Nr. 245/2024 Úrskurður

Hinn 11. apríl 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 245/2024

í stjórnsýslumáli nr. KNU23120101

 

Kæra [...]

á ákvörðun Útlendingastofnunar

 

I.       Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 23. desember 2023 kærði einstaklingur er kveðst heita [...], vera fæddur [...] og vera ríkisborgari Sómalíu (hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 11. desember 2023, um að synja honum um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Kærandi krefst þess aðallega að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að honum verði veitt alþjóðleg vernd á grundvelli 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga. Til vara krefst kærandi þess að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að honum verði veitt viðbótarvernd á grundvelli 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga. Til þrautavara krefst kærandi þess að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að honum verði veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarástæðna samkvæmt 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Til þrautaþrautavara krefst kærandi þess að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að kæranda verði veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarástæðna samkvæmt 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests.

II.      Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi 8. október 2022. Kærandi kom í viðtal hjá Útlendingastofnun ásamt löglærðum talsmanni sínum 23. febrúar 2023. Með ákvörðun, dags. 11. desember 2023, synjaði Útlendingastofnun kæranda um alþjóðlega vernd ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Var framangreind ákvörðun kærð til kærunefndar útlendingamála 23. desember 2023. Hinn 12. janúar 2024 barst kærunefnd greinargerð kæranda.

III.    Ákvörðun Útlendingastofnunar

Í ákvörðun Útlendingastofnunar kemur fram að kærandi byggi umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hann sé í hættu í heimaríki vegna ofsókna af hálfu hryðjuverkasamtakanna Al-Shabaab.

Niðurstaða ákvörðunar Útlendingastofnunar í máli kæranda var sú að kærandi væri ekki flóttamaður og honum skyldi synjað um alþjóðlega vernd á Íslandi samkvæmt ákvæðum 37. og 40. gr. laga um útlendinga. Kæranda var jafnframt synjað um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða samkvæmt 74. gr. laga um útlendinga. Þá taldi stofnunin að ákvæði 42. gr. laga um útlendinga stæði endursendingu til heimaríkis ekki í vegi.

Kæranda var brottvísað frá landinu og honum ákvarðað endurkomubann til tveggja ára. Kæranda var veittur 15 daga frestur til að yfirgefa landið. Fram kom að yfirgæfi kærandi landið sjálfviljugur innan frestsins yrði endurkomubannið fellt niður.

Útlendingastofnun tilkynnti kæranda jafnframt að kæra frestaði réttaráhrifum ákvörðunarinnar, sbr. 1. mgr. 35. gr. laga um útlendinga.

IV.    Málsástæður og rök kæranda

Í greinargerð kæranda kemur fram að hann sé fæddur og uppalinn í Jilibmarsala í Sómalíu. Kærandi hafi greint frá því í viðtali hjá Útlendingastofnum að bærinn væri í um 18 kílómetra fjarlægð frá borginni Markacede. Þá hafi kærandi greint frá því að bærinn væri á milli borganna Merca og Cagaarane. Kærandi tilheyri ættbálknum Rer Bashaal sem sé höfuðættbálkur en þar undir séu ættbálkarnir Rer Haako og Rer Xaajo. Fólk sem tilheyri ættbálknum stundi að mestu landbúnað en starfi einnig við stálvinnslu og í kolanámum. Móðir kæranda hafi greint honum frá því að ættbálkurinn sé í minnihluta en kærandi viti ekki hve margir tilheyri honum. Kærandi hafi neyðst til þess að yfirgefa heimaríki sitt vegna ofsókna af hálfu hryðjuverkahópsins Al-Shabaab. Átök hafi brotist út á milli Al-Shabaab og hersins í Sómalíu sem hafi staðið yfir í um tvær klukkustundir. Eftir átökin hafi meðlimir sómalska hersins komið í verslun eða sölubás þar sem kærandi og frændi hans seldu brauð og farið fram á að fá frítt brauð. Al-Shabaab hafi orðið vitni að þessu og hafi skammað þá fyrir að styðja herinn og heimtað að þeir fengju einnig frítt brauð, sem þeir hafi fengið. Það hafi ekki dugað þeim og þeir hafi pyntað frænda kæranda og þegar hann hafi reynt að flýja hafi þeir myrt hann fyrir framan kæranda. Þá hafi þeir pyntað kæranda þar til hann féll í jörðina meðvitundarlaus. Amma kæranda hafi sinnt honum og greint kæranda frá því að hann yrði að flýja landið annars yrði hann einnig myrtur af Al-Shabaab. Amma kæranda hafi haft samband við nafngreindan frænda kæranda sem hafi séð til þess að þeir kæmust til Mógadisjú á bát og kærandi hafi dvalið hjá konu og börnum hennar þar til hann hafi flúið til Eþíópíu 1. júní 2022. Kærandi tekur fram að hann hafi misst móður sína og systur og tengsl við bræður sína og viti ekki hvar þau séu niðurkominn en honum hafi verið tjáð að þau hafi verið myrt í átökum sem hafi átt sér stað árið 2015 í borginni Merka. Í kjölfarið hafi kærandi flutt ásamt föður sínum til ömmu sinnar og frænda en faðir kæranda hafi fljótlega flúið heimaríki þeirra vegna hótana af hálfu Al-Shabaab. Kærandi hafi ekki heyrt frá föður sínum síðan. Þá greinir kærandi frá því að nokkrum dögum áður en átök hafi brotist út í heimabæ hans, þar sem frændi hans hafi verið drepin og kærandi hafi verið pyntaður, hafi kærandi gifst eiginkonu sinni. Kærandi hafi síðast heyrt frá eiginkonu sinni þegar hann hafi verið staddur í Eþíópíu og þá hafi hún greint kæranda frá því að hún og móðir hennar þyrftu sífellt að færa sig úr stað vegna þess að kærandi hafi flúið undan Al-Shabaab og þeir væru að leita að honum. Kærandi óttist um líf sitt í heimaríki en hann hafi neyðst til að flýja heimaríki sitt m.a. vegna ofsókna, spillingar og hættu á að vera myrtur af hálfu Al-Shabaab. Líf kæranda sé óumdeilanlega í hættu ef honum yrði gert að snúa aftur þar sem Al-Shabaab leiti hans og ætli að taka hann af lífi fyrir að vilja ekki taka þátt í starfsemi samtakanna. Samkvæmt þeim upplýsingum sem kærandi hafi gefið í viðtali hjá Útlendingastofnun hafi kærandi án vafa haft ástæðuríkan ótta um að vera beittur ofbeldi eða tekinn af lífi í heimaríki og það sé engum vafa undirorpið að hann hafi einnig ástæðuríkan ótta um að verða fyrir ómannúðlegri og vanvirðandi meðferð ásamt pyndingum í heimaríki. Engin leið sé fyrir kæranda að leita eftir vernd lögreglu eða yfirvalda í landinu vegna ástandsins og þess að Al-Shabaab stjórni öllu.

Kærandi vísar til þess að Útlendingastofnun hafi talið ekkert benda til annars en að kærandi sé frá umdæmi Marka í neðra-Shabelle. Samkvæmt umfjöllun í ákvörðun Útlendingastofnunar komi fram að Al-Shabaab beini einna helst spjótum sínum m.a. að liðhlaupum Al-Shabaab en kærandi sé einmitt í hópi þeirra þar sem hann hafi neyðst til að flýja heimaríki vegna pyntinga af þeirra hálfu og því sé líf hans óumdeilanlega í hættu. Þá komi jafnframt fram í umfjöllun stofnunarinnar að ef Al-Shabaab fari með stjórnartauma á landsvæðum í Sómalíu beini þeir ekki spjótum sínum að einstaklingum sem séu þar nema þeir fari ekki eftir strangri túlkun samtakanna á íslamskri hegðun og dragi þannig athygli að sér. Kærandi vísar til þess að ef litið sé til máls hans og frásagnar í viðtali hjá Útlendingastofnun sé ljóst að kærandi falli einnig undir þann flokk þar sem hann hafi ekki hlýtt strangri túlkun Al-Shabaab á íslamskri hegðun og hafi dregið að sér athygli samtakanna og sett líf sitt í hættu með því. Þá beri að líta til þess að almennir borgarar geti orðið fyrir árásum vegna staðsetningar sinnar en kærandi hafi einmitt greint frá því því að hann hafi lent í slíkum aðstæðum vegna átaka Al-Shabaab og sómalska hersins sem hafi orðið til þess að hann hafi verið pyntaður og laminn og neyðst til að flýja heimaríki sitt. Þá vísar kærandi til umfjöllunar Útlendingastofnunar um misræmi í frásögn hans. Kærandi vísar til þess að það geti vel verið að um misskilning vegna tungumálaörðugleika hafi verið að ræða og að kærandi hafi ruglast á 5. maí 2022 og 25. maí 2022. Það sé með öllu ótækt að byggja niðurstöðu um að frásögn kæranda sé ótrúverðug á því ósamræmi eingöngu. Þá vísar kærandi til umfjöllunar Útlendingastofnunar um nýliðaskráningu Al-Shabaab og þess að hún sé algengari þegar um drengi eða unga karlmenn sé að ræða. Þá séu æfingabúðir Al-Shabaab algengar í suðurhluta landsins. Kærandi gerir athugasemd við niðurstöðu hinnar kæru ákvörðunar m.a. á grundvelli þess að stofnuninni sé ekki fært að fullyrða að þeir atburðir sem kærandi hafi lenti í hafi ekki getað gerst, þ.e. að átök milli Al-Shabaab og sómalska hersins hafi brotist út þar sem hann hafi búið og að Al-Shabaab hafi orðið frænda hans að bana og beitt kæranda ofbeldi, hótunum og pyntingum. Kærandi hafi sannarlega ástæðuríkan ótta um að verða tekinn af lífi af hálfu Al-Shabaab þar sem hann hafi séð frænda sinn berum augum vera tekinn af lífi af þeirra hendi. Kærandi sé fullviss um að samtökin hafi ætlað að myrða hann líka og talið að hann væri látinn þegar hann lá meðvitundarlaus á gólfi verslunarinnar. Kærandi vísar til þess að hann hafi hvergi borið því við að Al-Shabaab hafi verið að reyna að þvinga hann til að gerast meðlimur samtakanna og því sé ótækt að byggja ákvörðun stofnunarinnar á því að það sé ólíklegt vegna þess svæðis sem kærandi komi frá. Þá telur kærandi Útlendingastofnun fallast á í hinni kærðu ákvörðun að Al-Shabaab hafi mikil völd á þeim svæðum sem þeir hafi samt sem áður ekki stjórn á og sómölsk yfirvöld séu talin ráða yfir. Einnig sé vísað til þess að sómölsk yfirvöld hafi skerta getu til að veita þeim aðilum vernd sem Al-Shabaab geri að skotmarki sínu. Með vísan til framangreindrar umfjöllunar Útlendingastofnunar sé enn frekar ýtt undir málatilbúnað kæranda um að honum hafi stafað og stafi enn hætta af Al-Shabaab. Máli sínu til stuðnings vísar kærandi til aðstæðna í heimaríki með vísan til alþjóðlegra skýrslna.

Kærandi gerir aðallega kröfu um að honum verði veitt alþjóðleg vernd með vísan til 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga, enda sæti hann ofsóknum og líflátshótunum í heimaríki sínu og grundvallarmannréttindi hans séu ekki tryggð af hálfu stjórnvalda. Kærandi hafi sýnt fram á með frásögn sinni og þeim gögnum og greinargerðum sem hann hafi lagt fram hjá Útlendingastofnun, kærunefnd útlendingamála og í viðtali hjá Útlendingastofnun að ógn gegn kæranda sé á því alvarleikastigi að teljast til ofsókna í skilningi 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga. Með vísan til 38. gr. laga um útlendinga, sbr. hugtökin ofsóknir og ástæðuríkur ótti sé ljóst að kærandi hafi þurft að sæta ofsóknum, líflátshótunum og líkamlegu ofbeldi í heimaríki og hafi ástæðuríkan ótta við að vera sendur aftur þangað.

Kærandi krefst þess til vara að honum verði veitt viðbótarvernd, sbr. 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga. Með vísan til trúverðugleika í frásögn kæranda, gagna málsins og fyrirliggjandi landaupplýsinga sé engum vafa undirorpið að kærandi eigi á hættu að sæta pyndingum eða annarri ómannúðlegri eða vanvirðandi meðferð eða verði tekin af lífi verði hann endursendur til heimaríkis. Af framangreindu megi vera ljóst að kærandi eigi á hættu að sæta illri meðferð samkvæmt 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga ef honum verður gert að snúa aftur til heimaríkis og þá sérstaklega að verða fyrir alvarlegum skaða vegna ofbeldis eða hreinlega tekinn af lífi.

Kærandi telur að með endursendingu hans til Sómalíu yrði brotið gegn meginreglunni um bann við því að vísa fólki brott eða endursenda þangað sem líf þess eða frelsi kunni að vera í hættu (non-refoulement), sbr. 1. mgr. 42. gr. laga um útlendinga.

Kærandi byggir á því til þrautavara að honum skuli veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Kærandi vísar til athugasemda í frumvarpi sem varð að lögum um útlendinga þar sem m.a. komi fram að líta verði til þess hve alvarlegar aðstæður í heimaríki séu og þá t.d. hvort um viðvarandi mannréttindabrot sé að ræða í ríkinu eða þá afstöðu að yfirvöld veiti ekki þegnum sínum vernd gegn ofbeldisbrotum eða glæpum. Þá vísar kærandi til þess að um heimildarákvæði sé að ræða sem gefi stjórnvöldum svigrúm við mat á því hvenær rétt sé að veita dvalarleyfi samkvæmt ákvæðinu.

Hinn 1. mars 2024 skipti kærandi um talsmann og barst viðbótargreinargerð frá honum 19. mars 2024. Nefndin hefur farið yfir greinargerð kæranda og öll sjónarmið er þar koma fram. Í viðbótargreinargerð kæranda koma að miklu leyti fram sömu sjónarmið og kröfur og í fyrri greinargerð kæranda og verða því aðeins reifuð helstu atriði viðbótargreinargerðarinnar.

Kærandi byggir á því að hann hafi ástæðuríkan ótta við ofsóknir vegna aðildar að þjóðfélagshópi samkvæmt d-lið 3. mgr. 38. gr. laga um útlendinga í ljósi þess að hann sé þolandi ofbeldis af hálfu Al-Shabaab, þolandi pyndinga og tilrauna til þvingaðrar aðildar. Mikilvægt sé að líta til bakgrunns kæranda, upplifana hans, athafna og veikrar fjölskyldustöðu við matið. Þá liggi fyrir að kærandi geti ekki hlotið vernd hjá yfirvöldum í Sómalíu þar sem yfirvöld séu sjálf valdur að ofsóknum, sbr. a-lið 4. mgr. 38. gr. laga um útlendinga og stjórnvöld séu talin veikburða í gagnvart Al-Shabaab og ljóst sé að samtökin hafi viðveru á heimasvæði kæranda. Þá megi rekja hluta ofsókna kæranda til veikrar réttarstöðu hans sem aðila að minnihlutaættbálki. Kærandi byggir á því til vara að honum verði veitt viðbótarvernd samkvæmt 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga með vísan til þeirra pyndinga sem hann hafi mátt þola af hálfu Al-Shabaab. Þá vísar kærandi til þess að handahófskennt ofbeldi nái háu stigi á neðra-Shabelle landsvæðinu sem heimaumdæmi kæranda, Marka tilheyri. Máli sínu til stuðnings vísar kærandi m.a. til úrskurðar kærunefndar nr. 138/2023 frá 16. mars 2023 þar sem einstaklingi frá mið-Shabelle hafi verið veitt viðbótarvernd vegna almenns ástands á svæðinu. Kærandi byggir á því að innri flutningur í landinu sé ekki mögulegur og ætla megi að hann eigi á hættu að verða fyrir ómannúðlegri meðferð hvar sem hann er staddur í landinu með vísan til frásagnar kæranda um að hann tilheyri minnihlutaættbálk. Kærandi krefst þess til þrautavara að honum verði veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða samkvæmt 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Kærandi hafi lýst því að faðir hans hafi horfið vegna ofsókna af hálfu Al-Shabaab og að kærandi hafi misst samband við móður sína og systkini eftir átök í landinu árið 2015. Þá hafi amma hans, sem sé á meðal uppalenda hans, verið frelsissvipt af Al-Shabaab og frændi kæranda hafi verið myrtur af meðlimum samtakanna. Kærandi sé ungur að árum og borðliggjandi sé að hann hafi ekkert stuðningsnet í landinu. Þá krefst kærandi þess til þrautaþrautavara að honum verði veitt dvalarleyfi á grundvelli 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Kærandi hafi komið hingað til lands 8. október 2022 en hafi enn ekki hlotið úrlausn á máli sínu. Kærandi krefst þess að tekin verði afstaða til þess hvort hann uppfylli skilyrði 2. mgr. 74. gr. laga um útlendinga.

V.      Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

Rannsóknarregla 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 mælir fyrir um að stjórnvald afli þeirra gagna sem eru nauðsynleg svo mál sé nægilega upplýst áður en ákvörðun er tekin. Reglan gerir kröfu um rannsókn sem er fullnægjandi grundvöllur ákvörðunar stjórnvalds. Þá segir í 2. mgr. 23. gr. laga um útlendinga að við meðferð mála vegna umsókna um alþjóðlega vernd skuli Útlendingastofnun afla nauðsynlegra og aðgengilegra upplýsinga. Mál telst nægilega rannsakað þegar þeirra upplýsinga hefur verið aflað sem nauðsynlegar eru til þess að hægt sé að taka efnislega rétta ákvörðun í því. Kröfur til rannsóknar í hverju máli ráðast af lagagrundvelli málsins og einstaklingsbundnum aðstæðum kæranda, þ.m.t. þeim málsástæðum sem hann ber fyrir sig.

Í viðtali hjá Útlendingastofnun kvaðst kærandi vera fæddur og uppalinn í bænum Jilib-Marca [GG1]í neðra-Shabelle í suðurhluta Sómalíu. Af ákvörðun Útlendingastofnunar má ráða að það hafi verið lagt til grundvallar en að kæranda hafi ekki tekist að sýna fram á að hann ætti á hættu að sæta ofsóknum í skilningi 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga né eiga á hættu að sæta meðferð sem félli undir 2. mgr. 37. gr. sömu laga. Við meðferð umsókna um alþjóðlega vernd er mikilvægt að lögð sé áhersla á að rannsaka með ítarlegum hætti uppruna umsækjanda svo unnt sé að meta með fullnægjandi hætti aðstæður viðkomandi á því svæði sem senda á hann til. Að mati kærunefndar var það ekki gert í máli kæranda. Í viðtali hjá Útlendingastofnun var kærandi að verulega takmörkuðu leyti spurður út í staðhætti á því svæði sem hann kvaðst vera frá. Sú framkvæmd er jafnframt ekki í samræmi við viðtöl stofnunarinnar í sambærilegum málum. Kærunefnd getur fallist á það með Útlendingastofnun að tungumála- og staðháttapróf á vegum tungumálaþjónustunnar Verified, sem áður hafi verið notast við í málum umsækjenda frá Sómalíu, geti að takmörkuðu leyti veitt vísbendingar um uppruna þeirra. Hinar ýmsu mállýskur sem talaðar séu í landinu séu ekki einskorðaðar við ákveðin svæði. Slíkt próf, sérstaklega staðháttarhluti prófsins, getur þó veitt vísbendingu um uppruna viðkomandi og styrkt niðurstöðu stjórnvalda. Þá telur kærunefnd að í þeim tilvikum sem ekki er stuðst við slík próf hvíli ríkari skylda á Útlendingastofnun að rannsaka uppruna viðkomandi og leggja fyrir hann spurningar um auðkenni hans og staðhætti á heimasvæði hans.

Ákvörðun Útlendingastofnunar í máli kæranda var m.a. byggð á því að ATMIS samtökin og stjórnvöld í Sómalíu fari með stjórn yfir heimaumdæmi kæranda, þ.e. Marka, og flestum öðrum umdæmum á neðra-Shabelle landsvæðinu. Við meðferð máls kæranda hjá kærunefnd hefur nefndin m.a. litið til korts á vefsíðu Political Geography Now bæði frá því í desember 2021 og frá því í janúar 2023, þar sem fram kemur að sómölsk yfirvöld með yfirráð yfir borginni Marka en kærandi greindi frá því í viðtali hjá Útlendingastofnun að borgin væri í um 18 kílómetra fjarlægð frá heimabæ hans. Samkvæmt rannsókn kærunefndar er sá bær er kærandi kveður heimasvæði sitt í um 60 kílómetra akstursfjarlægð frá borginni Marka. Í skýrslu EUAA frá því í ágúst 2023 kemur fram að neðra-Shabelle liggi meðfram ströndinni í Suður-Sómalíu og skiptist í sjö umdæmi þar sem Marka sé höfuðborgin. Fram kemur að neðra-Shabeele sé á meðal þeirra svæða sem hefur orðið fyrir miklum áhrifum af hryðjuverkasamtökunum Al-Shabaab. Hersveitir Sómalíu og alþjóðlegar hersveitir fari með yfirráð yfir Marka, Baraawe, Afgooye, Qoryoley, Wanla Weyn og Awdhegle en yfirráð í dreifbýlum skiptist á milli Al-Shabaab og sómalskra hersveita. Með hliðsjón af framangreindu er ljóst að Al-shabaab hafi viðveru á því svæði sem kærandi kveðst vera frá. Þá hefur kærunefnd litið til frétta, m.a. frá 25. febrúar 2024, þar sem fram kemur að átök hafi átt sér stað á milli Al-Shabaab og sómalskra/alþjóðlegra hersveita í Jilib-Marca. Þá benda fréttirnar til þess að Jilib-Marca sé þekkt vígi meðlima Al-Shabaab. Með hliðsjón af framangreindu telur kærunefnd rannsókn Útlendingastofnunar á aðstæðum á því svæði sem stofnunin lagði til grundvallar að kærandi væri frá hafa verið ábótavant.

Þá er það mat kærunefndar að viðtali við kæranda hafi verið ábótavant og að kærandi hafi ekki verið spurður um mikilvæg atriði er varða aðstæður flótta hans, s.s. nánar um starf kæranda, ættbálkastöðu hans, átök sem hafi leitt til þess að móðir hans og systkini hurfu, hvort kærandi hafi áður komist í kast við Al-Shabaab, um eiginkonu kæranda og búsetu hennar svo eitthvað sé nefnt. Að mati kærunefndar hefði stofnuninni verið í lófa lagið að boða kæranda til framhaldsviðtals, sérstaklega með vísan til þess svæðis sem lagt var til grundvallar að kærandi væri frá.

Meginmarkmið stjórnsýslukæru er að tryggja réttaröryggi borgara með því að gera þeim kleift að fá umfjöllun um mál sín á tveimur stjórnsýslustigum. Ber framangreint með sér að ekki hafi farið fram viðhlítandi mat á aðstæðum kæranda. Málsmeðferð Útlendingastofnunar og rökstuðningur ákvörðunar í máli kæranda er, með vísan til framangreinds, að mati kærunefndar enn fremur ekki í samræmi við reglur stjórnsýsluréttar, m.a. 10. og 22. gr. stjórnsýslulaga.

Kærunefnd telur framangreinda annmarka á málsmeðferð Útlendingastofnunar verulega og að þeir kunni að hafa haft áhrif á efnislega niðurstöðu máls kæranda. Er því rétt að mál kæranda hljóti nýja meðferð hjá Útlendingastofnun.

Í ljósi framangreindrar niðurstöðu er ekki ástæða til umfjöllunar um aðra þætti ákvörðunar Útlendingastofnunar.

Samantekt

Með vísan til þess sem að framan hefur verið rakið er það niðurstaða kærunefndar að fella hina kærðu ákvörðun úr gildi. Lagt er fyrir Útlendingastofnun að taka umsókn kæranda til nýrrar meðferðar. Í ljósi þessarar niðurstöðu er ekki ástæða til umfjöllunar um aðra þætti ákvörðunar Útlendingastofnunar.

 

Úrskurðarorð:

Ákvörðun Útlendingastofnunar í máli kæranda er felld úr gildi. Lagt er fyrir Útlendingastofnun að taka mál kæranda til meðferðar á ný.

The decision of the Directorate of Immigration is vacated. The Directorate is instructed to re-examine the case.

 

Þorsteinn Gunnarsson

 

Sindri M. Stephensen                                                Þorbjörg I. Jónsdóttir