Nr. 932/2024 Úrskurður

Hinn 25. september 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 932/2024

í stjórnsýslumáli nr. KNU24030133

 

Kæra [...]

á ákvörðun

Útlendingastofnunar

 

I.          Kröfur, kærufrestir og kæruheimild

Hinn 22. mars 2024 kærði [...], kt. [...], ríkisborgari Venesúela ( hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 29. janúar 2024, um að synja umsókn hennar um ótímabundið dvalarleyfi, sbr. c-lið 1. mgr. 58. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Hinn 30. janúar 2024 var kæranda tilkynnt um ákvörðun Útlendingastofnunar.

Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Í ákvæði 7. gr. kemur fram að ákvarðanir Útlendingastofnunar sé heimilt að kæra til kærunefndar útlendingamála innan 15 daga frá því að útlendingi var tilkynnt um ákvörðunina. Sama dag var kæranda send rafræn tilkynning um væntanlega heimsendingu en enginn var heima og engin bréfalúga. Kæranda var send rafræn tilkynning að nýju 31. janúar 2024, sem var ítrekuð 7. febrúar 2024. Ábyrgðarbréfið var loks afhent sendanda 5. mars 2024. Hinn 11. mars 2024 sendi Útlendingastofnun kæranda hina kærðu ákvörðun með tölvubréfi.

Með tölvubréfi til kæranda, dags. 30. ágúst 2024, óskaði kærunefnd eftir skýringum á því hvers vegna kæra hafi borist utan lögmælts kærufrests. Kærandi lagði fram röksemdir og skýringar með tölvubréfi, dags. 30. ágúst 2024. Kærandi vísar til tölvubréfs Útlendingastofnunar, dags. 11. mars 2024, og greindi frá því að hún myndi hafa kært ákvörðunina í janúar, hefði hún móttekið hana í janúar. Þá vísar kærandi til þess að eftir framlagningu stjórnsýslukæru hafi hún móttekið heilsufarsvottorð frá sálfræðingi, sem hún leggi fram samhliða kærunni.

II.            Niðurstaða

Í 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 er kveðið á um réttaráhrif þess þegar kæra berst æðra stjórnvaldi að liðnum kærufresti. Þar segir í 1. mgr.:

„Hafi kæra borist að liðnum kærufresti skal vísa henni frá, nema:

1. afsakanlegt verði talið að kæran hafi ekki borist fyrr, eða

2. veigamiklar ástæður mæla með því að kæran verði tekin til meðferðar.“

Í 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga er því að finna tvær undantekningarreglur frá þeirri meginreglu laganna að kærumáli skuli vísað frá æðra stjórnvaldi ef kæra berst að liðnum kærufresti. Í athugasemdum við einstakar greinar í frumvarpi því sem varð að stjórnsýslulögum segir um ákvæðið að í fyrsta lagi sé gerð undantekning þegar afsakanlegt er að kæra hafi borist að liðnum kærufresti. Hér getur t.a.m. fallið undir ef stjórnvald lætur hjá líða að veita leiðbeiningar um kæruheimild skv. 20. gr. laganna eða veitt rangar eða ófullnægjandi upplýsingar. Í öðru lagi má taka mál til meðferðar ef veigamiklar ástæður mæla með því. Við mat á því hvort veigamiklar ástæður mæli með því að kæra verði tekin til meðferðar skal m.a. litið til hagsmuna aðila máls og hvort mál hafi fordæmisgildi.

Samkvæmt gögnum málsins var kæranda send tilkynning 30. janúar 2024 um að ákvörðun Útlendingastofnunar væri á leið til hennar en kærandi hafi ekki verið heima við og enga bréfalúgu verið að finna. Kæranda var send rafræn tilkynning að nýju 31. janúar 2024. Er því ljóst að kærandi hafði a.m.k. frá 31. janúar 2024 möguleika á að nálgast ákvörðun Útlendingastofnunar á pósthúsi og var ákvörðunin þannig komin til vitundar hennar í samræmi við reglur stjórnsýslulaga 31. janúar 2024. Framangreindu til viðbótar var kæranda send ítrekunartilkynning frá póstinum 7. febrúar 2024. Þrátt fyrir framangreindar tilkynningar vitjaði kærandi ekki ákvörðunarinnar. Hvað varðar ástæður þess að kæra hafi borist utan frests vísar kærandi til tölvubréfs Útlendingastofnunar, dags. 11. mars 2024 þar sem henni var send ákvörðunin. Kvað kærandi að hún myndi hafa kært í janúar, hefði hún móttekið ákvörðunina í janúar.

Kærunefnd hefur yfirfarið röksemdir kæranda. Í ákvörðun Útlendingastofnunar er gerð grein fyrir kæruheimild, kærufresti og hvert beina skuli kæru í samræmi við 2. tölul. 2. mgr. 20. gr. stjórnsýslulaga. Þá eru heimilisfang og tengiliðaupplýsingar í ákvörðun þær sömu og skráðar eru í Þjóðskrá Íslands og kærandi gaf upp í umsókn sinni um ótímabundið dvalarleyfi. Gögn málsins bera ekki með sér að afsakanlegt sé að kæra hafi borist seint. Í því samhengi lítur nefndin einkum til þess að kærandi hafi fengið samtals þrjár tilkynningar um bréf til afhendingar sem allar rúmuðust innan kærufrestsins. Að framangreindu virtu verður kæran ekki tekin til meðferðar á grundvelli 1. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga.

Kærunefnd hefur farið yfir gögn málsins, þ.m.t. ákvörðun Útlendingastofnunar í máli kæranda. Hvorki verður séð af gögnum málsins að um slíkt fordæmisgefandi mál sé að ræða né að hagsmunir kæranda eða almannahagsmunir krefjist þess að málið verði tekið til meðferðar, sbr. 2. tölul. 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga. Kærandi er með dvalarleyfi í gildi til 18. október 2027 og getur sótt um ótímabundið dvalarleyfi að nýju, telji hún sig uppfylla skilyrði fyrir útgáfu slíks leyfis.

Að öllu framangreindu virtu er kæru þessari vísað frá nefndinni.

 

Úrskurðarorð:

Kæru kæranda á ákvörðun Útlendingastofnunar er vísað frá.

 

The applicant‘s appeal of the decision of the Directorate of Immigration is dismissed.

 

Valgerður María Sigurðardóttir

 

Gunnar Páll Baldvinsson                                                                                             Sandra Hlíf Ocares