Mál nr. 15/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 15/2025

Miðvikudaginn 14. maí 2025

A

gegn

Sjúkratryggingum Íslands

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Kári Gunndórsson lögfræðingur,  Kristinn Tómasson læknir og Unnþór Jónsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 8. janúar 2025, kærði B lögmaður, f.h. B, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands, dags. 8. október 2024, um varanlega læknisfræðilega örorku vegna slyss sem kærandi varð fyrir.

I. Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi varð fyrir vinnuslysi 21. maí 2021. Tilkynning um slys barst Sjúkratryggingum Íslands þann 9. ágúst 2021 sem samþykktu bótaskyldu. Með ákvörðun, dags. 8. október 2024, mat stofnunin varanlega læknisfræðilega örorku kæranda vegna slyssins 8%.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 8. janúar 2025. Með bréfi, dags. 9. janúar 2025, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Sjúkratrygginga Íslands ásamt gögnum málsins. Greinargerð stofnunarinnar barst með bréfi, dags. 23. janúar 2025, og var hún send lögmanni kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 28. janúar 2025. Engar athugasemdir bárust.

II. Sjónarmið kæranda

Kærandi gerir kröfu um að ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um varanlega læknisfræðilega örorku verði endurskoðuð, það er að viðurkennt verði að miski kæranda sé hærri en þar komi fram og að hann verði hið minnsta [13] stig.

Í kæru er greint frá því að kærandi hafi orðið fyrir vinnuslysi þann [21. maí 2021]. Kærandi hafi starfað við X á hjúkrunarheimilinu C þegar slysið hafi átt sér stað. Slysið hafi orðið með þeim hætti að kærandi hafi verið að lyfta vistmanni þegar hann hafi skyndilega misst meðvitund. Kærandi hafi þurft að grípa hann og styðja við þangað til að það hafi tekist að koma honum fyrir í rúmi. Við þetta hafi kærandi slasast á baki, öxlum og handleggjum.

Vinnuslysið hafi verið tilkynnt til Sjúkratrygginga Íslands þann 9. ágúst 2021. Stofnunin hafi staðfest bótaskyldu með bréfi, dags. 23. september 2021. Kærandi hafi sótt um örorkubætur hjá Sjúkratryggingum Íslands þann 30. apríl 2024 á þar til gerðu eyðublaði. Með ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands, dags. 8. október 2024, hafi varanlegur miski vegna slyssins verið hæfilega ákveðinn 8 stig og því hafi ekki komið til greiðslu örorkubóta til handa kæranda, sbr. bréf þar um, dags. 5. nóvember 2024.

Í ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands, dags. 8. október 2024, sé sérstaklega tiltekið að litið sé til matsgerðar D læknis og Elögmanns sem hafi skilað matsgerð í málinu vegna kjarasamningstryggingar/launþega­tryggingar. Það hafi nánar tiltekið verið mat Sjúkratrygginga Íslands að í matsgerðinni væri forsendum miskamats rétt lýst og það rétt metið.

Kærandi telji að varanlegur miski hennar hafi verið vanmetinn í ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands.

Sjúkdómsgreining vegna afleiðinga slyssins hafi samkvæmt mati læknis bráðadeildar Landspítalans verið tognun í baki og framhandleggjum og tognun og ofreynsla fóta.

Í matsgerð sem vísað sé til í ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands komi eftirfarandi fram í rökstuðningi vegna miska samkvæmt 4. gr. skaðabótalaga:

„Við mat á læknisfræðilegri örorku er lagt til grundvallar að við slysið 21.05.2021 hafi A tognað á brjóst- og lendhrygg. Einkenni frá höndum er óljós og falla ekki undir skilmerki miska í miskatöflum. Með hliðsjón af miskatöflu örorkunefndar er miski hæfilega metinn 8 stig og er þá horft á liði VI.a.b. (Brjósthryggur, áverki eða tognun með eymslum og hreyfiskerðingu, 4 stig) og VI.A.c. (Mjóbaksáverki eða tognun, mikil eymsli, 4 stig).“

Í lið VI.a.b. í miskatöflu örorkunefndar gefi áverki eða tognun með eymslum og hreyfiskerðingu frá 5 til 8 miskastig. Í lið VI.a.c. gefi mjóbaksáverki, tognun, mikil eymsli allt að 8 stig. Kærandi sé hins vegar metin undir lágmarki samkvæmt miskatöflum örorkunefndar hvað varði áverka á brjósthrygg en verulega undir lágmarki hvað varði mjóbaksáverka. Jafnvel þótt miskatöflur örorkunefndar séu til viðmiðunar þá byggi kærandi á því að miski hennar sé hærri en undir lágmarksviðmiði örorkunefndar vegna sambærilegra áverka og telji rökstuðning matsmanna fyrir þeirri niðurstöðu ábótavant. Þá telji kærandi rökstuðning fyrir þeirri ákvörðun matsmanna að meta henni engan miska vegna einkenna frá höndum ekki rökstuddan með fullnægjandi hætti. Aðeins sé vísað til þess að einkenni frá höndum séu óljós og falli ekki undir skilmerki miska í miskatöflum örorkunefndar. Líkt og að framan hafi verið rakið sé miskatafla örorkunefndar til viðmiðunar en í inngangi töflu örorkunefndar komi meðal annars eftirfarandi fram:

„Áverka sem ekki er getið um í töflunum verður að meta með hliðsjón af svipuðum áverkum í þessum töflum og eða hafa til hliðsjónar miskatöflur annarra landa sem getið er um í hliðsjónarritum.“

Slysaatburðurinn sé vel skjalfestur í samtímagögnum sem og áverkar og einkenni sem hafi hlotist af honum. Kærandi hafi leitað á bráðamóttöku Landspítalans á slysdegi og í sjúkraskrárfærslu F læknis hafi greining læknisins verið: „Tognun í baki og framhandleggjum og tognun og ofreynsla fóta.“ Kærandi bendi hér á að á slysdegi hafi einkenni frá handleggjum verið tengd við slysaatvikið.

Kærandi hafi svo í framhaldinu leitað á heilsugæsluna á G og í læknisvottorði H, dags. 12. júlí 2021, sé slysaatburðurinn rakinn og eftirfarandi komi fram:

„Síðan þá fundið fyrir verk í brjóst- og mjóbaki auk þreytuverks og vægra eymsla í framhandleggjum báðum og óþægindi undir báðum iljum.“

Hér sé aftur getið um öll þau einkenni sem kærandi hafi lýst á matsfundi, þar á meðal frá höndum. Kærandi hafi verið vottuð óvinnufær frá 23. júlí 2021 til 17. október 2021, en hafi þar áður verið vottuð óvinnufær frá slysdegi. Kærandi hafi flutt til I haustið 2021 þar sem hún hafi undirgengist sjúkraþjálfun og læknismeðferð. Í meðfylgjandi gögnum sé afrit af sjúkragögnum frá I. Kærandi hafi flutt aftur til Íslands í apríl 2024. Eftir komuna til landsins hafi hún leitað á heilsugæsluna á G á ný og í sjúkraskrárfærslu Í, dags. 17. apríl 2024, komi eftirfarandi fram:

„Kemur vegna verkja, sem hún hefur glímt við frá því að hún varð fyrir áverka við vinnu 2021. Fór á BMT og þar greind tognun. Þrálátir verkir í kjölfarið. Hefur með sér gögn þaðan (sem síðar verða skönnuð inn), þar sem fram koma svipuð einkenni. [...] Er enn að glíma við verki, sem hafa verið meira og minna þrálátir. Lýsir verk í axlargrind beggja vegna. Er með tak milli herðablaða og óþægindi í öxlum og niður handleggi. [...]“

Á matsfundi hafi kærandi lýst verkjum og dofa í framhandleggjum og minni krafti og erfiðleika með að beita höndunum. Þá hafi hún lýst verkjum milli herðarblaða og í mjóbaki. Kærandi hafi lýst því að hún væri alltaf með einhverja verki eða óþægindi en að verkir í mjóbaki hefðu skánað töluvert eftir meðferð sjúkraþjálfara í I. Þá hafi hún jafnframt lýst því að afleiðingar slyssins hefðu að auki haft áhrif á hennar andlegu heilsu.

Við skoðun læknis á matsfundi á brjósthrygg í matsgerð komi eftirfarandi fram:

„Það eru eymsli yfir brjósthryggjartindum 1 – 12 (Th1 – Th12) en verst eru eymslin yfir Th3 – Th7). Á sama bili þ.e. Th3 - Th7 eru eymsli yfir langvöðvum brjósthryggjar.“

Vegna einkenna frá mjóbaki komi eftirfarandi fram um skoðun læknis á matsfundi:

„Við frambeygju vantar fimm cm upp á að fingur snerti gólf og er hún mjög stirð og þarf að styðja hendur við læri til að reisa sig við. Það eru eymsli yfir lendhryggjartindum fjögur og fimm (L4 – L5) svo og yfir öllum hryggjartindum á spjaldhrygg.

Það eru eymsli yfir mjaðma- og lendarliðbandi (ligamentum iliolumbalis) beggja vegna svo og yfir spjald- og mjaðmaliðbandi (sacroiliaca ligament). Einnig eru eymsli yfir vöðvafestum þjóvöðva á spjaldhrygg og mjaðmakambi (glut. med. og max).“

Það sem matslæknir hafi talið athugavert við skoðun á höndum kæranda hafi verið að hún hafi lýst verk við snúningshreyfingar og við frambeygju axla hafi hún aðeins komist upp í 90 gráður. Hún hafi lýst minnkuðu skyni í framhandleggjum og náladofa tilfinningu á því svæði. Þá segi:

„Hún hefur lítinn kraft í höndum við að kreista lófa matsmanns svo og minni kraft við mótstöðu í dorsiflexion og palmarflexion um úlnlið en hefur fulla hreyfigetu í þeim hreyfingum. Betri kraftar við supination og pronation.“

Með vísan til þeirra læknisfræðilegu gagna sem liggi fyrir í málinu, því sem fram hafi komið við skoðun á matsfundi og ófullnægjandi rökstuðnings fyrir miskastigi sem sé í fyrsta lagi undir lágmarksviðmiði örorkunefndar (VI.a.b.), í öðru lagi langt undir 8% (VI.a.c.) og í þriðja lagi algjörlega ómetinn miski vegna áverka á höndum, sem aftur byggi á ófullnægjandi rökstuðningi að mati kæranda, telji hún að um verulegt vanmat hafi verið að ræða í þeirri matsgerð sem Sjúkratryggingar Íslands hafi lagt til grundvallar ákvörðun sinni, dags. 8. október 2024, þegar litið sé til þeirra afleiðinga sem hún sé sannarlega að kljást við eftir slysið. Kærandi telji að miski hennar vegna áverka á brjósthrygg séu að lágmarki 5 stig en að öllum líkindum hærri, miski hennar vegna áverka á mjóbaki sé í það minnsta 5 stig en að öllum líkindum hærri og að miski hennar vegna áverka á handleggjum sé að lágmarki 3 stig en að öllum líkindum hærri. Þannig sé miski hennar að lágmarki 13 stig.

Kærandi telji með vísan til framangreinds að ekki verði hjá því komist að hækka miskastig hennar verulega og að Sjúkratryggingum Íslands beri að greiða henni miskabætur samkvæmt lögum um almannatryggingar, enda nái miskastig hennar upp í það lágmark miskastig (10%) sem lögin geri að skilyrði fyrir greiðslu bóta.

III. Sjónarmið Sjúkratrygginga Íslands

Í greinargerð Sjúkratrygginga Íslands segir að þann 18. ágúst 2021 hafi stofnuninni borist tilkynning um slys sem kærandi hafi orðið fyrir þann [21. maí 2021]. Að gagnaöflun lokinni hafi stofnunin tilkynnt með bréfi, dags. 23. september 2021, að um bótaskylt slys væri að ræða. Með ákvörðun, dags. 8. október 2024, hafi varanleg læknisfræðileg örorka kæranda verið ákveðin 8%. Sjúkratryggingar Íslands hafi sent kæranda bréf þann 5. nóvember 2024 þar sem hafi verið tilkynnt að ekki yrði um greiðslu örorkubóta að ræða þar sem samanlögð örorka vegna eins eða fleiri slysa sem bótaskyld væru hjá Sjúkratryggingum Íslands næðu ekki 10%, sbr. 5. mgr. 12. gr. laga nr. 45/2015.

Kærð sé niðurstaða Sjúkratrygginga Íslands um 8% varanlega læknisfræðilega örorku, sbr. ákvörðun, dags. 8. október 2024. Kærandi byggi á því að varanleg læknisfræðileg örorka hafi verið vanmetin í framangreindri ákvörðun.

Það sé mat Sjúkratrygginga Íslands að í matsgerð J og K, dags. 13. september 2024, sé forsendum örorkumats rétt lýst og að rétt sé metið með vísan til miskataflna örorkunefndar. Matsgerðin hafi því verið grundvöllur ákvörðunar Sjúkratrygginga Íslands og þess að varanleg læknisfræðileg örorka hafi verið ákveðin 8%, vegna tognunar á brjóst- og lendhrygg.

Á matsfundi hafi kærandi lýst verkjum og dofa í framhandleggjum, sem hún hafi rakið til slyssins þann 22. maí 2021. Auk þess hafi hún lýst minni krafti og kveðist eiga erfiðara með að beita höndum. Í niðurstöðukafla áðurnefndrar matsgerðar sé kveðið á um að einkenni frá höndum séu óljós og falli því ekki undir skilmerki miska í miskatöflunum. Það sé jafnframt mat Sjúkratrygginga Íslands að einkenni frá framhandleggjum séu óljós. Fyrirliggjandi gögn bendi jafnframt til þess að kærandi hafi haft einkenni frá höndum fyrir slys, sbr. sjúkraskrárfærslu Heilsugæslunnar C, dags. 30. apríl 2021, þar sem hún hafi lýst dofatilfinningu í báðum höndum. Þá sé kærandi með fyrri sögu um vöðvaverki, vöðvabólgu í hnakka, auk spennuhöfuðverkja og verkja í herðum. Þar að auki sé það mat Sjúkratrygginga Íslands að sú áreynsla sem hafi orðið á framhandleggsvöðvum við umrætt slys sé ekki til þess fallin að valda varanlegu líkamlegu tjóni. Í fyrirliggjandi gögnum sé hvergi getið um áhrif á liðamót í handleggjum.

Í ljósi þess að ekki verði annað séð en að afstaða Sjúkratrygginga Íslands til kæruefnisins hafi nú þegar komið fram í hinni kærðu ákvörðun þyki ekki efni til að [svara] kæru efnislega með frekari hætti. Stofnunin vísi því til þeirrar umfjöllunar sem fram komi í fyrirliggjandi ákvörðun, dags. 8. október 2024, og öðrum gögnum málsins. Engin ný gögn hafi verið lögð fram sem þurfi að taka afstöðu til.

IV. Niðurstaða

Mál þetta varðar ágreining um varanlega læknisfræðilega örorku vegna slyss sem kærandi varð fyrir 21. maí 2021. Með ákvörðun, dags. 8. október 2024, mátu Sjúkratryggingar Íslands varanlega læknisfræðilega örorku kæranda vegna slyssins 8%.

Í bráðamóttökuskrá Í læknis frá 22. maí 2021 segir um slysið:

„A kemur á BM á næturvakt eftir að hafa orðið fyrir vinnuslysi þar sem hún þurfti að grípa stóran og þungan einstakling sem datt á hjúkrunarheimilinu C þar sem hún starfar við aðhlynningu. Viðkomandi lenti beint í örmum hennar og hún þurfti að halda það við í nokkra stund á meðan var að sækja stól undir hann. Siðan þá fundið fyrir verk í brjóst- og mjóbaki auk þreytuverks og vægra eymsla í framhandleggjum báðum og óþægindi undir báðum iljum. Fékk ekki högg á thorax eða kvið. Það kom ekki rykkur á hana og viõkomandi einstaklingu datt ekki í gólfið.

Hún er hraust í grunninn og tekur engin lyf að staðaldri.

Ekki bráðveik að sjá eða veikindaleg. Hún er ekki meðtekin af verk. Göngulag er eðlilegt. Hreyfingar á baki nokkuð skertar þegar hún beygir sig niður en hún nær þó að klæða sig í og úr skóm. Við þreifingu yfir baki er hún aum yfir brjósthrygg og paravertebralt yfir brjósthrygg og eins yfir mjóbakið. Hún er ekki með leiðniverk niður ganglimi.

Á handleggjum er hún með væg eymsli ulnart á proximal framhandleggjum beggja vegna, hreyfigeta er óskert en henni finnst hún vera máttlaus, almennt máttlaus í framhandleggjunum.

Á fótum beggja vegna er hún aum undir il miðri, væg eymsli en virðist ekki hafa áhrif á göngulag.

TOGNUN OG OFREYNSLA Á BRJÓSTHRYGG [S23.3] TOGNUN OG OFREYNSLA Á LENDAHRYGG [S33.5] OFREYNSLA Á ÖÐRA OG ÓTILGREINDA HLUTA FÓTAR [S93.6]

Tognun í baki og framhandleggjum og tognun og ofreynsla fóta. [...]“

Í matsgerð J læknis og K lögmanns, dags. 13. september 2024, vegna slyssins þann 21. maí 2021, segir svo um skoðun á kæranda 4. júní 2024:

„Göngulag A er eðlilegt og bakstaða er bein.

Það eru ekki eymsli yfir sjalvöðvum (trapezius) og heldur ekki eymsli yfir höfuðvendivöðvum (sternocleidomastoideus).

Er hreyfingar í öxlum eru skoðaðar er hún með ágæta hreyfigetu í fráfærslu (abduction) en kveðst fá verki á milli herðablaða er hún er komin í 120° fráfærslu. Við frambeygju kemst hún aðeins upp í 90° en kveðst við það finna fyrir verkjum í handleggjum og geti ekki lyft höndum hærra. Snúningshreyfingar um axlarliði eru eðlilegar en hún kveðst þó finna fyrir verk í framhandlegg er hún setur hendur á hnakka.

Sinaviðbrögð í höndum eru eðlileg og eins beggja vegna.

Hún lýsir minnkuðu skyni í framhandleggjum þ.e. frá olnboga og niður að úlnlið og lýsir því að hún hafi náladofa tilfinningu á því svæði. Hún segir skyn vera eins í hægri og vinstri framhandlegg.

Hún hefur lítinn kraft í höndum við að kreista lófa matsmanns svo og minni kraft við mótstöðu í dorsiflexion og palmarflexion um úlnlið en hefur fulla hreyfigetu í þeim hreyfingum. Betri kraftar við supination og pronation.

Það er ekki að sjá klaufsku í fingrum er prófað er fyrir því. Er tangargrip er prófað getur hún haldið á blaði við mótstöðu milli þumalfingurs og vísifingurs.

Það eru eymsli yfir brjósthryggjartindum 1 – 12 (Th1 – Th12) en verst eru eymslin yfir Th3 – Th7). Á sama bili þ.e. Th3 – Th7 eru eymsli yfir langvöðvum brjósthryggjar.

Það eru ekki eymsli yfir vöðvum í kringum herðablöð þ.e. supraspinatus, rhomboideus minor og major, infraspinatus eða teres minor og major.

Við frambeygju vantar fimm cm upp á að fingur snerti gólf og er hún mjög stirð og þarf að styðja hendur við læri til að reisa sig við. Það eru eymsli yfir lendhryggjartindum fjögur og fimm (L4 – L5) svo og yfir öllum hryggjartindum á spjaldhrygg.

Það eru eymsli yfir mjaðma- og lendarliðbandi (ligamentum iliolumbalis) beggja vegna svo og yfir spjald- og mjaðmaliðbandi (sacroiliaca ligament). Einnig eru eymsli yfir vöðvafestum þjóvöðva á spjaldhrygg og mjaðmakambi (glut. med. og max).

Sinaviðbrögð í fótum eru eðlileg og eins beggja vegna og kraftar í fótum eru góðir og eins beggja vegna. Er prófað er fyrir þjótaksteikni fær hún verk í mjóbak er hvorum fæti um sig er lyft í 40° en ekki verk niður í fætur. Það eru ekki eymsli yfir stóru lærhnútum.“

Í samantekt og áliti segir svo:

„Um er að ræða X ára gamla konu, A, sem lenti í slysi því sem hér er til umfjöllunar þann 21.05.2021. Samkvæmt gögnum hafði A lengi glímt við vöðvabólgu í hálsi og herðum og höfuðverk ásamt kvíða og áfallastreituröskun. Var hún í starfsendurhæfingu hjá VIRK í rúmlega eitt og hálft ár á árunum 2018 til 2019. Við lok endurhæfingar var hún metin hæf í 50% starfshlutfall. Hún virðist svo hafa aukið starfshlutfall og samkvæmt upplýsingum matsmanna jók hún starfshlutfall 15.05.2021 úr 75% í 100% starfshlutfall og var hún því komin i 100% starfshlutfall er hún lenti í slysinu 21.05.2021.

Slysið varð með þeim hætti að er A var við vinnu sína á hjúkrunarheimilinu C missti vistmaður sem A var að aðstoða meðvitund. Þurfti hún þá að gripa einstaklinginn og styðja við hann þar til náðist að koma honum fyrir í rúmi. Var hún skoðuð á bráðamóttöku daginn eftir slysið og greind með tognun á brjóst- og lendhrygg svo og tognun á framhandleggjum og fótum. A var skoðuð af lækni á Heilsugæslunni G tæpum tveimur mánuðum eftir slysið þar sem staðfest var að hún glímdi enn við verki í baki og fékk hún vottorð vegna óvinnufærni.

A flutti svo til I haustið 2021 og í gögnum málsins er afrit af komu og segulómskoðunarsvari frá því í september 2023. Næstu samskipti við lækna á Íslandi eru í apríl 2024 vegna verkja í brjóst- og mjóbaki og axlargrind.“

Þá segir um mat á varanlegri læknisfræðilegri örorku:

„Við mat á læknisfræðilegri örorku er lagt til grundvallar að við slysið 21.05.2021 hafi A tognað á brjóst- og lendhrygg. Einkenni frá höndum er óljós og falla ekki undir skilmerki miska í miskatöflum. Miskatafla örorkunefndar frá 2020 er höfð til hliðsjónar þar sem sambærilegur skaði er ekki í tiltekinni töflu sem bent er á í 10. gr. reglna nr. 30/90. Telst miski miski hæfilega metinn 8 stig og er þá horft á miskatöflu örorkunefndar liði VI.a.b. (Brjósthryggur, áverki eða tognun með eymslum og hreyfiskerðingu, 4 stig) og lið VI.a.c. (Mjóbaksáverki eða tognun, mikil eymsli, 4 stig).“

Ákvörðun slysaörorku samkvæmt þágildandi ákvæðum laga nr. 45/2015 um slysatryggingar almannatrygginga er eingöngu læknisfræðileg þar sem tilteknir líkamsáverkar eru metnir til ákveðins örorkustigs. Félagslegir þættir, svo sem vinnufærni og áhrif örorku á getu til tekjuöflunar, koma ekki til álita. Við læknisfræðilegt mat er stuðst við örorkumatsskrár/ miskatöflur örorkunefndar frá árinu 2020 og/eða eftir atvikum hliðsjónarrit taflnanna þar sem ýmsar tegundir líkamsáverka eru metnar til ákveðins miskastigs í hundraðshlutum, án tillits til starfs eða menntunar tjónþola.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á örorku kæranda og byggir mat sitt á fyrirliggjandi gögnum sem hún telur nægileg. Fyrir liggur að kærandi hlaut tognun í baki og á framhandleggjum og tognun og ofreynslu fóta í kjölfar slyssins þann 21. maí 2021 samkvæmt skýrslu Landspítalans. Kærandi kom svo til skoðunar þann 12. júlí 2021 þar sem því er lýst að hún hafi síðan fundið fyrir verk í brjóst- og mjóbaki auk þreytuverks og vægra eymsla í báðum framhandleggjum og óþæginda undir báðum iljum. Í fyrri sögu kæranda kemur fram að hún hafi lengi glímt við vöðvabólgu í hálsi og herðum og höfuðverk ásamt kvíða og áfallastreituröskun. Við skoðun matslækna þann 4. júní 2024 koma fram merki um stöðu eftir tognunaráverka í brjóst- og lendhrygg. Lýst er skertum axlahreyfingum en í fyrstu gögnum er þeim ekki lýst. Kærandi var við fyrstu komu eftir slysið með væg einkenni í framhandlegg, en grundvallað á eðli þeirra og gögnum málsins eru þau ekki til þess fallin að valda varanlegu tjóni.

Við skoðun er lýst töluverðum eymslum í brjóst- og lendhrygg, stirðleika og óverulegri hreyfiskerðingu í lendhrygg.

Við mat á læknisfræðilegri örorku er horft til liða VI.A.b.1 Áverki eða tognun með eymslum og hreyfiskerðingu og VI.A.c.2 þar sem töluverðum stirðleika og verkjum er lýst. Rótareinkennum er ekki lýst. Örorka á grundvelli þessara liða telst þannig vera hæfilega metin 8%, enda er ljóst að ástand kæranda er skárra í heild en lýst er í liðnum Mjóbaksáverki eða tognun með hreyfiskerðingu, viðvarandi rótarverk og taugaeinkennum sem yrði metinn 10 til 13%.

Læknisfræðileg örorka kæranda telst því vera 8%.

Ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um 8% varanlega læknisfræðilega örorku kæranda er því staðfest.

 

 

                                                     Ú R S K U R Ð A R O R Р                                 

Ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands um 8% varanlega læknisfræðilega örorku vegna slyss sem A, varð fyrir 21. maí 2021, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Kári Gunndórsson