Mál nr. 205/2025-Endurupptökubeiðni

 

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Beiðni um endurupptöku máls nr. 205/2025

Fimmtudaginn 10. júlí 2025

A

gegn

Vinnumálastofnun – Fæðingarorlofssjóði

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur.

Með erindi, dags. 30. júní 2025, óskaði A, eftir endurupptöku úrskurðar úrskurðarnefndar velferðarmála í máli nr. 205/2025 þar sem staðfest var ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs um að synja umsókn hans um greiðslur úr sjóðnum.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Með umsókn, dags. 24. september 2024, sótti kærandi um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði vegna fæðingar barns þann 22. október 2024. Með ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 14. október 2024, var umsókn kæranda synjað á þeirri forsendu að hann hefði ekki verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns. Kærandi fór fram á endurupptöku málsins með erindi, dags. 19. desember 2024. Með ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 24. febrúar 2025, var umsókn kæranda synjað á ný. Með úrskurði úrskurðarnefndar velferðarmála, dags. 5. júní 2025, var sú ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs staðfest.

II.  Sjónarmið kæranda

Í beiðni um endurupptöku krefst kærandi þess að úrskurðarnefnd velferðarmála ógildi ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs frá 24. febrúar 2025 og samþykki umsókn hans um greiðslur úr sjóðnum. Endurupptökubeiðni kæranda styðjist við 1. tölul. 1. mgr. 24. gr. stjórnsýslulaga, enda leggi hann nú fram gögn sem sýni svart á hvítu að hann hafi starfað um árabil í Bretlandi. Á þeim tíma hafi kærandi greitt þjóðfélagslegar tryggingar (e. National Insurance) og þar með uppfyllt skilyrði um rétt til atvinnuleysisbóta.

Kærandi lýsi jafnframt yfir töluverðum vonbrigðum yfir því að nefndin hafi einfaldlega ekki sent honum tölvupóst og óskað eftir upplýsingum, sem hefði að hans mati verið í samræmi við 10. gr. laganna, enda virðist allur úrskurðurinn hanga á atriði sem hvoru tveggja úrskurðarnefnd og kæranda hefði verið í lófa lagið að greiða úr. Þetta hafi valdið kæranda töfum og hann geri athugasemdir við að jafn illa sé farið með tíma hans og raun beri vitni. Það sé íþyngjandi fyrir kæranda á meðan ekki hefði verið meira lagt á nefndina en að senda einn stakan tölvupóst.

Þá vísi kærandi til fyrri málsástæðna og lagaraka kröfu sinni til stuðnings. Þá byggi kærandi á því að það sé borðleggjandi út frá starfsferli hans í Bretlandi að hann hefði átt rétt til atvinnuleysisbóta þar í landi. Kærandi hafi leitast við að afla staðfestingar sambærilegri þeirri er geti í ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs en ekki haft erindi sem erfiði.

III.  Niðurstaða

Óskað er eftir endurupptöku á úrskurði úrskurðarnefndar velferðarmála, dags. 5. júní 2025. Með úrskurðinum var ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 24. febrúar 2025, um að synja umsókn kæranda um greiðslur úr sjóðnum staðfest.

Samkvæmt 1. mgr. 24. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 á aðili máls rétt á því að mál sé tekið til meðferðar á ný ef ákvörðun stjórnvalds hefur byggst á ófullnægjandi eða röngum upplýsingum um málsatvik eða íþyngjandi ákvörðun um boð eða bann hefur byggst á atvikum sem breyst hafa verulega frá því að ákvörðun var tekin. Aðili máls getur einnig átt rétt á endurupptöku máls á grundvelli annarra ólögfestra reglna stjórnsýsluréttar, til að mynda ef ákvörðun stjórnvalds hefur byggst á röngum lagagrundvelli og/eða rangri túlkun lagaákvæða.

Beiðni um endurupptöku er byggð á því að niðurstaða úrskurðarnefndar velferðarmála hafi ekki verið byggð á réttum upplýsingum og lagði kærandi fram launaseðla frá árunum 2016-2021 til að staðfesta störf hans í Bretlandi. Kærandi vísaði einnig til þess að hann hefði á þeim tíma greitt þjóðfélagslegar tryggingar og þar með uppfyllt skilyrði um rétt til atvinnuleysisbóta. Hann hafi leitast við að afla staðfestingar á því en ekki haft erindi sem erfiði. 

Úrskurðarnefnd velferðarmála hefur yfirfarið úrskurð nefndarinnar með tilliti til framangreindra athugasemda. Að mati úrskurðarnefndar velferðarmála verður ekki ráðið að niðurstaða nefndarinnar hafi byggst á ófullnægjandi eða röngum upplýsingum um málsatvik, sbr. 1. mgr. 24. gr. laga nr. 37/1993, enda lágu þær upplýsingar sem fram koma í endurupptökubeiðni fyrir við uppkvaðningu úrskurðar, þ.e. að kærandi hafi starfað í Bretlandi um árabil. Líkt og fram kom í úrskurði nefndarinnar laut ágreiningur málsins að því hvort kærandi hefði starfað á innlendum vinnumarkaði á tímabilinu 22. apríl til 21. maí 2024. Þar sem engin gögn lágu fyrir sem bentu til þess var hin kærða ákvörðun staðfest. Þá verður ekki séð að kærandi eigi rétt á endurupptöku málsins á grundvelli ólögfestra reglna stjórnsýsluréttar.

Með hliðsjón af framangreindu er beiðni kæranda um endurupptöku máls úrskurðarnefndar velferðarmála nr. 205/2025 synjað.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Beiðni A, um endurupptöku máls nr. 205/2025 hjá úrskurðarnefnd velferðarmála, er synjað.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir