Mál nr. 197/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 197/2025

Fimmtudaginn 21. ágúst 2025

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 26. mars 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 21. janúar 2025, um að fella niður rétt hans til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun þann 30. september 2024 og var umsóknin samþykkt 15. október 2024. Með ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 21. janúar 2025, var kæranda tilkynnt að réttur hans til atvinnuleysisbóta hefði verið felldur niður í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar með vísan til þess að hann hefði ekki tilkynnt stofnuninni um tilfallandi tekjur eða vinnu. Kæranda var jafnframt tilkynnt að hann hefði fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur að fjárhæð 249.294 kr., að meðtöldu 15% álagi.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 26. mars 2025. Frekari gögn bárust 5. apríl 2025. Með bréfi, dags. 8. apríl 2025, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 15. maí 2025 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 10. maí. Athugasemdir og gögn bárust frá kæranda 2. júní 2025 og var það sent Vinnumálastofnun þann 4. júní 2025. Þá bárust viðbótar gögn frá kæranda 25. júní 2025 sem send voru Vinnumálastofnun 30. júní 2025. Svar barst frá Vinnumálastofnun 9. júlí 2025 og var það kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 15. júlí 2025. Athugasemdir bárust frá kæranda 25. júlí 2025 og voru þær kynntar Vinnumálastofnun með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 29. júlí 2025.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru greinir kærandi frá því að hann hafi sótt um atvinnuleysisbætur í lok september og tekið fram að hann gæti hafið störf 2. október. Síðan þá hafi hann verið í atvinnuleit.

Þann 22. janúar 2025 hafi kæranda borist bréf frá Vinnumálastofnun með tilkynningu um ofgreiðslu atvinnuleysisbóta. Þar hafi komið fram að þar sem hann hefði verið í vinnu í október hefði hann fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Það hafi komið kæranda í opna skjöldu þar sem hann hafi sannarlega verið atvinnulaus í október. Hann hafi síðast unnið í maí hjá að B. Eftir það hafi hann verið starfsmaður fyrirtækisins C fram í september. Um haustið hafi kærandi áttað sig á því að hann hefði ekki fengið greitt orlof frá vinnuveitanda sínum á B og haft samband við þau og óskað eftir að fá greitt orlof. Þann 1. nóvember 2024 hafi kærandi fengið greitt orlof sem hann hafi átt inni fyrir störf sín um vorið, alls 127.626 kr. Fyrrum vinnuveitandi hans virðist hins vegar hafa skráð launin sem kærandi hafi fengið fyrir störf í apríl og maí, samtals 1.327.114 kr. (1.199.488+127.626 kr.), eins og hann hefði verið í vinnu og fengið launin fyrir októbermánuð þegar hann hafi aðeins fengið vangreitt orlof þá. Meðfylgjandi launaseðlar frá 31. maí 2024 og 31. október 2024 sýni nákvæmlega sömu upphæð fyrir utan að orlofið hafi bæst við á seinni launaseðilinn. Hjá C sé launatímabilið frá 23. til 22. næsta mánaðar og þann 1. nóvember hafi kærandi fengið greitt fyrir vinnu síðustu vikuna í september, eða alls 60 tíma sem séu fimm vaktir, sbr. framlagðan launaseðil. Í október hafi kærandi því ekki verið með neina vinnu og ekki fengið nein laun útborguð fyrir þann mánuð, sbr. meðfylgjandi launaseðlar.

Kærandi hafi haft samband við fyrrum vinnuveitanda sinn á B og óskað eftir því að þetta yrði lagfært. Kærandi geti einnig lagt fram skjáskot af bankareikningi sínum sem sýni að hann hafi ekki fengið greidd laun frá B í byrjun nóvember. Kærandi geti athugað hvort hann geti fengið yfirlýsingu frá vinnuveitanda sínum að B um að launaseðill frá 1. nóvember sé ekki réttur.

Kærandi óski eftir því að þetta verði leiðrétt og ákvörðun Vinnumálastofnunar um viðurlög dregin til baka. Einnig að hann fái greiddar þær atvinnuleysisbætur sem dregnar hafi verið af honum síðustu mánuði vegna mistaka atvinnuveitanda.

Í athugasemdum kæranda, dags. 2. júní 2025, kemur fram að fyrirliggjandi tölvupóstur frá verkefnastjóra starfsmannamála hjá C á D staðfesti hvenær hann hafi verið í vinnu þar. Þá hafi endurskoðandi að B óskað eftir leiðréttingu á staðgreiðsluskrá hjá Skattinum en samkvæmt henni geti það tekið Skattinn nokkrar vikur að afgreiða slík mál. Kærandi láti fylgja með rétta launaseðla fyrir maí og október og leiðréttingu á staðgreiðsluskrá hjá B. Ástæðan fyrir því að kærandi hafi ekki getað uppfyllt upplýsingaskyldu sína þegar Vinnumálastofnun hafi óskað eftir útskýringum hafi verið sú að kærandi hafi ekki vitað að atvinnuveitandi sinn, B, hefði skilað inn rangri staðgreiðsluskrá. Kærandi hafi talið að misskilningurinn tengdist vinnutíma hjá C og hafi kærandi þar af leiðandi ekki getað útskýrt mál sitt og óskað eftir leiðréttingum á þeim tíma. Kærandi voni að þessar upplýsingar dugi og skýri málið fyllilega. Jafnframt óski kærandi eftir frekari fresti ef innsend gögn dugi ekki og bíða þurfi eftir afgreiðslu Skattsins

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi sótt um atvinnuleysistryggingar 30. september 2024. Með bréfi, dags. 15. október 2024, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt með 100% bótarétti. Kærandi hafi fengið greiddar atvinnuleysistryggingar í samræmi við rétt sinn til og með 6. nóvember 2024 en hafi afskráð sig af atvinnuleysisskrá frá þeim degi á „Mínum síðum“ stofnunarinnar. Ástæða afskráningar hafi verið sú að kærandi hafi hafið störf á nýjum vinnustað. Kærandi hafi sótt að nýju um atvinnuleysistryggingar 7. desember 2024. Með bréfi, dags. 7. janúar 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt með 100% bótarétti.

Við vinnslu umsóknar kæranda í janúar 2025 hafi komið í ljós að kærandi hafi verið með tekjur frá C og B samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta í október 2024. Vinnumálastofnun hafi ekki borist tilkynning um tekjur frá kæranda eða störf hans í október 2024. Með erindi, dags. 7. janúar 2025, hafi þess verið óskað að kærandi veitti stofnuninni skýringar á umræddum tekjum, auk afrits af launaseðlum. Engin gögn hafi borist frá kæranda.

Með erindi, dags. 21. janúar 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að þar sem hann hefði látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um nauðsynlegar upplýsingar sem höfðu áhrif á rétt hans til atvinnuleysistrygginga væri bótaréttur hans felldur niður í tvo mánuði frá og með þeim degi. Ákvörðun þessi hafi verið tekin á grundvelli 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Jafnframt hafi kæranda verið tilkynnt að samkvæmt fyrirliggjandi gögnum í máli hans hefði hann fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur, samtals að fjárhæð 249.294 kr. að álagi meðtöldu, sem innheimtar yrðu skv. 3. mgr. 39. gr. laganna.

Þann 11. febrúar 2025 hafi borist launaseðlar og skýringar frá kæranda. Kærandi hafi borið við að launatímabil hjá C væri 23. til 22. næsta mánaðar. Þá hafi kærandi borið við að hann hafi einungis unnið hjá B í apríl 2024 en ekki í október 2024.

Með erindi, dags. 17. febrúar 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að mál hans hefði verið tekið til umfjöllunar að nýju. Það hefði verið mat stofnunarinnar að staðfesta fyrri ákvörðun þrátt fyrir að skýringar og launaseðlar hefðu borist.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Kærð sé ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 21. janúar 2025, þess efnis að kærandi skuli sæta viðurlögum á grundvelli 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og að honum hafi verið gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysistryggingar sökum þess að hann hefði ekki tilkynnt stofnuninni um tekjur sínar í október 2024.

Fyrir liggi að kærandi hafi ekki upplýst Vinnumálastofnun um tekjur sínar frá B og einnig frá C í október 2024. Í lögum um atvinnuleysistryggingar sé rík áhersla lögð á upplýsingaskyldu atvinnuleitanda gagnvart Vinnumálastofnun. Atvinnuleitanda beri þannig meðal annars að tilkynna stofnuninni um allar breytingar á aðstæðum sem gætu haft áhrif á rétt viðkomandi til greiðslu atvinnuleysisbóta, sbr. 2. mgr. 14. gr. laganna. Í 3. mgr. 9. gr. sé sérstaklega kveðið á um skyldu atvinnuleitanda til að tilkynna stofnuninni um tekjur vegna tilfallandi vinnu. Þar segi orðrétt:

„Sá sem telst tryggður á grundvelli laga þessara skal upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunna að verða á högum hans á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, svo sem um námsþátttöku, tekjur sem hann fær fyrir tilfallandi vinnu og hversu lengi vinnan stendur yfir.“

Vinnumálastofnun árétti að upplýsingaskylda atvinnuleitanda sé ítrekuð á öllum stigum umsóknarferlis um atvinnuleysisbætur. Við upphaf umsóknar sé atvinnuleitendum kynnt margvísleg atriði er varði réttindi og skyldur, þar á meðal upplýsingaskyldu. Í lok umsóknarferlis staðfesti allir atvinnuleitendur að þeir hafi kynnt sér þau atriði. Þá sé á heimasíðu Vinnumálastofnunar að finna ítarlegar upplýsingar til handa atvinnuleitendum um skyldur þeirra sem hafi þegið tekjur samhliða greiðslu atvinnuleysisbóta og hvernig eigi að skrá slíkar tekjur.

Samkvæmt staðgreiðsluskrá Skattsins hafi kærandi verið með launatekjur frá C og B í október 2024 samhliða því að hafa fengið greiddar óskertar atvinnuleysisbætur. Í skýringum sínum til Vinnumálastofnunar hafi kærandi sagt að hann hafi einungis verið að vinna hjá B í apríl 2024 en ekki október 2024. Þá hafi kærandi sagt að launagreiðsla í október 2024 frá C væri fyrir tímabil utan greiðslna atvinnuleysisbóta. Kærandi hafi ekki sýnt fram á í innsendum gögnum til Vinnumálastofnunar að launagreiðsla sem hann hafi fengið greidda frá B hafi verið fyrir annan launamánuð en október 2024. Gögn frá Skattinum beri með sér að kærandi hafi sannarlega fengið umræddar launagreiðslur í þeim mánuði. Af þeim sökum meti Vinnumálastofnun sem svo að kærandi hafi látið hjá líða að tilkynna um tekjur sem hann hafi aflað í október 2024. Það sé ein meginskylda atvinnuleitanda að tilkynna Vinnumálastofnun um störf sem hann sinni og allar þær tekjur sem viðkomandi þiggi á meðan hann fái greiddar atvinnuleysisbætur. Það hafi kærandi ekki gert og fengið óskertar atvinnuleysisbætur í október 2024 samhliða launagreiðslum frá ofangreindum fyrirtækjum. Á heimasíðu Vinnumálastofnunar megi í því skyni finna ítarlegt upplýsingar- og kennslumyndband um hvernig tilkynna beri tekjur til stofnunarinnar en þar sé meðal annars tiltekið að tilkynna skuli stofnuninni um tekjur með minnst dags fyrirvara og að skrá skuli fjárhæð tekna inn á ,,Mínum síðum“. Kærandi hafi ekki greint frá því að hann hafi starfað hjá B og hjá C í október 2024. Kærandi hafi þess í stað tilkynnt á „Mínum síðum“ stofnunarinnar að hann væri byrjaður að vinna frá og með 6. nóvember 2024. Eðli máls samkvæmt geti atvinnuleitandi ekki þegið óskertar atvinnuleysistryggingar samhliða launuðum störfum. Þá hafi kærandi verið upplýstur um skyldu sína til að upplýsa um allar tekjur, hlutastarf, tilfallandi vinnu, tekjur, eða fjármagnstekjur við upphaf vinnslu umsóknar hans með tölvupósti, dags. 30. september 2024. Það sé því mat Vinnumálastofnunar að kæranda hafi mátt vera fulljóst að honum bæri að tilkynna stofnunni um störf sín, auk þeirra tekna sem hann aflaði sér.

Í ljósi framangreinds sé það mat Vinnumálastofnunar að kærandi hafi ekki uppfyllt upplýsingaskyldu sína samkvæmt 3. mgr. 9. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Af þeirri ástæðu hafi kæranda verið gert að sæta viðurlögum á grundvelli 59. gr. sömu laga, en ákvæðið hljóði svo:

„Sá sem lætur hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 14. gr. eða um annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. og 59. gr. a. Hið sama á við þegar hinn tryggði hefur látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á högum hans á því tímabili sem hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, sbr. 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. Skal honum jafnframt verða gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur skv. 39. gr.“

Á grundvelli 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar hafi kæranda verið gert að sæta tveggja mánaða bið eftir á greiðslum atvinnuleysisbóta frá degi ákvörðunar. Að auki hafi verið innheimtar ofgreiddar atvinnuleysisbætur, samtals að fjárhæð 216.777 kr. Samkvæmt gögnum frá Skattinum hafi kærandi þegið laun í október 2024 að fjárhæð 1.327.114 kr. frá B og 643.498 kr. frá C. Tekjur kæranda komi til frádráttar atvinnuleysisbótum í samræmi við 1. mgr. 36. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, sem hljóði svo:

„Þegar samanlagðar tekjur af hlutastarfi hins tryggða, sbr. 17. eða 22. gr., og atvinnuleysisbætur hans skv. 32.–34. gr. eru hærri en sem nemur óskertum rétti hans til atvinnuleysisbóta að viðbættu frítekjumarki skv. 4. mgr. skal skerða atvinnuleysisbætur hans um helming þeirra tekna sem umfram eru. Hið sama gildir um tekjur hins tryggða fyrir tilfallandi vinnu, elli- eða örorkulífeyrisgreiðslur samkvæmt lögum um almannatryggingar, um elli- og örorkulífeyrisgreiðslur úr almennum lífeyrissjóðum, greiðslur úr sjúkrasjóðum stéttarfélaga sem eru komnar til vegna óvinnufærni að hluta, fjármagnstekjur hins tryggða og aðrar greiðslur sem hinn tryggði kann að fá frá öðrum aðilum. Eingöngu skal taka tillit til þeirra tekna sem hinn tryggði hefur haft á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur, sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum.“

Samkvæmt 3. gr. reglugerðar nr. 1422/2023, settri með stoð í 4. mgr. 36. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, hafi frítekjumark verið 86.114 kr. á mánuði vegna ársins 2024. Í umræddum mánuði hafi tekjur kæranda numið hærri fjárhæð en frítekjumark atvinnuleysisbóta. Umræddar tekjur hafi því réttilega átt að koma til skerðingar á atvinnuleysisbótum í samræmi við 36. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Vinnumálastofnun hafi hins vegar ekki verið kunnugt um umræddar tekjur við útgreiðslur og því hafi myndast skuld við stofnunina, samtals að fjárhæð 249.294 kr. að meðtöldu 15% álagi.

Í 2. mgr. 39. gr. sé kveðið á um heimild Vinnumálastofnunar til að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Ákvæðið sé svohljóðandi:

„Hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur skv. 32. eða 33. gr. en hann átti rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða öðrum ástæðum ber honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd var að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildir um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hefur fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Fella skal niður álagið samkvæmt þessari málsgrein færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leiddu til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.“

Í framangreindu ákvæði sé mælt fyrir um heimild Vinnumálastofnunar til að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Í athugasemdum með 39. gr. í frumvarpi því er hafi orðið að lögum um atvinnuleysistryggingar sé sérstaklega áréttað að leiðrétting eigi við í öllum tilvikum sem kunni að valda því að atvinnuleitandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Ástæða þess að atvinnuleitandi fái ofgreiddar atvinnuleysisbætur hafi m.ö.o. ekki áhrif á skyldu viðkomandi til að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd hafi verið. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. sé því fortakslaust að því er varði skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Þá hafi kærandi ekki fært fram rök fyrir því að fella skuli niður 15% álag. Kæranda beri því að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysistryggingar að upphæð 249.294 kr.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að kærandi skuli sæta viðurlögum á grundvelli 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og skuli endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur að upphæð 249.294 kr.

Í svari Vinnumálastofnunar, dags. 9. júlí 2025, kemur fram að samkvæmt uppfærðri staðgreiðsluskrá kæranda vegna tekjuársins 2024 hafi tekjur frá B í október 2024 verið bakfærðar. Umræddar tekjur hafi komið til skerðingar á atvinnuleysisbótum í október 2024, samtals 68.064 kr. Vinnumálastofnun hafi þegar leiðrétt tekjuskráningu í máli kæranda og lækkað skuld í samræmi við uppfærða staðgreiðsluskrá. Álag sem lagt hafi verið á skuld kæranda hafi jafnframt verið fellt niður. Eftir standi að kærandi hafi þegið greiðslur frá C samhliða greiðslum atvinnuleysisbóta í október 2024 án þess að tilkynna um þær tekjur. Skuld kæranda lækki úr 249.294 kr. í 172.686 kr. Þar sem kærandi hafi látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um tekjur sem hann hafi fengið greiddar frá C í október 2024 sé það mat Vinnumálastofnunar að ekki sé tilefni til að fella niður viðurlög sem kæranda hafi verið gert að sæta í hinni kærðu ákvörðun, dags. 21. janúar 2025.

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar vegna ótilkynntra tekna og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur, að fjárhæð 249.294 kr., að meðtöldu 15% álagi. Undir rekstri málsins hjá úrskurðarnefndinni var skuldin lækkuð í 172.686 kr. og álagið fellt niður.

Í 59. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um viðurlög við því að láta hjá líða að veita upplýsingar eða láta hjá líða að tilkynna um breytingar á högum. Ákvæði 1. mgr. 59. gr. er svohljóðandi:

„Sá sem lætur hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 14. gr. eða um annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. og 59. gr. a. Hið sama á við þegar hinn tryggði hefur látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á högum hans á því tímabili sem hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, sbr. 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. Skal honum jafnframt verða gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur skv. 39. gr.“

Samkvæmt 3. mgr. 9. gr. laga nr. 54/2006 skal sá sem telst tryggður á grundvelli laganna upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunna að verða á högum hans á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum, svo sem um námsþátttöku, tekjur sem hann fær fyrir tilfallandi vinnu og hversu lengi vinnan stendur yfir.

Í máli þessu liggur fyrir að kærandi var beittur viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 með vísan til þess að hann hefði ekki tilkynnt Vinnumálastofnun um tekjur frá C í október 2024.

Samkvæmt gögnum málsins sótti kærandi um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun 30. september 2024 og tilgreindi að hann gæti hafið störf 2. október sama ár. Fyrir liggur staðfesting frá verkefnastjóra starfsmannamála hjá C þess efnis að kærandi hefði verið á launum hjá fyrirtækinu til 2. október 2024. Launatímabilið væri hins vegar frá 23.-22. hvers mánaðar sem greitt væri út mánaðamótin á eftir. Þær upplýsingar eru í samræmi við fyrirliggjandi launaseðil með útborgunardegi 1. nóvember 2024, þ.e. fyrir launatímabilið 23. september til 22. október 2024.

Að virtum framangreindum upplýsingum getur úrskurðarnefndin ekki fallist á að kærandi hafi vanrækt tilkynningarskyldu sína vegna þeirra launa sem hann fékk greidd 1. nóvember 2024 þar sem þau eiga við um tímabil sem hann var ekki skráður atvinnulaus hjá Vinnumálastofnun. Að mati nefndarinnar liggur fyrir að kærandi starfaði hjá C til og með 1. október 2024 og var þá atvinnulaus og án tekna frá 2. október 2024. Kæranda bar því ekki að sæta viðurlögum með vísan til brots á tilkynningarskyldu, sbr. 1. mgr. 59. gr. laganna.

Kemur þá til skoðunar ákvörðun Vinnumálastofnunar um að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur vegna októbermánaðar 2024 á grundvelli framangreindra tekna. Úrskurðarnefndin telur það liggja ljóst fyrir að framangreindar tekjur kæranda eigi ekki við um það tímabil sem hann fékk greiddar atvinnuleysisbætur. Að því virtu verður ekki fallist á að kærandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur í október 2024.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur felld úr gildi.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 21. janúar 2025, um að fella niður rétt A, til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar bætur, er felld úr gildi.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir