Úrskurður nr. 124/2025

Hinn 12. febrúar 2025 er kveðinn upp svohljóðandi

úrskurður nr. 124/2025

í stjórnsýslumálum nr. KNU24100132

Endurteknar umsóknir

í máli […] og barna hennar

I. Málsatvik

Með úrskurði kærunefndar útlendingamála nr. 404/2024, dags. 19. apríl 2024, staðfesti nefndin ákvarðanir Útlendingastofnunar, dags. 24. janúar 2024, um að synja […], fd. […] (hér eftir kærandi), og börnum hennar, […], fd. […] (hér eftir A), og […], fd. […] (hér eftir B), ríkisborgurum Nígeríu um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja þeim um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Úrskurður kærunefndar var birtur fyrir kæranda samdægurs og 26. apríl 2024 barst kærunefnd beiðni aðila um frestun réttaráhrifa á úrskurði nefndarinnar. Kröfu kæranda var hafnað með úrskurði, dags. 8. maí 2024. Hinn 18. október 2024 bárust kærunefnd endurteknar umsóknir kæranda og barna hennar og beiðni um frestun réttaráhrifa á meðan umsóknir þeirra væru til meðferðar.

Kærandi byggir endurtekna umsókn sína og barna sinna á 35. gr. a laga um útlendinga.

II. Málsástæður og rök kærenda

Kærandi byggir endurteknar umsóknir sína og barna sinna á því að hún og barnsfaðir hennar séu ekki í sambúð lengur og hún sé því einstæð. Því sé um nýjar upplýsingar að ræða sbr. 35. gr. a laga um útlendinga. Að mati kæranda horfi nú önnur sjónarmið við í máli kæranda en á meðan mál hennar hafi verið til meðferðar hjá Útlendingastofnun og kærunefnd útlendingamála. Kærandi vísar til tilgreindrar ákvörðunar Útlendingastofnunar þar sem umsækjandi um alþjóðlega vernd frá Nígeríu hafi verið einstæð móðir með fjögur börn sem hafi verið veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Að mati kæranda eigi framangreind ákvörðun við sem fordæmi í ljósi þess að hún sé nú einstæð móðir. Kærandi telji því sýnilega aukna líkur á því að mál hennar fái sömu niðurstöðu og í tilvitnaðri ákvörðun sem leiða skuli til þess að fallast beri á hina endurteknu umsókn.

Jafnframt óskar kærandi eftir frestun réttaráhrifa á meðan umsókn þeirra væri til meðferðar á grundvelli hagsmuna fjölskyldunnar.

III. Niðurstaða kærunefndar útlendingamála

1. Beiðni um endurtekna umsókn á grundvelli 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga

Samkvæmt 1. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga skal endurtekinni umsókn vísað frá. Þó skal taka endurtekna umsókn til meðferðar að nýju ef umsækjandi er staddur hér á landi og nýjar upplýsingar liggja fyrir í máli hans sem leiða til þess að sýnilega auknar líkur séu á því fallist verði á fyrri umsókn hans samkvæmt 24. gr. laganna.

Ákvæði 35. gr. a. laga um útlendinga kom nýtt inn í lög um útlendinga með lögum nr. 14 frá 27. mars 2023. Í ákvæðinu kemur jafnframt fram að ákvæði 24. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 gildi ekki um ákvarðanir í málum er varða alþjóðlega vernd. Í greinargerð með frumvarpi til laga nr. 14/2023 kemur fram að mælikvarðann um ,,sýnilega auknar líkur“ verði að túlka með hliðsjón af því að líkur séu á því að önnur niðurstaða fáist í málið vegna upplýsinga sem ekki lágu fyrir við meðferð upphaflegrar umsóknar. Gerir orðalag ákvæðisins og útskýringar í greinargerð því ekki þá kröfu að fullvissa sé fyrir því að niðurstaðan verði önnur en í fyrri umsókn. Þá verður einnig að líta til þess að við mat á endurtekinni umsókn má oft útiloka að hinar nýju upplýsingar hafi áhrif á fyrri niðurstöðu.

Eins og áður hefur komið fram kvað kærunefnd upp úrskurð í máli kærenda og barna hennar 19. apríl 2024. Með úrskurðinum var komist að þeirri niðurstöðu að kærandi og börn hennar uppfylltu ekki skilyrði 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga og ættu því ekki rétt á alþjóðlegri vernd hér á landi, sbr. 40. gr. laga um útlendinga. Þá var það mat kærunefndar að aðstæður kæranda og barna hennar væru ekki með þeim hætti að veita bæri þeim dvalarleyfi á grundelli 74. gr. laga um útlendinga.

Kærandi byggir endurtekna umsókn sína á því að hún hafi slitið samvistum við barnsföður sinn og sé því nú einstæð móðir. Kærandi vísar til tilgreindrar ákvörðunar Útlendingastofnunar sem hún telji vera fordæmisgefandi í máli hennar og barna hennar.

Við meðferð málsins hjá Útlendingastofnun og kærunefnd útlendingamála lá fyrir frásögn kæranda um að hún væri ein á ferð með börnum sínum og að málsatvik bentu ekki til þess að sambúðarmaki hennar myndi fylgja kæranda til Nígeríu yrði hún send þangað aftur og að hann væri staddur á Ítalíu. Kærandi myndi því vera ein á ferð og sé við slæma líkamlega og andlega heilsu.

Niðurstaða nefndarinnar í máli kæranda og barna hennar var byggð á því að kærandi sé ein á ferð með börn sín. Kærunefnd taldi, að teknu tilliti til ákvæða í barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna og barnaverndarlögum nr. 80/2002, að engin rök stæðu í vegi fyrir því að A og B fylgdu móður sinni aftur til heimaríkis Að virtum öllum málsatvikum komst kærunefnd að þeirri niðurstöðu, að teknu tilliti til sjónarmiða um öryggi, velferð og félagslegan þroska, að það væri A og B fyrir bestu að fylgja móður sinni til heimaríkis. Þá voru aðstæður kæranda og barna hennar ekki taldar þannig að þær falli undir ákvæði 2. mgr. 37. gr. laganna í ljósi þeirra gagna sem lágu fyrir um heimaríki kæranda. Að auki var það niðurstaða nefndarinnar að aðstæður kæranda og barna hennar væru ekki með þeim hætti að veita bæri kæranda og börnum hennar dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða, sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Niðurstaða kærunefndar var að öllum ríkisborgurum Nígeríu væri tryggður aðgangur að heilbrigðiskerfi landsins og að í ljósi þess sem fram hafi komið í framlögðum heilsufarsgögnum kæranda og barna hennar hafi sú meðferð sem kærandi og börn hennar þörfnuðust hvorki talin vera svo sérhæfð að þau gætu einungis hlotið hana hérlendis né að rof á henni yrði til tjóns fyrir hana eða börn hennar yrði þeim gert að snúa aftur til heimaríkis. Að lokum var það niðurstaða nefndarinnar með vísan til frásagnar kæranda og heimilda um heimaríki kæranda og barna hennar, m.a. þess að kærandi væri ein á ferð með börnin, að félagslegar aðstæður kæranda og barna hennar við endurkomu til heimaríkis væru ekki með þeim hætti að þær teljist erfiðar í skilningi 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga. Við framangreint mat leit kærunefnd til hagsmuna barna kæranda í samræmi við 2. mgr. 10. gr. laga um útlendinga og 3. mgr. 25. gr. sömu laga.

Framangreindar upplýsingar í máli kæranda og barna hennar leiða því ekki til þess að sýnilega auknar líkur séu á því að fallist verði á fyrri umsóknir þeirra samkvæmt 24. gr. um útlendinga og telur kærunefnd því skilyrði ákvæðis 35. gr. a laga um útlendinga ekki vera uppfyllt.

Að framangreindu virtu er endurteknum umsóknum kæranda og barna hennar vísað frá.

1. Krafa um frestun réttaráhrifa samkvæmt 3. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga

Samkvæmt 3. mgr. 35. gr. a laga um útlendinga skal endurtekinni umsókn beint að því stjórnvaldi sem tók þá ákvörðun sem leitað er endurskoðunar á og frestar hún ekki réttaráhrifum þeirrar ákvörðunar. Því stjórnvaldi sem hefur endurtekna umsókn til skoðunar er þó heimilt að fresta réttaráhrifum fyrri ákvörðunar, enda hafi umsækjandi óskað eftir því þegar hin endurtekna umsókn var lögð fram og sýnt fram á brýna nauðsyn þess að fresta framkvæmd.

Þar sem endurtekinni umsókn kæranda og barna hennar er vísað frá kærunefnd er ekki ástæða til að fallast á beiðni þeirra um frestun réttaráhrifa. Að framangreindu virtu er beiðni kæranda og barna hennar um frestun réttaráhrifa úrskurðar kærunefndar hafnað.

Úrskurðarorð:

Endurteknum umsóknum kæranda og barna hennar er vísað frá.

Beiðni kæranda og barna hennar um frestun réttaráhrifa er hafnað.

The appellant´s and her childrens´ subsequent applications are dismissed.

The appellant´s and her childrens´ requests for suspension of legal effects are denied

F.h. kærunefndar útlendingamála,

Þorsteinn Gunnarsson, formaður