01 október 2024

/

Úrskurður nr. 993/2024


Hinn 1. október 2024 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 993/2024

í stjórnsýslumáli nr. KNU24070121

Endurtekin umsókn [...]

I. Málsatvik

Hinn 1. nóvember 2023 kærði [...], fd. [...] (hér eftir kærandi), ríkisborgari Venesúela, ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 9. október 2023, um að synja honum um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016.

Með úrskurði nr. 60/2024, dags. 18. janúar 2024, var kæru kæranda vísað frá nefndinni þar sem hún barst utan lögmælts kærufrests, sbr. 7. gr. laga um útlendinga.

Hinn 13. mars 2024 barst kærunefnd beiðni um endurtekna umsókn og frestun réttaráhrifa. Með úrskurði kærunefndar nr. 380/2024, dags. 12. apríl 2024, var beiðni kæranda um endurtekna umsókn vísað frá og kæranda leiðbeint að beina beiðni sinni um endurtekna umsókn og frestun réttaráhrifa til Útlendingastofnunar, sbr. 3. mgr. 35. gr. a. laga um útlendinga.

Með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 26. júní 2024, var beiðni kæranda um endurtekna umsókn, dags. 26. apríl 2024, vísað frá. Hinn 11. júlí 2024 barst kærunefnd kæra vegna frávísunar á endurtekinni umsókn kæranda ásamt greinargerð og fylgigögnum.

Umsókn kæranda byggir á 35. gr. a laga um útlendinga nr. 80/2016

II. Málsástæður og rök kæranda

Í greinargerð kæranda, dags. 30. júní 2024, er þess aðallega krafist að ákvörðun Útlendingastofnunar verði felld úr gildi og kæranda veitt dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga. Fram kemur að barnsmóðir kæranda og börn hans hafi hlotið mannúðarleyfi hér á landi. Kærandi vísar til þess að framangreindar upplýsingar hafi ekki legið fyrir ákvörðunartöku, hvorki hjá Útlendingastofnun né kærunefnd. Af þeim sökum sé um að ræða nýjar upplýsingar í skilningi 35. gr. a laga um útlendinga, sem gætu haft verulega þýðingu fyrir úrlausn málsins. Aðstæður kæranda hafi breyst frá ákvörðunartöku og séu sýnilega auknar líkur á að fallist verði á fyrri umsókn.

Kærandi vísar til þess að fordæmi séu fyrir því að foreldrum eða uppkomnum börnum sé veitt dvalarleyfi á sama grundvelli með vísan til meginreglunnar um einingu fjölskyldunnar. Í því sambandi vísar kærandi til úrskurðar kærunefndar útlendingamála, dags. 6. júlí 2023 í máli nr. 364/2023 og úrskurðar kærunefndar, dags. 18. janúar 2024, í máli nr. 59/2024. Kærandi sé faðir barnanna og ekkert bendi til annars en að forsjá barnanna sé sameiginleg. Þá hafi börnin verið á framfæri beggja foreldra. Í ljósi þess að börnin hafa fengið útgefin dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða telur kærandi rétt með vísan til meginreglunnar um einingu fjölskyldunnar að honum verði einnig veitt dvalarleyfi hér á landi á grundvelli mannúðarsjónarmiða, sbr. 74. gr. laga um útlendinga. Kærandi vísar til þess að taka beri tillit til hagsmuna barnanna, sbr. m.a. 2. mgr. 1. gr. barnalaga nr. 76/2003 og 2. mgr. 10. gr. laga um útlendinga. Kærandi geti ekki framfært eða haldið tengslum við börnin yrði honum gert að sæta brottvísun og endurkomubanni. Ekki hafi verið lagt mat á framangreind sjónarmið í hinni kærðu ákvörðun en þau komi að verulegu leyti fram í beiðni hans, dags. 13. mars 2024. Í hinni kærðu ákvörðun sé eingöngu vísað til þess að ítarlega hafi verið fjallað um mál hans á fyrri stigum hjá Útlendingastofnun og honum ráðlagt að leggja fram umsókn um dvalarleyfi. Að mati kæranda beri málsmeðferð Útlendingastofnunar með sér að ekki hafi farið fram viðhlítandi mat á aðstæðum hans. Sá ágalli sé slíkur að ekki sé hægt að bæta úr honum á kærustigi og verði ekki komist hjá því að fella hina kærðu ákvörðun úr gildi.

Kærandi vekur athygli á því að hann eigi von á öðru barni með núverandi kærustu sem sé umsækjandi um alþjóðlega vernd hér á landi. Áætlaður fæðingardagur barnsins sé [...]. Kærandi gæti því átt rétt á fjölskyldusameiningu þegar að því kemur. Með vísan til framangreinds er þess krafist að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að kæranda verði veitt dvalarleyfi skv. 74. gr. laga um útlendinga, með vísan til meginreglunnar um einingu fjölskyldunnar.

Kærandi óskar eftir frestun réttaráhrifa, sbr. 3. mgr. 35. gr. a. laga um útlendinga á meðan beiðni hans sé til meðferðar hjá kærunefnd. Í því sambandi vísar kærandi til þess að hann eigi tvö börn hér á landi og eigi von á því þriðja. Kærandi vísar þá til hagsmuna barnanna og fjölskyldunnar. Enn fremur tekur kærandi fram að gögn málsins gefi það til kynna að kærandi hafi orðið fyrir réttarspjöllum þegar fyrri talsmanni hafi láðst að kæra mál hans innan kærufrests.

III. Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

Samkvæmt 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga skal endurtekinni umsókn vísað frá. Þó skal taka endurtekna umsókn til meðferðar að nýju ef umsækjandi er staddur hér á landi og nýjar upplýsingar liggja fyrir í máli hans sem leiða til þess að sýnilega auknar líkur séu á því að fallist verði á fyrri umsókn hans samkvæmt 24. gr. laganna.

Gögn málsins bera það ekki með sér að kærandi hafi yfirgefið landið eftir synjun á beiðni um endurtekna umsókn.

Kærandi ber fyrir sig að eiga tvö börn hér á landi sem hafi fengið dvalarleyfi og eigi hann von á öðru barni með annarri konu sem hafi sótt um alþjóðlega vernd hér á landi. Í beiðni kæranda til Útlendingastofnunar er ekki minnst á að kærandi eigi von á barni með umsækjanda um alþjóðlega vernd. Jafnframt er ekki að sjá að ný gögn hafi verið lögð fram með beiðninni.

Mat um það hvort umsækjandi um alþjóðlega vernd falli undir ákvæði 37. gr. laga um útlendinga eða hvort einstaklingur hafi þörf á dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða, sbr. 1. mgr. 74. gr. sömu laga fer eftir einstaklingsbundnum aðstæðum hans og aðstæðum í heimaríki en ekki mögulegum tengslum hans hér á landi. Þær upplýsingar og þau gögn sem kærandi ber fyrir sig um fjölskyldutengsl sín hér á landi koma því ekki til skoðunar við mat á því hvort kærandi teljist flóttamaður í skilningi laga um útlendinga eða hvort hann hafi þörf fyrir dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Ljóst er að mál kæranda var ekki afgreitt samhliða ákvörðun barnsmóður hans og barna og kemur meginreglan um einingu fjölskyldunnar því ekki til skoðunar vegna tengsla kæranda en kærandi getur lagt fram umsókn um dvalarleyfi á grundvelli tengsla sinna hjá Útlendingastofnun. Í ljósi framangreinds, er það mat kærunefndar að ekki liggi fyrir nýjar upplýsingar eða gögn í máli kæranda sem leiði til þess að sýnilega auknar líkur séu á því að fallist verði á fyrri umsókn hans samkvæmt 24. gr. laganna, sbr. 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga.

Samantekt og leiðbeiningar

Með vísan til þess sem að framan er rakið þykir rétt að staðfesta ákvörðun Útlendingastofnunar. Endurkomubann kæranda tekur gildi þann dag sem hann yfirgefur landið.

Liggur fyrir að börn kæranda eru handhafar dvalarleyfa hér á landi. Enn fremur kveðst kærandi eiga von á barni hér á landi með umsækjanda um alþjóðlega vernd. Nefndin leiðbeinir kæranda að leggja fram dvalarleyfisumsókn á grundvelli þeirra tengsla til Útlendingastofnunar eftir að hann hefur yfirgefið landið telji hann sig uppfylla skilyrði fyrir slíku leyfi. Með þessum leiðbeiningum hefur nefndin þó ekki tekið afstöðu til þess hvort kærandi uppfylli skilyrði slíks dvalarleyfis.


Úrskurðarorð:

Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest.

The decision of the Directorate of Immigration is affirmed.

F.h. kærunefndar útlendingamála,

Þorsteinn Gunnarsson, formaður.