Mál nr. 89/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 89/2026

Mánudaginn 15. júní 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 31. janúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar um að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur til hennar.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi fékk greiddar atvinnuleysisbætur frá Vinnumálastofnun á árinu 2025. Samhliða þeim greiðslum var kærandi með tekjur frá B og C. Með greiðsluseðlum Vinnumálastofnunar var kæranda tilkynnt um skerðingu atvinnuleysisbóta vegna þeirra tekna og hver skuldastaða hennar væri. Þann 1. desember 2025 fór kærandi fram á rökstuðning á skuldamyndun vegna ofgreiddra atvinnuleysisbóta. Þann 17. desember 2025 afgreiddi Vinnumálastofnun beiðni um rökstuðning. Þann 10. janúar 2026 var kæranda tilkynnt að ógreidd krafa vegna ofgreiddra atvinnuleysisbóta hefði verið áframsend til frekari meðferðar hjá Innheimtustöð.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 31. janúar 2026. Með bréfi, dags. 3. febrúar 2026, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 18. febrúar 2026 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 23. febrúar 2026. Athugasemdir bárust frá kæranda 26. febrúar 2026 og voru þær kynntar Vinnumálastofnun með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 5. mars 2026. Athugasemdir bárust frá Vinnumálastofnun 28. apríl 2026 og voru þær kynntar kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 5. maí 2026. Þá bárust frekari athugasemdir frá kæranda 19. maí 2026 og voru þær kynntar Vinnumálastofnun með bréfi úrskurðarnefndar, dagsettu sama dag. Frekari athugasemdir bárust ekki.

 

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar kemur fram að kærandi hafi verið á atvinnuleysisbótum á tímabilinu 5. júní til 10. desember 2025, samhliða hlutastarfi og háskólanámi. Kærandi hafi ávallt sinnt þeim skyldum sem gerðar séu til bótaþega, þ.e. skilað tekjuáætlunum á réttum tíma, lagt fram launaseðla þegar þess hafi verið óskað og upplýst Vinnumálastofnun um breytingar á námsstöðu hennar. Frá og með greiðsluseðli fyrir september 2025 hafi kærandi farið að taka eftir útreikningum sem hún hafi ekki getað skilið. Í skriflegum samskiptum við Vinnumálastofnun hafi komið í ljós að um mistök í skráningu tekna hafi verið að ræða og unnið væri að því að laga útreikningana. Þrátt fyrir það hafi engar raunverulegar leiðréttingar verið gerðar. Sömu skerðingar og óskýru niðurstöður hafi haldið áfram að koma fram á næstu greiðsluseðlum án þess að kæranda hafi verið tilkynnt að villur hefðu verið leiðréttar eða að henni hafi verið afhentir uppfærðir útreikningar.

Á tímabilinu september til desember 2025 hafi kærandi ítrekað óskað eftir skýrum og tölulegum útskýringum á því hvernig skerðingar á bótum hennar væru reiknaðar. Kærandi hafi sjálf lagt fram útreikninga samkvæmt þeirri formúlu sem Vinnumálastofnun vísi til en þær fjárhæðir sem hafi komið fram á greiðsluseðlunum hafi ekki passað við þá útreikninga. Engin sundurliðuð skýring hafi verið veitt sem hafi gert kæranda kleift að sjá hvernig niðurstöður væru fengnar. Kærandi vilji benda á að í einum endurreikningi fyrir september hafi fjárhæð fyrst verið lögð við, síðan skattlögð og svo dregin frá aftur án þess að kærandi hafi fengið nokkra skýringu á því hvernig það hafi verið reiknað.

Kærandi greini frá því að í samskiptum hennar við Vinnumálastofnun hafi öll svörin verið án undirskriftar og án þess að það kæmi fram hver bæri ábyrgð á málinu. Svör hafi oft borist seint eða ekki tekið þeim spurningum sem kærandi hafi sérstaklega lagt fram og tölulegum spurningum hafi ítrekað verið svarað með almennum lagatilvísunum í stað skýrra útreikninga. Það hafi oft gert kæranda erfitt, ef ekki ómögulegt, fyrir að sannreyna ákvarðanir sem hafi haft bein áhrif á greiðslur til hennar. Í desember 2025 hafi kærandi að lokum fengið skjal merkt „Rökstuðningur“ en þar hafi aðeins verið almennar lagaskýringar og ekki fjallað tölulega um þau atriði sem hún hafi ítrekað óskað skýringa á. Kærandi óski því eftir að úrskurðarnefndin skoði hvort meðferð málsins hafi verið í samræmi við góða stjórnsýsluhætti og hvort eðlilegt hafi verið að kærandi hafi hvorki fengið leiðréttingar né skýrar útskýringar á útreikningum þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir.

Í athugasemdum vegna greinargerðar Vinnumálastofnunar, dags. 18. febrúar 2026, kemur fram að kærandi vilji koma á framfæri nokkrum mikilvægum skýringum varðandi tekjuskráningu og útreikning skuldar.

Vinnumálastofnun hafi verið með fulla vitneskju um að kærandi væri með tilfallandi tekjur. Kærandi hafi upplýst stofnunina um helgarvinnu sína og einnig um tilfallandi kennslu. Kæranda hafi verið sagt að skrá tekjur á „Mínum síðum“ og hlaða inn launaseðlum sem hún hafi gert samkvæmt leiðbeiningum stofnunarinnar.

Frávikin milli áætlaðra tekna og skráðra tekna byrji frá september. Útreikningur kæranda á skuld í ágúst sé í samræmi við aðferð stofnunarinnar og sé ekki hluti af kærunni. Kærandi hafi sent launaseðla og tölvupósta þar sem hún óski sérstaklega eftir tölulegri skýringu á útreikningi skuldar en ekki almennri skýringu á því af hverju skuld hafi myndast.

Kærandi greini frá því að Vinnumálastofnun hafi aldrei útskýrt af hverju þessar tölur hafi birst á launaseðlum, hvernig þær hafi verið reiknaðar, hvernig upphæðir hafi færst milli mánaða eða af hverju í nóvember hafi 54.518 kr. verið bætt við, skattlagðar sem tekur og síðan 51.247 kr. dregnar frá í stað þess að þetta væri einföld skuldajöfnun. Kærandi hafi aðeins fengið almenn svör um að skuldin væri vegna hlutastarfs en aldrei skýra og tölulega útskýringu á útreikningunum sjálfum. Kvörtun kæranda snúist því ekki um það að hún hafi haft tilfallandi tekjur heldur um óskýra útreikninga.

Í athugasemdum sínum við svari Vinnumálastofnunar, dags. 28. apríl 2026, kemur fram að kærandi hafi farið yfir allar tölurnar í skjalinu sem Vinnumálastofnun hafi sent. Eina línu hafi vantað í töfluna, dags. 26. nóvember 2025, og samkvæmt yfirliti Skattsins séu nokkur misræmi. Sem dæmi séu heildarlaun í októbermánuði 1.943 kr. og 173.949 kr. í nóvembermánuði.

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi síðast sótt um greiðslu atvinnuleysistrygginga með umsókn, dags. 5. júní 2025. Með erindi, dags. 17. júlí 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hennar hefði verið samþykkt og að útreiknaður bótaréttur væri 100%. Í umsókn hafi kærandi tilgreint að hún væri hvorki í tilfallandi vinnu né í hlutastarfi. Gerður hafi verið samningur við kæranda um skerðingu vegna háskólanáms þann 11. júlí 2025 sem hún hafi skrifað undir þann 14. júlí 2025. Samningurinn hafi kveðið á um að skerðing vegna 18 eininga náms hennar næmi 60% af 100% bótarétti kæranda.

Þann 8. ágúst 2025 hafi verið móttekinn launaseðill frá B vegna launatímabilsins frá 21. júní til 20. júlí 2025. Kærandi hafi þá fengið greiddar atvinnuleysisbætur vegna júní og júlí 2025. Heildartekjur samkvæmt launaseðli hafi verið 384.383 kr. Við skráningu þeirra tekna hafi myndast skuld að fjárhæð 94.848 kr. sem kæranda hafi verið tilkynnt um bæði með útgáfu greiðsluseðils og tilkynningu á „Mínum síðum“ atvinnuleitanda þann 8. ágúst 2025. Þann 11. ágúst 2025 hafi kærandi haft samband við stofnunina og óskað eftir skýringum á ofgreiðslum. Kæranda hafi verið svarað með tölvupósti 13. ágúst 2025 með leiðbeiningum um skráningu tekna á „Mínum síðum“. Nokkur samskipti hafi verið eftir það í tölvupóstum til 19. ágúst 2025 með nánari skýringum þar að lútandi.

Kærandi hafi fengið greiddar atvinnuleysisbætur fyrir tímabilið júlí til október 2025 og hafi verið að myndast skuld í hverjum mánuði vegna mismunar á áætluðum tekjum og rauntekjum kæranda. Það hafi verið skuldajafnað á móti greiðslum kæranda eftir atvikum. Við greiðslu atvinnuleysisbóta í ágúst 2025 hafi legið fyrir tekjuáætlun frá kæranda upp á 172.253 kr. en rauntekjur hennar hafi verið 190.582 kr. Af þeim sökum hafi myndast skuld að fjárhæð 56.902 kr. Í september 2025 hafi legið fyrir tekjuáætlun upp á 100.490 kr. en rauntekjur hafi numið 109.036 kr. frá [C]. Þá hafi kærandi einnig aflað tekna frá [B] upp á 111.223 kr. í september 2025 og hafi skuld myndast að fjárhæð 56.292 kr. Í október hafi legið fyrir tekjuáætlun vegna launa frá B upp á 100.490 kr. en rauntekjur hafi numið 128.333 kr. Þá hafi legið fyrir tekjuáætlun vegna launa frá C í október 2025 að fjárhæð 82.616 kr. en rauntekjur hafi numið 105.829 kr. Skuldasöfnun vegna október hafi verið 23.996 kr.

Kærandi hafi verið í tölvupóstssamskiptum við stofnunina í október 2025 sem hafi lokið með beiðni kæranda um rökstuðning fyrir skuldamyndun þann 1. desember 2025. Rökstuðningur hafi verið veittur skriflega þann 17. desember 2025.

Kærandi hafi vísað máli sínu til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 31. janúar 2026. Ekki verði fyllilega ráðið af kæru til nefndarinnar hvaða kröfur kærandi geri í málinu.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Mál þetta sé talið varða ákvörðun Vinnumálastofnunar að krefja kæranda um endurgreiðslu á ofgreiddum atvinnuleysisbótum á grundvelli 2. mgr. 39. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar.

Kærandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur en þar sem tekjuáætlun hafi ekki legið fyrir við útgreiðslu atvinnuleysisbóta í upphafi og eftir að kærandi hafi fengið ítarlegar leiðbeiningar, hafi kærandi tilkynnt um tilfallandi störf sín í lok mánaðar og eftir að vinna hefði farið fram. Þær upplýsingar sem kærandi hafi síðar veitt stofnuninni um tekjur í tilfallandi vinnu sinni hafi verið lagðar til grundvallar greiðslna til hennar en rauntekjur kæranda hafi hins vegar reynst jafnan vera hærri en tekjuáætlun og það hafi leitt til frekari ofgreiðslu atvinnuleysisbóta í greiðslu til kæranda.

Meginregluna um skerðingu atvinnuleysisbóta vegna tekna sé að finna í 36. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Ákvæðið sé svohljóðandi:

„Þegar samanlagðar tekjur af hlutastarfi hins tryggða, sbr. 17. eða 22. gr., og atvinnuleysisbætur hans skv. 32.–34. gr. eru hærri en sem nemur óskertum rétti hans til atvinnuleysisbóta að viðbættu frítekjumarki skv. 4. mgr. skal skerða atvinnuleysisbætur hans um helming þeirra tekna sem umfram eru. Hið sama gildir um tekjur hins tryggða fyrir tilfallandi vinnu, elli- eða örorkulífeyrisgreiðslur samkvæmt lögum um  almannatryggingar, um elli- og örorkulífeyrisgreiðslur úr almennum lífeyrissjóðum  og  séreignarsjóðum, greiðslur úr sjúkrasjóðum stéttarfélaga sem eru komnar til vegna óvinnufærni að hluta, fjármagnstekjur hins tryggða og aðrar greiðslur sem hinn tryggði kann að fá frá öðrum aðilum. Eingöngu skal taka tillit til þeirra tekna sem hinn tryggði hefur haft á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur, sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum.“

Í samræmi við framangreind ákvæði séu atvinnuleysistryggingar einstaklinga með skráða tilfallandi vinnu framkvæmd þannig að óskertur réttur atvinnuleitanda til atvinnuleysisbóta að viðbættu frítekjumarki sé dreginn frá samanlögðum tekjum hans og þeim atvinnuleysisbótum sem hann eigi rétt á. Helmingur þeirrar upphæðar sem nái umfram fullar atvinnuleysisbætur ásamt frítekjumarki myndi skerðingu atvinnuleitanda.

Samtals hafi fjárhæð skuldar kæranda verið 195.194 kr. sem hafi verið innheimt að hluta í samræmi við 2. mgr. 39. gr. laga nr. 54/2006 sem hljóði svo:

„Hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur skv. 32. eða 33. gr. en hann átti rétt á samkvæmt álagningu  skattyfirvalda  eða  öðrum  ástæðum ber  honum  að  endurgreiða  þá fjárhæð sem ofgreidd var að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildir um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hefur fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Fella skal niður álagið samkvæmt þessari málsgrein færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leiddu til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.“

Þá segi í 3. mgr. sömu greinar:

„Heimilt er að skuldajafna ofgreiddum atvinnuleysisbótum á móti síðar tilkomnum atvinnuleysisbótum sama einstaklings en þó aldrei hærri fjárhæð en sem nemur 25% af síðarnefndu atvinnuleysisbótunum í hverjum mánuði. Enn fremur er heimilt að skuldajafna ofgreiddum atvinnuleysisbótum á móti inneign hins tryggða vegna ofgreiddra skatta, barnabóta og vaxtabóta samkvæmt lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt. Sá ráðherra er fer með tekjuöflun ríkisins setur í reglugerð nánari reglur um skuldajöfnuð og forgangsröð.“

Innheimta ofgreiddra atvinnuleysisbóta byggi á 2. mgr. 39. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Í ákvæðinu segi að hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur en hann eigi rétt á beri honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd hafi verið. Samkvæmt ákvæðinu sé Vinnumálastofnun skylt að leiðrétta fjárhæð atvinnuleysisbóta og innheimta þær atvinnuleysisbætur sem ofgreiddar hafi verið.

Eins og að framan segi sé örðugt að sjá hvaða kröfur felist í málatilbúnaði kæranda en eftirstöðvar ofgreiddra atvinnuleysisbóta séu í dag 0 kr.

Með vísan til framangreindra sjónarmiða sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að rétt hafi verið staðið í máli kæranda og að hún skuli endurgreiða stofnuninni ofgreiddar atvinnuleysisbætur í samræmi við 2. mgr. 39. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar.

Í svari Vinnumálastofnunar við athugasemdum frá kæranda, dags. 26. febrúar 2026, kemur fram að kærandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur en þar sem ekki hafi legið fyrir tekjuáætlun við útgreiðslu atvinnuleysisbóta í upphafi og eftir að kærandi hafi fengið ítarlegar leiðbeiningar hafi kærandi tilkynnt um tilfallandi störf sín í lok mánaðar og eftir að vinna hafi farið fram. Þær upplýsingar sem kærandi hafi veitt stofnuninni síðar um tekjur vegna tilfallandi vinnu sinnar hafi verið lagðar til grundvallar greiðslna en rauntekjur kæranda hafi hins vegar reynst vera jafnan hærri en tekjuáætlun og hafi það leitt til frekari ofgreiðslu atvinnuleysisbóta í greiðslu til kæranda.

Skerðing vegna tekna í júlí hafi fyrst verið leiðrétt þann 8. ágúst 2025. Tekjur kæranda hafi numið 348.383 kr. sem hafi leitt til skerðingar upp á 147.283 kr., fyrir skatt að teknu tilliti til frítekjumarks. Skuldamyndun vegna þess hafi numið 94.848 kr.

Þá hafi skerðingar vegna tekna verið leiðréttar í næsta mánuði á eftir þegar gögn hafi legið fyrir. T.a.m. hafi ágúst verið leiðréttur 29. september 2025 við aðalgreiðslu septembermánaðar, september hafi svo verið leiðréttur 31. október, 11. og 28. nóvember 2025 þar sem meðal annars hafi verið að leiðrétta skráningu kæranda á námi sem hefði tekið breytingum í þeim mánuði. Október hafi verið greiddur út í aðalgreiðslu 31. þess mánaðar og leiðréttingar hafi verið gerðar á tekjuskerðingu í september eins og áður segi.

Kærandi virðist ekki taka til greina alla greiðsluseðla í athugasemdum sínum en á meðfylgjandi töflu sé hægt að sjá tímabilin og dagsetningar leiðréttinga. Kærandi hafi m.a. tilgreint óskýrleika í framsetningu á tölum vegna nóvember en þær skýringar megi lesa í fyrrnefndri töflu. Aðalgreiðsla sé reiknuð út 28. nóvember og innt af hendi 30. nóvember 2025. Þar eigi sér stað skuldajöfnun upp á 51.247 kr., engin skuldamyndun og eftirstæð krafa standi í 7.693 kr. Þann 30. desember 2025 sé síðasta aðalgreiðsla ársins en á þeim seðli sé skráð skuld upp 2.916 kr. sem sé leiðrétting á nóvember mánuði, skuldajöfnun upp á 10.439 kr. sem skilji 170 kr. eftir í skuldapotti. Við ritun þessara athugasemda sé ekki hægt að sjá innfærða innborgun frá kæranda.

Kærandi virðist ekki hafa litið á allar færslur á greiðsluseðlum til að átta sig á því sem eigi sér stað í skuldajöfnunum en vera megi að framsetning þeirra sé ekki auðlæsileg ef um margar færslur sé að ræða og leiðréttingar á mörgum tímabilum á einum og sama seðlinum. Ekki verði ráðið að athugasemdir hennar lúti að því að stofnuninni hafi orðið á í útreikningi en athugasemdir hennar lúti að framsetningu þeirra á greiðsluseðlum.

IV.  Niðurstaða

Ágreiningur máls þessa lýtur að ákvörðun Vinnumálastofnunar um að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur sem kærandi fékk greiddar á árinu 2025 vegna tekna sem hún fékk samhliða greiðslu atvinnuleysisbóta.

Í 36. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar er kveðið á um frádrátt frá atvinnuleysisbótum vegna tekna hins tryggða. Þar segir í 1. mgr.:

„Þegar samanlagðar tekjur af hlutastarfi hins tryggða, sbr. 17. eða 22. gr., og atvinnuleysisbætur hans skv. 32.–34. gr. eru hærri en sem nemur óskertum rétti hans til atvinnuleysisbóta að viðbættu frítekjumarki skv. 4. mgr. skal skerða atvinnuleysisbætur hans um helming þeirra tekna sem umfram eru. Hið sama gildir um tekjur hins tryggða fyrir tilfallandi vinnu, elli- eða örorkulífeyrisgreiðslur samkvæmt lögum um almannatryggingar, um elli- og örorkulífeyrisgreiðslur úr almennum lífeyrissjóðum, greiðslur úr sjúkrasjóðum stéttarfélaga sem eru komnar til vegna óvinnufærni að hluta, fjármagnstekjur hins tryggða og aðrar greiðslur sem hinn tryggði kann að fá frá öðrum aðilum. Eingöngu skal taka tillit til þeirra tekna sem hinn tryggði hefur haft á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur, sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum.“

Af hálfu Vinnumálastofnunar hefur komið fram að kærandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur þar sem upplýsingar um tekjur kæranda hafi annars vegar borist eftir útgreiðslu atvinnuleysisbóta og hins vegar hafi rauntekjur hennar verið hærri en fyrirliggjandi tekjuáætlun.

Í 39. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um leiðréttingu á atvinnuleysisbótum. Þar segir í 2. mgr. að hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur samkvæmt 32. eða 33. gr. laganna en hann hafi átt rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða af öðrum ástæðum beri honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd hafi verið, að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildi um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hafi fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfylli ekki skilyrði laganna. Í sömu málsgrein segir einnig að fella skuli niður álagið samkvæmt málsgreininni færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leitt hafi til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.

Samkvæmt framangreindu er ljóst að endurkröfuheimild Vinnumálastofnunar er meðal annars bundin við það að einstaklingur hafi fengið greiddar hærri atvinnuleysisbætur en hann átti rétt á. Samkvæmt þeim gögnum sem Vinnumálastofnun hefur lagt fram fékk kærandi greiddar of háar atvinnuleysisbætur á tímabilinu júlí til desember 2025 vegna tekna sinna en fyrir liggur að rauntekjur kæranda þessa mánuði voru ávallt hærri en tekjuáætlun gerði ráð fyrir. Vinnumálastofnun hefur lagt fram sundurliðun á skuldamyndun vegna framangreinds tímabils og verður ekki annað séð en að þeir útreikningar byggi á réttum forsendum. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. laganna er fortakslaust að því er varðar skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Í máli þessu hefur ekkert álag verið lagt á skuld kæranda og er því ekki ágreiningur um það atriði.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar um innheimtu ofgreiddra atvinnuleysisbóta á grundvelli 39. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar, staðfest.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar í máli A, um innheimtu ofgreiddra atvinnuleysisbóta, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir