Mál nr. 36/2025. Úrskurður kærunefndar útboðsmála.

Úrskurður kærunefndar útboðsmála 3. júlí 2026
í máli nr. 36/2025:
Þjótandi ehf.
gegn
Landsvirkjun og
Stórverk ehf.

Lykilorð
Hæfisskilyrði. Útboðsgögn. Tímamark við mat á hæfi. Bindandi samningur. Ógilt tilboð. Fallist á skaðabótaskyldu. Gagnsæi. Jafnræði.

Útdráttur
L bauð út þjónustu við snjóhreinsun og umhirðu vega og svæða á Þjórsársvæði auk annarrar vinnu sem tiltekin var í útboðsgögnum. Í útboðsgögnum var fjallað um lágmarkstækjakost fyrir samninginn og var m.a. gerð krafa um tvær vörubifreiðar með krana að nánar tilgreindri stærð. Tilboð voru opnuð 6. júní 2025 og bárust tilboð frá S og Þ. L ákvað að velja tilboð S og var það tilkynnt 10. júlí sama ár. Þ kærði þá ákvörðun til kærunefndar útboðsmála. Fyrir nefndinni var einungis til skoðunar krafa Þ um álit á skaðabótaskyldu L. Í úrskurði nefndarinnar var rakið að ekki yrði ráðið af þeim gögnum sem fylgdu tilboði S og lágu fyrir við opnun tilboða hvernig það uppfyllti fyrrgreind skilyrði um lágmarkstækjakost. Fullnægði tilboð S því ekki lágmarkskröfum útboðsins að þessu leyti þegar L tók ákvörðun um val á tilboði þess. Þá féllst nefndin ekki á skýringar L um að heimilt hefði verið að meta hæfi S allt fram að samningsgerð. Samkvæmt 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 hefði því verið óheimilt að taka tilboði félagsins í hinu kærða útboði. Í ljósi þess að tilboð S hefði verið óaðgengilegt þegar komið var að því að velja á milli tilboða, og ekki lá annað fyrir í gögnum málsins en að tilboð Þ hefði uppfyllt allar kröfur útboðslýsingar í fyrirliggjandi útboði, taldi nefndin Þ hafa átt raunhæfa möguleika á að verða valið af L. Var það því álit nefndarinnar að L væri skaðabótaskyldur gagnvart Þ samkvæmt 119. gr. laga nr. 120/2016.

Með kæru móttekinni hjá kærunefnd útboðsmála 21. júlí 2025 kærði Þjótandi ehf. (hér eftir „kærandi“) þá ákvörðun Landsvirkjunar (hér eftir „varnaraðili“) að velja tilboð Stórverks ehf. í útboði nr. 2024-37 auðkennt „Vetrarþjónusta og umhirða vega og svæða á Þjórsársvæði“.

Kærandi krefst þess að kærunefnd útboðsmála felli úr gildi þá ákvörðun varnaraðila að ganga til samningaviðræðna við Stórverk ehf. á grundvelli hins kærða útboðs, sbr. 1. málsl. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup. Kærandi krefst þess einnig að kærunefnd útboðsmála láti í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu varnaraðila gagnvart kæranda, sbr. 2. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016. Þá er þess jafnframt krafist að varnaraðili greiði kæranda málskostnað að skaðlausu vegna kostnaðar kæranda af því að bera kæruefnið undir nefndina, sbr. 3. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016.

Varnaraðili krefst þess í greinargerð sinni 30. júlí 2025 aðallega að kröfum kæranda verði vísað frá kærunefnd útboðsmála en til vara að öllum kröfum kæranda verði hafnað. Þá krefst varnaraðili þess að kæranda verði gert að greiða hæfilegan málskostnað við rekstur málsins að mati kærunefndarinnar.

Stórverk ehf. krefst þess í greinargerð sinni 8. ágúst 2025 að kröfum kæranda verði annað hvort hafnað eða vísað frá.

Kærunefnd útboðsmála óskaði eftir því við varnaraðila að lögð yrðu fram tiltekin gögn í málinu. Erindi nefndarinnar var svarað af hálfu varnaraðila 28. ágúst 2025 og umbeðin gögn lögð fram.

Kærunefnd útboðsmála hafnaði stöðvunarkröfu kæranda með ákvörðun 10. nóvember 2025.

Kærandi lagði fram lokaathugasemdir sínar 30. nóvember 2025.

Varnaraðili lagði fram lokaathugasemdir sínar 17. desember 2025 en Stórverk ehf. 19. sama mánaðar.

Í tilefni af lokaathugasemdum varnaraðila og Stórverks ehf. lagði kærandi jafnframt fram viðbótarathugasemdir 12. janúar 2026.

Kærunefnd útboðsmála óskaði eftir frekari upplýsingum frá varnaraðila 5. júní 2026 um vettvangsskoðun hans hjá Stórverki ehf. og þá sérstaklega hvernig staðfest var að félagið uppfyllti lágmarkskröfur a. og b. liða 9. töluliðar greinar 1.3.4 í útboðsskilmálum. Svör bárust nefndinni frá varnaraðila 18. júní 2026.

I

Varnaraðili auglýsti hið kærða útboð í apríl 2025. Samkvæmt grein 1.1 í útboðsgögnum var óskað eftir tilboðum í þjónustu við snjóhreinsun og umhirðu vega og svæða á Þjórsársvæði auk annarrar vinnu sem tiltekin væri og lýst í útboðsgögnum. Þjónustan yrði framkvæmd samkvæmt þjónustusamningi sem myndi gilda í fjögur ár, með heimild til framlengingar tvisvar sinnum um eitt ár í senn. Helstu verkþættir voru jafnframt tilteknir í greininni og tekið fram að verkið fæli m.a. í sér að sinna snjóhreinsun, hálkuvörnum og almennri viðhaldsvinnu á og við vegakerfi, vatnsfarvegi, sem og önnur mannvirki á áhrifasvæði Landsvirkjunar á Þjórsársvæði ásamt minni háttar lagfæringum á stíflum.

Í kafla 1.3 í útboðsgögnum komu fram kröfur um hæfi bjóðenda og tekið fram að tilboðum sem ekki uppfylltu allar lágmarkskröfur útboðsgagna um hæfi yrði hafnað. Hæfi bjóðenda yrði metið á grundvelli þeirra upplýsinga sem þeir sendu inn með tilboði sínu svo og annarra upplýsinga sem verkkaupi kynni að óska eftir eða afla sér. Bjóðandi bæri sjálfur ábyrgð á að öll tilskilin gögn fylgdu með tilboði og að öll gögn, sem heimilt væri að afhenda síðar, yrðu afhent þegar þeirra yrði óskað.

