Mál nr. 23/2026. Ákvörðun kærunefndar útboðsmála.

Ákvörðun kærunefndar útboðsmála 26. maí 2026
í máli nr. 23/2026:
Blikksmíði ehf. og
Hitatækni ehf.
gegn
Nýja Landspítalanum ohf.,
Stjörnublikk ehf. og
Íslofti ehf.

Lykilorð
Aflétting sjálfkrafa stöðvunar samningsgerðar.

Útdráttur
Kærunefnd útboðsmála féllst á kröfur um að sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar yrði aflétt, sbr. 2. mgr. 107. gr. og 1. mgr. 110. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup.

Með kæru móttekinni hjá kærunefnd útboðsmála 27. apríl 2026 kærðu Blikksmíði ehf. og Hitatækni ehf. (hér eftir „kærendur“) ákvörðun Nýja Landspítalans ohf. (hér eftir „varnaraðili“) um að velja tilboð Stjörnublikks ehf. í útboði um loftræsingu fyrir meðferðarkjarna K2 til 4 hæð, innkaupanúmer I4078.

Kærendur krefjast þess aðallega að felld verði úr gildi ákvörðun varnaraðila frá 17. apríl 2026 um að velja tilboð Stjörnublikks ehf. í útboði um loftræsingu fyrir meðferðarkjarna K2 til 4 hæð, innkaupanúmer I4078, og jafnframt að tilboð Stjörnublikks ehf. og Íslofts ehf. verði ógilt. Til vara að kærunefnd útboðsmála láti uppi álit sitt á skaðabótaskyldu varnaraðila gagnvart kærendum. Loks krefjast kærendur þess að varnaraðila verði gert að greiða kærendum, hvorum um sig, málskostnað vegna reksturs málsins fyrir nefndinni.

Kærendur óska jafnframt eftir því að nefndin beiti heimild sinni samkvæmt 4. mgr. 108. gr. laga um opinber innkaup nr. 120/2016 til þess að krefjast þess að varnaraðili leggi fram tilboð annarra bjóðenda ásamt fylgiskjölum, auk sundurliðaðrar kostnaðaráætlunar. Þá krefjast þeir þess að nefndin veiti þeim aðgang að fyrrgreindum gögnum á grundvelli 15. gr. stjórnsýsluréttar nr. 37/1993.

Varnar- og hagsmunaaðilum var kynnt kæran 28. apríl 2026 og gefinn kostur á að koma á framfæri athugasemdum. Auk þess var þess óskað að varnaraðili afhenti nefndinni gögn og aðrar upplýsingar, sem málið kynnu að varða, þar á meðal tilboð kærenda og hagsmunaaðila og fylgiskjöl, sem og gögn um einkunnagjöf og mat á tilboðum, allt eftir því sem við ætti. Athugasemdir bárust frá hagsmunaaðilum 7. og 12. maí 2026. Þá bárust athugasemdir og gögn frá varnaraðila 13. sama mánaðar.

Varnaraðili krefst þess að öllum kröfum kærenda verði hafnað og sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar samkvæmt 107. gr. laga nr. 120/2016 aflétt.

Stjörnublikk ehf. krefst þess að aflétt verði sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar, sbr. 2. mgr. 107. gr., sbr. 110. gr. laga nr. 120/2016, og að öllum kröfum kærenda verði hafnað. Þá er þess krafist að hafnað verði kröfu kærenda um aðgang að gögnum. Loks er krafist málskostnaðar vegna meðferðar málsins fyrir nefndinni.

Ísloft ehf. krefst þess að kröfum kærenda, að því leyti sem þær snúa að Íslofti ehf., verði hafnað. Á það meðal annars við um kröfu um aðgang kærenda að tilboði Íslofts ehf. og fylgiskjölum.

Í þessum hluta málsins verður tekin afstaða til krafna um afléttingu sjálfkrafa stöðvunar samningsgerðar en úrlausn málsins bíður að öðru leyti endanlegs úrskurðar.

I

Varnaraðili auglýsti hið kærða útboð 21. nóvember 2025. Með útboðinu óskaði varnaraðili eftir tilboðum í loftræsikerfi nýs meðferðarkjarna að undanskildum legudeildum á 5. og 6. hæð með útboðsskilmálum birtum sama dag. Útboðið lýtur nánar tiltekið að loftræsingu í kjallara K2 til 4. hæðar meðferðarkjarnans, sem er hluti af nýjum Landspítala við Hringbraut í Reykjavík.

Um var að ræða lokað útboð fyrir verktaka sem staðist höfðu undangengið forval nr. I4078. Ásamt kærendum voru Stjörnublikk ehf., Blikksmiðurinn hf. og Ísloft ehf. valin til þátttöku í útboðinu.

Í grein 1.2.13 í útboðsskilmálum sagði að varnaraðili myndi samþykkja hagstæðasta tilboðið samkvæmt valforsendum útboðsskilmála. Þá kom þar einnig fram að varnaraðili myndi hafna öllum tilboðum sem væru yfir kostnaðaráætlun en áskildi sér þó rétt til að taka tilboðum sem væru yfir kostnaðaráætlun að því gefnu að honum tækist að útvega það fjármagn sem upp á vantaði.

Í kafla 1.3 í útboðsskilmálum var fjallað um valforsendur. Þar kom fram að varnaraðili myndi velja það tilboð sem væri metið hagstæðast með tilliti til valforsendna útboðsins. Hagstæðasta tilboðið væri það tilboð sem væri „lægsta verð“. Í grein 1.3.1 sagði nánar um þetta að fjárhagslega hagkvæmasti hluti tilboðs væri valinn á grundvelli lægsta heildartilboðsverðs og að samanburður tilboða myndi byggjast á „yfirfarinni (leiðréttri) heildartilboðsupphæð á tilboðsblaði.“

Kostnaðaráætlun verksins var 3.287.222.518 krónur án virðisaukaskatts.

Samkvæmt opnunarskýrslu 30. mars 2026 bárust tilboð frá fjórum þátttakendum. Tilboð Stjörnublikks ehf. var 3.163.605.737 krónur eða 96,24% af áætlun. Tilboð kærenda var 4.223.195.240 krónur eða 128,47% af áætlun. Tilboð Íslofts ehf. var 3.641.097.835 krónur eða 110,77% af áætlun. Loks var tilboð Blikksmiðsins hf. 4.822.346.147 krónur eða 146,70% af áætlun. Tilboðin voru öll án virðisaukaskatts.

Varnaraðili tilkynnti bjóðendum 17. apríl 2026 að ákveðið hefði verið að velja tilboð Stjörnublikks ehf. á þeim grundvelli að það væri hagstæðast fyrir varnaraðila samkvæmt valforsendum útboðsins.

Lögbundinn biðtími útboðsins hófst 18. apríl 2026. Á lokadegi biðtímans, 28. sama mánaðar, barst kærunefnd útboðsmála kæra frá kærendum.

II

Kærendur byggja á því að ekki sé unnt að afhenda búnað og vinna hið umrædda verk í samræmi við útboðsgögn fyrir það verð sem þeir sem lægst og næstlægst buðu í verkið.

Í þeim efnum er einkum vísað til þess að með innkaupunum sé stefnt að kaupum á búnaði sem verulegar sérkröfur séu gerðar til, sem gangi langt umfram hefðbundna afhendingu og uppsetningu loftræsikerfa. Slíkt hafi bein áhrif á val birgja, tæknilega útfærslu, afhendingartíma og heildarkostnað við kerfin. Búnaður af þessu tagi sé mun dýrari en hefðbundinn loftræsibúnaður en við bætist kostnaður við verkstjórn, vinnuliði og allt annað efni og stokka samkvæmt útboðsskilmálum. Líkur standi því til þess að tilboð fyrrgreindra aðila hafi ekki uppfyllt lágmarkskröfur og þau því ógild. Ákvörðun um val á tilboði lægstbjóðanda sé því sömuleiðis ólögmæt. Í öllu falli sé það mat kærenda að nauðsynlegt hafi verið að rannsaka tilboðin nánar þar sem þau hafi verið óeðlilega lág.

Málatilbúnaði sínum til stuðnings vísa kærendur til nánar tilgreindra krafna í útboðsgögnum um kröfur til loftræsisamstæðna, jarðskjálftakrafna og krafna um rekstraröryggi, stýrisamskipti sem og aðgengi til viðhalds. Einnig til krafna um samræmingu, prófanir og afhendingu gagna, flæðilokur, loftdreifara, ristar og ventla.

Um sérkröfur til loftræsisamstæðna benda kærendur á að þær kröfur, sem fram komi einkum í köflum 3.8.7 og 3.8.8, geri það að verkum að ekki sé unnt að bera búnaðinn saman við hefðbundnar loftræsisamstæður. Samstæðurnar þurfi meðal annars að uppfylla kröfur um hreinleika, þéttleika, styrkleika, kuldabrýr, hitaeinangrun, hljóðstig og orkunýtni, allt innan uppgefinna stærðar- og hönnunarramma, sem kalli á sérframleiðslu. Hvað jarðskjálftakröfur og kröfur um rekstraröryggi varðar vísa kærendur til þess að þar sem um bráðasjúkrahús sé að ræða sé gerð krafa um að loftræsikerfi og tengdur búnaður haldist virkur eftir jarðskjálfta. Þessi krafa nái ekki aðeins til loftstokka og festinga heldur einnig til búnaðar og íhluta sem séu nauðsynlegir fyrir virkni kerfanna, sbr. kafla 3.0.8 í verklýsingu. Sérstaklega hafi verið gerð krafa um að lagðar séu fram prófunarskýrslur fyrir loftræsisamstæður sem sýni fram á jarðskjálftaþol þess búnaðar sem lagður sé til. Þetta eigi bæði við um miðlægar loftræsisamstæður og samstæður fyrir skurðstofukerfi. Slík krafa sé óvenjuleg fyrir hefðbundinn loftræsibúnað og geti haft veruleg áhrif á hvaða framleiðendur og lausnir komi til greina.

Í kæru segir um kröfur til stýrisamskipta að sérstakar kröfur séu gerðar um samskipti búnaðar við tiltekið hústjórnarkerfi. Þetta eigi meðal annars við um flæðilokur, loftflæðimælingar, hraðastýringu blásara, rakatæki og annan tengdan jaðarbúnað. Í þessum efnum er einkum vísað til kafla 3.8.7, 3.8.13 og 3.8.23. Sérstaklega sé tekið fram í útboðsgögnum að flæðilokur skuli vera verksmiðjuframleiddar með innbyggðri loftflæðimælingu, 24V mótor, stöðuvísun, stýriinngangi og samskiptum við hússtjórnarkerfi gegnum Modbus TCP/IP. Þetta sé mikilvægt atriði í vali á búnaði þar sem ekki sé nægilegt að búnaður uppfylli aðeins lofttæknilegar kröfur. Hann þurfi einnig að geta átt rétt samskipti við stjórnkerfi hússins. Þetta þrengi valið og geti haft áhrif á verð og samræmingu við aðra verktaka.

Þá séu einnig gerðar kröfur um að viftur, síur, hitarar/kælar, spjöld og nemar þurfi að vera aðgengileg til skoðunar og þjónustu. Loks vísa kærendur til þess að kröfur um samræmingu, prófanir, afhendingu gagna, flæðilokur og loftdreifara, ristar og ventla auki umfang verksins og gangi að hluta til lengra en almennt gerist. Um þessar kröfur er einkum vísað til kafla 3.0.3, 3.8.4, 3.8.5, 3.8.10, 3.8.12, 3.8.13 og 3.8.25.

Með hliðsjón af framangreindu gefi fjárhæð tilboða lægst- og næstlægstbjóðenda sterklega til kynna að tilboðin uppfylli ekki lágmarkskröfur útboðsgagna og þau því ógild. Kröfur útboðsgagna um tæknilega útfærslu hafi þannig veruleg áhrif á heildarkostnað svo sem rakið hafi verið. Þessu til stuðnings leggja kærendur fram tilboð sitt í loftræsisamstæður, flæðilokur, hepa síur og dreifara og telja að fullnægjandi búnaður geti ekki verið mikið lægri í innkaupum en sá búnaður sem kærendur hafi boðið. Við það bætist jafnframt ýmiss kostnaður svo sem áður er rakið. Kærendur telji tilboð lægst- og næstlægstbjóðenda því með öllu óraunhæf og ákvörðun varnaraðila því ólögmæta. Kærendur hafi að öðru leyti ekki fengið aðgang að tilboði lægstbjóðanda og fylgigögnum og geti því ekki rökstutt kröfur sínar nánar að svo stöddu.

Að endingu byggja kærendur á því að ágalli hafi verið á meðferð varnaraðila þar sem honum hafi borið að kalla eftir upplýsingum frá bæði lægstbjóðanda sem og næstlægstbjóðanda á grundvelli 81. gr. laga nr. 120/2016. Tilboð lægstbjóðanda hafi numið 96% af kostnaðaráætlun sem líkur séu á að hafi verið vanáætluð. Tilboð hans hafi verið umtalsvert lægra en önnur tilboð sem hafi borist og það átt að gefa varnaraðila tilefni til að rannsaka hvort tilboðið hafi verið óeðlilega lágt. Sömu sjónarmið eigi við um tilboð næstlægstbjóðanda, þrátt fyrir að það sé yfir kostnaðaráætlun.

III

Varnaraðili hafnar því að kostnaðaráætlun hans hafi verið vanáætluð. Þvert á móti hafi hún verið raunhæf, faglega unnin af sérfræðingum á vegum varnaraðila auk þess sem tekið hafi verið tillit til allra kostnaðarþátta verksins, meðal annars allra þeirra tæknilegu krafna sem kærendur geri að umtalsefni í kæru sinni. Þetta endurspeglist skýrlega í því að tvö af fjórum tilboðum hafi verið í góðu samræmi við kostnaðaráætlun varnaraðila og annað þeirra innan kostnaðaráætlunar. Varnaraðili telji því ljóst að vel hafi verið hægt að mæta þeim kröfum sem hafi verið gerðar til búnaðarins fyrir lægra verð en kærendur hafi boðið.

Þá byggir varnaraðili á að af samanburði tilboða og kostnaðaráætlun sé ljóst að þær sérkröfur sem gerðar hafi verið til meðal annars loftræsibúnaðar samkvæmt 3. kafla verklýsingar (tilboðsliðar 3), sem kærendur byggi á að hafi verið verulega vanáætlaður í kostnaðaráætlun, hafi einungis verið lítill hluti af þeim verðmun sem hafi verið á tilboði kærenda og kostnaðaráætlun eða tilboði kærenda og lægst- og næstlægstbjóðenda. Tilboð lægst- og næstlægstbjóðenda að þessu leyti hafi einnig verið afar nálægt kostnaðraáætlun og lægstbjóðandi undir henni. Ályktanir kærenda um að ekki hafi verið unnt að mæta þeim ríku kröfum sem gerðar hafi verið til loftræsisbúnaðar eigi sér því ekki stoð í gögnum málsins.

Mesta misræmi á tilboði kærenda og kostnaðaráætlun varði aðstöðulið (tilboðslið 1). Kostnaður kærenda af aðstöðulið virðist þannig verulega ofáætlaður. Að þessu virtu telur varnaraðili jafnframt blasa við að kærendur hafi enga raunhæfa möguleika átt til að verða fyrir valinu jafnvel þó beinlínis yrði litið fram hjá tilboðslið 3.

Engin haldbær rök hafi verði færð fyrir því af hálfu kærenda að kostnaðaráætlun varnaraðila hafi verið óraunhæf. Nærtækara sé að líta svo á að innri kostnaður kærenda og álagningarkrafa hafi myndað forsendur fyrir of háu verðtilboði eða að kærendur hafi ofmetið kostnað af verkinu verulega, ekki einungis hvað gæðakröfur varðar heldur heildstætt, og skilað of háu tilboði.

Jafnvel þótt fallist yrði á að einhverjir undirliðir kostnaðraáætlunar hafi verði of lágir eða lægri en samkvæmt endanlegum tilboðum aðila sé ekkert slíkt misræmi fyrir hendi að varði ógildingu útboðsins. Í fyrsta lagi hafi allir bjóðendur haft sömu upplýsingar og sömu forsendur þegar þeir hafi skilað tilboðum sínum. Verðmunur á tilboðum geti því ekki skýrst af slíkum þáttum. Í öðru lagi hafi kostnaðaráætlun staðist í öllum meginatriðum. Öll þau atriði sem kærendur týni til í kæru sinni feli almennt í sér minni háttar frávik frá kostnaðaráætlun varnaraðila auk þess sem tilboð kærenda vegna umræddra þátta hafi í mörgum tilvikum verið undir kostnaðaráætlun, svo sem vegna rakatækja, flæðiloka og sívalra stokka. Það hafi einungis verið í tilviki loftræsisamstæðna þar sem um nokkuð frávik frá kostnaðaráætlun hafi verði um að ræða, það er í lið 3.8.8. Hins vegar liggi fyrir að öll tilboð hafi verið nokkru yfir kostnaðaráætlun hvað þann tilboðslið varði og ekki verulegur munur á kærendum og öðrum bjóðendum hvað þennan lið varðar. Líkt og áður hafi komið fram hafi helsta misræmið í tilboði kærenda og lægstbjóðenda verið fólgið í verði fyrir aðstöðulið. Ekki verði séð að kröfur til loftræsisamstæðu hafi því haft þýðingu fyrir endanlegt mat á tilboðum.

Með vísan til framangreinds telur varnaraðili jafnframt engan fót fyrir röksemdum kærenda um að tilboð lægst- og næstlægstbjóðenda hafi verið óeðlilega lág, lágmarkskröfur útboðsins hafi ekki verið uppfylltar eða hið kærða útboð sé ógildanlegt sökum þess að skort hafi á rannsókn tilboða. Tilboð Stjörnublikks ehf. hafi ekki verið óeðlilega lágt þannig að varnaraðila hafi borið að rannsaka það sérstaklega samkvæmt 81. gr. laga nr. 120/2016 enda einungis 4% undir kostnaðaráætlun. Sú staðreynd að kærendur hafi skilað of háum tilboðum geti ekki leitt til slíkrar skyldu. Þá hafi sömuleiðis engin ástæða verið til að rannsaka tilboð Íslofts ehf. nánar, sem hafi verið yfir kostnaðaráætlun. Málatilbúnaður kærenda sé ótrúverðugur að þessu leyti.

Varnaraðili bendir jafnframt á að tilboð næstlægst- og lægstbjóðenda hafi verið sett fram af fyrirtækjum sem séu mjög umfangsmikil á þessum markaði. Lægstbjóðandi hafi meðal annars annast uppsetningu loftræsingar á 5.-6. hæðum meðferðarkjarnans og þekki hann því vel aðstæður á verkstað. Lægstbjóðandi sé jafnframt líklega stærsta fyrirtækið á þessum markaði hérlendis og hafi skilað góðri afkomu. Því megi ætla að stjórnendur þess fyrirtækis hafi þekkingu til að velja og verðleggja vörur og þjónustu sem það bjóði í útboðum.

Að endingu er því einnig hafnað að tilboð Stjörnublikks ehf. og Íslofts ehf. hafi ekki verið í samræmi við kostnaðaráætlun enda liggi ekkert fyrir á þessari stundu sem gefi slíkt til kynna. Að framangreindu virtu telur varnaraðili ljóst að kærendur hafi ekki leitt verulegar líkur á broti gegn lögum nr. 120/2016 í hinu kærða útboði. Skilyrði fyrir afléttingu sjálfkrafa stöðvunar samningsgerðar, sbr. 2. mgr. 107. gr. og 110. gr. laga nr. 120/2016 séu því fyrir hendi.

IV

Kæra málsins hafði í för með sér sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar samkvæmt 1. mgr. 107. gr. laga nr. 120/2016. Í 1. mgr. 107. gr. laganna kemur fram að ef ákvörðun um val tilboðs er kærð innan lögboðins biðtíma samkvæmt 86. gr. laganna sé gerð samnings óheimil þar til kærunefnd útboðsmála hefur endanlega leyst úr kærunni. Samkvæmt 2. mgr. sömu greinar getur kærunefnd, hvort heldur að kröfu varnaraðila eða að eigin frumkvæði, ákveðið að aflétta banni við samningsgerð, en við slíka ákvörðun gilda ákvæði 110. gr. laganna eftir því sem við á. Í því felst að einungis á að viðhalda stöðvun hafi verulegar líkur verið leiddar að broti gegn lögum um opinber innkaup eða reglum settum samkvæmt þeim við tiltekin innkaup sem leitt getur til ógildingar ákvörðunar eða annarra athafna varnaraðila.

Málatilbúnaður kærenda byggir á því að ekki sé unnt að afhenda búnað og vinna hið umrædda verk í samræmi við útboðsgögn fyrir það verð sem Stjörnublikk ehf. og Ísloft ehf. hafi boðið í verkið. Í þeim efnum er einkum vísað til þess að sérkröfur séu gerðar til þess búnaðar sem um ræði og slíkur búnaður mun dýrari en hefðbundinn loftræsibúnaður. Tilboð þeirra séu óraunhæf með hliðsjón af þeim kröfum sem gerðar séu í útboðinu. Líkur standi þannig til þess að tilboð þessara aðila uppfylli ekki lágmarkskröfur og séu því ógild. Varnaraðila hafi borið að kalla eftir upplýsingum frá fyrrgreindum aðilum á grundvelli 81. gr. laga nr. 120/2016 og þannig rannsaka hvort þau hafi verið óeðlilega lág. Þá telja kærendur að kostnaðaráætlun varnaraðila sé vanáætluð og hún endurspegli ekki þær kröfur sem gerðar séu til búnaðar í útboðinu.

Samkvæmt 81. gr. laga nr. 120/2016 ber kaupanda að óska eftir því að bjóðandi skýri verð eða kostnað sem fram komi í tilboði ef tilboð virðist óeðlilega lágt miðað við verk, vöru eða þjónustu og geta skýringarnar einkum varðað þau atriði sem eru tilgreind í a- til f-lið 1. mgr. ákvæðisins. Í 2. mgr. 81. gr. kemur fram að kaupandi skuli meta upplýsingarnar sem lagðar eru fram með viðræðum við bjóðanda og aðeins megi hafna tilboði á þessum grunni ef sönnunargögnin sem lögð eru fram skýra ekki með viðunandi hætti hið lága verð eða kostnað sem lagður er til, að teknu tilliti til þeirra atriða sem um geti í 1. mgr. Í 3. mgr. 81. gr. er mælt fyrir um að kaupandi skuli hafna tilboði komist hann að þeirri niðurstöðu að tilboð sé óeðlilega lágt vegna þess að það sé ekki í samræmi við skyldur samkvæmt d-lið 1. mgr. 81. gr., það er samræmi við gildandi ákvæði kjarasamninga og löggjafar um umhverfisvernd, félagsleg réttindi og um vinnuvernd og vinnuskilyrði á staðnum þar sem framkvæmd verks, afhendingu vöru eða veiting þjónustu fer fram.

Af framangreindu verður ráðið að skyldubundið mat er lagt í hendur kaupanda að kalla eftir skýringum og viðræðum við þann bjóðanda sem býður í verk, vöru eða þjónustu sem virðist við fyrstu sýn vera óeðlilega lágt, sbr. til dæmis úrskurð kærunefndar útboðsmála 7. mars 2022 í máli nr. 44/2021. Af texta 81. gr. laga nr. 120/2016 verður jafnframt ráðið að niðurstaða þessa mats ráðist af atvikum og aðstæðum hverju sinni og að engin föst viðmið gildi um hvenær tilboð telst óeðlilega lágt í skilningi ákvæðisins. Í þessu samhengi þykir einnig mega hafa til hliðsjónar athugasemdir við 73. gr. frumvarps þess sem varð að lögum nr. 84/2007 um opinber innkaup. Í athugasemdunum kemur meðal annars fram að almennt sé óheimilt að notast við fastan mælikvarða við mat á óeðlilega lágum tilboðum, enda útiloki slík aðferð í raun að bjóðandi geti fært rök fyrir tilboðsfjárhæðinni. Þannig sé t.d. óheimilt að telja öll tilboð, sem víki meira en 10% frá meðaltalsverði allra framkominna tilboða, óeðlilega lág án frekari skoðunar, sbr. úrskurð kærunefndar útboðsmála 27. febrúar 2023 í máli nr. 25/2022.

Samkvæmt þeirri kostnaðaráætlun sem lagt er til grundvallar að varnaraðili hafi stuðst við nemur heildarkostnaður verksins 3.287.222.518 krónum. Tilboð Stjörnublikks ehf. nam 3.163.605.737 krónum eða um 3,8% undir kostnaðaráætlun. Með hliðsjón af því verður ekki talið að tilboð Stjörnublikks ehf. hafi verið það lágt að tilefni hafi verið fyrir varnaraðila að ráðast í frekari rannsóknir á þeim grundvelli sem fjallað er um í 81. gr. laga nr. 120/2016. Hið sama á við um tilboð Íslofts ehf. sem líkt og áður er rakið var að fjárhæð 3.641.097.835 krónur eða 10,77% yfir kostnaðaráætlun varnaraðila. Þá er fallist á með varnaraðila að engin haldbær rök hafi verið færð fyrir því á þessu stigi málsins að kostnaðaráætlun hans hafi verið óraunhæf.

Málatilbúnaður kærenda um að ekki sé unnt að afhenda búnað og vinna hið umrædda verk í samræmi við útboðsgögn fyrir það verð sem Stjörnublikk ehf. og Ísloft ehf. hafi boðið í verkið er einkum rökstuddur með vísan til almennra sjónarmiða um að sérkröfur séu gerðar til þess búnaðar sem um ræði og hann því mun dýrari en hefðbundinn loftræsibúnaður. Þessi almennu sjónarmið ein og sér duga ekki til að leiða verulegar líkur að broti á lögum nr. 120/2016. Auk þess hefur kærunefndin yfirfarið tilboð þau sem komu fram í verkið. Af þeirri skoðun virðist mega ráða að munur á tilboðum aðila varði einna helst aðstöðulið sem kærendur byggja málatilbúnað sinn ekki á. Mismunur milli tilboða í öðrum liðum hafi því ekki verið jafn mikill og ætla megi af málatilbúnaði kæranda. Samkvæmt framangreindu og að virtum fyrirliggjandi gögnum og málatilbúnaði aðila að öðru leyti þykir mega miða við, eins og mál þetta liggur fyrir nú, að ekki hafi verið leiddar verulegar líkur að broti gegn lögum um opinber innkaup nr. 120/2016 eða reglum settum samkvæmt þeim sem leitt geti til ógildingar ákvörðunar eða annarra athafna varnaraðila. Verður því fallist á kröfu varnaraðila um að aflétta sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar í hinu kærða útboði, sbr. 2. mgr. 107. gr., sbr. 1. mgr. 110. gr. laga nr. 120/2016.

Úr öðrum kröfum aðila verður leyst með úrskurði þegar aðilar hafa skilað endanlegum sjónarmiðum sínum í málinu og lagt fram þau gögn sem þeir telja máli skipta, að undanskilinni kröfu kærenda um aðgang að gögnum sem leyst verður úr með ákvörðun.

Ákvörðunarorð

Aflétt er stöðvun samningsgerðar í útboði varnaraðila, Nýja Landspítalans ohf., auðkennt „Loftræsing K2 til 4. hæðar meðferðarkjarna fyrir NLSH“.

Reykjavík, 26. maí 2026

Reimar Pétursson

Kristín Haraldsdóttir

Auður Finnbogadóttir