Mál nr. 202/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 202/2026

Þriðjudaginn 16. júní 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun – Fæðingarorlofssjóði

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur.

Með kæru, dags. 11. mars 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 17. febrúar 2026, um að synja umsókn hans um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Með umsókn, dags. 21. ágúst 2025, sótti kærandi um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði vegna væntanlegrar fæðingar barns þann X 2025. Með ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 13. febrúar 2026, var umsókn kæranda synjað á þeirri forsendu að hann hefði ekki verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 11. mars 2026. Með bréfi, dags. 13. mars 2026, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Fæðingarorlofssjóðs ásamt gögnum málsins. Greinargerð sjóðsins barst með bréfi, dags. 30. mars 2026, og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndarinnar, dagsettu sama dag. Athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar kemur fram að kærandi hafi starfað hjá B í Svíþjóð fram á árið 2025. Í febrúar 2025 hafi hann gert samkomulag við vinnuveitanda sinn um starfslok. Samkvæmt því hafi kærandi fengið greidd laun til 4. mars 2025, tvö mánaðarlaun til viðbótar sem starfslokagreiðslu (e. severance compensation) og uppgjör fyrir áunnið orlof. Eingreiðsla hafi farið fram 25. mars 2025.

Þann 14. mars 2025 hafi kærandi undirritað ráðningarsamning við íslenskan vinnuveitanda sem hafi tekið gildi 1. maí 2025.

Fæðingarorlofssjóður hafi synjað umsókn kæranda með vísan til þess að hann hefði ekki verið í a.m.k. 25% starfi samfellt í sex mánuði fyrir fæðingardag barnsins, X til X 2025, sbr. 22. gr. laga nr. 144/2020. Sjóðurinn hafi talið að starfssamband kæranda í Svíþjóð hafi lokið 4. mars 2025 og að þar með hafi myndast rof í starfsþátttöku á tímabilinu X til X 2025. Í anda laganna og markmiða þeirra, sbr. 2. gr., beri þó að túlka ákvæðið í samræmi við tilgang þeirra, að gera foreldrum kleift að samræma fjölskyldu- og atvinnulíf og viðhalda rétti þeirra sem flytji milli starfa innan EES.

Kærandi telji að það þurfi að endurskoða ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs þar sem hún byggi á þröngri formlegri túlkun sem gangi gegn meginmarkmiðum laganna og samræmingarreglum EES.

Greiðslan sem kærandi hafi fengið 25. mars 2025 hafi numið tveimur mánaðarlaunum líkt og komi fram á launaseðli og á starfslokasamningi. Hún hafi þannig verið ígildi launa þrátt fyrir að vinnuveitandi hafi í launakerfi sínu skilgreint hana sem „severance compensation“, hafi hún í eðli sínu verið áframhaldandi launagreiðsla í tengslum við starfslok. Greiðslan hafi verið skattskyld sem laun og sætt almennum staðgreiðslum og tryggingargjöldum líkt og aðrar launagreiðslur. Slík greiðsla sé algeng í Svíþjóð og sé í efnislegum skilningi laun fyrir áframhaldandi tímabil en ekki bætur utan vinnumarkaðar.

Niðurstaða sjóðsins leiði til þess að kærandi sé í raun settur í lakari stöðu fyrir að semja um hagstæð starfslok sem sé algengt, lögmætt og eðlilegt fyrirkomulag á vinnumarkaði, sérstaklega þegar einstaklingur flytji milli starfa og landa. Slík túlkun hvetji til heiðarlegra vinnumarkaðshátta og gangi í raun gegn markmiði laganna um að tryggja foreldrum með stöðuga atvinnu möguleika á fæðingarorlofi.

Markmið skilyrðisins um sex mánaða samfellda starfsþátttöku sé að tryggja að umsækjendur séu raunverulega virkir á vinnumarkaði. Kærandi hafi verið það í efnislegum skilningi. Hann hafi starfað hjá B í Svíþjóð og samið þar um starfslok sem hafi falið í sér greiddan uppsagnarfrest auk sérstakrar starfslokagreiðslu sem hafi numið tveimur mánaðarlaunum. Með vísan til þess sem rakið hafi verið um eðli þeirra greiðslna hafi kærandi áfram notið tekjutengdra launagreiðslna í tengslum við fyrra starf sitt á því tímabili sem Fæðingarorlofssjóður telji að rof hafi orðið á atvinnuþátttöku.