Samkvæmt grein 1.3.2 skyldi bjóðandi uppfylla tilteknar lágmarkskröfur um reynslu. Fram kom í a. lið að gerð væri krafa um að bjóðandi hefði á síðastliðnum þremur árum reynslu sem aðalverktaki við sambærileg verk, þ.e. almenna snjóhreinsun og hálkuvarnir með stórvirkum vinnuvélum og vörubílum á vegakerfum og í kringum stærri og minni mannvirki. Að auki var gerð sú krafa í b. lið að bjóðandi hefði reynslu af stærri og minni jarðvinnuverkum á sviði vegagerðar, landmótunar, lagnavinnu, efnisvinnslu og yfirborðsfrágangs og skyldi bjóðandi skila inn gögnum til staðfestingar um hið minnsta tvö sambærileg verk.

Þá voru gerðar kröfur um tækjakost í grein 1.3.4 og kom þar fram að bjóðandi skyldi uppfylla nánar tilgreindar lágmarkskröfur. Meðal þeirra voru samkvæmt a. lið að bjóðandi ætti eða hefði yfir að ráða þeim tækjabúnaði sem þyrfti til að vinna verkið samkvæmt verklýsingu. Í b. lið kom fram að hefði verktaki ekki yfir einhverjum af upptöldum búnaði að ráða eða sambærilegum, yrði hann að framvísa skriflegum samstarfssamningi fyrir undirritun verksamnings. Gildistími samstarfssamnings yrði að samræmast gildistíma verksamnings. Í 9. tölul. greinarinnar var að finna upptalningu á þeim tækjum sem bjóðendur skyldu hafa yfir að ráða auk krafna til þeirra. Yfirheiti þessa liðar var „lágmarkstækjakostur fyrir samninginn“. Meðal þeirra voru ein vörubifreið með krana, stærri en 20 tm., og ein vörubifreið með krana, stærri en 30 tm, sbr. a. og b. liðir. Þá kom einnig fram í 9. tölul. að tækin skyldu a.m.k. uppfylla EURO IV eða Stage III losunarstaðla eftir því sem við ætti.

Valforsendur komu fram í grein 1.4 í útboðsgögnum og tekið fram að varnaraðili myndi annað hvort taka hagstæðasta tilboði, sem byggðist á lægsta verði sem uppfyllti kröfur útboðsgagna, eða hafna öllum tilboðum að uppfylltum skilyrðum í grein 1.7.1, sem fjallaði um höfnun á tilboði.

Tilboð voru opnuð 6. júní 2025. Tvö tilboð bárust, annars vegar frá Stórverki ehf. að fjárhæð 204.270.575 krónur, og hins vegar frá kæranda að fjárhæð 213.372.906 krónur. Varnaraðili tilkynnti 10. júlí 2025 að tilboð Stórverks ehf. hefði verið valið. Í tilkynningu varnaraðila var leiðbeint um biðtíma samningsgerðar. Yrði ákvörðunin ekki kærð væri heimilt að ganga til samninga við Stórverk ehf. þann 20. júlí 2025 í samræmi við ákvæði reglugerðar nr. 340/2017 um innkaup aðila sem annast vatnsveitu, orkuveitu, flutninga og póstþjónustu.

Kæra í málinu barst nefndinni að loknum biðtíma og var því ekki um sjálfkrafa stöðvun samningsgerðar að ræða. Kærandi lagði fram kröfu um stöðvun samningsgerðar, sem var hafnað af hálfu nefndarinnar með ákvörðun 10. nóvember 2025.

Stórverk ehf. upplýsti nefndina um það í athugasemdum sínum 19. desember 2025 að komist hefði á bindandi samningur milli varnaraðila og félagsins „síðari hluta nóvember“.

II

Kærandi byggir á því að Stórverk ehf. hafi ekki uppfyllt kröfur útboðsins varðandi reynslu, sbr. a. lið greinar 1.3.2 útboðsgagna. Þannig telur kærandi Stórverk ehf. ekki hafa á síðustu þremur árum verið aðalverktaki við sambærileg verk, þ.e. almenna snjóhreinsun og hálkuvarnir með stórvirkum vinnuvélum og vörubílum á vegakerfum og í kringum stærri og minni mannvirki. Í þessum efnum vísar kærandi til þess að varnaraðili hafi eingöngu byggt á skjali um fyrri reynslu sem Stórverk ehf. hafi sjálft lagt fram. Ekki hafi verið kallað eftir frekari gögnum til staðfestingar fyrr en eftir að varnaraðili ákvað að ganga til samninga við Stórverk ehf.

Gera verði þá kröfu að bjóðendur leggi fram fullnægjandi gögn sem sanni að þeir hafi verið aðalverktakar við sambærileg verk, svo sem verksamninga við Vegagerðina og sveitarfélög. Það eitt að bjóðandi hafi sinnt tilfallandi verkefnum við að moka snjó af bíla- og athafnasvæðum geti seint verið staðfesting þess að þetta skilyrði sé uppfyllt. Kærandi geri þá kröfu að Stórverki ehf. verði gert að leggja fram verksamninga sem sýni að hann hafi verið aðalverktaki við sambærileg verk. Útilokað sé að Stórverk ehf. hafi getað verið aðalverktaki við sambærilegt verk án nokkurs skriflegs verksamnings. Í ljósi þess að fullnægjandi gögn hafi ekki verið lögð fram til staðfestingar á framangreindu sé einsýnt að félagið hafi ekki uppfyllt skilyrði a. liðar greinar 1.3.2. í útboðsgögnum.

Kærandi telur Stórverk ehf. jafnframt ekki hafa yfir að ráða þeim lágmarkstækjakosti sem kveðið sé á um í grein 1.3.4. Í 9. tölul. greinar 1.3.4. sé meðal annars tilgreint að bjóðendur skuli hafa yfir að ráða tveimur vörubifreiðum með krana. Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum hafi Stórverk ehf. einungis yfir að ráða einni vörubifreið með krana sem sé jafnframt 17 ára gömul. Því sé ljóst af fyrirliggjandi gögnum að Stórverk ehf. uppfylli ekki kröfur útboðslýsingar um lágmarkstækjakost vegna verksins. Þetta hafi raunar verið staðfest í viðbótarathugasemdum Stórverks ehf. 19. desember 2025 enda hafi þá verið upplýst að félagið hafi keypt tvær nýjar vörubifreiðar með krana og að þau kaup hafi verið frágengin í ágúst og nóvember 2025 eftir að varnaraðili hafi ákveðið að ganga að tilboði Stórverks ehf. Þau gögn sem Stórverk ehf. hafi lagt fram um afnot og leigu tækja frá þriðja aðila hafi ekki tekið til vörubifreiða og því einsýnt að þetta skilyrði hafi ekki verið uppfyllt. Þá liggi ekkert fyrir um að Stórverk ehf. hafi framvísað samstarfssamningi í samræmi við b. lið greinar 1.3.4. Kærandi vísar einnig til þess að staðfesting Stórverks ehf. frá Gorra ehf. um að síðarnefnda félagið hafi verið með í innflutningi fyrir félagið ákveðin tæki, þ. á. m. dráttarvél, sé ekki trúverðug vegna tengsla þessara tveggja félaga.

Með hliðsjón af framangreindu uppfylli Stórverk ehf. ekki þau skilyrði sem fram komi í útboðsgögnum. Því beri að fella úr gildi ákvörðun varnaraðila að ganga til samningaviðræðna við félagið, sbr. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016. Að sama skapi telur kærandi skilyrði 1. mgr. 119. gr. laganna varðandi bótaskyldu fyrir hendi þar sem brotið hafi verið gegn lögum nr. 120/2016 með vali á tilboði Stórverks ehf. Kærandi hafi átt raunhæfa möguleika á að verða valinn af varnaraðila og að möguleikar hans hafi skerst við brotið.

III

Varnaraðili gerir aðallega þá kröfu að kærunni verði vísað frá kærunefnd útboðsmála og byggir í þeim efnum í fyrsta lagi á því að útboðið sé undir viðmiðunarfjárhæðum þrátt fyrir að hafa verið auglýst á EES-svæðinu. Stærsti hluti hins kærða útboðs lúti að verklegri framkvæmd og sé ekki þjónusta. Samkvæmt tilboðsskrá sé meginefni samningsins verkleg framkvæmd og sé hluti af því að tryggja ótruflaðan rekstur virkjana og afhendingu rafmagns. Ekki sé um að ræða hefðbundinn snjómokstur til þess að tryggja aðgengi almennings eða almenna umferð. Stærsti hlutinn teljist því til verklegra framkvæmda, m.a. í frárennslisskurðum, stífluviðgerðum og öðrum jarðvegsframkvæmdum. Samkvæmt viðauka við veitutilskipunina séu slíkar framkvæmdir taldar til verklegra framkvæmda en ekki þjónustu. Þar sem útboðið sé samkvæmt þessu undir viðmiðunarfjárhæðum sé ljóst af fyrri fordæmum kærunefndar útboðsmála að málið falli utan lögsögu nefndarinnar og því beri að vísa kærunni frá.

Í öðru lagi vísar varnaraðili til þess að vettvangsskoðun hafi verið haldin 20. maí 2025, þar sem fulltrúar beggja bjóðenda hafi mætt. Á því stigi hafi kæranda fyrst verið kunnugt um hvaða bjóðendur kynnu að taka þátt í útboðinu en hann engar athugasemdir gert á því stigi. Kærandi hafi vitað eða mátt vita af þátttöku Stórverks ehf. og hvaða kröfur væru gerðar í útboðsgögnum til bjóðenda. Kærufrestur sé því liðinn og af þeim sökum beri að vísa kærunni frá.

Varnaraðili andmælir sjónarmiðum kæranda þess efnis að Stórverk ehf. hafi ekki uppfyllt kröfur útboðsgagna um reynslu. Samkvæmt upplýsingum í tilboði félagsins hafi það unnið að snjóhreinsun til fjölda ára, ýmist á vegum innan- eða utanbæjar. Félagið búi að því að hafa fjölhæft og reynslumikið starfsfólk á því sviði sem verkið snúi að. Það hafi unnið fyrir ríkið og sveitarfélög auk þess sem það hafi sinnt snjómokstri fyrir ýmsa nánar tilgreinda viðskiptavini. Þá vísar varnaraðili til þess að verkefni Stórverks ehf. hafi jafnframt snúið að jarðvinnu og lagnavinnu fyrir tilgreinda viðskiptavini auk annarrar efnisvinnu, landmótun og öðrum tilfallandi störfum. Sú reynsla sem Stórverk ehf. hafi tilgreint, þar með talin snjómokstur fyrir einkaaðila og opinbera aðila, feli í sér stjórnun og framkvæmd á verkum sem séu sambærileg að eðli og umfangi við það verk sem boðið sé út. Í úrskurði kærunefndar útboðsmála nr. 17/2019 hafi verið staðfest að mat á því hvað teljist „sambærilegt“ eða „svipaðs eðlis“ skuli taka mið af eðli verksins í heild. Skýra beri hvað teljist sambærilegt eða svipaðs eðlis eftir orðanna hljóðan. Ekki komi til greina að skýra það með íþyngjandi hætti fyrir bjóðendur. Varnaraðili hafi nýtt það svigrúm sem reglugerð nr. 340/2017 veiti til að meta hvort framlögð reynsla uppfylli faglegar kröfur verksins.

Varnaraðili hafnar jafnframt fullyrðingum kæranda um að Stórverk ehf. hafi aldrei gert verksamning við Vegagerðina. Slíkar fullyrðingar séu órökstuddar og standist ekki þær upplýsingar sem liggi fyrir í tilboði Stórverks ehf. Hið sama eigi við um verksamninga við sveitarfélagið Ölfus. Ráða megi af gögnum sem varnaraðili sendi kærunefndinni 28. ágúst 2025, einkum yfirlýsingu frá sveitarfélaginu og tveimur nánar tilgreindum félögum, að Stórverk ehf. hafi reynslu af sambærilegum verkum síðastliðin ár. Í yfirlýsingu síðargreindu félaganna sé til að mynda tekið fram að Stórverk hafi unnið sem „aðalverktaki“ hjá fyrirtækjunum síðastliðin ár. Varnaraðili telji því ljóst að Stórverk ehf. hafi sýnt fram á að það uppfyllti kröfu greinar 1.3.2 útboðsgagna um reynslu. Hvað sem því liði yrði ekki gerð krafa um að Stórverk ehf. sýndi fram á reynslu með verksamningi enda ætti það sér ekki stoð í útboðsgögnum.

Að því er varðar sjónarmið kæranda um að Stórverk ehf. uppfyllti ekki kröfur útboðsgagna um lágmarkstækjakost vísar varnaraðili til þess í greinargerð sinni til nefndarinnar 30. júlí 2025 að ekki hafi verið gerð krafa í útboðsgögnum um eignarhald tækja heldur að bjóðendur skyldu „eiga eða hafa yfir að ráða“ tækjum, sbr. a. og b. lið greinar 1.3.4. í útboðsgögnum. Stórverk ehf. hafi meðal annars lagt fram ýmis gögn til staðfestingar á tækjakosti, sbr. b. lið greinar 1.3.4. Félagið hafi lagt fram staðfestingu á leigu tækja, staðfestingu á kaupum á dráttarvél og samning vegna afnota af vatnstanki. Því til viðbótar hafi Stórverk ehf. lagt fram tilboðshefti sem staðfestingu á að félagið uppfyllti hæfisskilyrði og lágmarkskröfur ásamt tækjalista. Starfsmenn varnaraðila hafi farið í vettvangsskoðun 3. júlí 2025 hjá Stórverki ehf. Þar hafi verið farið yfir tækjakost fyrirtækisins og að öðru leyti staðfest að það hefði til umráða þau tæki sem nauðsynleg væru til verksins í samræmi við útboðsskilmála útboðsins.

Í viðbótarathugasemdum varnaraðila 17. desember 2025 kemur fram um kröfur til tækjakosts að samkvæmt 1. mgr. 87. gr. reglugerðar nr. 340/2017 sé bjóðanda heimilt að byggja á tæknilegri getu annarra aðila, óháð lagalegu eðli tengsla hans við þá. Skilyrðið væri að bjóðandi sannaði fyrir kaupanda að hann hefði yfir viðkomandi föngum að ráða, t.d. með því að leggja fram skuldbindingu þeirra aðila. Stórverk ehf. hafi lagt fram staðfestingar frá Borgarverki ehf. og Gorra ehf. um aðgengi að tækjum. Jafnframt hafi lægstbjóðandi framvísað staðfestingu um afnot af vatnstanki í eigu Kaldavíkur ehf. Að auki var áréttað að starfsmenn frá varnaraðila hefðu farið í vettvangsskoðun til Stórverks ehf. hinn 3. júlí 2025 þar sem farið hafi verið yfir tækjakost þess og staðfest að félagið hefði yfir nauðsynlegum tækjum að ráða í samræmi við útboðsskilmála. Slík skoðun sé í samræmi við rannsóknarskyldu kaupanda og heimild í 4. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 til að óska eftir að bjóðandi skýri eða fullgeri upplýsingar. Verkkaupi hafi svigrúm til að sannreyna upplýsingar með vettvangsskoðun og þannig staðfesta hæfi bjóðanda.

Í svörum varnaraðila til kærunefndar útboðsmála 18. júní 2026, í tilefni af fyrrgreindu erindi nefndarinnar um frekari upplýsingar 5. sama mánaðar, kom fram að varnaraðili hefði byggt á skýrum ákvæðum útboðsskilmála sem veittu bjóðendum svigrúm til að ganga endanlega frá tækjakosti fram að samningsgerð, sbr. b. lið greinar 1.3.4. Það ákvæði heimilaði bjóðanda, hefði hann ekki yfir upptöldum búnaði að ráða að framvísa skriflegum samstarfssamningi fyrir undirritun verksamnings. Þá hafi grein 1.6 jafnframt gert ráð fyrir að bjóðandi skilaði gögnum sem skyldu samþykkt af verkkaupa fyrir undirritun samnings. Það væri jafnframt eðli þjónustusamninga að bjóðendur bindi ekki gríðarlega fjármuni í kaupum á sérhæfðum og dýrum tækjabúnaði, eins og vörubifreið með krana, fyrr en fyrir liggi að tilboði þeirra hafi verið tekið. Slík krafa sé ósanngjörn og til þess fallin að takmarka samkeppni.

Var jafnframt áréttað að varnaraðili hefði farið yfir tækjakost fyrirtækisins í vettvangsskoðun 3. júlí 2025 og staðfest, m.a. með hliðsjón af fyrirliggjandi staðfestingum um útvegun tækja, að Stórverk ehf. hefði gert nauðsynlegar ráðstafanir til að afla tækja sem á vantaði fyrir upphaf verksins. Það hafi verið mat varnaraðila á þeim tímapunkti að fyrirtækið myndi uppfylla lágmarkskröfur útboðsins fyrir undirritun samnings. Í samræmi við áskilnað greina 1.3.4 og 1.6 í útboðsskilmálum hafi Stórverk ehf. endanlega sýnt fram á umráð yfir tækjunum við undirritun samnings. Líkt og gögn málsins beri með sér hafi Stórverk ehf. gengið frá kaupum á vörubifreiðum með krana í ágúst og nóvember 2025. Varnaraðili hafi litið svo á að þar sem útboðsskilmálar heimiluðu framvísun samstarfssamninga fyrir undirritun samnings, hlytu bein kaup á tækjunum fyrir undirritun að teljast enn ríkari og traustari trygging fyrir efndum.

Mat á hæfi Stórverks ehf. hafi byggst á hlutlægum grunni og málefnalegum sjónarmiðum og verið í fullu samræmi við útboðsskilmála og ákvæði reglugerðar nr. 340/2017. Stórverk ehf. hafi sýnt fram á tæknilega og faglega getu, bæði með eigin reynslu og með því að tryggja sér aðgang að tækjabúnaði þriðja aðila, sbr. 83. og 87. gr. reglugerðarinnar.

IV

Stórverk ehf. andmælir sjónarmiðum kæranda þess efnis að félagið uppfylli ekki skilyrði um reynslu af sambærilegu verki samkvæmt grein 1.3.2 í útboðsgögnum. Félagið hafi komið að fjölmörgum verkum af þessu tagi á síðastliðnum þremur árum og hafi lagt fram upplýsingar um reynslu fyrirtækisins. Stórverk ehf. hafi, til frekari staðfestingar á reynslu sinni og í tilefni af kæru málsins, ákveðið að afla skriflegra staðfestinga frá hluta þeirra verkkaupa sem félagið hafi vísað til í tilboðsgögnum sínum. Í útboðsgögnum hafi ekki verið farið fram á að slík gögn yrðu lögð fram. Í þeim sé meðal annars að finna staðfestingu frá sveitarfélaginu Ölfusi þar sem fram komi að Stórverk ehf. hafi unnið fyrir sveitarfélagið við snjómokstur og hálkuvarnir bæði á götum og bílastæðum stofnana sem og af bryggjum Þorlákshafnar undanfarin ár. Það verk hafi Stórverk ehf. unnið sem aðalverktaki. Í ljósi fyrrgreindra gagna sé enginn vafi um að félagið uppfylli skilyrði a. liðar 1.3.2.

Stórverk ehf. andmælir jafnframt staðhæfingu kæranda þess efnis að félagið hafi ekki yfir að ráða áskildum tækjakosti. Gögn þess efnis hafi verið lögð fram með tilboði félagsins í samræmi við ákvæði útboðsgagna, þ. á m. tækjalisti sem og samningar um kaup og leigu á tilteknum tækjum og afnotarétt af vatnstanki. Að auki hafi fulltrúar varnaraðila mætt á starfstöð Stórverks ehf. og tekið út tækjabúnað félagsins og staðfest að hann væri í samræmi við útboðsgögn. Stórverk ehf. þyki á hinn bóginn rétt að greina frá því að það hafi nýlega endurnýjað hluta af tækjaflota sínum með því að kaupa tvær nýjar vörubifreiðar með krana sem frágengin hafi verið í ágúst og nóvember 2025. Þá sé það rétt hjá kæranda að sú dráttarvél sem staðfesting Gorra ehf. hafi lotið að hafi ekki verið flutt inn til landsins. Ástæður þessa megi rekja til breytinga frá erlendum söluaðila vélarinnar á verði og afhendingartíma. Strax og þetta hafi legið fyrir hafi félagið gripið til aðgerða og keypt dráttarvél, snjóplóg og snjóblásara af öðrum aðilum. Þessi kaup hafi verið frágengin í júlí og ágúst 2025.

Stórverk hafi verið í góðri trú um að innflutningur tækjabúnaðarins myndi ganga eftir þegar félagið lagði fram staðfestingu þar að lútandi og enga stjórn haft á aðstæðum sem komu í veg fyrir afhendingu tækjabúnaðarins. Að mati Stórverks ehf. girði hvorki útboðsgögn né reglugerð nr. 340/2017 fyrir að tekið sé tillit til kaupa félagsins á nýjum vörubifreiðum, til viðbótar þeim tækjum sem hafi verið nefnd í tilboðsgögnum félagsins og kaupa félagsins á annarri dráttarvél, snjóplóg og snjóblásara en gert hafi verið ráð fyrir í tilboðsgögnum enda uppfylli öll tækin skilyrði útboðsgagna.

Þá leiði af ákvæðum 1.3, 1.3.4 og 1.6 að ekki sé áskilið að bjóðandi eigi öll tækin sem farið sé fram á við opnun tilboða í útboðinu heldur sé nægjanlegt að framvísa skriflegum samstarfssamningi við undirritun verksamnings. Að mati Stórverks ehf. verði að túlka grein 1.3.4 með þeim hætti að bjóðanda hafi jafnframt verið heimilt að kaupa tæki í stað þess að framvísa skriflegum samstarfssamningi enda séu slík kaup mun áreiðanlegri en samstarfssamningur um notkun þeirra. Þá sé það jafnframt alþekkt að verktakar endurnýi tækjabúnað sinn við framkvæmd verk- og þjónustusamninga.

Með hliðsjón af framangreindu sé ljóst að Stórverk ehf. hafi uppfyllt skilyrði útboðsgagna á grundvelli þess tækjalista og annarra gagna sem félagið hafi lagt fram við meðferð útboðsins.

Loks upplýsti félagið nefndina um að bindandi samningur hefði komist á milli hans og varnaraðila síðari hluta nóvember 2025. Þar sem slíkur samningur verði ekki felldur úr gildi, sbr. 1. mgr. 114. gr. laga nr. 120/2016, geti nefndin einungis fjallað um kröfu kæranda um viðurkenninga á skaðabótaskyldu varnaraðila.

V

A

Svo sem greinir í útboðsgögnum og ekki er deilt um fór hið kærða útboð fram á grundvelli reglugerðar nr. 340/2017 um innkaup aðila sem annast vatnsveitu, orkuveitu, flutninga og póstþjónustu. Af 1. mgr. 9. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup leiðir að XI. og XII. kaflar laganna gilda um innkaup eftir reglugerð nr. 340/2017 en að öðru leyti fer um þau eftir ákvæðum reglugerðarinnar.

Varnaraðili krefst þess að kærunni verði vísað frá kærunefnd útboðsmála og vísar annars vegar til þess að hið kærða útboð nái ekki viðmiðunarfjárhæðum reglugerðar nr. 340/2017 og hins vegar að kærufrestur hafi verið liðinn þegar kæran var lögð fram. Að því er varðar þau sjónarmið varnaraðila að hið kærða útboð nái ekki viðmiðunarfjárhæð reglugerðarinnar vísar varnaraðili til þess að stærsti hluti verksins sé skilgreindur sem verkleg framkvæmd en ekki þjónusta. Ekki sé um að ræða hefðbundinn snjómokstur til að tryggja aðgengi almennings eða almenna umferð, heldur taki stærsti hlutinn til verklegra framkvæmda, m.a. í frárennsliskurðum, stífluviðgerðum og annarra jarðvegsframkvæmda.

Svo sem rakið er í ákvörðun kærunefndar útboðsmála í fyrirliggjandi máli 10. nóvember 2025 er í verklýsingu útboðsgagna, sbr. III. hluti, grein III.1.2 stutt lýsing á verkinu sem boðið var út. Þar kemur fram að verkefnið felist að mestu í hefðbundinni þjónustu og viðhaldsvinnu með vinnuvélum og flutningatækjum á rekstrarsvæði Þjórsársvæðis auk tilfallandi verkefna. Helstu verkefni séu snjóhreinsun, opnun vega að vori, viðhald umferðarmannvirkja, hífingar og önnur tilfallandi vinna á samningstímanum. Einnig viðhald á vegum svo sem heflun og viðgerð á úrrennsli, auk viðhalds og þrifa á upplýsinga- og umferðarmerkjum ásamt vegstikum, svo og almenn hreinsun opinna svæða næst mannvirkjum og ýmsar lagfæringar á umferðarmannvirkjum, bakkavarnir og önnur tilfallandi verkefni.

Í ákvörðun nefndarinnar kom fram að samkvæmt fyrirmælum útboðsgagna yrði á því stigi málsins ekki fallist á með varnaraðila að um verklega framkvæmd væri að ræða heldur ýmis tilfallandi þjónustuverk. Samkvæmt því yrði að miða við að með hinum kærðu innkaupum hefði varnaraðili stefnt að gerð þjónustusamnings í skilningi reglugerðar nr. 340/2017. Reglugerðin gilti um innkaup á vörum, þjónustu eða verki sem varðaði starfsemi sem félli undir reglugerðina þar sem áætlað verðmæti án virðisaukaskatts væri jafnt eða meira en þær viðmiðunarfjárhæðir sem tilgreindar væru í 15. gr. hennar, sbr. breytingar sem gerðar hefðu verið á ákvæðinu með 1. gr. reglugerðar nr. 289/2024. Viðmiðunarfjárhæð reglugerðar nr. 340/2017 væri 64.640.000 krónur þegar kæmi að þjónustusamningum. Kostnaðaráætlun varnaraðila hefði numið 181.960.000 krónum án virðisaukaskatts. Þá hefði tilboð Stórverks ehf. numið 204.270.575 krónum og tilboð kæranda 213.372.906 krónum. Að þessu virtu yrði að telja, miðað við þau gögn sem þá lágu fyrir, að hið kærða útboð hefði verið yfir viðmiðunarfjárhæð reglugerðar nr. 340/2017 og félli því undir valdsvið kærunefndar útboðsmála.

Ekkert er fram komið sem breytir framangreindu mati nefndarinnar og verður kröfu varnaraðila um frávísun á þessum grundvelli því hafnað.

Að því er varðar þau sjónarmið varnaraðila að kærufrestur hafi verið liðinn við móttöku kæru og að slíkt valdi frávísun er á því byggt af hálfu varnaraðila að kæranda hafi fyrst verið það kunnugt við vettvangsskoðun 20. maí 2025 að Stórverk ehf. gæti orðið þátttakandi í hinu kærða útboðsferli.

Samkvæmt 1. mgr. 106. gr. laga nr. 120/2016 miðast kærufrestur við þann tímapunkt þar sem kærandi vissi um eða mátti vita um þá ákvörðun, athöfn eða athafnaleysi sem hann taldi brjóta gegn réttindum sínum. Svo sem rakið var í fyrrgreindri ákvörðun nefndarinnar lýtur kæra málsins að ákvörðun varnaraðila um að velja tilboð Stórverks ehf. Þar sagði einnig að ekkert hefði bent til þess að hin kærða ákvörðun hefði þegar verið tekin í vettvangsskoðun nærri þremur vikum fyrir opnun tilboða. Þessum sjónarmiðum varnaraðila var því hafnað.

Varnaraðili hefur ekki fært fram frekari röksemdir að þessu leyti í síðari athugasemdum sínum. Af þeim sökum eru ekki forsendur til annars en að hafna kröfu varnaraðila um frávísun á þessum grunni.

B

Kærandi krefst þess að felld verði úr gildi ákvörðun varnaraðila um að ganga til samningaviðræðna við Stórverk ehf. á grundvelli hins kærða útboðs, sbr. 1. málsl. 1. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup, og að kærunefnd útboðsmála láti í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu varnaraðila gagnvart kæranda, sbr. 2. mgr. 111. gr. laga nr. 120/2016.

Stórverk ehf. hefur upplýst um að komist hafi á bindandi samningur milli varnaraðila og félagsins síðari hluta nóvember. Samkvæmt 1. mgr. 114. gr. laga nr. 120/2016 verður bindandi samningur, sem hefur komist á eftir lögunum, ekki felldur úr gildi eða honum breytt þótt ákvörðun kaupanda um framkvæmd útboðs eða gerð samnings hafi verið ólögmæt. Þegar af þeirri ástæðu að bindandi samningur er kominn á milli varnaraðila og annars bjóðanda í útboðinu, sem ekki verður felldur úr gildi eða breytt, verður að hafna kröfu kærenda um að fella úr gildi ákvörðun varnaraðila um að ganga til samningaviðræðna við Stórverk ehf. Getur því aðeins komið til skoðunar krafa kæranda um að nefndin veiti álit á skaðabótaskyldu varnaraðila.

Í 1. mgr. 119. gr. laga nr. 120/2016 kemur fram að kaupandi sé skaðabótaskyldur vegna tjóns sem brot á lögunum eða reglum settum samkvæmt þeim hefur í för með sér fyrir fyrirtæki. Fyrirtæki þurfi einungis að sanna að það hafi átt raunhæfa möguleika á að verða valið af kaupanda og möguleikar þess hafi skerst við brotið. Bótafjárhæð skuli miðast við kostnað við að undirbúa tilboð og taka þátt í útboði.

Aðila greinir meðal annars á um hvort Stórverk ehf. hafi uppfyllt kröfur útboðsgagna um lágmarkstækjakost, einkum a. og b. liði 9. tölul. greinar 1.3.4.

Samkvæmt 83. gr. reglugerðar nr. 340/2017 er kaupendum heimilt að setja skilyrði sem snúa að tæknilegri og faglegri getu fyrirtækis, t.d. að fyrirtæki hafi nauðsynlegan mannauð, tækniúrræði og reynslu til að framkvæma samning í samræmi við viðeigandi gæðastaðal. Þá getur bjóðandi byggt á tæknilegri og faglegri getu annarra, sbr. 87. gr. reglugerðarinnar. Í samræmi við framangreint voru gerðar kröfur um tækjakost í grein 1.3.4. Þar kom fram að bjóðandi skyldi uppfylla nánar tilgreindar lágmarkskröfur. Meðal þeirra voru samkvæmt a. lið að bjóðandi ætti eða hefði yfir að ráða þeim tækjabúnaði sem þyrfti til að vinna verkið samkvæmt verklýsingu. Í b. lið kom fram að hefði verktaki ekki yfir einhverjum af upptöldum búnaði að ráða eða sambærilegum, yrði hann að framvísa skriflegum samstarfssamningi fyrir undirritun verksamnings. Gildistími samstarfssamnings yrði að samræmast gildistíma verksamnings. Í 9. tölul. greinarinnar var að finna upptalningu á þeim tækjum sem bjóðendur skyldu hafa yfir að ráða auk krafna til þeirra en meðal þeirra voru tvær vörubifreiðar með krana, ein stærri en 20 tm., og önnur stærri en 30 tm, sbr. a. og b. liðir.

Svo sem áður er rakið vísaði varnaraðili til þess í greinargerð sinni 30. júlí 2025 að ekki hefði verið gerð krafa um eignarhald á tækjum. Stórverk ehf. hefði lagt fram ýmis gögn til staðfestingar á tækjakosti fyrirtækisins. Það hefði nánar tiltekið lagt fram staðfestingu á leigu tækja, kaupum á dráttarvél og samning vegna afnota af vatnstanki í samræmi við b. lið greinar 1.3.4. Einnig hefði fyrirtækið lagt fram tilboðshefti sem staðfesti að félagið uppfyllti hæfisskilyrði og lágmarkskröfur ásamt tækjalista. Loks hefðu starfsmenn varnaraðila farið í vettvangsskoðun 3. júlí 2025 hjá fyrirtækinu og farið yfir tækjakost fyrirtækisins. Staðfest hefði verið að Stórverk ehf. hefði til umráða þau tæki sem nauðsynleg væru til verksins í samræmi við útboðsskilmála útboðsins. Í þessum efnum vísar varnaraðili til 4. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017.

Í viðbótarathugasemdum varnaraðila til kærunefndar útboðsmála 17. desember 2025 vísaði hann til viðbótar til 1. mgr. 87. gr. reglugerðar nr. 340/20147 um að bjóðanda hafi verið heimilt að byggja á tæknilegri getu annarra aðila, óháð lagalegu eðli tengsla hans við þá og að skilyrði fyrir því væri að bjóðandi sannaði fyrir kaupanda að hann hefði yfir viðkomandi föngum að ráða, t.d. með því að leggja fram skuldbindingu þeirra aðila. Þá voru fyrri sjónarmið áréttuð, það er að Stórverk ehf. hefði lagt fram nánar tilteknar staðfestingar um aðgengi að tækjum.

Af hálfu Stórverks ehf. hefur verið vísað til þess að gögn þess efnis að fyrirtækið hefði yfir að ráða áskildum tækjakosti hefðu verið lögð fram með tilboði félagsins í samræmi við ákvæði útboðsgagna, þ. á m. tækjalisti og samningar um kaup og leigu á tilteknum tækjum og afnotarétt af vatnstanki. Þá hefðu fulltrúar varnaraðila mætt á starfstöð Stórverks ehf. og tekið út tækjabúnað félagsins og staðfest að hann væri í samræmi við útboðsgögn.

Kærunefnd útboðsmála hefur farið yfir þau gögn sem Stórverk ehf. afhenti með tilboði sínu og lágu fyrir áður en ákvörðun um val á tilboði Stórverks ehf. var tekin, að svo miklu leyti sem þau liggja fyrir hjá kærunefnd útboðsmála. Af þeim verður ekki ráðið að hinn síðarnefndi hafi átt tvær vörubifreiðar með krana í samræmi við a. og b. liði 9. tölul. greinar 1.3.4. Í tækjalista Stórverks ehf. er einungis ein vörubifreið með krana tilgreind undir liðnum ,,a, b”. Þá staðfestir ekkert þeirra gagna sem þá lágu fyrir að Stórverk ehf. hefði gert ráðstafanir til að kaupa, leigja eða fá að öðru leyti afnot af annarri vörubifreið með krana heldur lúta þau gögn að afnotum, leigu eða kaupum annarra tækja. Í þessum efnum er til þess að líta að vettvangsskoðun, sem farin var eftir að tilboð voru lögð fram og opnuð, gat ekki falið í sér annað og meira en það að sannreyna upplýsingar um staðreyndir sem þegar áttu að liggja fyrir um þetta atriði.

Samkvæmt framangreindu verður ekki ráðið af þeim gögnum sem fylgdu tilboði Stórverks ehf. og lágu fyrir við opnun tilboða hvernig það uppfyllti fyrrgreind skilyrði um lágmarkstækjakost og gat vettvangsskoðun 3. júlí 2025 engu breytt um það. Fullnægði tilboð fyrirtækisins því ekki lágmarkskröfum útboðsins um tækjakost þegar varnaraðili tók ákvörðun um val á tilboði þess.

Svo sem rakið er hér að framan kom fram í síðari svörum varnaraðila til kærunefndar útboðsmála 18. júní 2026 að byggt hafi verið á því að bjóðendur hefðu svigrúm til að ganga endanlega frá tækjakosti fram að samningsgerð, sbr. b. lið greinar 1.3.4. Það ákvæði hafi þannig heimilað bjóðanda, hefði hann ekki yfir upptöldum búnaði að ráða, að framvísa skriflegum samstarfssamningi fyrir undirritun verksamnings. Grein 1.6 hafi jafnframt gert ráð fyrir því að bjóðandi skilaði gögnum sem skyldu samþykkt af verkkaupa fyrir undirritun samnings. Þá kom fram að það sé eðli þjónustusamninga að bjóðendur bindi ekki gríðarlega fjármuni í kaupum á sérhæfðum og dýrum tækjabúnaði, eins og vörubifreið með krana, fyrr en fyrir liggi að tilboði þeirra hafi verið tekið. Slík krafa sé ósanngjörn og til þess fallin að takmarka samkeppni.

Málatilbúnaður varnaraðila, samkvæmt síðari skýringum hans til nefndarinnar, verður með hliðsjón af framangreindu, skilinn á þann veg að honum hafi verið heimilt að taka ákvörðun um val á tilboði Stórverks ehf. á þeim tímapunkti sem gert var en meta tæknilega og faglega getu fyrirtækisins að fyrrgreindu leyti á grundvelli samstarfssamnings fyrir undirritun verksamnings. Það hafi honum verið heimilt þrátt fyrir að í gögnum Stórverks ehf. hafi hvergi verið vikið að því að fyrirtækið hygðist framvísa samstarfssamningi að þessu leyti við undirritun samnings við varnaraðila.

Í 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 er fjallað um almennar reglur um val á bjóðanda og tilboði. Af 1. mgr. ákvæðisins má ráða þá meginreglu að mat á hæfi skuli fara fram áður en tekin er ákvörðun um val á tilboði. Er í þessu samhengi til þess að líta að ákvæðið gerir ráð fyrir að við „val á bjóðanda í innkaupaferli“ skuli gilda nánar tilgreindar reglur, svo sem að bjóðandi uppfylli kröfur, skilyrði og viðmiðanir sem settar hafa verið fram í innkaupaferli, sbr. 79., 80. og 86. gr. reglugerðarinnar, sbr. a. lið 1. mgr. Fjalla síðarnefndu ákvæðin meðal annars um hæfi bjóðanda og tæknilega og faglega getu. Þá vísar b. liður sömu málsgreinar einnig til þess að sú regla skuli gilda um val á bjóðanda í innkaupaferli að hann hafi ekki verið útilokaður í því samkvæmt þeim reglum og viðmiðunum sem kaupandi hefur sett fram í innkaupaferli samkvæmt 86. gr. Skírskotar ákvæðið þannig til þess ákvæðis reglugerðarinnar sem fjallar um forsendur fyrir hæfismiðuðu vali. Styður framangreint það að mat á hæfi beri að fara fram áður en ákvörðun um val á tilboði er tekin.

Með 7. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 er á hinn bóginn að vissu marki vikið frá þessu og kaupanda sérstaklega heimilað að meta tilboð fyrst efnislega áður en kannað er hvort það uppfyllir almennar form- og hæfiskröfur. Segir þar nánar tiltekið að í almennu útboði sé kaupanda heimilt að meta tilboð áður en kannað er hvort bjóðandi uppfylli kröfur um hæfi skv. 77.-92. gr. Fullnægjandi mat á hæfiskröfum skuli þó fara fram áður en samningur er gerður við bjóðanda.

Sambærilegt ákvæði og 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 er að finna í 66. gr. laga nr. 120/2016 um opinber innkaup. Líkt og rakið er hér að framan gilda ákvæði laga nr. 120/2016 að meginstefnu til ekki um fyrirliggjandi útboð. Er þó að vissu marki unnt að líta til þeirra við túlkun og skýringu á ákvæðum reglugerðar nr. 340/2017. Ákvæði 1. mgr. 66. gr. laga nr. 120/2016 hefur verið skýrt með þeim hætti að meginreglan sé sú að mat á hæfi skuli fara fram áður en tekin er ákvörðun um val á tilboði, sbr. til hliðsjónar úrskurði kærunefndar útboðsmála 5. september 2022 í máli nr. 5/2022 og 23. september 2024 í máli nr. 10/2024. Þar var jafnframt fjallað um ákvæði 4. mgr. 66. gr. laganna, sem þá var sambærilegt 7. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017. Eftir uppkvaðningu úrskurðarins í máli nr. 5/2022 var 4. mgr. 66. gr. breytt til samræmis, sbr. 10. gr. laga nr. 64/2024. Við þá lagasetningu kom fram í lögskýringargögnum að slíkt væri „réttara“ og sú niðurstaða rökstudd með hliðsjón af eðli ákvörðunar um val á tilboði.

Sömu sjónarmið eiga við um útboð eftir reglugerð nr. 340/2017. Eins verður að hafa í huga að reglugerð nr. 340/2017 sækir stoð sína í 2. mgr. 9. gr. laga nr. 120/2016 og skal reglugerðin samkvæmt því ákvæði vera til samræmis við skuldbindingar íslenska ríkisins á sviði opinberra innkaupa samkvæmt EES samningnum. Verður því við skýringu á 7. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 að líta til tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 2014/25/ESB frá 26. febrúar 2014 um innkaup aðila sem annast vatnsveitu, orkuveitu, flutninga og póstþjónustu en 7. mgr. 77. gr. reglugerðarinnar samsvarar 7. mgr. 76. gr. tilskipunarinnar. Í síðarnefnda ákvæðinu er ekki gert ráð fyrir því að unnt sé að taka ákvörðun um að ganga til samninga (e. ,,contract shall not be awarded to”) við bjóðanda sem ekki uppfyllir viðeigandi ákvæði 76. til 84. gr. tilskipunarinnar. Verður 7. mgr. 77. gr. reglugerðarinnar því skilin til samræmis við það með þeim hætti að mat á hæfi til þátttöku í útboði verði að hafa farið fram áður en ákvörðun um val tilboðs er tekin, sbr. og 3. gr. laga nr. 2/1993 um Evrópska efnahagssvæðið.

Með hliðsjón af framangreindu telur kærunefnd útboðsmála ekki koma til greina að túlka 7. mgr. 77. gr. reglugerðar nr. 340/2017 með þeim hætti að kaupanda sé heimilt að meta hæfi bjóðanda frá þeim tíma sem líður frá ákvörðun um val á tilboði og þar til endanlegur samningur er gerður. Slík túlkun myndi vega gegn meginreglum útboðsréttar auk þess sem hún fær ekki samrýmst öðrum reglum reglugerðarinnar um ferli útboðs. Þá á hún sér ekki heldur stoð í ákvæðum tilskipunar 2014/25/ESB. Verður því að túlka ákvæðið með þeim hætti að kaupanda beri að framkvæma fullnægjandi mat á hæfi bjóðanda áður en hann tekur ákvörðun um val tilboðs.

Líkt og ráða má af framangreindu sýndu gögn Stórverks ehf. sem fylgdu tilboði fyrirtækisins ekki fram á að það fullnægði lágmarkskröfum útboðsins samkvæmt a. og b. lið 9. tölul. greinar 1.3.4 við töku ákvörðunar um að velja tilboð félagsins. Án þess að afstaða sé tekin til þess hvort úr þessu hefði mátt bæta var aðstaðan allt að einu sú að þegar ákvörðun um val á tilboðinu var tekin hafði það ekki verið gert. Varnaraðila var því óheimilt skv. 77. gr. reglugerðarinnar að taka tilboði félagsins í hinu kærða útboði.

Fyrir liggur að aðeins tvö tilboð bárust í hinu kærða útboði, annars vegar frá kæranda og hins vegar frá Stórverki ehf. Ekki liggur annað fyrir í gögnum málsins en að tilboð kæranda hafi uppfyllt allar kröfur útboðslýsingar í fyrirliggjandi útboði. Þar sem hér að framan hefur verið komist að þeirri niðurstöðu að tilboð Stórverks ehf. hafi verið óaðgengilegt þegar komið var að því að velja á milli tilboða, verður að telja að kærandi hafi átt raunhæfa möguleika á að verða valinn af varnaraðila. Það er því álit kærunefndar útboðsmála að varnaraðili sé skaðabótaskyldur gagnvart kæranda samkvæmt 119. gr. laga nr. 120/2016.

Það athugast að upplýsingagjöf varnaraðila til kærunefndarinnar um mat á hæfi Stórverks ehf. er aðfinnsluverð.

Að virtum úrslitum málsins verður varnaraðila gert að greiða kæranda málskostnað, sem þykir hæfilega ákveðinn 1.750.000 krónur.

Úrskurðarorð

Varnaraðili, Landsvirkjun, er skaðabótaskyldur gagnvart kæranda, Þjótandi ehf., vegna þátttöku í útboði nr. 2024-37 auðkennt „Vetrarþjónusta og umhirða vega og svæða á Þjórsársvæði“.

Öðrum kröfum kæranda er hafnað.

Varnaraðili greiði kæranda 1.750.000 krónur í málskostnað.

Reykjavík, 3. júlí 2026

Reimar Pétursson

Kristín Haraldsdóttir

Auður Finnbogadóttir