Mál nr. 620/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 620/2025

Miðvikudaginn 18. febrúar 2026

A

gegn

Sjúkratryggingum Íslands

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Kári Gunndórsson lögfræðingur, Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur og Guðríður Anna Kristjánsdóttir lögfræðingur og tannlæknir.

Með kæru, sem barst 26. september 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála synjun Sjúkratrygginga Íslands frá 1. júlí 2025 á umsókn um þátttöku í kostnaði við tannlækningar.

I. Málsatvik og málsmeðferð

Með umsókn, dags. 25. febrúar 2025, sótti kærandi um greiðsluþátttöku Sjúkratrygginga Íslands í tannlækningum. Með bréfi Sjúkratrygginga Íslands, dags. 1. júlí 2025, var umsókninni synjað á þeirri forsendu að ekki yrði ráðið að tannvandi kæranda væri alvarlegur í skilningi 20. gr. laga nr. 112/2008 um sjúkratryggingar og sannanlega afleiðing bakflæðis og skilyrði 2. málsl. 1. mgr. 20. gr. laganna því ekki uppfyllt.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 26. september 2025. Með bréfi, dags. 30. september 2025, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Sjúkratrygginga Íslands ásamt gögnum málsins. Greinargerð Sjúkratrygginga Íslands barst með bréfi, dags. 13. október 2025, og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 14. október 2025. Athugasemdir bárust með bréfi kæranda, dags. 23. október 2025. Þær voru sendar Sjúkratryggingum Íslands til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 29. október 2025. Frekari athugasemdir bárust ekki.

II. Sjónarmið kæranda

Kærandi óskar eftir endurskoðun á ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands, dags. 1. júlí 2025.

Í kæru greinir kærandi frá því að hún hafi allt frá barnæsku glímt við alvarleg tannvandamál sem rekja megi til greinds bakflæðis (GERD). Gögn frá tannlæknisheimsóknum hennar á árunum X–X sýni að vandinn hafi byrjað snemma, með endurteknum viðgerðum og fyllingum á fjölda tanna. Þessi saga bendi til langvarandi og kerfisbundins skaða sem hafi haldið áfram þrátt fyrir góða tannhirðu og reglulegt eftirlit.

Til að stemma stigu við áframhaldandi og versnandi eyðingu hafi tannlæknir hennar, í samráði við hana, talið nauðsynlegt að setja viðbætur á tennurnar. Slíkar aðgerðir hafi ekki fyrst og fremst fagurfræðilegt gildi heldur séu lífsnauðsynlegar til að draga úr framgangi sjúkdómsins og varðveita eðlilega starfsemi tannanna. Eldri og ný gögn sýni útbreiddan tannvanda sem sé ekki í samræmi við eðlilegt slit, heldur afleiðingar sjúkdóms.

Greining meltingarlæknis staðfesti að bakflæði sé undirliggjandi orsök glerungseyðingar. Vísindarannsóknir sýni jafnframt að slíkt ástand valdi varanlegri eyðingu glerungs og tannbeins. Þá hafi tannlæknar bent á að fjöldi fyllinga hylji raunverulegan alvarleika skemmda, þannig að ljósmyndir og röntgenmyndir sem Sjúkratryggingar Íslands hafi byggt synjun sína á endurspegli ekki heildarmyndina af ástandinu. Kærandi hafi faglegt álit frá tannlækni sínum um að það sé greiningarskilmerki cl III samkvæmt Smith/Knight viðmiðunarkvarða um sýrueyðingar. En Sjúkratryggingar Íslands telji að ekki séu sýnileg merki út frá myndum en byggi það ekki á faglegu áliti eins og kærandi vísi til. 

Með vísan til framangreinds telji kærandi að skilyrði 2. mgr. 20. gr. laga nr. 112/2008 um sjúkratryggingar, þar sem kveðið sé á um þátttöku í kostnaði vegna meðferðar sem nauðsynleg sé af heilsufarsástæðum, séu uppfyllt. Sama eigi við um ákvæði III. kafla reglugerðar nr. 766/2024. Meðferð kæranda sé því ekki valkvæð heldur brýn af heilsufarslegum ástæðum og því beri Sjúkratryggingum Íslands að taka þátt í kostnaði við viðgerðir.

Í ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands sé fullyrt að ekki sjáist merki um alvarlega sýrueyðingu samkvæmt Smith/Knight-kvarða og að vafi ríki í fræðunum um orsakasamband milli bakflæðis (GERD) og tannskemmda. Þá sé vísað til þess að fyllingar hylji yfirborð tanna og torveldi þannig greiningu.

Kærandi telji að þessar forsendur séu bæði rangar og ófullnægjandi. Fjöldi nýrra vísindarannsókna staðfesti að GERD sé viðurkenndur áhættuþáttur fyrir glerungseyðingu og tannslit. Li o.fl. (2022) hafi sýnt fram á marktækt aukna áhættu (RR=1,88) á tannsliti hjá GERD-sjúklingum. Scribante o.fl. (2025) hafi staðfest að súrt bakflæði lækki pH-gildi í munni og hraði þannig eyðingu tannvefja. Þá hafi kerfisbundin samantekt Picos o.fl. (2018) sýnt skýr tengsl milli GERD og tannslits, bæði hjá börnum og fullorðnum. Fullyrðing um „mikinn vafa“ í fræðunum standist því ekki lengur.

Enn fremur sé ljóst að fyllingar feli undirliggjandi skemmdir og geri mat sem byggi eingöngu á ljósmyndum og yfirborðsathugun mjög takmarkað. Að byggja synjun að verulegu leyti á slíkum gögnum gangi gegn rannsóknarreglu 10. gr. stjórnsýslulaga, sem kveði á um að mál skuli nægjanlega upplýst áður en ákvörðun sé tekin. Eldri tannlæknaskrár frá X–X sýni að kærandi hafi þurft á endurteknum viðgerðum að halda allt frá barnæsku, sem styðji eindregið að undirliggjandi sjúkdómur hafi verið til staðar. Ný munnvatnsmæling sýni jafnframt skerta sýruvörn og meltingarlæknir hafi staðfest bakflæði sem orsök ástandsins.

Niðurstöður úr munnvatnsprófi:

●     Lágt óörvað munnvatn: Báðar mælingar sýni að grunnframleiðsla munnvatns sé undir viðmiðun (0,14–0,17 ml/min). Þetta auki áhættu á munnþurrki, skertu varnarkerfi og tannskemmdum.

●     Örvað munnvatn: Framleiðsla aukist vel við örvun og nái eðlilegum gildum (1,0 ml/min), sem sé jákvætt merki um virkni kirtlanna.

●     Sýrustig: Mismunandi niðurstöður hafi komið fram – hjá Holbrook hafi mælst pH 5,0 (súrt), en hjá Stefáni pH 6,6 (nær hlutlausu). Þetta geti verið breytilegt eftir aðstæðum, t.d. mat og tíma dags.

●     Búffergeta: Miðlungs til veik, sem þýði að munnvatnið eigi ekki alltaf auðvelt með að hlutleysa sýru og skapi því aukna áhættu fyrir tannskemmdir.

Kærandi leggi jafnframt áherslu á að hún hafi viðhaft mjög góða tannhirðu og forvarnir. Hún noti Duraphat-tannkrem tvisvar á dag, bursti tennurnar reglulega og noti tannþráð. Þá hafi kærandi breytt mataræði sínu í samræmi við ráðleggingar B frá árinu 2021, sem hafi verið hannað til að draga úr áhrifum sýru í líkamanum. Enn fremur hafi hún farið í skoðun til tannlæknisins C í D 16. september 2025, sem hafi sérstaklega hrósað viðhaldi og tannhirðu kæranda og hafi tekið fram að ástand tannholdsins sýndi skýrt fram á góða umhirðu.

Í athugasemdum kæranda við greinargerð Sjúkratrygginga Íslands er tekið fram að kæruefnið snúist ekki aðeins um munnvatnsframleiðslu heldur um alvarlegar afleiðingar bakflæðis (GERD) sem hafi valdið staðfestum og síversnandi glerungseyðingum. Greining frá meltingarlækni liggi fyrir sem staðfesti bakflæði sem undirliggjandi orsök og tannlæknar kæranda hafi ítrekað sýnt fram á að fyllingar og viðgerðir feli raunverulegan alvarleika skemmda.

Í greinargerð Sjúkratrygginga Íslands sé vísað til þess að munnvatnsmælingar kæranda séu „innan eðlilegra marka“ og af því falli mál hennar ekki undir 8. tölul. 11. gr. reglugerðar nr. 766/2024. Þetta sé þó of þröng túlkun á ákvæðinu. Niðurstöður mælinga sýni að óörvað munnvatn sé undir viðmiðun (0,14–0,17 ml/min), sem auki áhættu á munnþurrki og sýruáhrifum. Búffergeta munnvatns sé jafnframt miðlungs til veik, sem þýði að munnvatnið eigi erfitt með að hlutleysa sýrur. Þetta hafi bein áhrif á getu tannanna til að verja sig gegn sýru bakflæðis. Þegar bæði bakflæði og skert varnargeta séu til staðar aukist hættan margfalt, sem sé vel þekkt í tannlæknafræði (Li o.fl., 2022; Scribante o.fl., 2025). Þannig megi ekki horfa eingöngu á magn munnvatns, heldur gæði þess og samspil við undirliggjandi sjúkdóm.

Sjúkratryggingar Íslands fjalli lítið sem ekkert um bakflæði í greinargerð sinni, þó það sé rót orsaka í tilviki kæranda. Bakflæði hafi verið staðfest af meltingalækni og rökstutt sem orsök sýruerosíunnar. Alþjóðlegar rannsóknir hafi ítrekað sýnt orsakasamhengi milli GERD og glerungseyðingar (Li o.fl. 2022; Picos o.fl. 2018). Þetta sé því ekki óljós tilgáta heldur viðurkennd orsök.

Í synjun og greinargerð Sjúkratrygginga Íslands sé vísað til ljósmynda þar sem ekki sjáist merki um alvarlega sýrueyðingu. Hér beri að benda á að tennur kæranda hafi ítrekað verið lagaðar og fylltar, þannig að myndir sýni ekki raunverulegan skaða. Að byggja mat eingöngu á yfirborðsmyndum án frekari skoðunar gangi gegn rannsóknarreglu 10. gr. stjórnsýslulaga. Kærandi hefði talið eðlilegt að Sjúkratryggingar Íslands leituðu frekari sérfræðimats áður en niðurstaða hafi verið tekin.

Til að stemma stigu við áframhaldandi eyðingu hafi verið ákveðið, í samráði við tannlækni, að setja viðbætur á tennur. Þær séu ekki snyrtiviðgerðir, heldur nauðsynlegar til að verja tannvef og halda grunnstarfsemi tanna. Sé ekki gripið til slíkra aðgerða sé hætta á frekara tanntapi, sársauka og skertu næringar- og talstarfi.

Kærandi hafi sýnt mikla ábyrgð í forvörnum, hún noti Duraphat tannkrem, burstun og tannþráð tvisvar á dag og hafi breytt mataræði í samvinnu við grasalækni árið 2021. Tannlæknir hennar, C í D, hafi sérstaklega hrósað viðhaldi tannheilsu hennar í síðustu skoðun (16. september 2025).

Samkvæmt 2. mgr. 20. gr. laga nr. 112/2008 og III. kafla reglugerðar nr. 766/2024 beri að veita greiðsluþátttöku þegar tannvandamál séu alvarlegar afleiðingar sjúkdóma. Mál kæranda falli þar undir, þar sem bakflæði hafi valdið staðfestum og síversnandi skemmdum. Einnig beri að líta til meginreglna stjórnsýslulaga: 10. gr. (rannsóknarreglu) – mál hafi ekki verið nægjanlega upplýst, 11. gr. (jafnræðisreglu) – tryggja skuli samræmi við sambærileg mál, og 12. gr. (meðalhófsreglu) – ekki synja um nauðsynlega meðferð sem verji heilsu og lífsgæði.

Kærandi óski eftir að úrskurðarnefndin líti heildstætt á málið, með hliðsjón af læknisfræðilegum gögnum, vísindalegum heimildum og langvarandi sögu tannheilsu minnar. Meðferðin sem óskað sé eftir greiðsluþátttöku í sé ekki valkvæð heldur nauðsynleg af heilsufarslegum ástæðum. Kærandi telji að ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands hafi verið byggð á of þröngri túlkun reglugerðar og ófullnægjandi mati á heildarástandi hennar.

II. Sjónarmið Sjúkratrygginga Íslands

Í greinargerð Sjúkratrygginga Íslands segir að stofnunin hafi þann 25. febrúar 2025 móttekið umsókn kæranda um þátttöku í kostnaði við tannlækningar. Sótt hafi verið um kostnaðarþátttöku við meðferð vegna slits á bitflötum augntannar og forjaxla hægra megin í neðri gómi (tennur 43,44,45) auk slits á bitfleti á aftari forjaxli vinstra megin í neðri gómi (tönn 35). Með ákvörðun Sjúkratrygginga, dags. 1. júlí 2025, hafi umsókn kæranda verið synjað.

Að mati Sjúkratrygginga Íslands komi afstaða stofnunarinnar fram með fullnægjandi hætti í ákvörðun stofnunarinnar, dags. 1. júlí 2025, og því ekki þörf á að svara kæru efnislega með frekari hætti. Vísist til þeirrar umfjöllunar sem fram komi í gögnum málsins. Sjúkratryggingar Íslands vilji þó benda á að samkvæmt 8. tölul. 11. gr. reglugerðar nr. 766/2024 hafi stofnunin heimild til kostnaðarþátttöku vegna alvarlegra tannskemmda, framan við 12 ára jaxla sem leiði af varanlega alvarlega skertri munnvatnsframleiðslu af völdum geislameðferðar, Sjögrenssjúkdóms eða lyfja. Þá komi fram að mæling á magni og samsetningu munnvatns skuli fylgja umsókn. 

Kærandi hafi gengist undir munnvatnsmælingu þann 12. október 2023, en tilgangur slíkra mælinga sé að kanna munnvatnsflæði. Samkvæmt niðurstöðu mælingarinnar hafi óörvað munnvatnsflæði verið 0,14 ml/mín (eðlilegt) og örvað munnvatnsflæði 1 ml/mín (eðlilegt). Einstaklingur teljist með alvarlegan munnþurrk þegar mæling óörvaðs munnvatnsflæðis sé minna en 0,1 ml/mín og mæling örvaðs munnvatnsflæðis sé minna en 0,7 ml/mín. Þar sem niðurstöður munnvatnsmælinga hafi sýnt eðlilegt flæði munnvatns sé ljóst, að mati Sjúkratrygginga Íslands, að skilyrði 8. tölul. 11. gr. reglugerðar nr. 766/2024 sé ekki uppfyllt þar sem munnvatnsframleiðsla þurfi að vera varanlega alvarlega skert svo greiðsluþátttaka sé fyrir hendi. 

Með vísan í framangreint beri að staðfesta hina kærðu ákvörðun. Þar segir meðal annars að samkvæmt gögnum málsins sé ljóst að kærandi tilheyri ekki neinum þeirra hópa sem tilgreindir séu í 1. málsl. 1. mgr. 20. gr. laganna. Til álita sé þá hvort hún eigi rétt samkvæmt 2. málsl. greinarinnar. Þar sem ákvæði 2. málsl. sé undantekning frá þeirri meginreglu að aðeins börn og lífeyrisþegar eigi rétt á kostnaðarþátttöku Sjúkratrygginga Íslands vegna tannlækninga beri að túlka ákvæðið þröngt.

Við afgreiðslu málsins hafi verið lagt mat á tannvanda kæranda, byggt á innsendum gögnum. Af röntgenmyndum  af tönnum hennar megi sjá að forjaxlar í neðri gómi séu mikið viðgerðir auk þess sem fyllingar megi sjá í nær öllum jöxlum og tveir sex-ára jaxlar hafi tapast. Mikill vafi sé talinn vera á því í gagnreyndum fræðum að bakflæði valdi tannskemmdum, festutapi tanna eða tanntapi. Bakflæði sýru geti þó valdið því að glerungur tanna og tannbein leysist upp.

Af gögnum málsins, þar með talið ljósmyndum, séu hvorki merki um alvarlega sýrueyðingu tannglerungs og tannbeins á augntönn hægra megin í neðri gómi né forjöxlum beggja vegna í neðri gómi. Þar sem fyllingar hylji að hluta tannyfirborð  allra forjaxla í neðri gómi sé ekki hægt að staðfesta greiningarskilmerki cl III eða hærra samkvæmt Smith/Knight viðmiðunarkvarða sýrueyðingar. Einungis sé hægt að meta glerungseyðingu vegna bakflæðis þegar eyðing í glerungi og tannbeini sé sýnileg. Tannlæknir meti tönn 43 með greiningarskilmerki cl III samkvæmt Smith/Knight viðmiðunarkvarða sýrueyðingar, en út frá fyrirliggjandi gögnum séu ekki sýnileg merki um alvarlega sýrueyðingu tannglerungs á umræddri tönn heldur sýni ljósmynd slit á bitfleti vegna bitálags.

Að mati Sjúkratrygginga Íslands sé, út frá fyrirliggjandi gögnum, hvorki unnt að greina orsakasamband milli bakflæðis og alvarlegrar sýrueyðingar vegna augntannar og forjaxla hægra megin í neðri gómi né aftari forjaxls vinstra megin í neðri gómi hjá kæranda. Af framlögðum gögnum verði því ekki ráðið að vandinn vegna framangreindra tanna sé alvarlegur í skilningi laganna og sannanleg afleiðing bakflæðis og skilyrði 2. málsl. 1. mgr. 20. gr. laga nr. 112/2008 því ekki uppfyllt. Í ljósi þess sé greiðsluþátttöku hafnað við meðferð vegna slits á bitflötum umræddra tanna.

Með vísan til þess sem að framan greini og fyrirliggjandi gagna málsins sé umsóknin afgreidd með eftirfarandi hætti:

Sjúkratryggingar hafni greiðslu á eftirfarandi verkþáttum:

Gjnr. 246        Viðgerðir á slitfleti, 1-2 fletir            sv. 35              fj.ein. 1

Gjnr. 246        Viðgerðir á slitfleti, 1-2 fletir             sv. 43              fj.ein. 1

Gjnr. 246        Viðgerðir á slitfleti, 1-2 fletir            sv. 44              fj.ein. 1

Gjnr. 246        Viðgerðir á slitfleti, 1-2 fletir            sv. 45              fj.ein. 1

Gjnr. 006        Umsókn eða áverkavottorð                                        fj.ein. 1

Gjnr. 260        Gúmmídúkur                                                             fj.ein. 2

IV. Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um að synja umsókn kæranda um greiðsluþátttöku í tannlækningum.

Samkvæmt 1. málsl. 1. mgr. 20. gr. laga nr. 112/2008 um sjúkratryggingar taka sjúkratryggingar til nauðsynlegra tannlækninga aldraðra, öryrkja og barna yngri en 18 ára, annarra en tannréttinga, sem samið hefur verið um samkvæmt IV. kafla laganna. Þá taka sjúkratryggingar samkvæmt 2. málsl. 1. mgr. 20. gr. til tannlækninga vegna alvarlegra afleiðinga meðfæddra galla, slysa og sjúkdóma. Samkvæmt 2. mgr. 20. gr. setur ráðherra reglugerð um nánari framkvæmd greinarinnar. Núgildandi reglugerð um þátttöku sjúkratrygginga í kostnaði við tannlækningar og tannréttingar er nr. 766/2024.

Kærandi tilheyrir ekki þeim hópum sem tilgreindir eru í 1. málsl. 1. mgr. 20. gr. laga um sjúkratryggingar og kemur því til álita hvort hún kunni að eiga rétt á greiðsluþátttöku samkvæmt 2. málsl. sömu málsgreinar.

Í III. kafla reglugerðar nr. 766/2024 er fjallað um þátttöku sjúkratrygginga í kostnaði við tannlækningar og tannréttingar vegna alvarlegra afleiðinga meðfæddra galla, slysa og sjúkdóma.

Í 11. gr. reglugerðarinnar eru tiltekin eftirfarandi tilvik þar sem greiðsluþátttaka er fyrir hendi vegna alvarlegra afleiðinga meðfæddra galla eða sjúkdóma:

„1.  Meðfæddrar vöntunar einnar eða fleiri fullorðinstanna framan við 12 ára jaxla, sbr. þó 12. gr.

2.    Vansköpunar fullorðinstanna framan við 12 ára jaxla sem leiðir til alvarlegra útlitsgalla eða starf­rænna truflana tyggingarfæra.

3.    Rangstæðra tanna, þ.m.t. endajaxla, sem tengdar eru meini (cystu eða æxli), kjálkabeindrepi, eða vegna kjálkafærsluaðgerðar.

4.    Tanna, annarra en endajaxla, sem líklegar eru til þess að valda skaða á nærliggjandi fullorðinstönnum eða stoðvefjum þeirra eða hindra uppkomu þeirra.

5.    Alvarlegra einkenna frá kjálkaliðum eða tyggivöðvum.

6.    Alvarlegrar sýrueyðingar glerungs og tannbeins fullorðinstanna framan við 12 ára jaxla.

7.    Alvarlegs niðurbrots á stoðvefjum tanna framan við 12 ára jaxla.

8.    Alvarlegra tannskemmda, framan við 12 ára jaxla sem leiða af varanlega alvarlega skertri munnvatnsframleiðslu af völdum geislameðferðar, Sjögrenssjúkdóms eða lyfja. Mæling á magni og samsetningu munn­vatns skal fylgja umsókn.

9.    Annarra sambærilegra alvarlegra tilvika.“ 

Við úrlausn þessa máls kemur til skoðunar hvort tilvik kæranda falli undir framangreinda 11. gr. reglugerðar nr. 766/2024. Í umsókn E tannlæknis um greiðsluþátttöku sjúkratrygginga í kostnaði við tannlækningar, dags. 25. febrúar 2025, er greiningu, sjúkrasögu og meðferð lýst svo:

„Alvarleiki sýrueyðingar skv. Smith og Knight: 3 O.“ 

Í gögnum málsins er einnig að finna afrit af röntgenmyndum og ljósmyndum af tönnum kæranda, niðurstöður munnvatnsmælingar og læknabréf, þar sem fram kemur að kærandi sé með langvarandi sýrubakflæði og bilaða stuðpúðavirkni munnvatns.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð tannlækni, hefur yfirfarið fyrirliggjandi gögn málsins. Úrskurðarnefndin telur að ekki verði ráðið af þeim, þar á meðal myndum af tönnum kæranda, að vandi vegna tanna kæranda falli undir einhvern af töluliðum 1–8 í 11. gr. reglugerðar nr. 766/2024. Ráðið verður af gögnum málsins að flestir forjaxlar og jaxlar eru viðgerðir auk þess að tvo sex-ára jaxla vantar. Fyllingar sem hylja tannyfirborð forjaxla í neðri gómi koma í veg fyrir að unnt sé að staðfesta greiningarskilmerki cl III eða hærra samkvæmt Smith/Knight viðmiðunarkvarða sýrueyðingar. Úrskurðarnefndin telur ekki unnt að greina merki um alvarlega sýrueyðingu tannglerungs og tannbeins á tönnum kæranda en slit á bitflötum telur nefndin mega rekja til bitálags. Þá sýndu niðurstöður munnvatnsmælinga eðlilegt flæði munnvatns. Því telur nefndin að ekki verði séð að svo alvarleg vandamál hafi verið til staðar eða yfirvofandi í eða við tennur kæranda, sem bregðast þurfti við, að þau gætu talist sambærileg við þau vandamál sem tilgreind eru í 1.–8. tölulið. Því á 9. töluliður ekki heldur við um kæranda. Ljóst er því, að mati úrskurðarnefndarinnar, að greiðsluþátttaka getur ekki fallið undir 2. málsl. 1. mgr. 20. gr. laga um sjúkratryggingar þar sem ákvæðið á eingöngu við þegar um er að ræða alvarlegar afleiðingar meðfæddra galla, slysa og sjúkdóma.

Með vísan til þess, sem rakið er hér að framan, er það niðurstaða úrskurðarnefndar velferðarmála að ekki sé fyrir hendi heimild til greiðsluþátttöku Sjúkratrygginga Íslands í kostnaði vegna tannlækninga kæranda. Ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um að synja umsókn kæranda um greiðsluþátttöku í tannlækningum er staðfest.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um að synja umsókn A, um greiðsluþátttöku í tannlækningum, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Kári Gunndórsson