Mál nr. 775/2025-Úrskurður

 

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 775/2025

Föstudaginn 15. maí 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 28. nóvember 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 10. nóvember 2025, um að setja greiðslur atvinnuleysisbóta til hans á bið.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um greiðslur atvinnuleysisbóta hjá Vinnumálastofnun 24. september 2025. Með bréfi Vinnumálastofnunar, dags. 10. nóvember 2025, var kæranda tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt en með vísan til þess að hann ætti ótekinn biðtíma frá fyrri umsókn yrðu bætur ekki greiddar fyrr en sá tími væri liðinn, sbr. ákvörðun stofnunarinnar frá 16. apríl 2025.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 28. nóvember 2025. Með bréfi, dags. 3. desember 2025, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 26. janúar 2026 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 28. janúar 2026. Viðbótargögn bárust frá kæranda samdægurs. Með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 10. febrúar 2026, var óskað eftir greinargerð Vinnumálastofnunar vegna viðurlagaákvörðunar frá 16. apríl 2025 þar sem nefndin hefði ákveðið að taka þá ákvörðun til meðferðar þrátt fyrir að kærufrestur væri liðinn, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 7. apríl 2026 og var kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 9. apríl 2026. Athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar kemur fram að kærandi óski eftir endurskoðun á ákvörðun Vinnumálastofnunar sem að hans mati sé ósanngjörn. Í mars 2025 hafi Vinnumálastofnun tvisvar sinnum boðað kæranda í viðtal og hann hafi mætt í fyrra viðtalið. Sama dag og seinna viðtalið hafi farið fram hafi kærandi verið á íslenskunámskeiði og að hefja starfsþjálfun. Kærandi hafi sent Vinnumálastofnun gögn sem staðfestu starfsþjálfun en þrátt fyrir það hafi stofnunin ákveðið að beita viðurlögum. 

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi þegið greiðslur atvinnuleysisbóta á árinu 2023 til apríl 2024 og frá október 2024 til apríl 2025. Upphaf málsins megi rekja til ákvarðana Vinnumálastofnunar frá 23. október 2023 og 16. apríl 2025. Með ákvörðunum stofnunarinnar hafi kæranda verið gert að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og síðar á grundvelli 1. mgr. 58. gr. laganna. Bótaréttur kæranda hafi með framangreindum ákvörðunum verið felldur niður í tvo mánuði og svo þrjá mánuði, sbr. 1. mgr. 61. gr. laganna.

Kærandi hafi síðast sótt um greiðslu atvinnuleysisbóta með umsókn, dags. 24. september 2025. Í umsókn kæranda hafi komið fram að hann væri atvinnulaus frá og með 8. október 2025 og gæti hafið störf frá og með þeim degi. Kærandi hafi ekki áunnið sér inn nýtt bótatímabil, sbr. 29. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, þegar hann hafi sótt um atvinnuleysisbætur að nýju. Með erindi, dags. 10. nóvember 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt og að útreiknaður bótaréttur væri 100%. Með vísan til ótekinna viðurlaga yrðu bætur til hans hins vegar ekki greiddar fyrr en að þremur mánuðum liðnum.

Framangreind ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 10. nóvember 2025, hafi verið kærð til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 28. nóvember 2025. Í kæru greini kærandi frá því að honum hafi ranglega verið gert að sæta viðurlögum vegna fjarveru á boðað vinnumarkaðsúrræði í mars 2025. Hann hafi ekki getað mætt á boðað vinnumarkaðsúrræði sökum þess að hann hafi verið upptekinn í vinnustaðaþjálfun.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Eins og rakið hafi verið að framan hafi kæranda þann 23. október 2023 verið gert að sæta viðurlögum í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar þar sem hann hafi látið hjá líða að tilkynna um tilfallandi vinnu samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta. Þá hafi kæranda þann 16. apríl 2025 verið gert að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. [58.] gr. laga um atvinnuleysistryggingar í þrjá mánuði, sbr. 1. mgr. 61. gr. sömu laga, sökum þess að hann hafi ekki veitt gildar skýringar fyrir fjarveru á boðaðan upplýsingafund sem hafi verið haldinn af hálfu Vinnumálastofnunar. Kærufrestur vegna þeirra ákvarðana sé nú liðinn, sbr. 5. gr. laga nr. 85/2015 um úrskurðarnefnd velferðarmála. Eftir standi þá ákvörðun Vinnumálastofnunar um að kæranda skuli sæta eftirstöðvum viðurlaga sinna þegar hann hafi sótt um greiðslu atvinnuleysisbóta þann 24. september 2025.

Í 1. mgr. 61. gr. laga um atvinnuleysistryggingar sé meðal annars kveðið á um að sá sem hafi sætt viðurlögum samkvæmt 57.-59. gr. eða biðtíma samkvæmt 54. og 55. gr. og eitthvert þeirra tilvika sem þar greini eigi sér stað að nýju á sama tímabili samkvæmt 29. gr. skuli ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta samkvæmt VII. kafla fyrr en að þremur mánuðum liðnum. Ákvörðun um viðurlög á grundvelli 1. mgr. [58.] gr. laga um atvinnuleysistryggingar hafi því leitt til ítrekunaráhrifa fyrri viðurlaga hans samkvæmt 1. mgr. 61. gr. þar sem hann hafi ekki unnið sér inn rétt til nýs bótatímabils samkvæmt 29. gr. laganna. Heildarviðurlagatími kæranda hafi því verið fimm mánuðir.

Í lögum um atvinnuleysistryggingar sé kveðið á um hvernig ítrekuð viðurlög samkvæmt lögunum falli niður eða frestist. Ekki sé fyrir hendi heimild til að fella niður ítrekuð viðurlög í þeim tilvikum sem hinn tryggði starfi á viðurlagatíma líkt og eigi við um fyrstu viðurlög innan kerfisins.

Þegar komi að ítrekuðum brotum sé í [5.] mgr. 61. gr. kveðið á um að ítrekunaráhrif samkvæmt ákvæðinu falli niður þegar nýtt tímabil skv. 29. gr. hefjist, sbr. 30. eða 31. gr. laganna. Eins og áður segi hafi kærandi ekki unnið sér inn rétt til nýs bótatímabils. Því sé ljóst að skilyrði þess að viðurlagatími verði felldur niður séu ekki uppfyllt í máli þessu.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að rétt hafi verið staðið að ákvörðun í máli kæranda og að eftirstöðvar biðtíma hans skuli halda áfram að líða frá þeim tíma sem hann hafi aftur sótt um greiðslur atvinnuleysistrygginga.

Í greinargerð Vinnumálastofnunar frá 7. apríl 2026 kemur meðal annars fram að þann 30. janúar 2025 hafi skráning kæranda á íslenskunámskeið á vegum Mímis símenntunar verið samþykkt. Greiddur hafi verið styrkur vegna námskeiðsins og kærandi hafi meðal annars verið upplýstur um skyldur hans að tilkynna forföll og um lágmarks ástundun. Þann 4. febrúar 2025 sé eftirfarandi skráð í samskiptasögu kæranda:

„Hann er skráður á námskeið um sjálfstætt starfandi á Íslandi hjá Mímir, en svo er hann líka að læra Íslensku 2 hjá Saga Akademía á degi til.“

Þann 26. febrúar 2025 hafi kærandi verið boðaður á kynningarfund sem hafi verið haldinn 27. febrúar 2025, kl. 11:30. Kærandi hafi komið á þjónustuskrifstofu sama dag og honum hafi borist boðunin og sagst ekki komast á fundinn daginn eftir þar sem hann væri á íslenskunámskeiði á sama tíma. Kærandi hafi þann 16. mars 2025 aftur verið boðaður á kynningarfund sem fara ætti fram 17. mars 2025, kl. 11:00. Í gögnum Vinnumálastofnunar sé skráð að kærandi hafi móttekið tilkynningu í farsíma sinn þann 16. mars 2025, kl. 07:40. Kærandi hafi svarað þeirri boðun með svohljóðandi tölvupósti þann 16. mars 2025:

„I already went to that group meeting not even 2 weeks ago. The guy had to explain me about my rights and the new payment started January 2025 etc... I will be busy at my Icelandic language course on Monday 17th of March, I will be also at my online self business course for foreigners in Iceland. I will be at a job training for the week that I will start the new job on April 1st, 2025.“

Kæranda hafi verið svarað daginn eftir þar sem óskað hafi verið eftir því að hann skilaði skýringarbréfi á „Mínar síður“. Sérstaklega hafi verið óskað eftir ítarlegum skýringum og gögnum sem staðfestu þær svo flýta mætti skoðun á máli hans.

Kæranda hafi verið sent formlegt erindi þann 1. apríl 2025 um skýringar á fjarveru sinni á kynningarfundinum 17. mars 2025. Kærandi hafi komið á þjónustuskrifstofu daginn eftir og fengið skýringar á því sem honum bæri að skila inn til að taka mætti ákvörðun í máli hans, skýringum og gögnum sem styddu þær. Í kjölfarið hafi kærandi skilað skjáskotum úr síma sínum en annað þeirra hafi verið tölvupóstur sem sýndi að kærandi væri skráður á vaktir dagana 18., 21., 22., 23., 26. og 27. mars Jafnframt komi fram að kærandi hafi átt að mæta fyrsta daginn, 18. mars, kl. 12:00 á vaktina. Í skýringarbréfi sínu segist kærandi hafa fengið tvær boðanir á kynningarfundi, 27. febrúar og aftur 17. mars. Kæranda hafi þótt tilgangslítið að mæta á fundi á tveggja vikna fresti til að heyra sömu hlutina aftur og aftur. Að sögn kæranda hafi hann verið í tölvupóstsambandi við stofnunina og hafi verið upptekinn á íslenskunámskeiði, við vinnustaðaþjálfun, og á netnámskeiði á vegum stofnunarinnar en allt þetta hafi leitt til þess að hann hafi verið of upptekinn til að geta mætt á fundinn.

Þann 2. apríl hafi kærandi skráð sig í vinnu og hafi verið afskráður hjá stofnuninni í kjölfarið.

Þann 16. apríl 2025 hafi kærandi tilkynnt að þar sem hann hefði ekki sinnt boðun í vinnumarkaðsúrræði væri honum gert að sæta þriggja mánaða viðurlögum á grundvelli 58. gr. og 61. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Kærandi hafi sætt viðurlögum vegna ótilkynntra tekna í október 2023.

Framangreind ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 16. apríl 2025, hafi verið kærð til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 28. nóvember 2025. Í kæru greini kærandi frá því að honum hafi verið ranglega gert að sæta viðurlögum vegna fjarveru á boðað vinnumarkaðsúrræði í mars 2025. Hafi hann ekki getað mætt á boðað vinnumarkaðsúrræði sökum þess að hann hafi verið upptekinn í vinnustaðaþjálfun.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna. Kæranda hafi þann 23. október 2023 verið gert að sæta viðurlögum í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar þar sem hann hafi látið hjá líða að tilkynna um tilfallandi vinnu samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta. Þá hafi kæranda þann 16. apríl 2025 verið gert að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar í þrjá mánuði, sbr. 1. mgr. 61. gr. sömu laga, sökum þess að hann hafi ekki veitt gildar skýringar á fjarveru á boðaðan upplýsingafund sem hafi verið haldinn af hálfu Vinnumálastofnunar. Skýringar kæranda hafi ekki verið metnar gildar. Fyrir liggi að kærandi hafi fengið boð um kynningarfundi í febrúar 2025 og mars 2025. Báðar boðanirnar hafi borist kæranda og hann hafi brugðist við þeim. Í fyrra skiptið sé sannarlega skráð að hann hafi sinnt boðuninni og mætt en í hið síðara hafi kærandi verið búinn að lýsa því yfir að honum þætti tilganglaust að mæta aftur en að auki hafi hann verið í vinnustaðaþjálfun og verulega upptekinn á námskeiðum. Kærandi hafi aftur á móti ekki lagt fram nein gögn sem sýni að honum hafi verið ómögulegt að sinna boðuðu vinnumarkaðsúrræði 17. mars 2025, í 45 mínútur. Þá liggi ekki heldur fyrir af hans hálfu að hann hafi í reynd hafið vinnustaðaþjálfun degi fyrr en tölvupósturinn sem hann hafi lagt fram tilgreini.

Af upplýsingum frá Saga Akademia megi ráða að fyrirkomulag íslenskunámkeiða þeirra sé tvennskonar. Annars vegar einstaklingsnámskeið sem annað hvort sé 80 mínútna kúrs einu sinni í viku eða tvisvar 60 mínútna kúrs. Þá séu hópanámskeið þeirra byggð upp á svipaðan máta, einu sinni til tvisvar vikulega. Ákvörðun Vinnumálastofnunar um að kæranda skuli sæta viðurlögum vegna fjarveru á fund þann 17. mars byggi á 58. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Ákvæðið sé svohljóðandi:

„Sá sem hafnar þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum, sbr. lög um vinnumarkaðsaðgerðir, samkvæmt ákvörðun Vinnumálastofnunar eftir að hafa verið í atvinnuleit í a.m.k. fjórar vikur frá móttöku Vinnumálastofnunar á umsókn um atvinnuleysistryggingar skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. Hið sama gildir þegar hinn tryggði mætir ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma skv. 6. mgr. 9. gr., 3. mgr. 13. gr. eða 3. mgr. 18. gr.“

Í 1. mgr. 61. gr. laga um atvinnuleysistryggingar sé meðal annars kveðið á um að sá sem hafi sætt viðurlögum skv. 57.-59. gr. eða biðtíma skv. 54. og 55. gr. og eitthvert þeirra tilvika sem þar greini eigi sér stað að nýju á sama tímabili skv. 29. gr. skuli ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að þremur mánuðum liðnum. Ákvörðun um viðurlög á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar hafi því leitt til ítrekunaráhrifa fyrri viðurlaga hans samkvæmt 1. mgr. 61. gr. Heildarviðurlagatími hans hafi því verið fimm mánuðir.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að rétt hafi verið staðið að ákvörðun í máli kæranda og að eftirstöðvar biðtíma hans skuli halda áfram að líða frá þeim tíma sem hann hafi aftur sótt um greiðslur atvinnuleysistryggingar.

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 10. nóvember 2025, um að setja greiðslur atvinnuleysisbóta til kæranda á bið vegna viðurlagaákvörðunar stofnunarinnar frá 16. apríl 2025. Úrskurðarnefnd velferðarmála ákvað að taka þá ákvörðun einnig til meðferðar þrátt fyrir að kærufrestur væri liðinn, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

Með ákvörðun Vinnumálastofnunar 16. apríl 2025 var réttur kæranda til atvinnuleysisbóta felldur niður þrjá mánuði á grundvelli 1. mgr. 58. gr, sbr. 1. mgr. 61. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar.

Í 58. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um viðurlög við því ef þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum er hafnað. Segir þar í 1. mgr. að sá sem hafni þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum, sbr. lög um vinnumarkaðsaðgerðir, samkvæmt ákvörðun Vinnumálastofnunar eftir að hafa verið í atvinnuleit í að minnsta kosti fjórar vikur frá móttöku Vinnumálastofnunar á umsókn um atvinnuleysisbætur, skuli ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta samkvæmt VII. kafla laganna fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila. Hið sama gildi þegar hinn tryggði mæti ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma samkvæmt 6. mgr. 9. gr., nú 7. mgr. 9. gr., 3. mgr. 13. gr. eða 3. mgr. 18. gr. laganna.

Í athugasemdum greinargerðar við frumvarp það er varð að lögum nr. 134/2009, um breytingu á lögum nr. 54/2006, segir meðal annars um viðurlög við því að virða ekki boðun Vinnumálastofnunar:

„Í ljósi þess að mikilvægt er að Vinnumálastofnun geti haldið reglulegu sambandi við þá sem fá greiddar atvinnuleysisbætur, ekki síst til að geta fylgst með gangi atvinnuleitar og hvort stofnunin þurfi að koma að frekari stuðningi við viðkomandi, er lagt til að það kunni að varða viðurlögum á grundvelli laganna í þeim tilvikum er atvinnuleitendur virða ekki boðun stofnunarinnar skv. 1. gr. frumvarps þessa. Á þetta ekki síst við þegar fá störf eru í boði og auknar líkur eru á að atvinnuleitin dragist á langinn. Jafnframt er lagt til að sama gildi þegar atvinnuleitendur eru boðaðir til stofnunarinnar í því skyni að kanna hvort sá hinn sami uppfylli enn skilyrði laganna, sbr. 4. og 6. gr. frumvarps þessa. Er því gert ráð fyrir að sömu viðurlög komi til og eiga við þegar þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum er hafnað.“

Í 7. mgr. 9. gr. kemur fram að sá sem telst tryggður á grundvelli laganna skuli eftir að umsókn hans hafi verið samþykkt og á þeim tíma sem hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sæti biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum hafa reglulegt samband við Vinnumálastofnun eftir nánara fyrirkomulagi sem stofnunin ákveði. Þegar Vinnumálastofnun upplýsi umsækjanda um að stofnunin hafi samþykkt umsókn um atvinnuleysisbætur skuli hún jafnframt upplýsa hlutaðeigandi um með hvaða hætti stofnunin muni koma upplýsingum eða öðrum boðum til hans meðan á atvinnuleit hans standi. Komi Vinnumálastofnun upplýsingum eða boðum til umsækjanda með þeim hætti sem stofnunin hafi tiltekið við hlutaðeigandi teljast upplýsingarnar eða boðin hafa borist með sannanlegum hætti.

Þá segir í 3. mgr. 13. gr. laga nr. 54/2006 að Vinnumálastofnun sé heimilt að boða þann tryggða til stofnunarinnar með sannanlegum hætti á þeim tíma sem hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sæti biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum, meðal annars til að kanna hvort breytingar hafi orðið á högum hans sem kunni að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum. Hinn tryggði skuli þá vera reiðubúinn að mæta til stofnunarinnar með mjög skömmum fyrirvara.

Samkvæmt gögnum málsins var kærandi þann 16. mars 2026 boðaður á upplýsingafund á þjónustuskrifstofu Vinnumálastofnunar á Suðurnesjum sem fara átti fram daginn eftir, klukkan 11. Kæranda var greint frá því að um skyldumætingu væri að ræða og að forföll bæri að tilkynna án ástæðulausrar tafar. Kærandi var jafnframt upplýstur um að ótilkynnt forföll og forföll án gildrar ástæðu gætu valdið stöðvun greiðslna eftir viðeigandi ákvæðum laganna. Að lokum var kærandi hvattur til að hafa samband ef eitthvað væri óljóst eða hann óskaði frekari upplýsinga. Fyrir liggur að kærandi tilkynnti Vinnumálastofnun að hann kæmist ekki á fundinn vegna þess að hann væri upptekinn á íslenskunámskeiði þennan sama dag. Einnig væri hann á netnámskeiði og í starfsþjálfun vegna nýs starfs.

Vinnumálastofnun hefur vísað til þess að fyrirkomulag íslenskunámskeiðsins hefði ekki átt að koma í veg fyrir mætingu á stuttan fund þann 17. mars 2025. Þá hafi starfsþjálfun kæranda ekki hafist fyrr en 18. mars 2025.

Í 1. mgr. 58. gr. laga nr. 54/2006 kemur skýrt fram að sá sem hafni þátttöku í vinnumarkaðsaðgerðum skuli sæta viðurlögum á grundvelli ákvæðisins og hið sama gildir þegar hinn tryggði mætir ekki til Vinnumálastofnunar á áður boðuðum tíma. Úrskurðarnefndin tekur undir með Vinnumálastofnun að kærandi hafi ekki fært fram viðunandi skýringar sem réttlæta fjarveru hans á boðuðum upplýsingafundi þann 17. mars 2025.

Í 1. mgr. 61. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um ítrekunaráhrif fyrri viðurlagaákvarðana. Ákvæðið er svohljóðandi:

„Sá sem hefur sætt viðurlögum skv. 57.–59. gr. eða biðtíma skv. 54. eða 55. gr. og eitthvert þeirra tilvika sem þar greinir á sér stað að nýju á sama tímabili skv. 29. gr. skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að þremur mánuðum liðnum frá þeim degi er ákvörðun Vinnumálastofnunar um ítrekunaráhrif liggur fyrir enda hafi hann fengið greiddar atvinnuleysisbætur skemur en samtals 24 mánuði á sama tímabili skv. 29. gr. Hafi hinn tryggði fengið greiddar atvinnuleysisbætur í samtals 24 mánuði eða lengur á sama tímabili skv. 29. gr. þegar atvik sem lýst er í 1. málsl. á sér stað skal hinn tryggði ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta fyrr en hann uppfyllir skilyrði 31. gr.“

Samkvæmt gögnum málsins var bótaréttur kæranda felldur niður í tvo mánuði þann 23. október 2023 á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006. Þar sem um sama bótatímabil er að ræða, sbr. 29. gr. laganna, kom til ítrekunaráhrifa samkvæmt 1. mgr. 61. gr. laganna við viðurlagaákvörðun stofnunarinnar 16. apríl 2025.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 16. apríl 2025, um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í þrjá mánuði á grundvelli 1. mgr. 58. gr., sbr. 1. mgr. 61. laga nr. 54/2006, staðfest.

Kærandi sótti á ný um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun 24. september 2025. Umsókn hans var samþykkt 10. nóvember 2025 en tekið var fram að bætur yrðu ekki greiddar fyrr en ótekinn biðtími frá fyrri umsókn væri liðinn. Enn væru þrír mánuðir eftir af biðtíma vegna ákvörðunar Vinnumálastofnunar frá 16. apríl 2025.

Í 5. mgr. 61. gr. laga nr. 54/2006 kemur fram að ítrekunaráhrif samkvæmt ákvæðinu falli niður þegar nýtt tímabil samkvæmt 29. gr. hefjist, sbr. 30. eða 31. gr. laganna. Í 29. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um að sá sem telst tryggður samkvæmt lögunum geti átt rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta samfellt í 30 mánuði frá þeim degi er Vinnumálastofnun tók við umsókn hans um atvinnuleysisbætur nema annað leiði af lögunum. Biðtími eftir greiðslu atvinnuleysisbóta samkvæmt X. kafla telst hluti tímabilsins sem og sá tími er viðurlög samkvæmt XI. kafla standi yfir. Í 4. mgr. 29. gr. laganna kemur fram að tímabilið samkvæmt 1. mgr. haldi áfram að líða þegar hinn tryggði sækir að nýju um atvinnuleysisbætur til Vinnumálastofnunar eftir að hafa starfað í skemmri tíma en 24 mánuði á innlendum vinnumarkaði frá því að hann fékk síðast greiddar atvinnuleysisbætur. Þá segir í 31. gr. laga nr. 54/2006 að nýtt tímabil samkvæmt 29. gr. hefjist þegar hinn tryggði sæki að nýju um atvinnuleysisbætur til Vinnumálastofnunar eftir að hafa starfað samfellt á innlendum vinnumarkaði í að minnsta kosti 24 mánuði frá því að hann fékk síðast greiddar atvinnuleysisbætur.   

Samkvæmt gögnum málsins hafði kærandi ekki, þegar umsókn hans barst Vinnumálastofnun þann 24. september 2025, starfað í a.m.k. 24 mánuði á innlendum vinnumarkaði frá því að hann fékk síðast greiddar atvinnuleysisbætur. Kærandi hafði því ekki áunnið sér rétt til nýs bótatímabils samkvæmt 31. gr. laga nr. 54/2006 og því hélt allur ótekinn biðtími vegna eldri viðurlaga samkvæmt ákvörðunum Vinnumálastofnunar, dags. 16. apríl 2025, áfram að líða þegar hann skráði sig atvinnulausa að nýju 24. september 2025.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 10. nóvember 2025, einnig staðfest.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 16. apríl 2025, um að fella niður rétt A, til atvinnuleysisbóta í þrjá mánuði, er staðfest. Ákvörðun stofnunarinnar, dags. 10. nóvember 2025, um að setja greiðslur atvinnuleysisbóta til kæranda á bið, er einnig staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

 

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir