Mál nr. 571/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 571/2025

Miðvikudaginn 28. janúar 2026

A

gegn

Sjúkratryggingum Íslands

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Kári Gunndórsson lögfræðingur, Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með kæru, dags. 9. september 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála synjun Sjúkratrygginga Íslands frá 11. júní 2025 á umsókn um styrk til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Með umsókn, dags. 15. apríl 2025, var sótt um styrk til kaupa á hjólastólalyftu utandyra við útidyrahurð á heimili kæranda og sætislyftu innandyra á milli palla. Með bréfi Sjúkratrygginga Íslands, dags. 11. júní 2025, var umsókn kæranda synjað. Í bréfinu segir að greiðsluþátttaka sé ekki heimil. Tekið er fram að samkvæmt reglugerð um styrki til hjálpartækja sé heimilt að greiða lyftur fyrir hjólastólanotendur og þá sem séu með mjög skerta göngugetu og noti gönguhjálpartæki á einkaheimili umsækjenda. Skilyrði sé að umsækjandi þurfi nauðsynlega að nýta báðar hæðir húsnæðis (vegna frumþarfa), að húsnæðið henti m.t.t. fötlunar/færniskerðingar umsækjanda að öðru leyti og að ekki sé möguleiki á að skipta um húsnæði. Samkvæmt einstaklingsbundnu heildarmati sé það mat Sjúkratrygginga Íslands að ekki séu nægjanleg rök í umsókn fyrir að kærandi hafi ekki möguleika á að skipta um húsnæði. Einnig teljist núverandi húsnæði ekki hentugt að öðru leyti þar sem meðal annars sé  þörf á breytingum á baðherbergi svo húsnæðið teljist hentugt með tilliti til færniskerðingar kæranda.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 9. september 2025. Með bréfi, dags. 23. september 2025, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Sjúkratrygginga Íslands ásamt gögnum málsins. Greinargerð Sjúkratrygginga Íslands barst með bréfi, dags. 1. október 2025, og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 6. október 2025. Athugasemdir bárust með bréfi kæranda þann 20. október 2025. Þær voru sendar Sjúkratryggingum Íslands til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 21. október 2025. Frekari athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Kærandi óskar eftir að úrskurðarnefnd velferðarmála endurskoði synjun Sjúkratrygginga Íslands og felli hana úr gildi og taki beiðni hennar til greina.

Í kæru er greint frá því að kærandi hafi sótt um lyftu innan- og utandyra vegna fötlunar. Hún sé með staðfesta fötlun vegna MS (Multiple Sclerosis) og eigi erfitt með að komast milli hæða. Það hafi ítrekað komið upp sú alvarlega staða að hún þurfi að kalla til utanaðkomandi aðstoð, þar á meðal sterka menn, til að bera hana upp stigann að kvöldlagi.

Í synjunarbréfi Sjúkratrygginga Íslands komi fram að heimili hennar sé ekki talið nógu hentugt fyrir fatlaða og að nauðsynlegar framkvæmdir væru stórtækar. Kærandi bendi á að þetta eigi ekki við rök að styðjast. Sú framkvæmd sem þurfi að ráðast í sé einungis breyting á sturtubotni á efra baðherbergi, sem nú sé upphækkaður, en þyrfti að liggja í sömu hæð og gólfið. Þau telji þetta litla og raunhæfa breytingu sem ætti ekki að útiloka nauðsynlega aðlögun á heimilinu með lyftu. Að öðru leyti sé aðstaða heimilisins mjög góð. 

Kærandi leggi auk þess ríka áherslu á að það myndi valda henni gífurlegu andlegu álagi að neyðast til að flytja enn á ný. Streita og líkamlegt/andlegt álag séu vel þekktir „triggerar“ fyrir versnandi einkennum MS og því leggi hún allt kapp á að forðast slíkt. Kærandi telji að hún eigi rétt á að ráða hvar hún búi, þrátt fyrir fötlun, og óski eftir að réttur hennar til að búa áfram á sínu eigin heimili með viðeigandi aðstoð og aðlögun verði virtur. Heimilið hafi mikið tilfinningalegt gildi fyrir kæranda og fjölskyldu hennar. Heimilið sé æskuheimili eiginmanns hennar. Að auki sé faðir eiginmanns hennar einnig eigandi hússins og því sé fjárhagslega ekki hægt að selja heimilið í þeim tilgangi að flytja.

Núverandi húsnæði bjóði upp á mjög góða aðstöðu, bæði fyrir kærandi og þá þjónustu sem hún þurfi á að halda. Hún sé með NPA (notendastýrða persónulega aðstoð) og heimilið sé útbúið með sérstakt herbergi fyrir NPA aðstoðarkonur til að hvíla sig. Slík aðstaða sé nauðsynleg, sérstaklega komi til þess að þjónustan verði yfir nætur í framtíðinni.

Í athugasemdum kæranda við greinargerð Sjúkratrygginga Íslands segir að í synjun Sjúkratrygginga Íslands komi fram að heimili kæranda sé ekki talið hentugt fyrir fatlaða og að nauðsynlegar framkvæmdir væru umfangsmiklar. Sú breyting sem fyrirhuguð sé felist í því að fjarlægja baðkar á efra baðherbergi til að útbúa rúmgóða sturtu sem hægt sé að ganga beint inn í (walk in). Þetta sé einföld og raunhæf aðgerð sem á engan hátt ætti að útiloka nauðsynlega lyftu. Að öðru leyti henti heimilið kæranda mjög vel og hafi verið aðlagað að þörfum hennar.

Einnig leggi hún áherslu á að þrátt fyrir að heimilið sé á þremur hæðum noti hún einungis tvær hæðir, þ.e. fyrstu og aðra hæð hússins (nokkrar tröppur). Á fyrstu hæð hússins sé aðalinngangur, eldhús, stofa og salerni. Á annarri hæð hússins sé stærra og aðgengilegra baðherbergi (auðvelt sé að skipta út baðkari fyrir aðgengilega og rúma sturtu, þetta sé framkvæmd sem til standi að fara í) og svefnherbergi hennar.  Í kjallarahæð hússins sé geymsla og íbúð […] hennar (þ.e. sú hæð hússins sem kærandi noti ekki). 

Kærandi leggi ríka áherslu á að það myndi valda henni gífurlegu andlegu og líkamlegu álagi að neyðast til að flytja. Streita og álag séu vel þekktir „triggerar“ fyrir versnandi MS-einkenni og hafi læknar ráðlagt henni að forðast slíkar breytingar eins og hægt sé.

III.  Sjónarmið Sjúkratrygginga Íslands

Í greinargerð Sjúkratrygginga Íslands segir að kærð hafi verið ákvörðun stofnunarinnar um synjun á umsókn, dags. 15. apríl 2025, um sætislyftu innandyra og hjólastólalyftu utandyra. Með ákvörðun, dags. 11. júní 2025, hafi umsókninni verið synjað á þeim grundvelli að greiðsluþátttaka væri ekki heimil. Samkvæmt upplýsingum í umsókn séu skilyrði reglugerðar um styrki vegna hjálpartækja ekki uppfyllt.

Í fylgiskjali reglugerðar um styrki vegna hjálpartækja nr. 760/2021 sé kveðið á um í kaflanum 1830 Stokkalyftur, hjólastólalyftur, sætislyftur í stiga og skábrautir. Heimilt sé að greiða lyftur fyrir hjólastólanotendur og þá sem séu með mjög skerta göngugetu og noti gönguhjálpartæki á einkaheimili umsækjenda. Skilyrði sé að umsækjandi þurfi nauðsynlega að nýta báðar hæðir húsnæðis (vegna frumþarfa), að húsnæðið henti m.t.t. fötlunar/færniskerðingar umsækjanda að öðru leyti og að ekki sé möguleiki á að skipta um húsnæði. Greiðsluþátttaka nái ekki til kaupa á lyftum í nýbyggingar nema færniskerðing sé til komin það seint í byggingarferlinu að ekki sé unnt að breyta húsnæðinu. (Einkaheimili sé skilgreint þar sem ríki/sveitarfélag komi ekki að kaupum og eða rekstri heimilis).

Í 2. mgr. 26. gr. sé hjálpartæki, í skilningi laganna, skilgreint sem tæki sem ætlað sé að draga úr fötlun, aðstoða fatlað fólk við að takast á við umhverfi sitt, auka eða viðhalda færni og sjálfsbjargargetu eða auðvelda umönnun. Einnig komi fram að hjálpartækið verði að teljast nauðsynlegt og hentugt til að auðvelda athafnir daglegs lífs.

Sjúkratryggingum Íslands sé falið að gera einstaklingsbundið mat vegna hverrar umsóknar og taka ákvörðun á grundvelli gildandi laga og reglugerða. Umsókn kæranda hafi verið yfirfarin samkvæmt því og einstaklingsbundið mat framkvæmt.

Kærandi hafi haft MS sjúkdóm með tilheyrandi færniskerðingu til margra ára og notað hjólastól síðan árið X og fari allra sinna ferða innandyra með göngugrind og utandyra í hjólastól. Kærandi hafi í nokkur ár verið með skerta göngugetu, skert jafnvægi, verið í byltuhættu og átt í erfiðleikum með að flytja sig. Hún hafi því fengið tilheyrandi hjálpartæki þar sem færni hennar hafi hrakað undanfarin ár. 

Árið 2023 hafi kærandi flutt í núverandi húsnæði á þremur pöllum með fjórum tröppum við útidyr, hurðarop inn á baðherbergi sé 70 cm og hár kantur sé við sturtuklefa. Þetta sé andstætt því sem standi í reglugerð að húsnæðið henti með tilliti til fötlunar/færniskerðingar umsækjanda að öðru leyti og að ekki sé möguleiki á að skipta um húsnæði. Í umsókninni um sætislyftu sé tekið fram að skoða þurfi í framtíðinni hvernig kærandi flytji sig úr og í sætislyftuna þegar hún þurfi að fara um í hjólastól innandyra, þá þurfi hún væntanlega að fá aðstoð við flutning. Þetta sé andstætt því sem kveðið sé á um í reglugerð að hjálpartækið sé ætlað til að draga úr fötlun, aðstoða fatlaða við að takast á við umhverfi sitt, auka eða viðhalda færni og sjálfsbjargargetu eða auðvelda umönnun.

Fram komi í umsókn að kærandi hafi ekki  möguleika á að skipta um húsnæði þar sem íbúðir í dag séu á háu verði á þeim stöðum sem hafi verið skoðað og að ekki sé hlaupið að því að selja einbýlishús, þau vilji ekki yfirgefa heimili sitt, æskuheimili eiginmannsinns, þau vilji vera í sínu hverfi þar sem þau hafi búið alla tíð, þar sé mikið af þeirra félagslegu tengslum. Einnig sé staðan hjá fjölskyldunni þannig að það snúist um fleiri fjölskyldumeðlimi. Hún sé með […] sem búi í húsinu og […], erfitt sé að komast inn á húsnæðismarkað og slíkt eins og gangi og gerist í samfélaginu í dag. Þetta sé andstætt því sem kveðið sé á um í reglugerð að húsnæðið henti með tilliti til fötlunar/færniskerðingar umsækjanda að öðru leyti og að ekki sé möguleiki á að skipta um húsnæði.

Í ljósi þess að kærandi hafi fyrir rúmum tveimur árum síðan flutt inn í húsnæði sem augljóslega sé ekki hentugt með tilliti til fötlunar og færniskerðingar sé ekki horft til framtíðar eða tekið tillit til skilyrða reglugerðar um greiðsluheimild á lyftum. Einnig séu þær ástæður sem tilgreindar séu fyrir að ekki sé mögulegt að skipta um húsnæði ekki nægjanlegar og að ekki hafi verið reynt til hlítar að finna hentugt húsnæði.

Með vísan til framangreinds sé það mat Sjúkratrygginga Íslands að ekki sé heimild fyrir greiðsluþátttöku og beri því að staðfesta hina kærðu ákvörðun. 

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar synjun Sjúkratrygginga Íslands frá 24. júní 2024 á umsókn kæranda um styrk vegna kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu.

Samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laga nr. 112/2008 um sjúkratryggingar taka sjúkratryggingar þátt í kostnaði við öflun nauðsynlegra hjálpartækja sem eru til lengri notkunar en þriggja mánaða, með takmörkunum og samkvæmt nánari ákvæðum reglugerðar sem ráðherra setur. Í reglugerðinni skal meðal annars kveðið á um hvaða hjálpartæki sjúkratryggingar taki þátt í að greiða og að hve miklu leyti.

Í 2. mgr. 26. gr. laga um sjúkratryggingar hefur hjálpartæki verið skilgreint þannig að um sé að ræða tæki sem ætlað sé að draga úr fötlun, aðstoða fatlað fólk við að takast á við umhverfi sitt, auka eða viðhalda færni og sjálfsbjargargetu eða auðvelda umönnun. Einnig segir að hjálpartækið verði jafnframt að teljast nauðsynlegt og hentugt til að auðvelda athafnir daglegs lífs.

Reglugerð nr. 760/2021 um styrki vegna hjálpartækja, með síðari breytingum, hefur verið sett með stoð í framangreindu ákvæði. Samkvæmt 1. mgr. 3. gr. reglugerðarinnar greiða Sjúkratryggingar Íslands styrki vegna hjálpartækja sem eru til lengri notkunar en þriggja mánaða til að auðvelda einstaklingum að takast á við almennar athafnir daglegs lífs. Einkum er um að ræða hjálpartæki til sjálfsbjargar og öryggis en einnig hjálpartæki í ákveðnum tilvikum til þjálfunar og meðferðar sem stuðla að því að auka virkni einstaklingsins. Við val á hjálpartæki skal horft til þess hversu virkur notandinn er, s.s. þátttaka í atvinnulífi eða skóla og hvort hjálpartækið efli sjálfsbjargargetu við almennar athafnir daglegs lífs.

Samkvæmt 4. gr. reglugerðarinnar eru styrkir eingöngu veittir til kaupa á þeim hjálpartækjum sem tilgreind eru í fylgiskjali með reglugerðinni, að uppfylltum öðrum skilyrðum hennar. Í fylgiskjali með reglugerð nr. 760/2021 er listi yfir hjálpartæki sem Sjúkratryggingar Íslands taka þátt í að greiða. Hjólastólalyftur og sætislyftur falla undir flokk 1830 en þar segir:

„Sjúkratryggingar Íslands leita ætíð tilboða í lyftur. Að jafnaði er ekki greitt fyrir lyftur nema upp á aðra hæð.

Heimilt er að greiða lyftur fyrir hjólastólanotendur og þá sem eru með mjög skerta göngugetu og nota gönguhjálpartæki á einkaheimili umsækjenda. Skilyrði er að umsækjandi þurfi nauðsynlega að nýta báðar hæðir húsnæðis (vegna frumþarfa), að húsnæðið henti m.t.t. fötlunar/færniskerðingar umsækjanda að öðru leyti og að ekki sé möguleiki á að skipta um húsnæði. Greiðsluþátttaka nær ekki til kaupa á lyftum í nýbyggingar nema færniskerðing sé til komin það seint í byggingarferlinu að ekki sé unnt að breyta húsnæðinu. (Einkaheimili er skilgreint þar sem ríki/sveitarfélag kemur ekki að kaupum og eða rekstri heimilis).“

Í umsókn kæranda um styrk til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu, dags. 15. apríl 2025, útfylltri af B iðjuþjálfa, er rökstuðningur fyrir hjálpartæki eftirfarandi:

„Sótt var um lyftur fyrir A fyrir tveimur árum síðan og fékk hún þá synjun á umsókninni. A óskar nú eftir að málið sé skoðað aftur þar sem aðstæður til að skipta um húsnæði eru erfiðar (sjá rökstuðning neðar). 

Sjúkdómsgreiningar:  

MS (Multiple sclerosis- G35+)

Færni nú:

A gengur við lága göngugrind innandyra. Nær að ganga ca 100 mtr með göngugrind og er það vinstri fóturinn sem verður þungur eftir þá vegalengd. Á orðið mjög erfitt með að ganga upp stiga. Hún fer um í stól með rafmangi utandyra (elofleks) og fær hún aðstoð með að setja hann í bíl.

Fjölskylduaðstæður og húsnæði:

A býr að C í húsi á þremur pöllum ásamt bílskúr sem búið er að innrétta sem íbúð. Þetta er æskuheimili eigimanns hennar, sem hann tók við fyrir einhverjum árum síðan. A býr með eiginmanni sínum og eiga þau […]. […] býr í litlu íbúðinni í bílskúrnum […], og […] býr inni á þeim, á neðstu hæðinni (fyrsta palli). Einnig er A með NPA þjónsutu á daginn frá kl 8-21 og hafa þau herbergi til afnota þegar þau eru á vakt. Eignmaður hennar er útivinnandi. 

Gott aðgengi er frá bílastæði. Gengið er upp stiga að utan (sjá mynd 1), 4 þrep til þess að komast að aðalinngangi húsins. Vel breitt á milli (ekki mælt) og lengd á handriði frá þar sem halli byrjar og niður er um 114 cm. Gengið er inn á miðpallinn í húsinu og er þar forstofa, eldhús, borðstofa og stofa. Lítið salerni er í forstofu, einungis klósett þar. 

A notar neðsta pallinn ekkert. Á þriðja palli er svefnherbergi hjónanna, aðal baðherbergið og herbergi þar sem NPA þjónustan hefur afnot af. Þangað upp þarf að fara stiga, 5 þrep (sjá mynd 2), handrið hægra megin. Stiginn er 154 cm breiður og lengd  frá neðstu tröppu að efstu er ca. 152 cm. A þarf að komast þangað upp til að fara í svefnherbergi og á baðherbergi. 

Breidd á hurðum á miðpalli eru um 80 cm. Fínt aðgengi fyrir göngugrind og hjólastól á miðpallinum og efri pallinum. Baðherbergi er með baðkeri og sturtu. Hurðarop er um 70 cm  inn á baðherbergi en möguleiki að stækka það segir hún.  Fara þarf yfir kant þegar farið er í sturtuna. A segir þau ekki setja fyrir sig að laga baðherbergi svo það verði aðgengilegra og var það alltaf á planinu hjá þeim. Hún notar í dag sturtustól og wc upphækkun með örmum. 

Að mér skilst að þá talar A um að síðast þegar sótt var um lyftu að þá hafi aðili frá lyftufyrirtæki komið og skoðað aðstæður og mælt. Hugsunin var að fá hjólastólalyftu við útidyrahurð þar sem hún fer um í stól allt utandyra. Aðspurð með stigann inni hafði verið hugsað um sætislyftu. Við förum yfir það hvernig það muni ganga ef hún þarf í framtíðinni að fara að vera meira í hjólastól innandyra, en þá sér hún fyrir sér að fá aðstoð með flutning yfir í sætið, en hún er alltaf með annaðhvort NPA þjónustu eða fjölskyldu hjá sér sem gætu aðstoðað hana með það. 

Við ræðum um hvort það hafi komið til greina að skipta um húsnæði. Hún segist hafa skoðað það á tímapunkti, en segir það vera þeim mjög erfitt. Í fyrsta lagi vilji þau ekki yfirgefa heimili sitt, æskuheimili eiginmannsinns, þau vilja vera í sínu hverfi þar sem þau hafa búið í alla tíð, þarna er mikið þeirra félagslegu tengsl. Íbúðir í dag sem myndu henta henni með npa þjónstu séu á háu verði á þeim stöðum sem hún hefur litið eftir og að ekki hlaupið að því að selja einbýlishús. Einnig  er staðan hjá fjölskyldunni þannig að þetta snýst um fleiri fjölskyldumeðlimi, hún sé með […] sem búa í húsinu og […], erfitt er að komast inn á húsnæðismarkað og slíkt eins og gengur og gerist í samfélaginu í dag. Einnig þarf hún að hugsa fyrir aðstöðu fyrir Npa þjónustu. 

U.r. skoðaði aðrar lausnir á heimilinu varðandi aðgengi eins og aðrar inngönguleiðir, en því miður hentar það ekki. Hægt er að komast meðfram húsinu inn í garð þar sem verönd er, en þar eru líka tröppur sem liggja upp að svalarhurð á miðjupalli (aðal hæðina) eins og hinar útitröppurnar (sjá mynd).“

Fyrir liggur samkvæmt gögnum málsins að kærandi er með MS sjúkdóm og notar hjólastól vegna þess utandyra og göngugrind innandyra. Sótt er um styrk til kaupa á hjólastólalyftu utandyra við heimili kæranda og sætislyftu innandyra á milli palla. Kærandi byggir á því að aðstaða heimilisins sé mjög góð að öðru leyti en því að breyta þyrfti sturtubotni á efra baðherbergi til að liggja í sömu hæð og gólfið auk þess sem hún telji það ekki fjárhagslega hægt að selja heimilið auk þess sem hún forðist að flytja vegna andlegs álags.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á það hvort kærandi uppfylli skilyrði fyrir styrk til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu. Við það mat lítur úrskurðarnefndin til allra fyrirliggjandi gagna um aðstæður kæranda og metur þær með einstaklingsbundnum og heildstæðum hætti.

Úrskurðarnefndin lítur til þess að skilyrði fyrir styrk til kaupa á hjálpartæki samkvæmt orðalagi 2. málsl. 2. mgr. 26. gr. laga nr. 112/2008 er að hjálpartækið teljist nauðsynlegt og hentugt til að auðvelda athafnir dagslegs lífs. Við mat á því hvort framangreind skilyrði séu uppfyllt ber meðal annars að líta til markmiða laga nr. 112/2008, 1. gr. laga nr. 40/2007 um heilbrigðisþjónustu, 76. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 og þeirra alþjóðlegu skuldbindinga sem íslensk stjórnvöld hafa gengist undir við framkvæmd laga nr. 38/2018 um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir. Þá metur nefndin hvort notkun hjálpartækisins nái þeim tilgangi að vernda andlegt, líkamlegt og félagslegt heilbrigði kæranda í víðtækum skilningi í ljósi þeirra hagsmuna sem eru undirliggjandi.

Af 26. gr. laga um sjúkratryggingar leiðir að stjórnvöldum er skylt að leggja á það einstaklingsbundið og heildstætt mat hverju sinni hvort skilyrði séu til að fallast á greiðsluþátttöku sjúkratrygginga til kaupa á hjálpartæki, með tilliti til þeirra markmiða sem búa að baki ákvæðinu. Ákvæðið kveður meðal annars á um að hjálpartæki sé tæki sem meðal annars sé ætlað að auðvelda umönnun.

Ekki er ágreiningur í málinu um að umræddar lyftur myndu koma sér vel fyrir kæranda. Greiðsluþátttaka Sjúkratrygginga Íslands er hins vegar bundin ákveðnum skilyrðum samkvæmt 26. gr. laga um sjúkratryggingar og reglugerð nr. 760/2021 um hjálpartæki. Úrskurðarnefndin fær ekki ráðið að núverandi húsnæði kæranda sé hentugt fyrir hana en áskilið er m.a. í fylgiskjali reglugerðar að húsnæðið þar sem setja skuli upp lyftu henti með tilliti til fötlunar/færniskerðingar umsækjanda. Fram kemur í gögnum málsins að ganga þarf fjórar tröppur upp að útidyrum auk þess sem húsnæðið er á þremur pöllum en kærandi kveðst ekki nota neðsta pallinn. Baðherbergi er óhentugt en hurðarop á baðherbergi er 70 cm og hár kantur er við sturtuklefa. Þá mun kærandi þurfa aðstoð við að flytja sig úr og í sætislyftu ef hún mun þurfa að nota hjólastól innandyra í framtíðinni. Úrskurðarnefnd velferðarmála telur því að skilyrði fyrir greiðslu styrks til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu séu ekki uppfyllt í tilviki kæranda.

Með hliðsjón af framangreindu er ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands, um að synja umsókn kæranda um styrk til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu, staðfest.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Synjun Sjúkratrygginga Íslands á umsókn A, um styrk til kaupa á hjólastólalyftu og sætislyftu, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Kári Gunndórsson