Úrskurður nr. 280/2024

Hinn 20. mars 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 280/2024

í stjórnsýslumálum nr. KNU24020125 og KNU24020124

Endurteknar umsóknir

[...], [...]

og barns þeirra

I. Málsatvik

Með úrskurði kærunefndar útlendingamála nr. 88/2024, dags. 1. febrúar 2024, staðfesti nefndin ákvarðanir Útlendingastofnunar, dags. 26. maí 2023, um að synja [...], fd [...], ríkisborgara Venesúela (hér eftir K) og [...], fd. [...] ríkisborgara Venesúela (hér eftir M) og barni þeirra, [...], fd. [...], ríkisborgara Venesúela (hér eftir A), um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja þeim um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Af tölvubréfi, dags. 6. febrúar 2024, verður ráðið að kærendur leggi fram endurteknar umsóknir kærenda og barns þeirra, sbr. 35. gr. a laga um útlendinga nr. 80/2016.

II. Málsástæður og rök kærenda

Kærendur byggja á því að þau hafi sótt um alþjóðlega vernd hér á landi ásamt barni sínu 5. október 2022 og úrskurður kærunefndar nr. 88/2024, dags. 1. febrúar 2024, hafi verið birtur þeim 5. febrúar 2024. Þá hafi verið liðnir 16 mánuðir frá því umsóknir þeirra hafi verið lagðar fram og eigi þau því rétt á að fá útgefið dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða samkvæmt 2. mgr. 74. gr. laganna.

III. Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

Beiðni um endurtekna umsókn á grundvelli 1.mgr. 35. gr. a laga um útlendinga

Samkvæmt 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga skal endurtekinni umsókn vísað frá. Þó skal taka endurtekna umsókn til meðferðar að nýju ef umsækjandi er staddur hér á landi og nýjar upplýsingar liggja fyrir í máli hans sem leiða til þess að sýnilega auknar líkur séu á því fallist verði á fyrri umsókn hans samkvæmt 24. gr. laganna.

Ákvæði 35. gr. a. laga um útlendinga kom nýtt inn í lög um útlendinga með lögum nr. 14 frá 27. mars 2023. Kveður ákvæðið á um að endurtekin umsókn skuli tekin til meðferðar að nýju ef umsækjandi er staddur hér á landi og nýjar upplýsingar liggja fyrir í málinu sem leiða til að sýnilega auknar líkur séu á því að fallist verði á fyrri umsókn. Í ákvæðinu kemur jafnframt fram að ákvæði 24. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 gildi ekki um ákvarðanir í málum er varða alþjóðlega vernd. Í greinargerð með frumvarpi til laga nr. 14/2023 kemur fram að mælikvarðann um ,,sýnilega auknar líkur“ verði að túlka með hliðsjón af því að líkur séu á því að önnur niðurstaða fáist í málið vegna upplýsinga sem ekki lágu fyrir við meðferð upphaflegrar umsóknar. Gerir orðalag ákvæðisins og útskýringar í greinargerð því ekki þá kröfu að fullvissa sé fyrir því að niðurstaðan verði önnur en í fyrri umsókn. Þá verður einnig að líta til þess að við mat á endurtekinni umsókn má oft útiloka að hinar nýju upplýsingar hafi áhrif á fyrri niðurstöðu.

Eins og áður hefur komið fram kvað kærunefnd upp úrskurði í málum kærenda og barns þeirra 1. febrúar 2024. Með úrskurðunum var komist að þeirri niðurstöðu að fjölskyldan uppfyllti ekki skilyrði 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga og ættu þau því ekki rétt á alþjóðlegri vernd hér á landi, sbr. 40. gr. laga um útlendinga. Þá var það mat kærunefndar að aðstæður kærenda og barns þeirra væru ekki með þeim hætti að veita bæri þeim dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga. Var það mat kærunefndar, að teknu tilliti til sjónarmiða um öryggi, velferð og félagslegan þroska barnsins, sbr. 5. mgr. 37. gr. laga um útlendinga, að það væri A fyrir bestu að fylgja foreldrum sínum til heimaríkis.

Kærendur byggja endurteknar umsóknir sínar á því að við birtingu úrskurðar kærunefndar hafi tímamarki 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga verið náð, enda hafi þann dag verið liðnir 16 mánuðir frá því þau hafi sótt um alþjóðlega vernd hér á landi.

Í 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga kemur fram að heimilt sé að veita útlendingi sem sótt hefur um alþjóðlega vernd og ekki fengið niðurstöðu í máli sínu á stjórnsýslustigi innan 18 mánaða eftir að hann sótti um alþjóðlega vernd hér á landi dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða samkvæmt ákvæðinu. Ef um barn sé að ræða skuli miða við 16 mánuði. Kærendur lögðu fram umsóknir um alþjóðlega vernd hér á landi 5. október 2022. Kærunefnd úrskurðaði í máli kærenda og barns þeirra 1. febrúar 2024 og var úrskurðurinn birtur kærendum 5. febrúar 2024. Í 1. mgr. 8. gr. stjórnsýslulaga kemur fram að í þeim tilvikum þar sem kveðið er á um frest í lögum, telst sá dagur, sem fresturinn er talinn frá, ekki með í frestinum. Er birting úrskurðar kærunefndar því innan tímamarka þeirra fresta sem kveðið er á um í 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga.

Framangreindar upplýsingar í máli kærenda og barns þeirra, leiða ekki til þess að sýnilega auknar líkur séu á því að fallist verði á fyrri umsóknir þeirra samkvæmt 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga og eru skilyrði ákvæðis 35. gr. laga um útlendinga því ekki uppfyllt.

Að framangreindu virtu er kröfu kærenda um endurtekna umsókn vísað frá.

Úrskurðarorð:

Endurteknum umsóknum kærenda og barns þeirra er vísað frá.

The appellant´s and the child´s subsequent applications are dismissed.

F.h. kærunefndar útlendingamála,

Þorsteinn Gunnarsson, formaður