Mál nr. 720/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 720/2025

Föstudaginn 6. febrúar 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 4. nóvember 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 31. október 2025, um að fella niður rétt hans til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun 8. nóvember 2024 og var umsóknin samþykkt 22. nóvember 2024. Með ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 31. október 2025, var kæranda tilkynnt að bótaréttur hans væri felldur niður í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar með vísan til þess að hann hefði ekki tilkynnt stofnuninni um tilfallandi tekjur eða vinnu. Kæranda var jafnframt tilkynnt að hann hefði fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur að fjárhæð 741.037 kr., að meðtöldu álagi.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 4. nóvember 2025. Með bréfi, dags. 6. nóvember 2025, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 29. desember 2025 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 6. janúar 2026. Athugasemdir bárust frá kæranda 11. janúar 2026 og voru þær kynntar Vinnumálastofnun með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 19. janúar 2026. Frekari athugasemdir bárust ekki.

 

 

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar velferðarmála er þess óskað að viðurlög og endurgreiðsla verði felld niður að fullu vegna geðheilbrigðisástands kæranda og óvenju erfiðra persónulegra aðstæðna á tímabilinu nóvember 2024 til febrúar 2025. Kærandi greinir frá því að hann hafi verið í læknismeðferð á þeim tíma vegna þunglyndis og hafi glímt við alvarleg sálfræðileg og tilfinningaleg vandamál. Veikindi kæranda hafi haft mikil áhrif á getu hans til að sinna stjórnsýslumálum og að tilkynna Vinnumálastofnun með réttum hætti um allar breytingar á aðstæðum hans. Kærandi leggi áherslu á að hann hafi ekki haft nein áform um að fela tekjur eða blekkja yfirvöld. Í raun hafi flestar tekjur hans á þessu tímabili verið rétt tilkynntar. Allar ótilkynntar tekjur hafi eingöngu stafað af andlegu ástandi hans og ringulreiðar af völdum þunglyndis, ekki af vísvitandi leynd. Þunglyndi kæranda hafi fyrst og fremst stafað af miklum fjárhagserfiðleikum í B þar sem hann hafi þurft að standa í skilum með skuldir. Takmarkaðar tekjur kæranda á Íslandi hafi alfarið verið notaðar til að greiða þessar skuldir og standa straum af nauðsynlegum framfærslukostnaði. Eftir að hafa snúið aftur til B sé kærandi atvinnulaus á ný og upplifi aftur þunglyndisköst vegna fjárhags- og heilsufarslegra aðstæðna sinna. Kærandi biðji um skilning og samúð í máli sínu og að fjárhagssekt og endurgreiðsluskylda samkvæmt 2. mgr. 39. gr. laga um atvinnuleysistryggingar verði felld niður vegna sérstakra persónulegra og heilsufarslegra aðstæðna hans.

Í athugasemdum vegna greinargerðar Vinnumálastofnunar er tekið fram að í bréfi úrskurðarnefndar, dags. 6. janúar 2026, sem kærandi hafi fengið segi að afstaða Vinnumálastofnunar hafi verið meðfylgjandi. Slíkt fylgiskjal hafi ekki fylgt bréfinu. Kærandi hafi því ekki haft tækifæri til að kynna sér nýjustu afstöðu Vinnumálastofnunar sem hann telji fela í sér verulegan formgalla á málsmeðferð. Kærandi fari fram á fulla niðurfellingu skuldarinnar, bæði höfuðstóls og 15% álags. Kærandi haldi því fram að vanræksla hans á að tilkynna breytingu á stöðu sinni hafi hvorki stafað af gáleysi né ásetningi til að villa um fyrir stjórnvöldum. Á þeim tíma sem um ræði hafi kærandi glímt við alvarlegt klínískt þunglyndi. Heilsufar hans hafi verið þess eðlis að hann hafi ekki verið fær um að sinna einföldum stjórnsýslulegum verkefnum né átta sig á flóknum lagareglum. Í þeirri andlegu stöðu hafi einungis verið unnt að einbeita sér að því að lifa af. Kærandi telji sig ekki geta borið lagalega eða fjárhagslega ábyrgð á formlegum tilkynningargalla sem hafi orðið til á tímabili alvarlegrar heilsukreppu sem hafi svipt hann getu til skynsamlegrar ákvarðanatöku.

Vinnumálastofnun geri kröfu um greiðslu, samtals að fjárhæð 741.037 kr., vegna þess að kærandi hafi aflað sér tekna að fjárhæð einungis 35.351 kr. til að kaupa sér mat. Samkvæmt 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 skulu stjórnvaldsákvarðanir vera í samræmi við meðalhóf. Að svipta einstakling í lífskreppu fjárhæð sem nemi yfir 740.000 kr. vegna minniháttar tekna upp á 35.000 kr. sé ekki aðeins bersýnilega ósanngjarnt heldur feli í sér augljóst ranglæti. Kærandi bendi á að sem erlendur starfsmaður hafi fyrirkomulag C verið kynnt sem einföld og óformleg leið til að afla sér lítilsháttar tekna. Hann hafi ekki gert sér grein fyrir því að slík starfsemi leiddi til þess að hann teldist sjálfstætt starfandi. Í ljósi andlegs ástands kærandi hafi hann orðið fórnarlamb flókins kerfis sem hann hafði enga raunhæfa möguleika á að átta sig á.

Kærandi sé nú staddur í B og búi við verulega fjárhagslega neyð. Hann eigi hvorki eignir né hafi tekjur sem geri honum kleift að standa undir jafnvel minnstu afborgunum. Innheimta skuldarinnar muni leiða til algjörs fjárhagslegs hruns og frekari versnunar á andlegri heilsu hans sem gæti reynst lífshættulegt. Kærandi hafni bæði skuldinni og álaginu. Hann fari fram á að úrskurðarnefnd velferðarmála felli endurkröfuna niður í heild sinni. Að mati kæranda sé ómannúðlegt og ekki lögfræðilega réttlætanlegt við þessar sérstöku aðstæður að halda honum ábyrgum fyrir formleg mistök sem rekja megi til alvarlegra veikinda.

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi sótt um greiðslur atvinnuleysisbóta þann 8. nóvember 2024. Með erindi, dags. 22. nóvember 2024, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt og að útreiknaður bótaréttur væri 50%. Kærandi hafi afskráð sig frá og með 7. maí 2025 þar sem hann hefði hafið störf á nýjum vinnustað. Kærandi hafi þegið greiðslur atvinnuleysisbóta óslitið frá 8. nóvember 2024 til 6. maí 2025.

Í kjölfar reglulegs eftirlits Vinnumálastofnunar í september 2025 hafi kæranda verið sent erindi, dags. 12. september 2025, þar sem honum hafi verið gefinn kostur á að skýra launagreiðslur í desember 2024 á eigin kennitölu. Auk skýringa hafi kærandi verið beðinn um að skila gögnum vegna þeirrar launagreiðslu, t.a.m. launaseðli.

Kærandi hafi sent tölvupóst þann 15. september 2025. Að sögn kæranda hafi hann ekki tilkynnt um tekjur frá fyrri vinnuveitanda og hafi sent með skjáskot úr farsíma sem sýndi millifærslu frá D sem hafi verið framkvæmd 17. desember 2024, klukkan 11:06. Fjárhæð millifærslunnar hafi verið 30.000 kr.

Þann 31. október 2025 hafi kæranda verið tilkynnt að þar sem hann hefði ekki upplýst stofnunina um rekstur á eigin kennitölu frá nóvember 2024 til febrúar 2025 væri greiðslum frestað í tvo mánuði frá ákvörðunardegi. Þá hafi kæranda verið gert að endurgreiða atvinnuleysisbætur fyrir þann tíma sem hann hafi verið með rekstur á eigin kennitölu. Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum í máli hans hafi kærandi verið með opinn rekstur á kennitölu sinni samkvæmt skráningu hans 6. desember 2024 og út árið 2025.

Við leiðréttingu á tímabili kæranda vegna framangreindrar skráningar hafi hann fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur, samtals að fjárhæð 644.379 kr., sem hafi verið innheimtar með álagi. Heildarskuld kæranda vegna ákvörðunar stofnunarinnar næmi því 741.037 kr.

Ákvörðun þessi hafi verið tekin á grundvelli 1. mgr. 59. gr. og 1. mgr. 36. gr. laga um atvinnuleysistryggingar.

Framangreind ákvörðun Vinnumálastofnunar hafi verið kærð til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 4. nóvember 2025. Í kæru komi fram að kærandi hafi verið í meðferð vegna þunglyndis frá nóvember 2024 til febrúar 2025. Kærandi fari fram á að krafa um endurgreiðslu verði felld niður vegna sérstakra persónulegra og heilsufarslegra aðstæðna.

Kærð sé ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. [31]. október 2025, þess efnis að kærandi skuli sæta tveggja mánaða bið eftir greiðslum atvinnuleysisbóta og að honum beri að endurgreiða hluta þeirra atvinnuleysisbóta sem hann hafi fengið greiddar frá nóvember 2024 til febrúarloka 2025.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Í 18. gr. laganna sé sérstaklega fjallað um skilyrði þess að sjálfstætt starfandi einstaklingar eigi rétt á atvinnuleysisbótum. Segi meðal annars í f. og g. lið 18. gr. laganna að það sé skilyrði fyrir því að teljast tryggður á grundvelli laganna að viðkomandi atvinnuleitandi hafi stöðvað rekstur sinn og leggi fram staðfestingu þess efnis. Atvinnuleitandi þurfi m.ö.o. að hafa stöðvað rekstur sinn og tilkynnt til launagreiðendaskrár Ríkisskattstjóra að öll starfsemi hafi verið stöðvuð. Lög um atvinnuleysistryggingar geri ekki ráð fyrir því að atvinnuleitandi geti þegið greiðslur atvinnuleysisbóta á meðan viðkomandi sé með opinn rekstur og í 17. og 22. gr. laganna sé einungis fjallað um að umsækjandi geti þegið atvinnuleysistryggingar samhliða störfum í þeim tilfellum sem sá tryggði starfi sem launamaður í minnkuðu starfshlutfalli.

Í lögum um atvinnuleysistryggingar sé rík áhersla lögð á upplýsingaskyldu atvinnuleitanda gagnvart Vinnumálastofnun. Atvinnuleitanda beri þannig meðal annars að tilkynna stofnuninni um allar breytingar á aðstæðum sem geti haft áhrif á rétt viðkomandi til greiðslu atvinnuleysisbóta, sbr. 2. mgr. 14. gr. laganna. Í 3. mgr. 9. gr. sé sérstaklega kveðið á um skyldu atvinnuleitanda að tilkynna stofnuninni um tekjur vegna tilfallandi vinnu. Þar segi orðrétt:

„Sá sem telst tryggður á grundvelli laga þessara skal upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunna að verða á högum hans á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, svo sem um námsþátttöku, tekjur sem hann fær fyrir tilfallandi vinnu og hversu lengi vinnan stendur yfir.“

Upplýsingaskylda atvinnuleitanda sé ítrekuð á öllum stigum umsóknarferlis um atvinnuleysisbætur. Við upphaf umsóknar sé atvinnuleitendum kynnt margvísleg atriði er varði réttindi og skyldur, þar á meðal upplýsingaskyldu. Í lok umsóknarferlis staðfesti allir atvinnuleitendur að þeir hafi kynnt sér þau atriði. Þá sé á heimasíðu Vinnumálastofnunar að finna ítarlegar upplýsingar til handa atvinnuleitendum um skyldur þeirra sem hafi þegið tekjur samhliða greiðslu atvinnuleysisbóta og hvernig eigi að skrá slíkar tekjur.

Samkvæmt upplýsingum frá Skattinum hafi kærandi verið með opinn rekstur á eigin kennitölu frá nóvember 2024 til og með febrúar 2025 og honum skylt að standa skil á staðgreiðslu af reiknuðu endurgjaldi og tryggingagjaldi vegna starfsemi. Hann eigi ekki rétt á greiðslum atvinnuleysistrygginga á sama tímabili þvert á framangreind skilyrði. Samkvæmt 1. mgr. 59. gr. laganna skuli sá sem láti hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 1. mgr. 14. gr. eða um annað það sem kunni að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta fyrr en að tveimur mánuðum liðnum. Hið sama eigi við þegar viðkomandi hafi látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um breytingar sem verði á högum hans á því tímabili sem hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sæti biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum. Hann skuli jafnframt endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

Það sé afstaða Vinnumálastofnunar að kæranda beri að sæta tveggja mánaða bið eftir greiðslum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar þar sem hann hafi ekki upplýst um verktakavinnu sína.

Í 2. mgr. 39. gr. sé kveðið á um heimild Vinnumálastofnunar til að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Ákvæðið sé svohljóðandi:

„Hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur skv. 32. eða 33. gr. en hann átti rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða öðrum ástæðum ber honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd var að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildir um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hefur fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Fella skal niður álagið samkvæmt þessari málsgrein færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leiddu til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.“

Í framangreindu ákvæði sé mælt fyrir um heimild Vinnumálastofnunar til að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Í athugasemdum með 39. gr. í frumvarpi til laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar sé sérstaklega áréttað að leiðrétting eigi við í öllum tilvikum sem kunni að valda því að atvinnuleitandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Ástæða ofgreiðslu hafi m.ö.o. ekki áhrif á skyldu viðkomandi til að endurgreiða þá fjárhæð sem hafi verið ofgreidd. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. sé því fortakslaust að því er varði skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Vinnumálastofnun telji ekki tilefni til að fella niður álag á kröfuna.

Þar sem kærandi hafi ekki uppfyllt skilyrði þess að fá greiddar atvinnuleysisbætur á meðan hann hafi verið með opinn rekstur beri honum að endurgreiða þær atvinnuleysistryggingar sem honum hafi verið greiddar á tímabilinu nóvember 2024 til og með febrúar 2025. Skuld kæranda við stofnunina sé að fjárhæð 741.037 kr., að meðtöldu álagi. Kæranda beri að endurgreiða þá upphæð.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að kæranda beri að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysistryggingar fyrir þann tíma sem hann hafi verið með opinn rekstur á eigin kennitölu, samtals að fjárhæð 741.037 kr., að meðtöldu álagi. Þá beri kæranda að sæta tveggja mánaða bið eftir greiðslum samkvæmt 1. mgr. 59. gr. laganna.

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

Í 59. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um viðurlög við því að láta hjá líða að veita upplýsingar eða láta hjá líða að tilkynna um breytingar á högum. Ákvæði 1. mgr. 59. gr. er svohljóðandi:

„Sá sem lætur hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 14. gr. eða um annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. og 59. gr. a. Hið sama á við þegar hinn tryggði hefur látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á högum hans á því tímabili sem hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, sbr. 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. Skal honum jafnframt verða gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur skv. 39. gr.“

Samkvæmt 3. mgr. 9. gr. laga nr. 54/2006 skal sá sem telst tryggður á grundvelli laganna upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunna að verða á högum hans á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum, svo sem um námsþátttöku, tekjur sem hann fær fyrir tilfallandi vinnu og hversu lengi vinnan stendur yfir. Í 2. mgr. 14. gr. laganna kemur einnig fram að hinn tryggði skuli tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á vinnufærni hans eða aðstæðum að öðru leyti samkvæmt 1. mgr., þar á meðal um tilfallandi veikindi, án ástæðulausrar tafar.

Í máli þessu liggur fyrir að kærandi var með tekjur úr eigin rekstri í desember 2024, auk þess að vera með opna launagreiðendaskrá á tímabilinu 1. nóvember 2024 til 28. febrúar 2025 samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta frá Vinnumálastofnun. Þær upplýsingar bárust Vinnumálastofnun í kjölfar reglulegs eftirlits innan stofnunarinnar í september 2025. Kærandi hefur vísað til þess að hann hafi átt við andleg veikindi að stríða á umræddu tímabili sem hafi haft áhrif á getu hans til að sinna sínum málum með réttum hætti.

Þann 8. nóvember 2024 var kæranda send staðfesting á móttöku umsóknar um atvinnuleysisbætur þar sem tilgreint var að upplýsa þyrfti um allar tekjur, hlutastarf, tilfallandi vinnu, tekjur eða fjármagnstekjur á „Mínum síðum“ Vinnumálastofnunar. Kæranda var bent á að ítarlegri upplýsingar um réttindi og skyldur væri að finna undir liðnum „Hvað þarftu að vita“ á vefsíðu stofnunarinnar.

Með hliðsjón af framangreindu telur úrskurðarnefndin að kærandi hefði mátt vita af tilkynningarskyldu vegna starfs síns og tekna. Að því virtu og í ljósi upplýsingaskyldu 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. laga nr. 54/2006 verður því fallist á það með Vinnumálastofnun að kærandi hafi brotið gegn skyldum sínum er hann tilkynnti stofnuninni ekki fyrir fram um þær tekjur sem hann fékk framangreindan mánuð. Í 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 er skýrt kveðið á um beitingu viðurlaga við slíku broti.

Eitt af skilyrðum fyrir atvinnuleysistryggingum sjálfstætt starfandi einstaklinga er að hafa stöðvað rekstur og leggja fram staðfestingu um slíka stöðvun, sbr. f. og g. liði 1. mgr. 18. gr. laga nr. 54/2006. Í 20. gr. laganna kemur fram að sjálfstætt starfandi einstaklingur telst hafa stöðvað rekstur hafi hann tilkynnt til launagreiðendaskrár Ríkisskattstjóra að hann hafi stöðvað rekstur og að öll starfsemi hafi verið stöðvuð. Enn fremur telst sjálfstætt starfandi einstaklingur hafa stöðvað rekstur hafi hann tilkynnt skráningarnúmer sitt af skrá, sýnt fram á að atvinnutæki hafi verið seld eða afskráð, reksturinn framseldur öðrum eða hann hafi verið tekinn til gjaldþrotaskipta. Samkvæmt 21. gr. laganna skal sjálfstætt starfandi einstaklingur leggja fram staðfestingu á því að hann hafi stöðvað rekstur og skal staðfestingin fela í sér yfirlýsingu um að öll starfsemi hafi verið stöðvuð og ástæður þess og afrit af tilkynningu til launagreiðendaskrár Ríkisskattstjóra um að rekstur hafi verið stöðvaður, vottorð frá skattyfirvöldum um að skráningarnúmer hans hafi verið tekið af skrá eða önnur viðeigandi gögn frá opinberum aðilum er staðfesta kunna stöðvun rekstrar.

Í máli þessu liggur fyrir að kærandi var með opna launagreiðendaskrá samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta á tímabilinu nóvember 2024 til og febrúar 2025. Kærandi uppfyllti því ekki skilyrði þess að vera tryggður samkvæmt lögum nr. 54/2006 á því tímabili.

Í 39. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um leiðréttingu á atvinnuleysisbótum. Þar segir í 2. mgr. að hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur samkvæmt 32. eða 33. gr. laganna en hann hafi átt rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða af öðrum ástæðum beri honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd hafi verið, að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildi um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hafi fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Í sömu málsgrein segir einnig að fella skuli niður álagið samkvæmt málsgreininni færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leitt hafi til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.

Samkvæmt framangreindu er ljóst að endurkröfuheimild Vinnumálastofnunar er meðal annars bundin við það að einstaklingur hafi fengið greiddar atvinnuleysisbætur fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laga nr. 54/2006. Líkt og að framan greinir uppfyllti kærandi ekki skilyrði þess að vera tryggður þegar hann var með opna launagreiðendaskrá. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. laganna er fortakslaust að því er varðar skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Aftur á móti skal fella niður 15% álag færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leitt hafi til ákvörðunar Vinnumálastofnunar. Þar sem kærandi tilkynnti Vinnumálastofnun ekki að hann væri með opna launagreiðendaskrá er það mat úrskurðarnefndarinnar að ekki sé tilefni til að fella niður álagið sem lagt var á endurgreiðslukröfuna.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 31. október 2025, staðfest.

 

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 31. október 2025, um að fella niður rétt A, til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar bætur, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir