Nr 794/2025 Úrskurður

Hinn 23. október 2025 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 794/2025

í stjórnsýslumáli nr. KNU25020055

 

Kæra [...]

1               Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 11. febrúar 2025 kærði [...], fd. [...], ríkisborgari Tyrklands (hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. janúar 2025, um að synja honum um langtímavegabréfsáritun til Íslands í þeim tilgangi að stunda fjarvinnu.

Af kæru má ráða að kærandi krefjist þess að ákvörðunin verði felld úr gildi og að fallist verði á beiðni hans um langtímavegabréfsáritun.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016 og barst kæran fyrir lok kærufrests.

2          Málsmeðferð

Kærandi lagði fram umsókn um langtímavegabréfsáritun til Íslands 21. janúar 2025, fyrir sex mánaða dvöl. Kærandi lagði umsókn sína fram í heimaríki. Grundvöllur umsóknar kæranda var fjarvinna, sbr. 1. mgr. 5. gr. a reglugerðar um útlendinga nr. 540/2017, við fyrirtæki sem skráð er í Bandaríkjunum. Umsókn kæranda var synjað með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. janúar 2025. Fram kom í ákvörðuninni að langtímavegabréfsáritanir vegna fjarvinnu væru eingöngu veittar útlendingum sem undanþegnir væru áritunarskyldu, sbr. 1. mgr. 5. gr. a reglugerðar um útlendinga. Kærandi væri tyrkneskur ríkisborgari og því væri hann ekki undanþeginn áritunarskyldu. Ákvörðunin var birt fyrir kæranda samdægurs, og kærð til kærunefndar útlendingamála 11. febrúar 2025. Með tölvubréfi kærunefndar, dags. 11. febrúar 2025, var kæranda veittur frestur til 26. febrúar 2025, til þess að leggja fram greinargerð og önnur fylgigögn vegna málsins. Kærandi brást ekki við tölvubréfi kærunefndar.

3        Málsástæður og rök kæranda

Kærandi lagði ekki fram greinargerð vegna málsins.

4        Langtímavegabréfsáritun

4.1     Lagagrundvöllur

Í máli þessu gilda einkum ákvæði laga um útlendinga, reglugerðar um útlendinga og ákvæði stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

Í 1. mgr. 21. gr. laga um útlendinga segir að langtímavegabréfsáritun megi veita þegar umsækjandi óskar eftir dvöl umfram 90 daga en tilgangur dvalar sé ekki af ástæðu sem tilgreind sé almennt í dvalarleyfisflokkum og ekki sé ætlun umsækjanda að setjast að á landinu. Vegabréfsáritun samkvæmt ákvæðinu verði ekki veitt til lengri tíma en 180 daga. Þá er nánar fjallað um skilyrði fyrir veitingu langtímavegabréfsáritunar í II. kafla reglugerðar um útlendinga.

Í athugasemdum í frumvarpi því er varð að lögum um útlendinga kemur fram að veita megi langtímavegabréfsáritun að því gefnu að tilgangur dvalar falli ekki undir aðra dvalarleyfisflokka og fullvíst sé að umsækjandinn ætli sér ekki að setjast að á landinu. Ekki er heimilt að endurnýja langtímavegabréfsáritun þannig að gildistími hennar verði lengri en 180 dagar nema í þeim tilvikum þar sem heimilt er að gefa út áritun til lengri tíma. Miðað er við að um sé að ræða samfellda dvöl í allt að 180 daga en eftir það tímamark er almennt skylt að skrá lögheimili á Íslandi og þá myndast jafnframt skattskylda hér á landi.

Samkvæmt 1. mgr. 5. gr. a reglugerðar um útlendinga er heimilt að veita útlendingi sem er undanþeginn áritunarskyldu langtímavegabréfsáritun í allt að 180 daga til að stunda hér á landi fjarvinnu sæki hann um slíka áritun áður en hann kemur til landsins. Framangreindri heimild var bætt við reglugerð um útlendinga með reglugerð nr. 1048/2020, sem tók gildi 29. október 2020.

4.2          Niðurstaða

Fyrir liggur að kærandi lagði fram umsókn um langtímavegabréfsáritun til þess að dvelja á Íslandi og stunda fjarvinnu. Útlendingastofnun synjaði umsókn kæranda með þeim rökum að hann væri ekki undanþeginn áritunarskyldu, líkt og ákvæði 1. mgr. 5. gr. a reglugerðar um útlendinga áskilur.

Kærandi er ríkisborgari Tyrklands. Samkvæmt viðauka 8 við reglugerð um vegabréfsáritanir nr. 795/2022, ber ríkisborgurum Tyrklands að hafa vegabréfsáritun við komu til Íslands en undanskildir eru handhafar diplómata-, þjónustu- og opinberra vegabréfa. Meðal fylgigagna málsins er vegabréf kæranda nr. [...], útgefið af tyrkneskum stjórnvöldum, með gildistíma frá [...] 2020 til [...] 2030. Vegabréfið er almennt vegabréf og er kærandi því ekki undanþeginn áritunarskyldu, sbr. áðurnefndan viðauka 8 við reglugerð um vegabréfsáritanir.

Að framangreindu virtu og með vísan til forsendna Útlendingastofnunar er hin kærða ákvörðun um synjun á langtímavegabréfsáritun staðfest.

 

Úrskurðarorð:

 

Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest.

The decision of the Directorate of Immigration is affirmed.

 

 

Fyrir hönd kærunefndar útlendingamála,

 

 

 

Valgerður María Sigurðardóttir                                Vera Dögg Guðmundsdóttir