Ráðningarsamningurinn við íslenska vinnuveitanda hafi verið undirritaður 14. mars 2025 og tekið gildi 1. maí 2025. Undirritun og gildistaka samnings sýni ótvíræð tengsl kæranda við vinnumarkaðinn og staðfesti að hann hafi ekki verið raunverulega utan hans á tímabili.

Samkvæmt reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins nr. 883/2004 um samræmingu almannatryggingakerfa, sbr. íslenska reglugerð nr. 442/2021 um gildistöku hennar hér á landi skuli tímabil atvinnu, tryggingar og búsetu innan EES-svæðisins vera lögð saman þegar metinn sé réttur einstaklinga til greiðslna sem tengjast vinnumarkaðsþátttöku.

Í tilviki kæranda hafi starfstímabilin í Svíþjóð og á Íslandi tengst órofið með undirrituðum samningi, launagreiðslum vegna starfsloka og tafarlausum flutningi á milli ríkja. Af þessu leiði að við mat á því hvort kærandi uppfylli skilyrði 22. gr. laga nr. 144/2020 um samfellda atvinnuþátttöku verði að líta til samanlagðra starfstímabila hans innan EES. Úrskurðarnefndin sé því hvött til að leggja mat á málið í samræmi við markmið EES-reglnanna um samfellda þátttöku og hreyfanleika launafólks.

Kærandi leggi áherslu á að niðurstaða sjóðsins sé ósanngjörn og brjóti í bága við tilgang fæðingarorlofslaganna. Að synja umsókn á grundvelli formsatriða sem lúti að greiðslufyrirkomulagi á starfslokasamningi setji kæranda í verri stöðu en þá starfsmenn sem vinni uppsagnarfrestinn út. Slík niðurstaða samræmist hvorki markmiðum jafnræðis né vernd foreldra á vinnumarkaði.

Kærandi krefjist þess að úrskurðarnefnd velferðarmála felli úr gildi ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs um synjun umsóknar og viðurkenni að kærandi hafi uppfyllt skilyrði 22. gr. laga nr. 144/2020 um fæðingar- og foreldraorlof um samfellt starf a.m.k. 25% starfshlutfalls á sex mánaða tímabili fyrir fæðingu barns. Til vara sé þess krafist að málinu verði vísað aftur til Fæðingarorlofssjóðs til nýrrar meðferðar og ákvörðunar í samræmi við forsendur úrskurðar nefndarinnar.

III.  Sjónarmið Fæðingarorlofssjóðs

Í greinargerð Fæðingarorlofssjóðs kemur fram að kærandi hafi með umsókn, dags. 21. ágúst 2025, sótt um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði vegna fæðingar barns með áætlaðan fæðingardag þann X 2025. Auk umsóknar hafi borist staðfesting á starfstímabili í Svíþjóð og skýringar kæranda. Enn fremur hafi legið fyrir upplýsingar úr skrám Skattsins.

Í 1. mgr. 21. gr. laga nr. 144/2020 um fæðingar- og foreldraorlof sé kveðið á um að foreldri öðlist rétt til greiðslna úr Fæðingarorlofssjóði eftir að hafa verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns eða fyrir þann tíma þegar barn komi inn á heimili við frumættleiðingu eða töku í varanlegt fóstur.

Í 2. mgr. 21. gr. komi síðan fram að þegar foreldri hafi starfað á innlendum vinnumarkaði a.m.k. síðasta mánuðinn á ávinnslutímabili samkvæmt 1. mgr. skuli Vinnumálastofnun að því marki sem nauðsynlegt sé taka tillit til starfstímabila þess sem starfsmanns eða sjálfstætt starfandi einstaklings í öðru aðildarríki að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið, Norðurlandasamningum um almannatryggingar, stofnanasamningi Fríverslunarsamtaka Evrópu eða samningi milli ríkisstjórnar Íslands annars vegar og ríkisstjórnar Danmerkur og heimastjórnar Færeyja hins vegar á ávinnslutímabilinu enda hafi störf foreldris veitt foreldrinu rétt samkvæmt lögum þess ríkis um fæðingarorlof. Það sama gildi hafi foreldri starfað skemur en síðasta mánuðinn á innlendum vinnumarkaði. Skilyrði sé að foreldri hafi hafið störf á innlendum vinnumarkaði innan tíu virkra daga frá því að það hætti störfum á vinnumarkaði í öðru ríki innan Evrópska efnahagssvæðisins, í öðru Norðurlandaríki, í öðru EFTA-ríki eða í Færeyjum. Foreldri skuli láta tilskilin vottorð um áunnin starfstímabil fylgja með umsókn um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði samkvæmt 20. gr. 

Í athugasemdum við 21. gr. frumvarps þess er hafi orðið að lögum nr. 144/2020 komi fram að „en fremur er lagt til það skilyrði að foreldri hafi hafið störf innan tíu virkra daga frá því að það hætti störfum á vinnumarkaði í öðru samningsríki eða með öðrum orðum að tíu virkir dagar megi að hámarki líða milli tryggingatímabila þannig að ekki verði talið hafa komið rof í ávinnslutímabilið þegar foreldri flytur milli landa. Þykir það hæfilegur tími þegar tekið er tillit til þess að foreldri flytur búferlum milli landa en almennt er ekki gert ráð fyrir að rof komi inn í ávinnslutímabil foreldra skv. 1. mgr. 21. gr.“

Í 2. tölul. 4. gr. laganna sé að finna orðskýringu á samfelldu starfi. Með samfelldu starfi samkvæmt lögunum sé átt við að minnsta kosti 25% starfshlutfall í hverjum mánuði á innlendum vinnumarkaði yfir tiltekið tímabil og því geti verið um að ræða tímabil sem afmarkist ekki af heilum almanaksmánuðum. Enn fremur teljist til samfellds starfs þau tilvik sem talin séu upp í a. til f. liðum 2. mgr. 22. gr.

Í 1. mgr. 22. gr. laga nr. 144/2020 segi síðan að þátttaka á innlendum vinnumarkaði  samkvæmt 21. gr. feli í sér að starfa sem starfsmaður, sbr. 4. tölul. 4. gr., sjálfstætt starfandi einstaklingur, sbr. 3. tölul. 4. gr., eða sem starfsmaður og sjálfstætt starfandi, sbr. 5. tölul. 4. gr.

Loks sé í 2. mgr. 22. gr. laganna talið upp í eftirfarandi sex stafliðum hvað teljist jafnframt til þátttöku á vinnumarkaði:

1. orlof eða leyfi starfsmanns, sbr. 4. tölul. 4. gr., samkvæmt lögum, kjarasamningi eða ráðningarsamningi þótt ólaunað sé að hluta eða öllu leyti og starfsmaðurinn hafi á því tímabili sem um ræðir verið í a.m.k. 25% starfshlutfalli,
2. sá tími sem foreldri fær greiddar atvinnuleysisbætur, er á biðtíma eftir slíkum bótum, hefði átt rétt á þeim hefði foreldrið skráð sig án atvinnu eða hefur hætt atvinnuleit tímabundið vegna orlofs erlendis og ekki hafa liðið meira en tíu virkir dagar þar til atvinnuleit hefur hafist að nýju samkvæmt gildandi lögum um atvinnuleysistryggingar, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
3. sá tími sem foreldri fær greiðslur í sorgarleyfi á grundvelli laga um sorgarleyfi eða hefði átt rétt á slíkum greiðslum hefði foreldrið sótt um þær hjá Vinnumálastofnun, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
4. sá tími sem foreldri fær greidda sjúkra- eða slysadagpeninga, er á biðtíma eftir dagpeningum eða hefði átt rétt á þeim hefði foreldri sótt um þá til sjúkratryggingastofnunarinnar samkvæmt lögum um sjúkratryggingar og lögum um slysatryggingar almannatrygginga, eða fær greiðslur sjúkradagpeninga úr sjúkrasjóði stéttarfélags enda hafi foreldri látið af launuðum störfum af heilsufarsástæðum, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
5. sá tími sem foreldri nýtur bóta frá tryggingafélagi sem koma í stað launa vegna tímabundins atvinnutjóns af völdum slyss, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
6. sá tími er foreldri fær tekjutengdar greiðslur skv. III. kafla laga um greiðslur til foreldra langveikra eða alvarlegra fatlaðra barna eða hefði átt rétt á slíkum greiðslum hefði foreldri sótt um þær til Tryggingastofnunar ríkisins, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%.

Fæðingardagur barns kæranda hafi verið X 2025. Ávinnslutímabil kæranda sé því frá X 2025 og fram að fæðingardegi barns. Til að öðlast rétt til greiðslna úr Fæðingarorlofssjóði hafi kærandi þurft að hafa verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði á tímabilinu samkvæmt framangreindum ákvæðum.

Samkvæmt staðgreiðsluskrá Skattsins hafi kærandi verið með laun frá C frá 1. maí 2025 og fram að fæðingu barns. Því sé óumdeilt að kærandi hafi verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði tímabilið 1. maí til og með X 2025. Ágreiningur málsins snúi því að tímabilinu X til X 2025.

Með bréfi til kæranda, dags. 11. september 2025, hafi verið óskað eftir nánari upplýsingum um þátttöku hans á innlendum vinnumarkaði í X 2025. Í kjölfarið hafi borist upplýsingar frá Försäkringskassan þar sem fram komi að starfstímabil kæranda í Svíþjóð hafi lokið 4. mars 2025. Í kjölfarið hafi Vinnumálastofnun rannsakað nánar hvort greiðslur sem kærandi hafi fengið frá vinnuveitanda sínum við starfslok hafi breytt mati Försäkringskassan á starfstímabili kæranda í Svíþjóð en svo hafi ekki verið líkt og fram komi á staðfestingum Försäkringskassan. Kærandi hafi síðan hafið störf hjá C 1. maí 2025. Það hafi því liðið tæpir tveir mánuðir frá því að starfs- og tryggingartímabili kæranda hafi lokið í Svíþjóð þar til hann hafi hafið störf á innlendum vinnumarkaði.

Að mati Fæðingarorlofssjóðs liggi þannig skýrt fyrir að á tímabilinu X til X 2025 hafi kærandi ekki uppfyllt skilyrði þess að hafa verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði samkvæmt 1. og 2. mgr. 21. gr. laga nr. 144/2020. Þá verði ekki séð að stafliðir 2. mgr. 22. gr. laganna geti átt við um aðstæður kæranda á þessu tímabili.

Í kæru telji kærandi að líta verði til greiðslna vinnuveitanda vegna starfsloka við mat á starfstímabili. Eins og áður hafi verið rakið hafi þessi þáttur málsins verið rannsakaður sérstaklega en samkvæmt Försäkringskassan hafi starfstímabili kæranda lokið þann 4. mars 2026 og breyti umræddar greiðslur sem kærandi hafi fengið frá vinnuveitanda sínum við starfslok engu þar um. Ákvæði 2. mgr. 21. gr. laga nr. 144/2020 sé fortakslaust um það að áunnin starfstímabil og þar með tryggingartímabil í öðrum aðildarríkjum að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið skuli staðfest af þar til bærum tryggingarstofnunum í aðildarríkjum enda hafi störf foreldris veitt foreldrinu rétt samkvæmt lögum þess ríkis um fæðingarorlof. Það hafi verið gert í tilfelli kæranda hjá Försäkringskassan sem sé til þess bær stofnun í Svíþjóð. Þá hafi það ekki haft þýðingu við úrlausn þessa máls að ráðningarsamningur hafi verið undirritaður 14. mars 2025 þar sem kærandi hafi ekki hafið störf fyrr en 1. maí 2025.

Með vísan til alls framangreinds telji Fæðingarorlofssjóður að kæranda hafi réttilega verið synjað um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði, sbr. bréf til hans, dags. 13. febrúar 2026. Kærandi eigi þess í stað rétt á fæðingarstyrk samkvæmt. 26. gr. laga nr. 144/2020.

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 13. febrúar 2026, um að synja umsókn kæranda um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði.

Í 21. gr. laga nr. 144/2020 um fæðingar- og foreldraorlof er kveðið á um rétt foreldris til greiðslna úr Fæðingarorlofssjóði. Þar segir í 1. mgr. að foreldri öðlist rétt til greiðslna úr Fæðingarorlofssjóði eftir að hafa verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns eða fyrir þann tíma þegar barn komi inn á heimili við frumættleiðingu eða töku í varanlegt fóstur, sbr. 2. og 4. mgr. 8. gr., og því geti verið um að ræða tímabil sem afmarkist ekki af heilum almanaksmánuðum.

Í 22. gr. laga nr. 144/2020 kemur fram að þátttaka foreldris á innlendum vinnumarkaði samkvæmt 21. gr. feli í sér að starfa sem starfsmaður, sbr. 4. tölul. 4. gr., sjálfstætt starfandi, sbr. 3. tölul. 4. gr., eða sem starfsmaður og sjálfstætt starfandi, sbr. 5. tölul. 4. gr. Fullt starf starfsmanns miðist við 172 vinnustundir á mánuði en þó skuli jafnan tekið tillit til fjölda vinnustunda sem samkvæmt kjarasamningi teljist fullt starf. Fullt starf sjálfstætt starfandi miðast við að viðkomandi hafi greitt mánaðarlega staðgreiðsluskatt og tryggingargjald af reiknuðu endurgjaldi eða launum er nemur að lágmarki viðmiðunarfjárhæð Ríkisskattstjóra í viðkomandi starfsgrein eða sem samkvæmt kjarasamningi telst fullt starf. Þá teljast enn fremur til þátttöku á innlendum vinnumarkaði þau tilvik sem talin eru upp í 2. mgr. 22. gr. laganna en ákvæðið er svohljóðandi:

1. orlof eða leyfi starfsmanns, sbr. 4. tölul. 4. gr., samkvæmt lögum, kjarasamningi eða ráðningarsamningi þótt ólaunað sé að hluta eða öllu leyti og starfsmaðurinn hafi á því tímabili sem um ræðir verið í a.m.k. 25% starfshlutfalli,
2. sá tími sem foreldri fær greiddar atvinnuleysisbætur, er á biðtíma eftir slíkum bótum, hefði átt rétt á þeim hefði foreldrið skráð sig án atvinnu eða hefur hætt atvinnuleit tímabundið vegna orlofs erlendis og ekki hafa liðið meira en tíu virkir dagar þar til atvinnuleit hefur hafist að nýju samkvæmt gildandi lögum um atvinnuleysistryggingar, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
3. sá tími sem foreldri fær greiðslur í sorgarleyfi á grundvelli laga um sorgarleyfi eða hefði átt rétt á slíkum greiðslum hefði foreldrið sótt um þær hjá Vinnumálastofnun, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
4. sá tími sem foreldri fær greidda sjúkra- eða slysadagpeninga, er á biðtíma eftir dagpeningum eða hefði átt rétt á þeim hefði foreldri sótt um þá til sjúkratryggingastofnunarinnar samkvæmt lögum um sjúkratryggingar og lögum um slysatryggingar almannatrygginga, eða fær greiðslur sjúkradagpeninga úr sjúkrasjóði stéttarfélags enda hafi foreldri látið af launuðum störfum af heilsufarsástæðum, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
5. sá tími sem foreldri nýtur bóta frá tryggingafélagi sem koma í stað launa vegna tímabundins atvinnutjóns af völdum slyss, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%,
6. sá tími sem foreldri fær tekjutengdar greiðslur skv. III. kafla laga um greiðslur til foreldra langveikra eða alvarlega fatlaðra barna, nr. 22/2006, eða hefði átt rétt á slíkum greiðslum hefði foreldri sótt um þær til Tryggingastofnunar ríkisins, hafi starfshlutfall foreldris á viðmiðunartíma framangreindra greiðslna verið a.m.k. 25%.

Barn kæranda fæddist X. Sex mánaða ávinnslutímabil samkvæmt 21. gr. laga nr. 144/2020 er því frá X 2025 og fram að fæðingardegi barnsins. Til þess að eiga rétt á greiðslum úr Fæðingarorlofssjóði þurfti kærandi því að hafa verið samfellt á innlendum vinnumarkaði á því tímabili í skilningi 22. gr. laganna. Ágreiningur málsins lýtur að tímabilinu X til X 2025 en óumdeilt er að kærandi var í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði á öðrum tíma ávinnslutímabilsins.

Fyrir liggur að kærandi lauk störfum sínum hjá B í Svíþjóð þann 4. mars 2025 og hóf störf hér á landi 1. maí 2025. Samkvæmt framangreindu og gögnum málsins uppfyllir kærandi ekki skilyrði 21. gr. laga nr. 144/2020 um að hafa verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns, en ekkert hefur komið fram í málinu um að stafliðir 2. mgr. 22. gr. laganna geti átt við um kæranda á því tímabili sem deilt er um.

Kærandi hefur vísað til þess að það eigi að líta til greiðslna vinnuveitanda vegna starfsloka við mat á starfstímabili. Einnig hefur kærandi bent á að hann hafi undirritað ráðningarsamning 14. mars 2025 eða aðeins tíu dögum eftir að starfstímabili kæranda í Svíþjóð hafi lokið. Kærandi hafi þó ekki hafið störf fyrr en 1. maí 2025.

Enga heimild er að finna í lögum nr. 144/2020 til að víkja frá skýru ákvæði 21. gr. við mat á því hvort foreldri hafi verið í samfelldu starfi á innlendum vinnumarkaði í sex mánuði fyrir fæðingardag barns með vísan til framangreindra sjónarmiða kæranda. Ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs um að synja umsókn kæranda um greiðslur úr sjóðnum er því staðfest.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Fæðingarorlofssjóðs, dags. 13. febrúar 2026, um að synja umsókn A, um greiðslur úr Fæðingarorlofssjóði, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir