Mál nr. 382/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 382/2025

Miðvikudaginn 10. september 2025

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með rafrænni kæru, móttekininni 18. júní 2025, kærði A, til úrskurðarnefnd velferðarmála ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins 25. apríl 2025 þar sem umsókn kæranda um örorkulífeyri og tengdar greiðslur var synjað.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um örorkulífeyri og tengdar greiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins með rafrænni umsókn, móttekinni 29. mars 2025. Með ákvörðun stofnunarinnar, dags. 25. apríl 2025, var umsókn kæranda synjað á þeim forsendum að endurhæfing væri ekki fullreynd. Kærandi óskaði eftir rökstuðningi 27. apríl 2025 og var hann veittur með bréfi, dags. 2. júní 2025.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 18. júní 2025. Með bréfi, dags. 25. júní 2025, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins ásamt gögnum málsins. Með bréfi, dags. 27. júní 2025, barst greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 1. júlí 2025. Viðbótargagn barst frá kæranda 4. júlí 2025 og var það sent Tryggingastofnun ríkisins til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 8. júlí 2025. Athugasemdir bárust frá móður kæranda 14. júlí 2025 og voru þær sendar Tryggingastofnun ríkisins til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 16. júlí 2025. Efnislegar athugasemdir bárust ekki.  

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru er greint frá því að umsókn kæranda um örorku hafi verið synjað með bréfi, dags. 25. apríl 2025, sem hafi verið rökstutt með bréfi, dags. 2. júní 2025. Þessi niðurstaða sé kærð á eftirfarandi grundvelli. Rök stofnunarinnar séu þau að búast megi við að færni aukist með tímanum samkvæmt læknisvottorði og því sé ekki tímabært að meta starfsgetu fram að ellilífeyrisaldri en örorkumat geti aðeins orðið varanlegt.

Í fyrsta lagi sé það ekki rétt að fram komi í læknisvottorði að búast megi við að færni aukist með tímanum. Það komi meira að segja fram að allt mögulegt hafi verið reynt til að bæta líðan, líkamlega og andlega en ekkert hafi bætt líðanina til lengdar. Sjúkraþjálfun hjá B sé meira að segja lokið þar sem hún hafi ekki skilað tilætluðum árangri. Kærandi sé með slæma vefjagigt og hafi nýlega verið greindur með ME samkvæmt C sem hafi verið hjartalæknirinn hans alla tíð, en kærandi sé einnig með mjög sjaldgæfan og alvarlegan hjartagalla sem kallist Shone‘s disease. Auk þess sé kærandi með hryggskekkju og bólgur í ökklum. Lífsgæði hans séu mjög slök og bæði heimilislæknir hans og hjartalæknir séu sammála um að kærandi sé ekki í neinni stöðu til að fara út á vinnumarkað og endurhæfing sé ekki að fara að breyta hans ástandi sem hafi gjörsamlega stjórnað lífi hans meira og minna frá fæðingu. Það hafi verið morgunljóst þegar hann hafi fyrst þurft að sinna skyldumætingu s.s. í fyrsta bekk grunnskóla að hann hafi engan veginn verið fær um að lifa sama lífi og jafnaldrar hans. Kærandi hafi alltaf þurft að þola mikla líkamlega verki og mikla þreytu og orkuleysi. Vefjagigt og ME sé ekki eitthvað sem lagist í endurhæfingu eða með tímanum, heldur sé þetta eitthvað sem hann þurfi að læra að lifa með og þegar hann þurfi að hafa áhyggjur af því ofan á allt annað að geta ekki unnið sér inn pening þá sé langt því frá að vera öfundsvert líf.

Í öðru lagi eigi það ekki að bitna á kæranda að kerfið sé að breytast og eingöngu sé hægt að fá varanlega örorku. Það hvort að örorka sé tímabundin eða varanleg sé ekki að fara að breyta ástandi hans. Kærandi þekki enga jafnaldra sem öfundi hans lífsgæði svo hann voni að nefndin setji það ekki fyrir sig með þessa ákvörðun hver aldur hans sé og að einungis sé hægt að fá varanlega örorku. Kærandi voni innilega að nefndin sjái sér fært að setja sig í hans spor og sjái að það sé ekkert sem bendi til þess að ástand hans muni batna.

Í athugasemdum móður kæranda frá 14. júlí 2025 kemur fram að Tryggingastofnun hafi borist læknisvottorð frá C, hún hafi tekið eftir því að kærandi hafi gleymt að taka fram að hann hafi ekki getað stundað nám eftir grunnskóla vegna stöðugra verkja og sjúklegrar þreytu. Hann hafi misst mikið úr grunnskóla og hafi tæknilega séð fallið í 10. bekk.

Foreldrar kæranda hafi gert allt til að reyna að bæta lífsgæði hans, sem dæmi megi nefna gott mataræði, sjúkraþjálfun, kírópraktor, keypt vandað rúm til að reyna að bæta svefn, farið oft með hann til læknis til að reyna að fá einhver svör en yfirleitt hafi verið lítið um þau. Það  hafi verið gífurleg vöntun á lausnum, enda hafi á endanum komið í ljós það sem sé að hrjá kæranda sé ekki eitthvað sem lagist með endurhæfingu. Hann hafi frá unga aldri verið með ótrúlega gott geðslag. Þar sem heilsan hafi brugðist honum hafi þessi mikla þrautseigja hans og gott geðslag haldið honum gangandi. En síðustu fimm árin hafi allt farið hratt niður á við, stanslausir verkir og sjúkleg þreyta, sem hafi haft gífurleg áhrif á andlegu hliðina. Þótt kærandi reyni alltaf sitt besta þá sjái foreldrarnir, eftir því sem að hann verði eldri og vinirnir fullorðnist, að hann sé að dragast mikið aftur úr, enda sé hann hvorki fær um að stunda vinnu né nám.

III.  Sjónarmið Tryggingastofnunar ríkisins

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins kemur fram kærð sé ákvörðun stofnunarinnar, dags. 25. apríl 2025, þar sem umsókn um örorku hafi verið synjað á þeim grundvelli að endurhæfing hafi ekki verið fullreynd.

Ágreiningur málsins lúti að því hvort kærandi eigi rétt á örorkulífeyri samkvæmt 1. mgr. 25. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar. 

Örorkulífeyrir greiðist samkvæmt 1. mgr. 24. gr. og 1. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar þeim sem metnir séu til a.m.k. 75% örorku til langframa vegna afleiðinga læknisfræðilega viðurkenndra sjúkdóma eða fötlunar. Tryggingastofnun ríkisins meti örorku þeirra sem sæki um örorkubætur samkvæmt 2. mgr. 25. gr. laganna.

Hins vegar sé heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats komi, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar, 7. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð og 2. gr. reglugerðar nr. 379/1999 um örorkumat.

Um endurhæfingarlífeyri sé fjallað í 7. gr. laga um félagslega aðstoð. Í 1. mgr. segi að heimilt sé að greiða endurhæfingarlífeyri í allt að 36 mánuði þegar ekki verði séð hver starfshæfni einstaklings sem sé á aldrinum 18-67 verði til frambúðar eftir slys eða sjúkdóma. Greiðslur skuli inntar af hendi á grundvelli endurhæfingaráætlunar. Skilyrði fyrir greiðslum sé að umsækjandi taki þátt í endurhæfingu með starfshæfni að markmiði sem teljist fullnægjandi að mati framkvæmdaraðila og eigi hvorki rétt til launa í veikindaleyfi né greiðslna frá sjúkrasjóðum eða teljist tryggður samkvæmt lögum um atvinnuleysistryggingar.

Heimilt sé að framlengja greiðslutímabil samkvæmt 1. mgr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð um allt að 24 mánuði, enda sé starfsendurhæfing með það að markmiði að auka atvinnuþáttöku enn talin raunhæf að mati framkvæmdaraðila, sbr. 2. mgr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð.

Málavextir séu þeir að kærandi hafi sótt um örorkulífeyri með umsókn, dags. 29. mars 2025, og með henni hafi fylgt spurningalisti, dags. 29. mars 2025, og læknisvottorð, dags. 7. og 15. apríl 2025. Kærandi hafi óskað eftir rökstuðningi 27. apríl 2025, sem hafi verið veittur með bréfi, dags. 2. júní 2025. Tryggingastofnun hafi synjað umsókninni með bréfi, dags. 25. apríl 2025, á þeim grundvelli að endurhæfing hafi ekki verið talin fullreynd. Kærandi hafi kært þá ákvörðun.

Við mat á örorku hafi verið stuðst við þau gögn sem hafi legið fyrir.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá sjúkdómsgreiningum sem tilgreindar eru í læknisvottorði D, dags. 7. apríl 2025, ásamt upplýsingum um heilsuvanda og færniskerðingu. Samkvæmt framangreindu læknisvottorði sé það mat læknis að kærandi sé óvinnufær en að búast megi við því að færni aukist með tímanum.

Í greinargerð Tryggingstofnunar er greint frá því sem fram kemur í svörum kæranda við spurningalista vegna færniskerðingar, dags. 29. mars 2025, og því sem fram kemur í læknisvottorði, dags. 15. apríl 2025.

Í rökstuðningi Tryggingastofnunar, dags. 2. júní 2025, komi fram að umsækjandi sé í sjúkraþjálfun á vegum B vegna verkjavanda og sé með þunglyndiseinkenni samkvæmt mati sálfræðings. Búast megi við því að færni aukist með tímanum samkvæmt læknisvottorði og því ekki tímabært að meta starfsgetu fram að ellilífeyrisaldri en örorkumat geti aðeins orðið varanlegt. Endurhæfingarlífeyrir geti verið veittur í allt að 60 mánuði, berist endurhæfingaráætlun sem taki á heilsufarsvandanum.

Kæranda hafi verið synjað um örorkulífeyri með bréfi, dags. 25. apríl 2025.

Tryggingastofnun vilji ítreka að stofnuninni sé heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi um örorkumat hjá stofnuninni gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats komi, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar, 7. gr. laga um félagslega aðstoð og 2. gr. reglugerðar nr. 379/1999 um örorkumat.

Tryggingastofnun leggi sjálfstætt mat á færniskerðingu umsækjanda á grundvelli framlagðra gagna þar sem m.a. sé horft til sjúkdómsgreininga, heilsufarssögu og upplýsinga um meðferðir/endurhæfingu sem kærandi hafi undirgengist í kjölfar veikinda og/eða slysa. Við gerð örorkumats sé Tryggingastofnun því ekki bundin af ályktunum lækna eða annarra meðferðaraðila um meinta örorku eða óvinnufærni umsækjanda. Við það mat skipti þannig máli hvort gögnin komi frá hlutlausum aðila og enn fremur hvort þau séu rökstudd. Loks horfi Tryggingastofnun til þess hvort áverkar, fötlun eða sjúkdómar leiði almennt til þeirra einkenna sem lýst sé í gögnum málsins og hvort einkennin fái stoð í lýsingu atvika daglegs lífs.

Af gögnum málsins verði ráðið að kærandi sé með alvarlegan og sjaldgæfan hjartagalla, vefjagigt, hryggskekkju, bólgur í fótum, þunglyndi og kvíða. Þá komi fram að kærandi sé í sjúkraþjálfun á vegum B og búi við þunglyndiseinkenni. Bæði sjúkraþjálfun og sálfræðimeðferð geti verið grundvöllur að endurhæfingu. Í ljósi þess að kærandi hafi ekki fengið greiddan endurhæfingarlífeyri, telji stofnunin rétt að kærandi fullreyni endurhæfingu áður en hann sé sendur í örorkumat. Endurhæfingarlífeyrir geti verið greiddur í allt að 60 mánuði og sé sambærilegur örorkulífeyri. Að svo stöddu sé því ekki talið tímabært að meta starfsgetu kæranda til 67 ára aldurs.

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 25. apríl 2025, þar sem kæranda var synjað um örorkulífeyri og tengdar greiðslur. Ágreiningur málsins lýtur að því hvort heimilt hafi verið að synja kæranda um örorkumat samkvæmt 25. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar á þeim grundvelli að endurhæfing samkvæmt 7. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð hafi ekki verið fullreynd.

Samkvæmt 1. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar eru greiðslur örorkulífeyris bundnar því skilyrði að umsækjendur hafi verið metnir til að minnsta kosti 75% örorku til langframa vegna afleiðinga læknisfræðilega viðurkenndra sjúkdóma eða fötlunar. Samkvæmt 1. málsl. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar metur Tryggingastofnun ríkisins örorku þeirra sem sækja um örorkulífeyri samkvæmt sérstökum örorkustaðli.

Samkvæmt 2. málsl. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar er heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats kemur, sbr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð. Í 1. mgr. og 2. mgr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð segir:

„Heimilt er að greiða endurhæfingarlífeyri í allt að 36 mánuði þegar ekki verður séð hver starfshæfni einstaklings sem er á aldrinum 18 til 67 ára verður til frambúðar eftir sjúkdóma eða slys. Greiðslur skulu inntar af hendi á grundvelli endurhæfingaráætlunar. Skilyrði fyrir greiðslum er að umsækjandi hafi átt lögheimili hér á landi samfellt síðustu 12 mánuði og taki þátt í endurhæfingu með starfshæfni að markmiði sem telst fullnægjandi að mati framkvæmdaraðila og eigi hvorki rétt til launa í veikindaleyfi né greiðslna frá sjúkrasjóðum eða teljist tryggður samkvæmt lögum um atvinnuleysistryggingar.

Heimilt er að framlengja greiðslutímabil skv. 1. mgr. um allt að 24 mánuði enda sé starfsendurhæfing með það að markmiði að auka atvinnuþátttöku enn talin raunhæf að mati framkvæmdaraðila, sbr. 1. mgr.“

Meðfylgjandi umsókn kæranda um örorkulífeyri var læknisvottorð D, dags. 7. apríl 2025, þar sem greint er frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„FIBROMYALGIA

CONGENITAL STENOSIS OF AORTIC VALVE

SCOLIOSIS, UNSPECIFIED“

Um heilsuvanda og færniskerðingu segir:

„Samantekt frá B eftir ítarlegt viðtal teymis þar 28.11.2024:

X ára drengur sem greindist með hjartagalla og hefur þurft að fara í X hjartaaðgerðir, […]. Hjartaheilsa A hefur farið batnandi, var áður með verulegan lungnaháþrýsting og bjúg en ekki lengur.

A hefur alveg frá barnæsku haft stoðkerfisverki en verkirnir verið að aukast í seinni tíð, sérstaklega bakverkir. Fær talsverða verki í fætur, kálfa og í minna mæli í lærin, einnig verkir í öxlum og hálsi en minna í efri útlimum. Verkirnir eru stingir, þrýstingur/eins og verið sé að kreista hann, einnig stundum sviði. Verkir yfirleitt mallandi og alla daga en getur fengið verri verkjaköst. Fær einnig nokkur höfuðverkjaköst í mánuði. Hefur notað ibufen og/eða paratabs nokkrum sinnum í viku. Fór nýlega í rtg af ökklum vegna verkja þar en myndin kemur eðlilega út.

A er á […] í E. Honum finnst að námið gæti gengið betur og verkir og þreyta trufla hann við námið. Námið er einnig umfangsmikið. En honum finnst ganga vel að mæta í skólann og honum finnst hann vera sterkur félagslega. A hefur ekki unnið sumarstörf eða með námi og hann hefur ekki skýra hugmynd um hvað hann vill gera að námi í DE loknu. A býr hjá foreldrum, hjálpar til heima eftir getu og lifir virku félagslífi. A er í takmarkaðri hreyfingu, fær verki eftir hreyfingu sem hann fer í. Hann hittir bráðlega sjúkraþjálfara í fyrsta sinn. Lífstíl er að nokkru ábótavant.

Mat hjá B sýnir áberandi mikla verkjanæmingu um allan líkamann, staðan samrýmist vefjagigt. Stirðleiki við framsveigju á hrygg og styttingar í hamstrings en að öðru leyti sýnir líkamsskoðun talsvert aukinn liðleika - í hálsi, öxlum, úlnliðum, fingrum, við hnéskeljar, í ökklum og fótum. Framfótur nokkuð breiður en ekki verulegt ilsig. Svefnmynstur er ekki gott þar sem A sofnar iðulega ekki fyrr en kl 04, sefur til um kl 10 og síðan aftur eftir skólann í 2-3 klst.

Sálfræðilegt mat og saga bendir til þunglyndis og A finnst hann hafa verið nokkuð stöðugt þunglyndur í nokkur ár. Depurð eða þunglyndi trufla líklega framtakssemi hjá A. Kvíði hefur síður verið vandamál. A svaraði spurningalistum hjá B en niðurstöðum þeirra verður að taka með þeim fyrirvara að listarnir eru hannaðir og notaðir með fullorðnu fólki. En niðurstöður listanna benda til slakrar verkjaaðlögunar og verulega mikils verkjakvíða.

Einkenni þreytu eru aukin og hamla virkni og heilaþoka er veruleg. Sjálfstraust er aðeins skert og almenn lífsgæði eru slök samkvæmt sjálfsmati.

Niðurstaða og ráðleggingar:

X ára piltur sem er með mikla verkjanæmingu og útbreidda stoðkerfisverki sem samrýmist vefjagigt. A finnur einnig fyrir verulegri þreytu og líklega er hann og hefur verið þunglyndur síðustu ár sem m.a. kemur fram í almennu framtaksleysi. Svefnmynstur er ekki gott hjá honum og svefnhvíld er slök. Verkjakvíði er talsvert mikill eins og oft sést hjá X ára unglingum sem glíma við verkjavanda.

Hér er svo úr læknabréfi frá F barnalækni sem hitti hann fyrr á þessu ári:

Þakka tilvísun. Ég hef nú hitt þennan dreng nokkrum sinnum vegna bak- og stoðkerfisverkja. Við skoðun er hann með skoliosu og utan þess nánast upphafna inversio/eversio í ökklalið. Munu leita til sjúkraþjálfara og stoðtækjafræðings varðandi innlegg, ég hef gert læknisvottorð og hjálpartækjabeiðni. Röntgen af ökklanum var eðlileg.

SÓ og rtg af hrygg sýna milda til meðalmikla scoliosu en enginn grunur um bólgusjúkdóm“

Í vottorðinu kemur fram að kærandi sé óvinnufær en að búast megi við að færni aukist með tímanum.

Meðal gagna málsins er læknisvottorð D, dags. 15. apríl 2025, þar segir:

„Læknisvottorð - staðfesting á að endurhæfing sé fullreynd.

Það vottast hér með að viðkomandi hefur reynt allt mögulegt í endurhæfingu á síðustu árum og ég held að það sem ég nefni í læknisvottorði og kemur frá B segi nú margt en hann hefur reynt svo mikið í gegnum tíðina og ekkert hjálpað. Hann hefur verið hjá sálfræðing, kírópraktor, sjúkraþjálfa og alls konar hreyfingu en ekkert hefur bætt líðanina.“

Undir rekstri málsins var lagt fram læknisvottorð C, dags. 3. júlí 2025, þar segir:

„Ástæða komu:

Drengurinn fæddist með hjartagalla.

Hann er með Shone complex (Coarctation, Valvar og subvalvar aorta stenosu og mitral stenosu) sjá fyrri bréf. Gengist undir fmargar hjartaþræðingar og hjartaaðgerðir án þess að hafa fengið fullnægjandi árangur.

Í þriðju aðgerðinni sem var gerð [….] á árinu X var mitral lokan lagfærð. S/p aðgerð v. coarctationar og mitral stenosu og aorta stenosu x 3 .

[…]

Hann fór utan […] í aðgerð í byrjun desember X […]. Gekk mjög vel og kom heim […] en greindist með COVID (sem og öll fjölskyldahans) á flugvellinum. Eftir COVID sýkinguna hefur hann ekki á sér heilum tekið, alltaf þreyttur, liggur mest í rúminu, með verki hingað og þangað í líkamanum, misst mjög mikið úr skóla þannig að eftir að hjartagallinn var lagfærður á fullnægjandi hátt tók Long COVID við af fullum þunga.

Hans aðal vandamál síðustu árin hefur verið endalaus þreyta og úthladsleysi, mæðist af litlu tilefni, oft slæmur í maganummiklar svefntruflanir, einbeitingarskortur vöðvagikt (nýlega greindur með vefjagikt).

Ég lagði fyrir han POTS spurningalista og skorar hann mjög hátt eða 69/120. Hann fór síðan í tilt test og reyndist hann ekki hafa POTS. Segulómun af höfði var eðlileg. Hann hefur verið í skoðunum hjá B þar sem vefjagiktargreining var staðfest.. Nú hefur hann auk vefjagiktar verið greindur með ME og er byrjaður á meðferð með Naltrexone.

[…]

Hann er með betri hjartastatus en hann hefur nokkun tíman verið og sé ég ekki að einkennin tengist hjartanu. Hann er með alvarlega með sysautonomiu (Vfjagigt- Me rófið)

Hann þarf áfram nokkuð þétt eftirlit ekki eingöngu v. hjartasjúkdómsins einnig vegna ME og vefjagiktarinnar sem er það vandamál sem háir honum mest í dag.”

Í fyrirliggjandi spurningalista vegna færniskerðingar, sem kærandi lagði fram með umsókn um örorkumat, svaraði hann spurningum sem snúa að líkamlegri og andlegri færni. Af svörum kæranda verður ráðið að hann eigi í erfiðleikum með allar daglegar athafnir vegna verkja. Kærandi svarar spurningu um það hvort hann glími við geðræn vandamál játandi og greinir frá þunglyndi, kvíða og almennri andlegri vanlíðan sökum þess að hann eigi erfitt með að taka þátt í daglegu lífi og félagslífi sökum verkja og þreytu.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á öll fyrirliggjandi gögn. Eins og áður hefur komið fram er Tryggingastofnun ríkisins heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi um örorkulífeyri gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats kemur, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar. Í hinni kærðu ákvörðun kemur fram að ekki hafi verið tímabært að taka afstöðu til örorku kæranda þar sem endurhæfing hafi ekki verið fullreynd. Þá var kæranda leiðbeint að fá ráðgjöf hjá heimilislækni um þau endurhæfingarúrræði sem væru í boði og vísað á endurhæfingarlífeyri.

Fyrir liggur að kærandi býr við ýmis vandamál af líkamlegum og andlegum toga og hefur ekki þegið endurhæfingarlífeyri. Í fyrrgreindu læknisvottorði D, dags. 7. apríl 2025, kemur fram að kærandi sé óvinnufær og að búast megi við að færni aukist með tímanum. Auk þess er greint frá því að hann muni bráðlega hitta sjúkraþjálfara og þá bendi sálfræðilegt mat og saga til þunglyndis. Í læknisvottorði D, dags. 15. apríl 2025, segir að hann telji endurhæfingu fullreynda.

Úrskurðarnefnd velferðarmála telur að hvorki verði ráðið af þeim upplýsingum sem koma fram í framangreindum gögnum né af eðli veikinda kæranda að endurhæfing geti ekki komið að gagni. Þá liggur fyrir að kærandi hefur ekki fengið greiddan endurhæfingarlífeyri frá Tryggingastofnun en heimilt er að greiða endurhæfingarlífeyri í allt að 60 mánuði samkvæmt 7. gr. laga um félagslega aðstoð. Með hliðsjón af framangreindu telur úrskurðarnefnd velferðarmála rétt að láta reyna á endurhæfingu í tilviki kæranda áður en til örorkumats kemur.

Að öllu framangreindu virtu er það niðurstaða úrskurðarnefndar velferðarmála að staðfesta ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 25. apríl 2025, um að synja kæranda um örorkumat.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja A, um örorkumat, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Rakel Þorsteinsdóttir