Kærð ákvörðun Fyrirtækjaskrár vegna synjunar skráningar breytinga á samþykktum félags

Mánudaginn, 22. júní 2026, var í atvinnuvegaráðuneytinu

kveðinn upp svohljóðandi úrskurður:

 

 

 

Stjórnsýslukæra

Með tölvubréfi, dags 3. júní 2026, barst ráðuneytinu stjórnsýslukæra [A] lögmanns, f.h. [B], kt. […] (hér eftir kærandi). Kærð var ákvörðun fyrirtækjaskrár sem starfrækt er af ríkisskattstjóra (hér eftir fyrirtækjaskrá), frá sama degi, um að tilkynning kæranda um breytingar á samþykktum félagsins uppfyllti ekki skilyrði laga um hlutafélög nr. 2/1995 (hér eftir lög um hlutafélög eða hfl.).

Stjórnsýslukæran er byggð á 1. mgr. 26. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 (hér eftir stjórnsýslulög) og barst innan kærufrests.

Kröfur

Þess er krafist að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og lagt fyrir fyrirtækjaskrá að taka hinar breyttu samþykktir kæranda til skráningar.

Málsatvik

Með tölvubréfi, dags. 26. maí 2026, tilkynnti kærandi fyrirtækjaskrá um breytingu á samþykktum kæranda sem samþykktar voru á aðalfundi 16. apríl sl. Í svari fyrirtækjaskrár, dags. 29. maí 2026, var gerð sú athugasemd að tilkynningin hefði borist utan þess tímafrests sem fram kemur í 2. mgr. 93. gr. og 1. mgr. 149. gr. hfl. Kæranda var í svarinu leiðbeint um að hægt væri að boða til nýs hluthafafundar og staðfesta þar fyrri ákvarðanir, sbr. 2. mgr. 150. gr. hfl.

Frekari samskipti milli kæranda og fyrirtækjaskrár áttu sér stað frá 29. maí til 2. júní 2026. Í samskiptum fyrirtækjaskrár 1. júní 2026 kom fram að málið yrði lagt fyrir á sérfræðingafundi innan fyrirtækjaskrár. Í þessum samskiptum tók félagið fram að það óskaði eftir því að málið yrði tekið til afgreiðslu með niðurstöðu, þ.e. stjórnvaldsákvörðun.

Með tölvubréfi fyrirtækjaskrár til kæranda, dags. 3. júní 2026, var kærandi upplýstur um að niðurstaða fyrirtækjaskrár væri óbreytt, þ.e. að tilkynning kæranda uppfyllti ekki þau skilyrði sem fram koma í lögum um hlutafélög, varðandi skráningu á breyttum samþykktum. Kærandi var jafnframt upplýstur að beiðni um formlega ákvörðun væri móttekin. Hinn sama dag barst ráðuneytinu stjórnsýslukæra kæranda vegna ákvörðunar fyrirtækjaskrár.

Þann 4. júní 2026 óskaði ráðuneytið eftir umsögn fyrirtækjaskrár í tilefni af stjórnsýslukæru kæranda. Umsögn fyrirtækjaskrár barst ráðuneytinu 9. júní 2026. Hinn sama dag óskaði ráðuneytið eftir sjónarmiðum kæranda í málinu og athugasemdum við umsögn fyrirtækjaskrár með vísan til 13. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Barst sú umsögn þann 10. júní 2026.

Sjónarmið kæranda

Í  stjórnsýslukærunni, dags. 3. júní 2025, er áréttað að kærandi hafi ekki mótmælt því að tilkynning um breyttar samþykktir kæranda hafi borist eftir þann frest sem tiltekinn er í 2. mgr. 93. gr. hfl. Því er mótmælt að það leiði sjálfkrafa til þess að umrædd samþykkt hluthafafundar sé fallin úr gildi og/eða að þörf sé á nýjum hluthafafundi til að afgreiða tillögu um breytingu á samþykktum kæranda.

Kærandi áréttar að ákvæði 2. mgr. 93. gr. hfl. mæli ekki fyrir um að samþykkt falli úr gildi berist tilkynning að liðnum fresti. Öðru máli gegni um önnur ákvæði laga um hlutafélög þar sem slíkt sé beinlínis tekið fram, þ.e. 5. mgr. 51. gr., 53. gr. og 128. gr. hfl. Því sé unnt að draga þá ályktun að samþykkt falli ekki úr gildi þó hún berist að liðnum fresti, heldur einungis að samþykktin öðlist ekki réttaráhrif fyrr en skráning hafi farið fram.

Kærandi telur það vera viðurhlutamikið og tímafrekt að halda annan hluthafafund. Jafnframt er bent á að 2. mgr. 150. gr. hfl. leiði ekki sjálfkrafa til þess að nýr hluthafafundur sé nauðsynlegur þar sem ákvæðið taki ekki afstöðu til þess hvort síðbúin tilkynning samkvæmt 93. gr. hfl. geti ekki lengur verið skráð.

Í stjórnsýslukærunni er bent á að lög um hlutafélög byggja á þrenns konar réttaráhrifum tilkynninga sem berast of seint. Í fyrsta lagi ógildingarákvæði þar sem lögin segja beinlínis að ákvörðun falli úr gildi sbr. t.d. 51., 53. og 128. gr. hfl. Í slíkum tilvikum séu réttaráhrif síðbúinnar tilkynningar þannig ákveðin sérstaklega. Í öðru lagi gildistökuákvæði þar sem lögin segja að ákvörðun „öðlist ekki gildi fyrr“ sbr. 93. gr. hfl. Þar skilgreini ákvæðið sjálft réttaráhrif síðbúinnar tilkynningar með þeim hætti að breyting öðlist ekki gildi fyrr en skráning fari fram. Í þriðja lagi séu til önnur almenn tilkynningarákvæði þar sem lögin kveða á um tilkynningar og skráningarskyldu, sbr. 1. mgr. 149. gr. hfl. en kveði ekki á um niðurfall, ógildi eða réttaráhrif að öðru leyti. Hér megi nefna breytta stjórn, framkvæmdastjóra, prókúruhafa, firmaritun, endurskoðendur o.fl.

Að mati kærandi ber að líta þannig á að 150. gr. hfl. gegni hlutverki almennrar úrbóta- og skráningarreglu gagnvart tilkynningarskyldum atriðum, þar sem lögin mæla hvorki fyrir um sérstaka ógildingu né sérstök réttaráhrif síðbúinnar tilkynningar. Því verði ekki dregin sú ályktun að 150. gr. hfl. breyti réttaráhrifum 93. gr. hfl.

Með kæru fylgdu samskiptum kæranda við fyrirtækjaskrá þar sem kærandi vísar til þess að annað tilgreint félag hafi árið 2022 skilað tilkynningu sinni þremur mánuðum of seint samkvæmt lögum um hlutafélög. Tilkynning þess félags hafi samt sem áður verið skráð án þess að nýr hluthafafundur hafi verið haldinn.

Sjónarmið fyrirtækjaskrár

Í umsögn fyrirtækjaskrár, dags. 9. júní 2026, er vísað til laga nr. 17/2003 um fyrirtækjaskrá og XVII. kafla laga um hlutafélög. Vísað er til tilgangs lagaákvæða kaflans sem sé aðallega að skrá og veita almennan aðgang að mikilvægum upplýsingum um hlutafélög. Með því móti sé leitast við að tryggja að viðskiptamenn og hagsmunaaðilar geti aflað sér vitneskju um efni ýmissa mikilvægra ákvarðana sem teknar hafa verið varðandi félög. Með skráningu og almennum aðgangi að upplýsingum sé jafnframt reynt að tryggja að ákvarðanir varðandi hlutafélög séu teknar með lögmætum hætti.

Fyrirtækjaskrá greinir frá því að með tölvubréfi til fyrirtækjaskrár, dags. 26. maí 2026, hafi lögmaður kæranda tilkynnt um breytingar á samþykktum kæranda, sbr. 93. gr. hfl. Meðal fylgigagna hafi verið uppfærðar samþykktir kæranda, dags. 16. apríl 2026. Með tölvubréfi fyrirtækjaskrár, að morgni dags. 29. maí 2026, hafi lögmanni kæranda verið tilkynnt að tilkynningin væri of seint fram komin miðað við lagaáskilnað 2. mgr. 93. gr. og 1. mgr. 149. gr. hfl. Í tölvubréfinu hafi jafnframt komið fram að unnt væri að bæta úr göllum á einfaldan hátt með ákvörðun hluthafafundar, sbr. 2. mgr. 150. gr. hfl.

Í umsögn fyrirtækjaskrár kemur einnig fram að sökum mannlegra mistaka hafi tilkynning kæranda verið skráð hjá fyrirtækjaskrá síðdegis 29. maí 2026. Sú skráning hafi verið afturkölluð um leið og mistökin uppgötvuðust. Fram kemur að lögmaður kæranda hafi sent fyrirtækjaskrá frekari röksemdir með tölvubréfum, dags. 29. maí, 1. og 2. júní 2026. Hinn þriðja júní hafi málið síðan verið tekið fyrir á sérfræðingafundi fyrirtækjaskrár og bókað að ákvæði 2. mgr. 93. gr. hfl. sé skýrt hvað tímafresti varðar og að niðurstaða fyrirtækjaskrár sé óbreytt. Áréttað var að tilkynna beri breytingar á samþykktum innan mánaðar frá ákvörðun sbr. 2. mgr. 93. gr. og 1. mgr. 149. gr. laga um hlutafélög. Enn fremur var vísað til þess að ákvæðið væri ekki skýrt um það hvort að ákvörðun hluthafafundar væri ógild ef tilkynning bærist of seint. Félaginu væri því gefinn kostur á að lagfæra annmarka, sbr. 2. mgr. 150. gr. hfl., með því að halda nýjan hluthafafund þar sem fyrri ákvörðun sé staðfest.

Hvað varðar athugasemdir kæranda um að annað tilgreint félag hafi árið 2022 skilað tilkynningu um breytingu á samþykktum sínum þremur mánuðum of seint samkvæmt lögum um hlutafélög en fengið tilkynninguna skráða þá kemur fram í umsögn fyrirtækjaskrár að við meðferð þess máls árið 2022 hafi misskilnings gætt um fundargerð sem fyrirtækjaskrá óskaði eftir og í kjölfarið hafi verið skerpt á athugasemdum og leiðbeiningum sem félög fá send ef tilkynningar berast að liðnum frestum. Slíkar leiðbeiningar er að finna í tölvubréfi fyrirtækjaskrár til lögmanns kæranda 29. maí sl.

Frekari sjónarmið kæranda

Í andmælum kæranda, dags. 10. júní 2026, við umsögn fyrirtækjaskrár er áréttað að ágreiningur málsins snúi ekki að frestinum í 2. mgr. 93. gr. hfl. heldur hvaða réttaráhrif það hafi þegar tilkynning berst eftir lok hans. Kærandi vísar til þess að í 2. mgr. 150. gr. hfl. sé ekki kveðið á um að halda skuli nýjan hluthafafund þegar framangreind staða kemur upp. Ekki verði ráðið af orðalagi ákvæðisins, né lögskýringargögnum, að úrbætur verði að felast í því að sama ákvörðun sé tekin að nýju eða endurstaðfest.  Enn fremur verði ekki ráðið að eina mögulega úrbótin skv. ákvæðinu sé að halda nýjan hluthafafund og taka nýja ákvörðun. Kærandi tekur fram að afstaða fyrirtækjaskrár byggi á túlkun 2. mgr. 150. gr. sem fái hvorki stoð í orðalagi né lögskýringargögnum ákvæðisins. Í þessu samhengi vísar kærandi til meðalhófsreglunnar.

Kærandi áréttar jafnframt að fyrirtækjaskrá víki hvergi að mismunandi réttaráhrifum þess þegar ráðstöfun eða ákvörðun falli fyrir utan tímafrests. Í þessu sambandi vekur kærandi athygli á að með lögum nr. 25/2017, um breytingu á lögum um hlutafélög, hafi fresti skv. 2. mgr. 93. gr. hfl. verið breytt að því leyti að samþykkt um breyting á samþykktum hlutafélags skuli tilkynnt til hlutafélagaskrár „innan mánaðar“, í stað „þegar í stað“, sem áður kom fram í ákvæðinu. Með lagabreytingunni hafi ekki verið lög til niðurfallsregla, þ.e. regla sem tekur það fram að réttaráhrif falli niður berist tilkynning of seint, en hins vegar hafi á sama tíma slíkri niðurfallsreglu verið bætt við 128. gr. hfl.

Að mati kæranda hafi fyrirtækjaskrá ekki svarað því með fullnægjandi hætti á hvaða lagagrundvelli sú túlkun fyrirtækjaskrár sé byggð að ekki megi byggja á gildri samþykkt hluthafafundar við skráningu breytingarinnar og hvar komi fram í 93. eða 150. gr. hfl. að halda þurfi nýjan hluthafafund.

Forsendur og niðurstaða

I.

Samkvæmt 2. mgr. 1. gr. stjórnsýslulaga gilda stjórnsýslulög þegar stjórnvöld taka ákvarðanir um rétt eða skyldu manna.

Í máli þessu er kærð sú ákvörðun fyrirtækjaskrár að hafna að taka til skráningar tilkynningu um breytingu á samþykktum [B], með vísan til ákvæða hlutafélagalaga. Sú ákvörðun birtist í tölvubréfasamskiptum lögmanns félagsins við fyrirtækjaskrá þann 3. júní 2026.

Almennt hefur verið litið svo á að stjórnvaldsákvörðun sé ákvörðun sem tekin er með stoð í lögum, á grundvelli stjórnsýsluvalds og er beint milliliðalaust að tilteknum aðila eða aðilum, og að með henni sé kveðið á um rétt eða skyldur þeirra í ákveðnu og fyrirliggjandi máli. Þá getur einnig skipt máli hvort ákvörðun verði talin „lagalegs eðlis“, líkt og vikið er að í athugasemdum við 1. gr. þess frumvarps er varð að stjórnsýslulögum. Samkvæmt þeim athugasemdum er með þessu átt við hvort með ákvörðun séu mönnum færð réttindi eða þau skert, létt skyldum af þeim eða lagðar á þá auknar byrðar, sbr. einnig álit umboðsmanns Alþingis í máli nr. 13011/2024.

Að mati ráðuneytisins er sú ákvörðun sem hér um ræðir tekin af stjórnvaldi á grundvelli laga um hlutafélög. Ákvörðuninni er beint milliliðalaust út á við að tilteknum aðila og kveður á um rétt og skyldur, þ.e. að tilkynning kæranda verði ekki skráð þar sem hún barst utan þess lögmælta tímafrests sem fram kemur í lögum um hlutafélög. Jafnframt ber að líta svo á að um sé að ræða ákvörðum sem sé „lagalegs eðlis“ þar sem um er að ræða túlkun á kröfum laga um hlutafélög sem leggja skyldur á hlutafélag um að skrá samþykkt hluthafafundar um breytingu á samþykktum félagsins innan tilskilins frests.

Af framangreindu leiðir, að mati ráðuneytisins, að líta beri svo á að um sé að ræða stjórnvaldsákvörðun í skilningi 2. mgr. 1. gr. stjórnsýslulaga, sem kæranleg er til ráðuneytisins.

II.

Ríkisskattstjóri skráir íslensk hlutafélög og starfrækir hlutafélagaskrá í því skyni en hlutafélagaskrá er sjálfstæð skrá innan heildargagnasafns fyrirtækjaskrár, sbr. 147. gr. laga um hlutafélög og 3. gr. laga um fyrirtækjaskrá. Atvinnuvegaráðuneyti fer með málefni fyrirtækjaskrár og skráningu fyrirtækja, sbr. k-liður 6. tölul. 2. gr. forsetaúrskurðar um skiptingu stjórnarmálefna milli ráðuneyta í Stjórnarráði Íslands, nr. 5/2025.

Í 2. mgr. 93. gr. laga um hlutafélög kemur fram að samþykkt „um breytingu á samþykktum hlutafélags skal tilkynnt til hlutafélagaskrár innan mánaðar og eigi öðlast breytingin gildi fyrr en hún hefur verið skráð.“ Ákvæðið er þannig tvíþætt og felur annars vegar í sér skyldu til skráningar innan tilgreindra tímamarka og hins vegar er þar kveðið á um réttaráhrif skráningar. Fyrri hluti ákvæðisins þar sem kveðið er á um skyldu félags til að tilkynna hlutafélagaskrá um breytingu á samþykktum hlutafélags innan eins mánaðar kom fyrst inn í hlutafélagalöggjöfina með lögum nr. 77/1921 um hlutafélög. Með lögum nr. 32/1978 um hlutfélag voru gerðar breytingar á tímafrestinum þannig að í stað þess að tilkynna ætti um breytinguna innan mánaðar skyldi það gert þegar í stað. Tímafresturinn var svo færður aftur í fyrra horf með lögum nr. 25/2017 um breytingu á lögum um hlutafélög, lögum um einkahlutafélög og lögum um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur (einföldun, búsetuskilyrði) til samræmi við almennan tímafrest til skráningar í XVII. kafla laga um hlutafélög. Í riti Stefáns Más Stefánssonar Hlutafélagaréttur er ákvæðið nefnt sem dæmi um tilvik þar sem skráning er gildisskilyrði ályktunar hluthafafundar. Við skráningu breytinga á samþykktum þarf að hafa til hliðsjónar ákvæði 149. gr. laganna þar sem kveðið er á um að þegar breytingar á félagssamþykktum eru tilkynntar skuli leggja fram nýjan heildartexta samþykkta með innfelldum breytingum.

Í 1. mgr. 150. gr. sömu laga kemur fram að synja skuli skráningu ef „tilkynningar fullnægja ekki fyrirmælum laga þessara.“ Í 2. mgr. sömu greinar kemur fram að bæta megi úr „göllum á einfaldan hátt með ákvörðun hluthafafundar eða samþykkt stjórnar og skal þá gefa félaginu hæfilegan frest til að bæta úr því.“ Sé ekki bætt úr galla innan frestsins skuli synja skráningu. Framangreind lagaákvæði hafa verið óbreytt í lögum frá gildistöku laga nr. 32/1978 um hlutafélög. Í frumvarpi því er varð að lögum nr. 32/1978 segir m.a. um ákvæðin að þar sé greint á milli ágalla sem ekki er unnt að bæta úr og ágalla sem má bæta úr. Í fyrrnefnda tilvikinu skuli synja skráningar en í síðarnefnda tilvikinu skuli gefa félaginu hæfilegan frest til að bæta úr ágöllum. Sömu sjónarmið koma fram í framangreindu riti Stefáns Más Stefánssonar þar sem segir að sé synjað um skráningu tilkynningar og félag telur synjun ólögmæta geti félagið bætt úr göllum, sbr. 2. mgr. 150. gr., eða borið málið undir dómstóla, sbr. 5. mgr. 150. gr. Rétt er einnig að taka hér fram að ákvæði stjórnsýslulaga gilda um málsmeðferð fyrirtækjaskrár í málum sem þessu og eru stjórnsýslukærur til ráðherra því ávallt heimilar skv. VII. kafla þeirra laga, sbr. einnig umfjöllun í I. undirkafla hér að framan.

Skráning í hlutafélagaskrá skv. XVII. kafla laga um hlutafélög þjónar almannahagsmunum en hlutverk skrárinnar er aðallega opinber skráning upplýsinga um hlutafélög í samræmi við lögin og veita almennan aðgang að skráðum upplýsingum, sbr. lög um hlutafélög og lög um fyrirtækjaskrá. Þá birtir hlutafélagaskrá tilteknar upplýsingar í Lögbirtingablaði, sbr. lög um hlutafélög. Framangreind skráning og birting upplýsinga er talin mikilvæg forsenda viðskiptaöryggis. Hlutafélagaskrá er einnig falið visst eftirlit með því að við skráningu sé reglum laga um hlutafélög og samþykkta hlutafélaga fylgt og skal, eins og fyrr segir, synja skráningu ef ákvarðanir eru ekki teknar í samræmi við lögin eða samþykktir félags, sbr. 1. mgr. 150. gr. laganna, eða gefa félagi færi á að bæta úr ágöllum, sbr. 2. mgr. 150. gr.

III.

Kærandi mótmælir því ekki að tilkynning hafi borist fyrir utan þann tímafrest sem mælt er fyrir um í 2. mgr. 93. gr. hfl. Kærandi mótmælir því hins vegar að fyrri samþykkt hluthafafundar, þar sem breytingar á samþykktum voru afgreiddar, sé fallin úr gildi og að nýr hluthafafundur sé nauðsynlegur til að fá breytingarnar skráðar hjá fyrirtækjaskrá. Kærandi hefur einnig bent á að árið 2022 hafi annað tilgreint félag fengið tilkynningu um breytingu á samþykktum skráða þrátt fyrir að hún hafi borist utan þess frest sem tiltekinn sé í lögum um hlutafélög.

Ráðuneytið bendir á að sé ákvæði 2. mgr. 93. gr. hfl. skýrt með orðskýringu, þ.e. samkvæmt orðanna hljóðan, fellur breyting á samþykkt sem slík ekki úr gildi þegar skráningu hennar er synjað hjá fyrirtækjaskrá af þeirri ástæðu að hún hafi verið tilkynnt að lögmæltum fresti liðnum. Öllu heldur öðlaðist samþykktin aldrei gildi enda er forsenda gildi hennar lögleg skráning. Því er ekki verið að ógilda breytingu á samþykktum.

Það er því mat ráðuneytisins að það sé ekki mögulegt með innri samræmisskýringu laga um hlutafélög og tilheyrandi gagnályktun, líkt og fram kemur í málsástæðum kæranda, að komast að annarri niðurstöðu en þeirri sem leiðir af orðanna hljóðan. Slík lögskýring færi einnig í bága við tilgang og markmið með ákvæði 2. mgr. 93. gr. og almennt með XVII. kafla laga um hlutafélög um skráningu slíkra félaga, sbr. einnig orðalag 1. mgr. 150. gr. hfl., sem er skýrt um að synja skuli að skrá tilkynningu sem fullnægir ekki fyrirmælum laganna. Í þessu sambandi tekur ráðuneytið einnig undir það sem fram kemur í umsögn fyrirtækjaskrár að séu ákvæði laganna um tímafresti við skráningu í hlutafélagaskrá virt að vettugi rýri það öryggi upplýsinga í skránni verulega og gengi gegn tilgangi og markmiðum skrárinnar.

Fyrirtækjaskrá hefur með tölvubréfi 29. maí sl. leiðbeint kæranda um að sé það vilji félagsins að staðfesta þær breytingar sem samþykktar voru á hluthafafundi, dags. 16. apríl 2026, er nauðsynlegt að hluthafafundur staðfesti þær og getur félagið þá í framhaldinu sent inn tilkynningu í samræmi við lög um hlutafélög, sbr. 2. mgr. 150. gr. hfl.

Hvað varðar athugasemdir kæranda um mál sem fyrirtækjaskrá hafði til meðferðar á árinu 2022 og varðar annað tilgreint félag bendir ráðuneytið á að hafi orðið misbrestur við meðferð þess máls þá getur niðurstaðan í því máli ekki orðið grundvöllur bindandi fordæmis. Enda færi slík framkvæmd í bága við lög. Nánar er vísað til þess sem fram kemur í umsögn fyrirtækjaskrár um að í því tiltekna máli, frá 2022, hafi misskilnings gætt um fundargerð sem fyrirtækjaskrá óskaði eftir og í kjölfarið hafi verið skerpt á leiðbeiningum sem félög fá send ef tilkynningar berast að fresti liðnum.

Þá er einnig rétt að taka fram að ákvæði 2. mgr. 93. gr. laga um hlutafélög gildir fyrir öll hlutafélög og er ekki tilefni til að túlka reglur ákvæðisins með öðrum hætti fyrir hlutafélög þar sem hlutir hafa verið teknir til viðskipta á skipulegum markaði þó að boðun hluthafafunda í slíkum félögum geti verið viðurhlutamikil og að einhverju leyti gildi strangari reglur um boðun hluthafafunda í slíkum félögum.

Í ljósi alls framangreinds er það mat ráðuneytisins að hafna beri kröfum aðila og er ákvörðun fyrirtækjaskrár því staðfest.

Kæranda er leiðbeint í samræmi við 7. gr. stjórnsýslulaga að í 5. mgr. 150. gr. hfl. kemur fram að vilji tilkynnandi ekki hlíta ákvörðunum skv. 1. og 2. mgr. 150. gr. hfl. geti hann borið málið undir dómstóla. Málið skal höfða innan sex mánaða frá því að tilkynnandi fékk vitneskju um ákvörðun. 

 

Úrskurðarorð

Ákvörðun fyrirtækjaskrár Skattsins, dags. 3. júní 2026, um að tilkynning [B] um að synja skráningar á breytingum samþykktum félagsins þar sem tilkynningin uppfylltir ekki skilyrði laga um hlutafélög er hér með staðfest.