Mál nr. 123/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 123/2026

Miðvikudaginn 27. maí 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 17. febrúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 5. desember 2025, um að fella niður rétt hans til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun 2. september 2025 og var umsóknin samþykkt 13. október 2025. Með ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 5. desember 2025, var kæranda tilkynnt að réttur hans til atvinnuleysisbóta hefði verið felldur niður í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar með vísan til þess að hann hefði hafnað þátttöku í vinnumarkaðsúrræði.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 17. febrúar 2026. Með bréfi, dags. 19. febrúar 2026, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 19. mars 2026 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 23. mars 2026. Athugasemdir bárust frá kæranda 31. mars 2026 og frekari gögn 10. apríl 2026.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar kemur fram að kærandi hafi flutt búferlum til B í apríl 2025. Kærandi hafi farið á atvinnuleysisbætur í byrjun september 2025 þar sem atvinnumál séu í ólestri á B. Kærandi hafi borið þá von að hann fengi vinnu fljótlega en það hafi reynst erfiðara en hann hafi átt von á. Kærandi hafi sótt um vinnu hjá fiskvinnslu á B en hafi ekki fengið svar þegar hann hefði skráð sig hjá Vinnumálastofnun. Um miðjan september hafi verið haft samband við kæranda og honum boðin vinna hjá fyrirtækinu sem hann hafi þegið.

Kærandi hafi áratuga starfsreynslu á fjölmörgum sviðum og getið sér gott orð fyrir vinnuástundun, þrótt og vinnugleði. Kærandi hafi starfað sem ungur maður í fiskvinnslu og kunni því vel til verka á því sviði. Undanfarin áratug hafi kærandi starfað sem meiraprófsbílstjóri á höfuðborgarsvæðinu og það hafi verið góð tilbreyting fyrir hann. Það hafi verið mikið álag og langir vinnudagar en svo hafi kærandi tekið þá ákvörðun að segja upp og flytja til B. Kærandi hafi fyrir tíu árum leitað til VIRK eftir kulnun í starfi […]. Kærandi hafi klárað starfsendurhæfingu, tekið meiraprófið og hafi starfað á sama stað þar til honum hafi verið sagt upp vegna skipulagsbreytinga. Engu að síður hafi kærandi ekki verið samur eftir kulnunina tíu árum áður og hafi lengi verið hjá sálfræðingi vegna ADHD og PDSD. Kærandi hafi ekki fengið greiningu á sínum krankleika en hafi samt náð að standa vakt sína í öll þessi ár.

Að starfa í frystihúsi sé bæði skemmtilegt og líkamlega erfitt. Kærandi hafi staðið sig vel í starfi en fljótlega hafi farið að halla undan fæti, bæði andlega og líkamlega. Eftir rúmar tvær vikur hafi kærandi átt erfitt með svefn og líkamlega heilsu. Kærandi hafi talið sig nauðugan að segja upp starfi sínu og leita til Heilsugæslunnar á B til að fá vottorð þess efnis að vinnan henti honum ekki, þar sem ósanngjarnt sé gagnvart öðrum starfsmönnum ef hann hefði fengið sérstakan afslátt í starfi vegna aldurs. Kærandi hafi ekki verið í góðu standi næstu vikur, hann hafi verið illa áttaður og dapur. Kærandi hafi skráð sig aftur á atvinnuleysisbætur og sinnt sínum skyldum hjá Vinnumálastofnun. Allt þar til að kærandi hafi orðið fyrir því óláni að missa af smáskilaboðum frá Vinnumálastofnun í tvígang, að hann hafi átt skilaboð á „Mínum síðum“ á vefsíðu Vinnumálastofnunar.

Kærandi taki fram að smáskilaboð frá Vinnumálastofnun séu ávallt hin sömu: „Þú átt skilaboð á mínum síðum VMST“ og ekki sé tekið fram hvert tilefnið sé hverju sinni. Oftar en ekki sé um að ræða hefðbundin skilaboð sem hafi ekki úrslitaþýðingu en ekki í þetta sinn. Að sögn kæranda sé hann mjög tölvuglöggur og hafi reynslu af forritun og vefsíðugerð. Kærandi hafi fljótlega tekið eftir því að þegar hann hafi reynt að fara inn á vefsíðu Vinnumálastofunnar hafi auðveldlega verið hægt að lenda á milli skips og bryggju í kerfinu við innskráningu. Í stað þess að vera beint að skilaboðum Vinnumálastofnunar lendi maður á póstsíðu stofnunarinnar. Kærandi hafi ekki verið betur áttaður en svo á þeim tímapunkti og því haldið að þetta gæti ekki verið neitt merkilegt fyrst hann sæi ekki nein skilaboð.

Kærandi hafi verið að reyna finna gögn til að láta fylgja með kæru en ekki tekist að finna þau á skilaboðaskjóðu Vinnumálastofnunar. Kærandi viðurkenni að hann hafi misst af boðuðum TEAMS fundi hjá Vinnumálastofnun og áttað sig á því rúmri klukkustund síðar. Kærandi hafi strax haft samband og verið miður sín vegna þessa. Kærandi hafi fengið tvöföld viðurlög fyrir að sinna ekki tveimur smáskilaboðum og viðurlögin hafi verið svipting framfærslu í tvo mánuði fyrir að sinna ekki vinnumarkaðsúrræði. Kærandi telji ákvörðun Vinnumálastofnunar í engu samræmi við alvarleika málsins þar sem hann hafi verið í fullu starfi áratugum saman. Sveigjanleiki kerfisins sé enginn og ekki hafi verið tekið tillit til þess að kærandi hafi sýnt lit og farið í starf sem hann hafi haldið að hann gæti ráðið við en svo hafi ekki verið. Að öðru leyti sé enga vinnu að finna á B en TEAMS fundurinn hefði engu breytt í því sambandi.

Kærandi hafi fengið skilaboð frá Vinnumálastofnun þess efnis að hann hefði gerst brotlegur og ætti von á viðurlögum vegna vanrækslu. Kærandi viðurkenni fúslega að hann hafi reiðst við þetta og sent stofnuninni óviðeigandi skilaboð. Kærandi hafi seinna beðist afsökunar á upphlaupi sínu. Kærandi hafi athugað með starf á C í heimaþjónustu sem hafi verið auglýst á vef Vinnumálastofnunar eftir að hafa lent í þessum hremmingum. Kærandi hafi verið vongóður en þar hafi einungis verið um að ræða 25-40% hlutastarf og ekki hafi verið tekið þátt í aksturskostnaði. Eftir viðtal við forstöðumann dvalarheimilisins á C hefðu þeir verið sammála um að ekki yrði litið svo á af hennar hálfu að kærandi hefði hafnað starfinu. Kærandi telji að þetta hafi haft áhrif á ákvörðun Vinnumálastofnunar vegna þess að hann hafi fengið misvísandi skilaboð frá Greiðslustofu sem hafi síðan verið leiðrétt.

Kærandi eigi ekkert sérstaklega von á því að úrskurðarnefnd velferðarmála úrskurði honum í hag en hann meti sem svo að honum beri skylda til að koma þessu á framfæri til nefndarinnar, fyrst og fremst vegna þess að ýmsir meinbugir hafi verið á ferlinu.

Kærandi óski eftir því að ákvörðun Vinnumálastofnunar verði endurupptekin.

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi sótt um atvinnuleysistryggingar þann 2. september 2025. Með bréfi, dags. 13. október 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt og að útreiknaður bótaréttur væri 100%.

Þann 22. október 2025 hafi kærandi verið boðaður á kynningarfund á TEAMS þann 28. október 2025, klukkan 11:00. Athygli hafi verið vakin á að um skyldumætingu væri að ræða og að ótilkynnt forföll og forföll án gildrar ástæðu gætu valdið stöðvun á greiðslum atvinnuleysistrygginga. Boðun þessi hafi verið birt á „Mínum síðum“ atvinnuleitanda. Ásamt því að athygli hafi verið vakin á nýjum samskiptum með tölvupósti á skráð netfang kæranda og með smáskilaboðum í skráð símanúmer kæranda, X. Samkvæmt skráningu Vinnumálastofnunar hafi smáskilaboðin borist í símtæki kæranda þann 22. október 2025, klukkan 09:56. Kærandi hafi hvorki mætt á fundinn né boðað forföll.

Kærandi hafi á ný þann 10. nóvember 2025 verið boðaður á kynningarfund á TEAMS þann 13. nóvember 2025, klukkan 10:00. Athygli hafi verið vakin á að um skyldumætingu væri að ræða og að ótilkynnt forföll og forföll án gildrar ástæðu gætu valdið stöðvun á greiðslum atvinnuleysistrygginga. Boðun þessi hafi verið birt á „Mínum síðum“ atvinnuleitanda. Ásamt því að athygli hafi verið vakin á nýjum samskiptum með tölvupósti á skráð netfang kæranda og með smáskilaboðum í skráð símanúmer kæranda, X. Samkvæmt skráningu Vinnumálastofnunar hafi smáskilaboðin borist í símtæki kæranda þann 10. nóvember 2025, klukkan 10:44. Fyrir liggi að kærandi hafi heldur ekki mætt á þann kynningarfund né boðað forföll.

Þann 13. nóvember 2025 hafi skriflegar skýringar borist frá kæranda á fjarveru hans á fundinn þar sem eftirfarandi hafi komið fram:

„Góðan daginn Ég var fyrst nú að taka eftir að ég missti af kynningarfundinum á TEAMS. Ég er nú frekar eftirtektar- og samviskusamur maður, en þessi tilkynning fór því miður alveg framhjá mér. Ég biðst afsökunar á þessum mistökum hjá mér. Ég fór inná síðuna hjá ykkur en blessaður athyglisbresturinn hefur leitt mig í vandræði enn og aftur. Það væri gott ef að þið gætuð leiðbeint mér varðandi framhaldið. Hér á B er enga vinnu að fá, en ég er með augun og eyrun opin ef eitthvað skildi detta inn um lúguna. bestu kveðjur A“

Þá hafi frekari skýringar borist frá kæranda þann 14. nóvember 2025 þar sem eftirfarandi hafi komið fram:

„Ég vil bara segja að ég kann illa við að vera hótað að missa framfærslu vegna ef ég er ekki viðstaddur á kynningarfundinum sem ég missti af. Ég hef verið á vinnumarkaði í áratugi og þetta er fyrir neðan allar hellur. Ég nota sms. skeyti afar sjaldan og það kom hvergi fram í skilaboðunum að þetta væri mikilvægur fundur. Þetta er afar ópersónulegt og kerfislegt í alla staði og ég er verð brjálaður ef að mér verður refsað fyrir að melda mig ekki allra náðarsamlegast á fund sem gerir ekkert gagn fyrir mig. Ég er sextugur maður og ekki fæddur í gær btw. Ég hef ekki áhuga á að sitja TEAMS fundi hvorki núna eða í framtíðinni. Ef að þið ákveðið að refsa mér fyrir þessu smávægilegu mistök, þá er mér að mæta, á næstu skrifstofu Vinnumálastofnunar. Og það verður ekki skemmtilegt fyrir þann sem verður fyrir mér. bestu kveðjur A“

Með erindi, dags. 14. nóvember 2025, hafi kæranda verið boðið að koma að frekari skýringum á fjarveru á boðaða kynningarfundi á TEAMS dagana 28. október og 13. nóvember 2025.

Engar efnislegar skýringar hafi borist frá kæranda á fjarveru. Skilaboð hafi þó borist frá kæranda þar sem eftirfarandi hafi komið fram:

„Ég leita þá til félagsmálastofnunar þegar ég fer á hausinn. Auðvitað var ég ekki að meina þetta bókstaflega. Ég er ekki hálfviti. Þetta var gildra sem ég setti fyrir ykkur og þið snarfélluð á prófinu. Ég þakka ykkur kærlega fyrir, en bendi á að þið ættuð að girða ykkur í brók og sína ofulítið umburðarlyndi og mannlegan kærleika gagnvart skjólstæðingum í stað þess að vera ávallt tilbúnir með refsivöndinn á“

Með erindi stofnunarinnar, dags. 5. desember 2025, hafi kæranda verið birt ákvörðun um tveggja mánaða biðtíma eftir greiðslum atvinnuleysisbóta til hans á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga um atvinnuleysistryggingar.

Framangreind ákvörðun Vinnumálastofnunar hafi verið kærð til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 17. febrúar 2026. Í kæru bendi kærandi á að honum þyki ákvörðun Vinnumálastofnunar vera ósanngjörn og úr takti við alvarleika málsins.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Á meðal skilyrða greiðslu atvinnuleysisbóta sé að viðkomandi sé í virkri atvinnuleit, sbr. a. lið 1. mgr. 13. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Samkvæmt [h. lið] 1. mgr. 14. gr. felist virk atvinnuleit meðal annars í því að hafa vilja og getu til að taka þátt í þeim vinnumarkaðsaðgerðum er standi til boða. Í 13. gr. laga um vinnumarkaðsúrræði nr. 55/2006 komi einnig fram skylda þess sem teljist tryggður samkvæmt lögum um atvinnuleysistryggingar til að taka þátt í þeim vinnumarkaðsúrræðum sem Vinnumálastofnun ákveði. Ákvæði 13. gr. sé svohljóðandi:

„Atvinnuleitandi skal fylgja eftir áætlun um atvinnuleit og þátttöku í viðeigandi vinnumarkaðsúrræðum skv. 11. gr. og gera það sem í hans valdi stendur til að bæta vinnufærni sína til þess að verða virkur þátttakandi á vinnumarkaði. Þar á meðal skal atvinnuleitandi ávallt mæta í viðtöl til ráðgjafa Vinnumálastofnunar skv. 14. gr. og taka þátt í þeim vinnumarkaðsúrræðum er standa honum til boða. Atvinnuleitandi skal jafnframt tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á vinnufærni hans eða aðstæðum að öðru leyti án ástæðulausrar tafar.“

Þá sé í 1. mgr. 14. gr. laga um vinnumarkaðsaðgerðir kveðið á um að ráðgjafar Vinnumálastofnunar skuli hafa eftirlit með því að atvinnuleitendur fylgi eftir áætlun um atvinnuleit og þátttöku í viðeigandi vinnumarkaðsúrræðum. Ráðgjafar stofnunarinnar skulu boða atvinnuleitendur reglulega í viðtöl eftir þörfum hvers og eins atvinnuleitanda.

Á grundvelli 7. mgr. 9. gr. laga um atvinnuleysistryggingar beri atvinnuleitendum að hafa reglulegt samband við Vinnumálastofnun eftir nánara fyrirkomulagi sem stofnunin ákveði. Í tilfelli kæranda hafi hann verið boðaður til rafræns kynningarfundar hjá stofnuninni en samkvæmt 3. mgr. 13. gr. laganna sé Vinnumálastofnun heimilt að boða atvinnuleitendur til stofnunarinnar með sannanlegum hætti meðal annars til að kanna hvort breytingar hafi orðið á högum þeirra sem kunni að hafa áhrif á rétt þeirra til greiðslu atvinnuleysisbóta. Atvinnuleitendur skulu þá vera reiðubúnir að mæta til stofnunarinnar með mjög skömmum fyrirvara. Ákvæði 3. mgr. 13. gr. hafi verið bætt við lög um atvinnuleysistryggingar með 4. gr. laga nr. 134/2009, en í athugasemdum með 4. gr. segi að gert sé ráð fyrir að stofnunin geti boðað atvinnuleitanda með allt að sólarhringsfyrirvara á þá skrifstofu sína sem næst sé lögheimili viðkomandi.

Fyrir liggi að kærandi hafi ekki mætt á rafræna kynningarfundi hjá Vinnumálastofnun þann 28. október 2025 og 13. nóvember 2025. Áður hafi kærandi fengið sendar tilkynningar í tölvupósti, farsíma og á „Mínum síðum“ um boðanir á umrædda kynningarfundi. Á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga um atvinnuleysistryggingar hafi kæranda því verið gert að sæta viðurlögum vegna þessa. Ákvæðið sé svohljóðandi:

„Sá sem hafnar þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum, sbr. lög um vinnumarkaðsaðgerðir, samkvæmt ákvörðun Vinnumálastofnunar eftir að hafa verið í atvinnuleit í a.m.k. fjórar vikur frá móttöku Vinnumálastofnunar á umsókn um atvinnuleysisbætur skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. Hið sama gildir þegar hinn tryggði mætir ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma skv. 6. mgr. 9. gr., 3. mgr. 13. gr. eða 3. mgr. 18. gr.“

Í 58. gr. laga um atvinnuleysistryggingar komi skýrt fram að hafni einstaklingur þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum skuli hann sæta tveggja mánaða biðtíma eftir atvinnuleysisbótum. Hið sama gildi þegar hinn tryggði mæti ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma. Í greinargerð með frumvarpi til laga um atvinnuleysistryggingar sé efni 58. gr. laganna nánar skýrt. Þar segi að Vinnumálastofnun annist skipulag vinnumarkaðsaðgerða og að litið sé svo á að þeim sem tryggðir séu innan atvinnuleysistryggingakerfisins sé skylt að taka þátt í vinnumarkaðsúrræðum. Þá sé jafnframt tekið fram í greinargerðinni að bregðist hinn tryggði þeirri skyldu leiði það til viðurlaga í formi biðtíma eftir atvinnuleysisbótum.

Af framangreindum lagaákvæðum sé ljóst að heimildir Vinnumálastofnunar til að boða til sín atvinnuleitendur, og sömuleiðis skyldur atvinnuleitenda til að verða við slíkri boðun, séu ríkar. Þá sé það fortakslaust skilyrði svo unnt sé að aðstoða atvinnuleitendur við að fá starf við hæfi og gefa þeim kost á þátttöku í viðeigandi vinnumarkaðsaðgerðum að atvinnuleitendur sinni þeim boðunum sem þeim séu send. Í skilmálum sem umsækjendur samþykki þegar þeir sæki um greiðslur atvinnuleysistrygginga komi fram að umsækjendum sé skylt að mæta í viðtöl, fundi, námskeið og önnur úrræði sem Vinnumálastofnun boði til.

Skýringar kæranda á fjarveru sinni á boðaða rafræna kynningarfundi lúti að því að hann hafi gleymt að mæta á boðaða kynningarfundi. Þá liggi fyrir skýringar kæranda þar sem hann telji sig ekki þurfa að mæta á kynningarfundi hjá Vinnumálastofnun.

Að mati Vinnumálastofnunar geti framangreindar skýringar kæranda ekki talist gildar í skilningi laga um atvinnuleysistryggingar enda hafi kærandi verið upplýstur með fullnægjandi hætti um fundarboð bæði með tilkynningu á tölvupósti og smáskilaboðum ásamt því að tilkynning hafi verið aðgengileg á „Mínum síðum“ stofnunarinnar. Boðun til umræddra funda hafi verið gerð með sannanlegum hætti, sbr. lokamálslið 7. mgr. 9. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Í boðun hafi sérstaklega verið bent á að fjarvera á boðaða kynningarfundi gæti leitt til tímabundinnar stöðvunar á greiðslum atvinnuleysisbóta. Vinnumálastofnun telji ekki efni til að fallast á skýringar kæranda fyrir fjarveru á boðaða kynningarfundi.

Í ljósi framangreinds og þeirrar ríku skyldu sem hvíli á atvinnuleitendum til þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum sé það mat Vinnumálastofnunar að kærandi hafi brugðist skyldum sínum samkvæmt 13. gr. laga um vinnumarkaðsúrræði, 7. mgr. 9. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og 3. mgr. 13. gr. sömu laga. Með því að hafa ekki mætt á umrædda kynningarfundi hafi kærandi hafnað þátttöku í vinnumarkaðsúrræði og honum beri því að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 58. gr.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að kærandi skuli sæta viðurlögum í formi tveggja mánaða biðtíma eftir greiðslum atvinnuleysisbóta á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar.

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar.

Í 58. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um viðurlög við því ef þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum er hafnað. Segir þar í 1. mgr. að sá sem hafni þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum, sbr. lög um vinnumarkaðsaðgerðir, samkvæmt ákvörðun Vinnumálastofnunar eftir að hafa verið í atvinnuleit í að minnsta kosti fjórar vikur frá móttöku Vinnumálastofnunar á umsókn um atvinnuleysisbætur, skuli ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta samkvæmt VII. kafla laganna fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila. Hið sama gildi þegar hinn tryggði mæti ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma samkvæmt 6. mgr. 9. gr., nú 7. mgr. 9. gr., 3. mgr. 13. gr. eða 3. mgr. 18. gr. laganna.

Í athugasemdum greinargerðar við frumvarp það er varð að lögum nr. 134/2009, um breytingu á lögum nr. 54/2006, segir meðal annars um viðurlög við því að virða ekki boðun Vinnumálastofnunar:

„Í ljósi þess að mikilvægt er að Vinnumálastofnun geti haldið reglulegu sambandi við þá sem fá greiddar atvinnuleysisbætur, ekki síst til að geta fylgst með gangi atvinnuleitar og hvort stofnunin þurfi að koma að frekari stuðningi við viðkomandi, er lagt til að það kunni að varða viðurlögum á grundvelli laganna í þeim tilvikum er atvinnuleitendur virða ekki boðun stofnunarinnar skv. 1. gr. frumvarps þessa. Á þetta ekki síst við þegar fá störf eru í boði og auknar líkur eru á að atvinnuleitin dragist á langinn. Jafnframt er lagt til að sama gildi þegar atvinnuleitendur eru boðaðir til stofnunarinnar í því skyni að kanna hvort sá hinn sami uppfylli enn skilyrði laganna, sbr. 4. og 6. gr. frumvarps þessa. Er því gert ráð fyrir að sömu viðurlög komi til og eiga við þegar þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum er hafnað.“

Í 7. mgr. 9. gr. kemur fram að sá sem telst tryggður á grundvelli laganna skuli eftir að umsókn hans hafi verið samþykkt og á þeim tíma sem hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sæti biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum hafa reglulegt samband við Vinnumálastofnun eftir nánara fyrirkomulagi sem stofnunin ákveði. Þegar Vinnumálastofnun upplýsi umsækjanda um að stofnunin hafi samþykkt umsókn um atvinnuleysisbætur skuli hún jafnframt upplýsa hlutaðeigandi um með hvaða hætti stofnunin muni koma upplýsingum eða öðrum boðum til hans meðan á atvinnuleit hans standi. Komi Vinnumálastofnun upplýsingum eða boðum til umsækjanda með þeim hætti sem stofnunin hafi tiltekið við hlutaðeigandi teljast upplýsingarnar eða boðin hafa borist með sannanlegum hætti.

Þá segir í 3. mgr. 13. gr. laga nr. 54/2006 að Vinnumálastofnun sé heimilt að boða þann tryggða til stofnunarinnar með sannanlegum hætti á þeim tíma sem hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sæti biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum, meðal annars til að kanna hvort breytingar hafi orðið á högum hans sem kunni að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum. Hinn tryggði skuli þá vera reiðubúinn að mæta til stofnunarinnar með mjög skömmum fyrirvara.

Samkvæmt gögnum málsins var kærandi þann 22. október 2025 boðaður á rafrænan kynningarfund sem haldinn var í gegnum forritið TEAMS þann 28. október 2025. Kærandi hvorki mætti á fundinn né boðaði forföll. Þann 10. nóvember 2025 var kærandi aftur boðaður á rafrænan kynningarfund sem haldinn var í gegnum forritið TEAMS þann 13. nóvember 2025. Kæranda var í bæði skiptin greint frá því að hann gæti verið í tölvu eða snjallsíma og veittar leiðbeiningar um hvernig ætti að tengjast fundinum. Kæranda var einnig greint frá því að um skyldumætingu væri að ræða og að ótilkynnt forföll og forföll án gildra ástæðna gætu valdið stöðvun greiðslna atvinnuleysisbóta. Í seinni boðuninni var athygli kæranda jafnframt vakin á því að ekki yrði hægt að fá nýja boðun í viðtal en forföll yrðu send Greiðslustofu þar sem tekin yrði afstaða til mögulegra viðurlaga í formi tímabundinnar eða varanlegrar greiðslustöðvunar. Hið sama gilti um ótilkynnt forföll. Þá var kærandi hvattur til að hafa samband ef eitthvað væri óljóst eða hann óskaði frekari upplýsinga. Kærandi hvorki mætti á fundinn né boðaði forföll.

Af hálfu kæranda hefur komið fram að hann hafi ekki mætt á boðaða fundi þar sem hann hafi misst af skilaboðum Vinnumálastofnunar. Þá hefur kærandi vísað til þess að vinna á B sé takmörkuð og að TEAMS fundur breyti því ekki.

Framangreind boðun var send kæranda með sannanlegum hætti, þ.e. með tilkynningu í skráð tölvupóstfang og farsíma. Í 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 kemur skýrt fram að sá sem hafni þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum skuli sæta viðurlögum á grundvelli ákvæðisins og hið sama gildir þegar hinn tryggði mætir ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma. Að mati úrskurðarnefndar velferðarmála hefur kærandi ekki fært fram viðunandi skýringar sem réttlæta að hann hafi ekki mætt á boðaða fundi hjá Vinnumálastofnun.

Ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 er því staðfest.

 

 

 

 

 

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 5. desember 2025, um að fella niður rétt A, til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

 

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir