Nr. 660/2024 Úrskurður

Hinn 19. júní 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 660/2024

í stjórnsýslumáli nr. KNU24060015

Kæra [...]

á ákvörðun

Útlendingastofnunar

 

I.       Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 4. júní 2024 kærði [...], fd. [...], ríkisborgari Indlands (hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. maí 2024, um að synja honum um vegabréfsáritun til Íslands.

Af kæru má ráða að kærandi krefjist þess að ákvörðun Útlendingastofnunar verði felld úr gildi og fallist verði á beiðni hans um vegabréfsáritun til Íslands.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests.

Lagagrundvöllur

Í máli þessu gilda einkum ákvæði laga um útlendinga nr. 80/2016, reglugerð um útlendinga nr. 540/2017, ákvæði stjórnsýslulaga nr. 37/1993, reglugerð um vegabréfsáritanir nr. 795/2022, Schengen-samningurinn og verklagsreglur þess samnings.

II.        Málsatvik og málsmeðferð

Með umsókn, dags. 21. maí 2024, óskaði kærandi eftir vegabréfsáritun til Íslands og Schengen-svæðisins fyrir átta daga dvöl frá 25. júní til 2. júlí 2024. Umsókn kæranda var synjað með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. maí 2024. Hinn 4. júní 2024 barst kærunefnd kæra frá kæranda ásamt fylgigögnum.

Með tölvubréfi kærunefndar, dags. 5. júní 2024, vísaði nefndin til lagaskilyrða fyrir útgáfu vegabréfsáritunar með hliðsjón af hinni kærðu ákvörðun. Með tölvubréfinu var kæranda veittur frestur til og með 12. júní 2024 til þess að leggja fram frekari gögn vegna málsins. Frekari gögn bárust ekki frá kæranda.

III.    Málsástæður og rök kæranda

Í röksemdum kæranda kemur fram að hann stundi doktorsnám í efnaverkfræði við indverska tækniháskólann í Bombay, Indlandi. Honum hafi verið boðið að stunda gestarannsóknir við Louisiana ríkisháskólann í Bandaríkjunum. Tilgangur dvalar kæranda hér á landi hafi verið þátttaka í ráðstefnu á vegum Háskóla Íslands sem sé mikilvæg fyrir rannsóknarverkefni kæranda. Að ráðstefnunni lokinni hyggist kærandi fara að nýju til Bandaríkjanna þar sem hann eigi um einn og hálfan mánuð eftir af dvalarheimild sinni. Það gefi kæranda tíma til þess að ákveða hvort hann vilji framlengja dvöl sína í Bandaríkjunum eða fara aftur til heimaríkis.

IV.    Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

Samkvæmt 1. mgr. 20. gr. laga um útlendinga þurfa útlendingar að hafa vegabréfsáritun til að koma hingað til lands, nema annað sé ákveðið í reglum sem ráðherra setur. Ríkisborgarar Indlands þurfa vegabréfsáritun til Íslands, sbr. viðauka 8 við reglugerð um vegabréfsáritanir. Í 6. mgr. 20. gr. laga um útlendinga koma fram skilyrði til útgáfu vegabréfsáritunar og í 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir er tilgreint hvenær synja skuli um vegabréfsáritun. Heimilt er samkvæmt fyrrgreindri 6. mgr. 20. gr. að veita útlendingi vegabréfsáritun sem gildir á öllu Schengen-svæðinu ef grunnskilyrðum a - h liða sömu greinar er fullnægt.

Samkvæmt 7. mgr. 20. gr. laga um útlendinga skal vegabréfsáritun ekki veitt ef ástæða er til að vefengja uppgefinn tilgang ferðar útlendings hingað til lands eða réttmæti upplýsinga sem hann hefur veitt. Er þessi regla áréttuð í 8. mgr. ákvæðisins en þar kemur fram að við mat á umsókn um vegabréfsáritun skuli auk þjóðernis taka tillit til félagslegrar stöðu og hættu á að útlendingur dvelji lengur á Schengen-svæðinu en honum er heimilt. Með aðild að Schengen-samstarfinu tókust íslensk stjórnvöld á hendur skyldu til að fylgja samræmdum reglum um útgáfu vegabréfsáritana. Hafa stjórnvöld sem annast afgreiðslu umsókna um vegabréfsáritanir mótað tilteknar verklagsreglur til að styðjast við, byggðar á efnisreglum Schengen-samningsins. Í athugasemdum með frumvarpi til laga um útlendinga kemur fram að við mat á einstökum atriðum sé nauðsynlegt að taka tillit til reynslu og framkvæmdar annarra Schengen-ríkja. Leiði það af eðli samstarfsins að mikilvægt sé að samræmis sé gætt á þessu sviði svo sömu skilyrði gildi um vegabréfsáritanir á Schengen-svæðinu.

Samkvæmt 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir skal með fyrirvara um 1. mgr. 25. gr. reglugerðarinnar synjað um vegabréfsáritun í tilteknum tilvikum. Meðal þeirra tilvika sem tilgreind eru í ákvæðinu er ef umsækjandi getur ekki fært rök fyrir tilgangi eða skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar sinnar, sbr. ii.-lið a-liðar ákvæðisins, eða ef rökstudd ástæða sé til að draga í efa að fylgiskjöl, sem umsækjandi leggur fram, séu ósvikin eða að innihald þeirra sé rétt, eða áreiðanleika framburðar umsækjanda eða ásetning hans til að yfirgefa yfirráðasvæði aðildarríkjanna áður en vegabréfsáritunin sem sótt er um rennur út, sbr. b-lið ákvæðisins.

Synjunarform Útlendingastofnunar er staðlað form sem öll þátttökuríki Schengen-samstarfsins notast við, sbr. viðauki 6 við reglugerð um vegabréfsáritanir. Í forminu er hægt að merkja við reiti á bilinu 1-17, þ.e. ástæður þess að umsóknum sé synjað. Í ákvörðun í máli kæranda er merkt í reit 2, þ.e. að ekki voru færð rök fyrir tilgangi og skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar. Ákvörðuninni fylgdu viðbótarathugasemdir, þar sem fram kemur að dvalarheimild kæranda í Bandaríkjunum renni út innan þriggja mánaða frá fyrirhugaðri brottför af Schengen-svæðinu. Uppfyllti kærandi þar með ekki skilyrði 20. gr. laga um útlendinga sem og 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir.

Með vísan til 21. gr. stjórnsýslulaga var kæranda jafnframt leiðbeint um að hann gæti óskað eftir skriflegum rökstuðningi innan 14 daga frá tilkynningu ákvörðunar. Samkvæmt gögnum málsins liggur ekki fyrir skriflegur rökstuðningur vegna ákvörðunar í máli kæranda.

Meðferð umsóknar kæranda fór fram hjá Utanríkisráðuneytinu en hún var lögð fram á skrifstofu VFS Global í Houston í Bandaríkjunum, sbr. 10. mgr. 20. gr. laga um útlendinga. Þyki skilyrði ekki fyrir hendi til útgáfu áritunar er mál lagt fyrir Útlendingastofnun til ákvörðunar.

Samkvæmt b-lið 6. mgr. 20. gr. laga um útlendinga er meðal skilyrða fyrir útgáfu vegabréfsáritunar að kærandi hafi heimild til þess að ferðast aftur til heimaríkisins eða annars ríkis sem gildir a.m.k. þrjá mánuði fram yfir gildistíma áritunarinnar. Dvalarheimild kæranda í Bandaríkjunum gildir til 19. ágúst 2024 en samkvæmt gögnum málsins hefur kærandi stundað gestarannsóknir þar í landi sem hluti af doktorsnámi sínu. Í röksemdum kæranda kemur fram að hann muni nýta þennan eina og hálfa mánuð til þess að ákveða hvort hann vilji framlengja dvöl sína í Bandaríkjunum eða fara aftur til heimaríkis. Með tölvubréfi kærunefndar, dags. 5. júní 2024, var kærandi upplýstur um b-lið 6. mgr. 20. gr. laga um útlendinga sem áskilur að dvalarheimild í þriðja ríki gildi í a.m.k. þrjá mánuði fram yfir gildistíma vegabréfsáritunar. Kæranda var boðið að leggja fram gögn sem sýndu fram á framlengda dvalarheimild í Bandaríkjunum eða farmiða frá Schengen-svæðinu alla leið til heimaríkis. Kærandi brást ekki við tölvubréfi kærunefndar.

Að öllu framangreindu virtu er það niðurstaða kærunefndar að ekki hafi verið færð rök fyrir tilgangi og skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar, sbr. ii-lið a-liðar 1. mgr. 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir. Hafi kærandi ekki gilda dvalarheimild í Bandaríkjunum í a.m.k. þrjá mánuði eftir fyrirhugaða brottför af Schengen-svæðinu, sbr. b-lið 6. mgr. 20. gr. laga um útlendinga. Samkvæmt framansögðu er hin kærða ákvörðun um að synja kæranda um vegabréfsáritun til landsins staðfest.

Úrskurðarorð:

Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest.

 

The decision of the Directorate of Immigration is affirmed.

 

Fyrir hönd kærunefndar útlendingamála,

 

Valgerður María Sigurðardóttir, varaformaður