4/2019 A gegn Háskóla Íslands

Ár 2019, 30. ágúst, lauk áfrýjunarnefnd í kærumálum háskólanema, þau Einar Hugi Bjarnason lögmaður og formaður nefndarinnar, Eva Halldórsdóttir lögmaður, og María Júlía Rúnarsdóttir lögmaður málinu
nr. 4/2019 A gegn Háskóla Íslands með svohljóðandi

Ú R S K U R Ð I

I. Málsmeðferð

Mál þetta hófst með kæru A, dags. 10. júlí 2019, sem barst áfrýjunarnefnd í kærumálum háskólanema ásamt fylgiskjölum 11. sama mánaðar. Kærandi gerir kröfu um að ógilt verði ákvörðun Háskóla Íslands 1. júlí 2019 um að heimila ekki kæranda að taka inntökupróf við Læknadeild við fyrsta tækifæri. Kærandi telur ákvörðunina hafa verið ómálefnalega og ólögmæta. Hana skuli því ógilda með þeim réttaráhrifum að kæranda verði heimilað að taka umrætt próf.

Viðbrögð Háskóla Íslands við kærunni bárust 19. júlí 2019. Í erindi sínu ítrekaði skólinn ákvörðun sína og taldi hana í samræmi við reglur sem gilda um viðkomandi próf og í samræmi við jafnræðisreglu stjórnsýsluréttar.

Kæranda var gefinn kostur á að gera athugasemdir við afstöðu skólans. Þær athugasemdir bárust með erindi 1. ágúst 2019. Háskóla Íslands var þá gefinn kostur á að gera frekari athugasemdir. Skólinn ítrekaði þá það sem áður hafði komið fram í svörum til nefndarinnar.

II. Málsatvik 

Kærandi hugðist þreyta inntökupróf sem haldið var dagana 6. og 7. júní 2019.

Kærandi er fatlaður og kveðst vegna þess hafa þurft að undirbúa sig vandlega fyrir prófið. Þannig hafi hann m.a. setið undirbúningsnámskeið og greitt kr. 61.000 vegna þess. Þá er óumdeilt að kæranda stóðu til boða sértæk úrræði til þess að gera honum kleift að taka prófið.

Skólinn hafði þannig m.a. gert ráðstafanir til þess að aðlaga umrætt próf að fötlun kæranda. Meðal annars stóð til að veita honum aukinn próftíma þannig að próf hans hafi átt að hefjast miðvikudaginn 5. júní 2019, í stað fimmtudagsins 6. júní s.á.

Opnað var fyrir skráningu í inntökuprófið í byrjun mars 2019. Samkvæmt skrifstofu Læknadeildar voru upplýsingar um svokallað próftökugjald vegna inntökuprófsins aðgengilegar á vef Læknadeildar frá þeim tíma. Próftökugjaldið nam kr. 20.000 og skyldi greiðast fyrir eindaga sem var ákveðinn kl. 16.00 miðvikudaginn 29. maí 2019. Upplýst var að yrði gjaldið ekki greitt fyrir þann tíma yrði litið svo á að umsækjandi hafi hætt við að taka prófið og nafn hans tekið af lista. Jafnframt kom fram að engar undantekningar væru gerðar á þessari reglu og að próftökugjaldið væri óendurkræft. Þá var einnig vísað til sérstaks gátlista fyrir skráningarferli við inntökuprófið sem aðgengilegur var á vef Læknadeildar þar sem sömu upplýsingar komu fram.

Hinn 22. maí 2019 var bréf sent í tölvupósti til skráðra próftaka þar sem ítrekað var að próftökuréttur væri háður greiðslu próftökugjalds fyrir eindaga. Þá fengu umsækjendur áminningu um greiðslu gjaldsins senda á tölvupósti 28. maí 2019 og þann sama dag var áminning sett á facebook-síðu prófsins.
Óumdeilt er í málinu að kæranda var kunnugt um að greiðsla próftökugjalds fyrir eindaga væri forsenda próftökunnar. Þá er jafnframt óumdeilt að kærandi greiddi gjaldið ekki fyrir eindaga. Þegar að próftökunni kom var kæranda því tjáð að honum væri óheimilt að taka prófið þar sem hann hefði ekki greitt umrætt gjald fyrir eindaga. Kærandi kveður þetta hafa komið sér í opna skjöldu því hann hefði talið sig hafa greitt gjaldið í tæka tíð. Fyrir liggur í gögnum málsins staðfesting frá banka kæranda um að hann hafi sannarlega opnað greiðsluseðil vegna prófsins í heimabanka sínum hinn 28. maí 2019. Kærandi kveður að ástæðu þess að greiðslan hafi ekki skilað sér megi rekja til viðmótsins í heimabanka kæranda.
Kærandi bauðst til að greiða gjaldið á prófstað en því var hafnað.
Lögmaður kæranda sendi af þessu tilefni erindi til rektors Háskóla Íslands 14. júní 2019. Í erindinu kom fram að kærandi taldi sig hafa greitt gjaldið í heimabankanum. Ekki væru neinar skýringar til á þessu misræmi. Samkvæmt viðskiptabanka kæranda kynni að hafa komið upp villa við færsluna en ljóst væri, samkvæmt bankanum, að krafan hafi verið komin í „greiðsluferli“, eins og það er kallað í póstinum (þ.e. að kærandi hefði greitt hana), en að eðlilega væri fyrirkomulag heimabanka og notendaviðmót með öðrum hætti fyrir sjónskerta.

Kærandi hafi hins vegar verið í góðri trú og ekkert hafi gefið til kynna að greiðslan hefði ekki farið í gegn. Var gerð sú krafa að kærandi fengi að þreyta umrætt próf við fyrsta tækifæri.

Erindinu var svarað með bréfi Háskóla Íslands 21. júní 2019. Þar kom fram sú niðurstaða skólans að heimila kæranda að þreyta inntökuprófið við fyrsta tækifæri, að fenginni staðfestingu þess efnis að greiðslan fyrir próftökugjaldinu hafi verið komin í téð „greiðsluferli“ hjá viðskiptabanka kæranda fyrir kl. 16.00 miðvikudaginn 29. maí 2019. Var þess óskað að staðfestingin bærist við fyrsta tækifæri þar sem til stæði að birta niðurstöður úr samkeppnisprófinu í byrjun júlí. Væri slík staðfesting ekki fyrir hendi væri ekki unnt að verða við kröfu kæranda um að fá að taka prófið. Öllum umsækjendum sem ekki hefðu greitt próftökugjaldið fyrir eindaga hafi verið meinað að taka prófið en einkar mikilvægt væri að gæta að jafnræði í tilviki sem þessu þar sem um samkeppnispróf væri að ræða.

Hinn 28. júní 2019 framsendi lögmaður kæranda tölvupóst útibússtjóra bankans, dags. 27. júní 2019, til skólans. Í póstinum kom fram að bankinn gæti staðfest að krafan hefði verið opnuð en af einhverjum ástæðum hafi kærandi ekki klárað að greiða hana. Hvers vegna viti bankinn ekki því það væri ekki að sjá að einhvers konar bilun eða rof hafi átt sér stað. Bankinn kvaðst hins vegar ekki hafa upplýsingar um hvort eitthvað hefði gerst varðandi hljóðgervil á vefsíðu bankans. Um væri að ræða forrit sem ekki væri í eigu bankans en það hefði verið aðlagað að kerfum hans. Spurning væri hvort tenging þar á milli hefði hugsanlega ekki virkað sem skyldi.

Skólinn svaraði póstinum 1. júlí 2019. Í svari hans kom fram að Háskóli Íslands gæti ekki samþykkt tölvupóstinn frá bankanum sem staðfestingu á því að greiðsluseðillinn hefði verið kominn í greiðsluferli. Þá kæmi fram í pósti bankans að ekki væri að sjá að bilun eða rof hafi átt sér stað af hálfu bankans. Sviðsstjóri benti einnig á að engar dagsetningar hafi verið nefndar í tölvupósti bankans, en að Háskóli Íslands hefði beðið um staðfestingu á því að greiðsluseðillinn hafi verið kominn í greiðsluferli fyrir kl. 16.00 miðvikudaginn 29. maí 2019.
Lögmaður kæranda svaraði tölvupósti sviðsstjóra frá 1. júlí 2019 með tölvupósti sama dag og gerði þá kröfu að afstaða Háskóla Íslands, sem væri ranglát og ólögmæt, yrði afturkölluð. Sýna þyrfti fötluðum einstaklingum sérstakt tillit og sjónarmið voru reifuð í því samhengi. Þannig kom t.a.m. fram að fötlun kæranda gerði honum erfiðara um vik að nota heimabanka en sjáandi einstaklingi. Kærandi notaðist þar við talgervil og að staðfestingar sem birtust sjónrænt gætu auðveldlega farið framhjá honum. Ljóst væri að greiðsluvilji væri til staðar hjá kæranda.

Með tölvupósti 2. júlí 2019 ítrekaði sviðsstjóri fyrri niðurstöðu skólans í málinu.

III. Málsástæður kæranda

Kærandi er verulega fatlaður. Kærandi byggir á því að vegna skerðingar sinnar eigi hann erfiðara með ýmsar athafnir daglegs lífs heldur en ófatlaður einstaklingur. Aðgerðir sem ófatlaðir einstaklingar eigi auðvelt með, s.s. að greiða útistandandi kröfu í heimabanka, séu oft flóknari og geti kallað á aðstoð í formi sérútbúinna forrita. Að sama skapi geti athafnir, líkt og próftaka, kallað á aukin undirbúning og aðstoð. Vegna haga kæranda beri aðilar sem fari með opinbert vald ákveðnar skyldur gagnvart honum og þeim beri að sýna honum sérstakt tillit. Slíkar skyldur leiði m.a. af lögum nr. 38/2018 um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir.

Með vísan til ákvæða og markmiða framangreindra laga, sem séu m.a. útlistuð í 1. mgr. 1. gr. þeirra, beri kærða að sýna kæranda eðlilegt tillit við þær aðstæður sem lýst sé í málsatvikum. Þar að auki hafi ekki verið gætt meðalhófs þegar kærandi var mættur á prófdegi til þess að þreyta prófið en var meinaður aðgangur þar sem hann hafði ekki greitt próftökugjaldið. Strax við þær aðstæður hafi öllum hlutaðeigandi verið ljóst að mistök hefðu átt sér stað. Kærandi hafi verið tilbúinn til þess að greiða gjaldið þá en hafi ekki fengið heimild Háskóla Íslands til þess. Með tillit til haga kæranda, sem og þeirra skyldna sem á skólanum hvíli, hafi skólanum borið að koma til móts við kæranda þar sem sumt reynist honum erfiðara eða ómögulegt að laga sig að til jafns við aðra.

Kærandi byggir á því að ákvörðun Háskóla Íslands, um að meina kæranda að taka prófið á próftökudegi, sé ómálefnaleg og ólögmæt. Kærandi sé þó meðvitaður um að umrædd ákvörðun hafi verið tekin á grundvelli þeirra upplýsinga sem þá hafi legið fyrir og að hana hafi þurft að taka með skjótum hætti og án rannsóknar á fyrirliggjandi málsatvikum. Málsatvik hafi þó að mestu verið upplýst þegar Háskóli Íslands tók hina kærðu ákvörðun.

Kærandi byggir á því að hann notist við hljóðgervil við greiðslu útistandandi krafna í heimabanka sínum. Staðfestingar sem þar birtist sjónrænt geti auðveldlega farið framhjá honum enda nemi hljóðgervillinn ekki allt sem birtist á skjánum. Kærandi byggir á því að í hans tilviki hafi greiðsla próftökugjaldsins misfarist vegna skerðingar hans og að ljóst sé að greiðsluvilji hans hafi verið til staðar. Ennfremur sé ekki við kæranda að sakast að villumeldingar eða skráningar í tölvukerfum bankans nemi ekki allt sem þar fari fram eða misfarist.

Af framangreindu leiði að kærandi hafi verið í góðri trú um að hann hafi greitt próftökugjaldið. Ástæður þess að próftökugjaldið hafi ekki verið greitt megi rekja til viðmóts í heimabanka hans sem aftur megi rekja til þeirrar skerðingar sem hann búi við. Lögmaður kæranda hafi frá upphafi reynt að koma skólanum í skilning um ástæður þess að gjaldið hafi ekki verið greitt, þ.e.a.s. að eitthvað hafi brugðist í heimabanka kæranda, en ógerlegt sé að vita með vissu hvað það var eða afla staðfestingar á því þar sem skráningar séu ekki til. Vitað sé að próftökugjaldið hafi ekki verið greitt vegna sérstakra aðstæðna sem orsökuðust af og rekja megi með beinum hætti til þeirra sjónrænu skerðingar sem kærandi búi við. Til þeirra aðstæðna beri Háskóla Íslands einfaldlega að taka tillit.

Kærandi byggir á því að ítrekað hafi verið bent á að kærandi geti ekki staðfest með fullkominni vissu hvað það hafi verið nákvæmlega sem farið hafi úrskeiðis og af hverju. Það eina sem hægt sé að staðfesta með gögnum sé að kærandi hafi opnað greiðsluseðilinn í heimabankanum 28. maí 2019 og hann hafi talið sig þá og þegar hafa greitt próftökugjaldið.

Kærandi hefur nú lagt fram hjá áfrýjunarnefnd í kærumálum háskólanema tölvupóst frá þjónustustjóra hjá bankanum sem staðfestir að kærandi hafi opnað kröfuna í heimabanka 28. maí 2019. Þar kemur jafnframt fram að hljóðgervillinn sé ekki í eigu bankans og að viðkomandi hafi ekki upplýsingar um það forrit aðrar en þær að hljóðgervillinn ætti að lesa upplýsingar úr netbankanum.

Í málinu liggi fyrir að Háskóli Íslands beri fyrir sig hlutlæga reglu, þ.e. að próftökugjaldið sé greitt fyrir tiltekið tímamark en að öðrum kosti falli próftökuréttur niður. Nauðsyn slíkrar reglu sé skiljanleg. Hins vegar sé, að mati kæranda, ekki hægt að beita slíkri reglu án allra undantekninga ef aðstæður eru með þeim hætti að einstaklingi verði alls ekki um kennt að greiðslan berst ekki.

Aðstæður þessa máls, sérstaklega með vísan til einkahagsmuna kæranda, leiði til þess að kæranda á að vera heimilað að taka umrætt próf við fyrsta tækifæri. Kærandi var í góðri trú um að hafa greitt próftökugjaldið, gjaldið hafi ekki verið greitt vegna sérstakra aðstæðna sem megi með beinum hætti rekja til þeirra skerðingar sem hann búi við og að Háskóli Íslands hafi ekki lagt mat á þær sérstöku aðstæður sem uppi séu í málinu. Af þessu leiði að ákvörðun skólans hafi verið ómálefnaleg og ólögmæt. Hana skuli ógilda með þeim réttaráhrifum að kæranda verði heimilað að taka inntökuprófið.

Háskóli Íslands hafi haldið því fram að almennu jafnræði yrði raskað með því að heimila kæranda að taka prófið. Kærandi byggir á því að jafnræði kæranda miðist fyrst og fremst við það að hann njóti sambærilegs réttar við þessar aðstæður og aðrir blindir einstaklingar sem reyni að taka próf sem þetta. Sá réttur taki til þess að tillit sé sýnt við þessar aðstæður.

Að endingu kveður kærandi rétt að nefna að Háskóli Íslands vísi til þess að upplýsingar varðandi próftökugjaldið hafi verið meðal annars á vef skólans þar sem hljóðgervill væri á. Kærandi hafi aldrei haldið því fram að hann hafi ekki vitneskju um próftökugjaldið enda hefði hann talið sig hafa greitt gjaldið. Vegna þessarar ábendingar telji kærandi rétt að benda á að vefsíða skólans sé ekki góð fyrir blinda og sjónskerta og að skólinn hafi ekki komið vel út úr notendaprófun.

Sérstakar ráðstafanir þurfi að gera þegar einstaklingur í stöðu kæranda hefji nám við skólann og óeðlilegt sé að refsa kæranda fyrir að átta sig ekki fyrirfram á þeim mistökum sem hafi orðið í tengslum við greiðslu próftökugjaldsins.

IV. Málsástæður Háskólans Íslands

Háskóli Íslands byggir á því að í erindi lögmanns kæranda 14. júní 2019 hafi komið fram að kærandi teldi sig hafa greitt próftökugjaldið og að samkvæmt viðskiptabanka kæranda hefði krafan verið komin í greiðsluferli (þ.e. kærandi hefði greitt hana). Hins vegar hafi því ekki verið haldið fram í erindinu að ástæður þess að gjaldið hafi ekki verið greitt hafi verið vegna fötlunar kæranda heldur að um hafi verið að ræða villu hjá viðskiptabanka kæranda.

Erindinu hafi verið svarað með bréfi skólans 21. júní 2019. Þar hafi komið fram sú sú afstaða skólans að heimila kæranda að þreyta inntökuprófið við fyrsta tækifæri, að fenginni staðfestingu þess efnis að greiðslan fyrir inntökuprófsgjaldinu hafi verið komin í greiðsluferli hjá viðskiptabanka kæranda fyrir kl. 16.00 miðvikudaginn 29. maí 2019, líkt og fram hefði komið í erindi lögmanns kæranda 14. júní s.á. Var þess óskað að staðfestingin bærist við fyrsta tækifæri þar sem til stæði að birta niðurstöður úr samkeppnisprófinu í byrjun júlí.

Háskóli Íslands byggir á því að framangreind afstaða skólans sé í samræmi við fyrri framkvæmd, þ.e.a.s. að heimila próftöku ef banki hefur staðfest að greiðsla próftökugjalds hefði misfarist vegna villu hjá banka.
Háskóli Íslands byggir á því að engin gögn hafi borist skólanum um mögulega bilun eða villu í hljóðgervli. Þá hafi staðfestingin sem barst frá bankanum, dags. 27. júní 2019, ekki að geyma neinar dagsetningar.

Háskóli Íslands byggir á því að af jafnræðisreglu stjórnsýsluréttarins leiði m.a. að gera þurfi ráðstafanir til þess að tryggja að einstaklingum sé ekki mismunað á grundvelli fötlunar. Háskóli Íslands hafi leitast við að tryggja að hvers kyns leiðbeiningum varðandi umrætt inntökupróf væri komið á framfæri með skýrum hætti þar sem jafnframt væri tekið tillit til þeirra sem ekki sjái. Líklegt verði að telja að Háskóli Íslands hafi uppfyllt þá skyldu í tilviki kæranda enda snúist ágreiningur málsins ekki um vitneskju kæranda um próftökugjaldið. Þá sé ekki deilt um það hvort kæranda hafi staðið til boða að nýta sértæk úrræði á vegum Náms- og starfsráðgjafar Háskóla Íslands við próftökuna, en umrædd úrræði miði að því að fatlaðir nemendur geti stundað nám við hlið annarra nemenda eftir því sem kostur er, sbr. 6. mgr. 19. gr. laga um háskóla nr. 63/2006.

Háskóli Íslands geti hins vegar ekki fallist á þá túlkun að jafnræðisregla stjórnsýsluréttar leiði til þess að gera beri undantekningu á reglu Læknadeildar um greiðslu fyrir gjalddaga til að öðlast próftökurétt. Afstaða Háskóla Íslands sé að slík túlkun myndi brjóta gegn jafnræði annarra nemenda í sömu stöðu. Samkvæmt upplýsingum frá Læknadeild skólans hafi fleiri umsækjendur verið í þeirri stöðu að hafa ekki greitt próftökugjald vegna umrædds inntökuprófs. Hafi þeim öllum verið meinuð próftaka á prófstað.

V. Niðurstaða

Ágreiningur máls þessa snýr að þeirri ákvörðun Háskóla Íslands frá 1. júlí 2019 að synja kæranda um að taka inntökupróf í Læknadeild skólans við fyrsta tækifæri.
Háskólaráð Háskóla Íslands hefur samþykkt reglur nr. 1042-2003 um inntöku nýnema í Læknadeild HÍ, með síðari breytingum. Í 3. gr. reglnanna kemur fram að heimilt sé, á grundvelli 2. mgr. 24. gr. laga nr. 85/2008 um opinbera háskóla, að innheimta próftökugjald til að kosta gerð, fyrirlögn og yfirferð inntökuprófa. Fyrir liggur að skólinn hefur nýtt þessa heimild til töku próftökugjalds og sett þá hlutlægu reglu að skilyrði fyrir próftöku sé að framangreint gjald hafi verið greitt fyrir auglýstan eindaga.

Óumdeilt er í málinu að kæranda var kunnugt um framangreint skilyrði og að hann greiddi ekki umrætt próftökugjald fyrir eindaga. Þá er einnig óumdeilt að vegna þess tók Háskóli Íslands þá ákvörðun, er kærandi mætti til próftöku 5. júní 2019, að heimila honum ekki að taka prófið á þeim degi.

Að mati kæranda var framangreind ákvörðun skólans ómálefnaleg og ólögmæt. Hins vegar kveðst kærandi meðvitaður um að umrædd ákvörðun hafi verði tekin á grundvelli þeirra upplýsinga sem þá lágu fyrir og að hana hafi þurft að taka með skjótum hætti og án rannsóknar á fyrirliggjandi málsatvikum. Þegar hin kærða ákvörðun hafi verið tekin 1. júlí 2019 telur kærandi hins vegar að málsatvik hafi að mestu leyti verið upplýst.

Að mati áfrýjunarnefndar í kærumálum háskólanema var synjun Háskóla Íslands, á beiðni kæranda um að taka inntökupróf í Læknadeild skólans, í samræmi við gildandi reglur um prófið sem höfðu verið auglýstar. Þá fellst nefndin ennfremur á þau sjónarmið skólans að slíkar reglur sé nauðsynlegar til að gæta jafnræðis meðal umsækjenda þar sem um samkeppnispróf sé að ræða. Í því sambandi er rétt að láta þess getið að öðrum nemendum, sem ekki höfðu greitt gjaldið, var einnig vísað frá prófstað.

Koma þá til skoðunar sjónarmið kæranda um að próftökugjaldið hafi ekki verið greitt vegna sérstakra aðstæðna sem hann búi við og að skólinn hafi ekki lagt mat á og tekið tillit til þeirra sérstöku aðstæðna. Áfrýjunarnefndin tekur undir með kæranda að almennt verði að líta til þeirrar sjónrænu skerðingar sem kærandi býr við og að mikilvægt sé að lögbundin réttindi hans séu tryggð, m.a. þau sem getið er um í lögum nr. 38/2018 og lögum nr. 63/2006.

Kærandi byggir á því að hann hafi ekki skort vilja til að greiða kröfu vegna próftökugjaldsins sem finna mátti í heimabanka hans en ástæðu þess að krafan hafi ekki verið greidd megi rekja til fötlunar hans og þess að hljóðgervill í heimabanka hafi ekki virkað sem skyldi. Byggir kærandi á því að honum verði ekki kennt um það.

Af fyrirliggjandi gögnum má ráða að kærandi opnaði kröfu vegna próftökugjaldsins í heimabanka sínum 28. maí 2019. Jafnframt liggur fyrir að kærandi greiddi ekki kröfuna. Af þeim tölvupóstsamskiptum við starfsmenn bankans sem liggja fyrir nefndinni er ljóst að engar vísbendingar eru til staðar um að bilanir eða rof hafi orðið í kerfum bankans.

Engin gögn hafi verið lögð fram í málinu sem renna stoðum undir þá fullyrðingu kæranda að hljóðgervill í heimabanka hafi ekki virkað sem skyldi og það sé ástæða þess að próftökugjaldið var ekki greitt. Þannig bendir ekkert til þess að fötlun kæranda hafi orðið þess valdandi að próftökugjaldið var ekki greitt. Sú staðreynd að umrædd krafa í heimabanka kæranda var opnuð daginn fyrir eindaga felur ekki í sér staðfestingu á því að kærandi hafi ætlað að greiða kröfuna og/eða að hann hafi talið sig hafa greitt hana. Með hliðsjón af því og með hliðsjón af því að öðrum nemendum sem ekki greiddu próftökugjald í tæka tíð var vísað frá prófstað telur áfrýjunarnefndin að jafnræðisregla stjórnsýsluréttarins geti ekki, eins og ástatt sé í málinu, leitt til þess að gera beri undantekningu frá hinni hlutlægu reglu um að forsenda fyrir rétti til töku inntökuprófs sé að próftökugjald hafi verið greitt fyrir eindaga, líkt og Læknadeild Háskóla Íslands gerði áskilnað um. Er kröfu kæranda því hafnað.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Hafnað er kröfu kæranda um að ógilda þá ákvörðun Háskóla Íslands þann 1. júlí 2019 að heimila kæranda ekki að taka inntökupróf í Læknadeild skólans við fyrsta tækifæri.

Einar Hugi Bjarnason
Eva Halldórsdóttir María Júlía Rúnarsdóttir