. Í samræmi við athugasemdir við ákvæði það er varð að 3. málsl. 1. mgr. 101. gr. laga um útlendinga, sbr. breytingalög nr. 149/2018, er kæranda heimilt að sækja um dvalarleyfi að nýju erlendis frá.

Að öllu framangreindu virtu er ákvörðun Útlendingastofnunar staðfest.

Úrskurðarorð:

Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest.

The decision of the Directorate of Immigration is affirmed.

Valgerður María Sigurðardóttir

Vera Dögg Guðmundsdóttir