1301/2025. Úrskurður frá 25. september 2025

Hinn 25. september 2025 kvað úrskurðarnefnd um upplýsingamál upp svohljóðandi úrskurð nr. 1301/2025 í máli ÚNU 25070006.
 

Kæra og málsatvik

Með erindi, dags. 11. júlí 2025 kærðu […] og […] ákvörð­un Reykjavíkurborgar um að synja beiðni þeirra um aðgang að gögnum.
 
Með erindi, dags. 30. janúar 2022, óskuðu kærendur eftir aðgangi að fundargerð úthlutunarteymis félags­legs leiguhúsnæðis frá 10. júlí 2019. Með ákvörðun, dags. 10. febrúar 2022, afhenti Reykja­vík­urborg kærendum þann hluta fundargerðarinnar sem varðaði kærendur sjálfa. Í ákvörðuninni sagði að unnt væri að afhenda kærendum alla fundargerðina, að undangenginni vinnu við að afmá allar aðrar upplýsingar í fundargerðinni en þær, sem þeir höfðu þegar fengið afhentar.
 
Kærendur óskuðu á ný eftir fundargerðinni með erindi til Reykjavíkurborgar, dags. 10. júlí 2025. Reykjavíkurborg svaraði samdægurs og vísaði til þess að kærendur hefðu þegar fengið þann hluta fundargerðarinnar sem heimilt væri að veita þeim aðgang að, en unnt væri að afhenda þeim fundargerðina í heild með útstrikunum. Kærendur óskuðu samdægurs eftir að fá alla fundargerðina afhenta. Þann 15. júlí 2025 afhenti Reykjavíkurborg kærendum umbeðna fundargerð í heild en búið var að afmá allar aðrar upplýsingar en þær sem kærendur höfðu þegar fengið aðgang að. Kær­endur svöruðu samdægurs og lýstu því yfir að þeir óskuðu eftir að fá fundargerðina í heild sinni og að þeir hefðu kært synjun um aðgang að henni til úrskurðarnefndar um upplýsingamál.
 

Málsmeðferð

Kæran var kynnt Reykjavíkurborg með erindi, dags. 11. júlí 2025, og sveitarfélaginu gefinn kostur á að koma á fram­færi umsögn um kæruna. Þá var þess óskað að sveitarfélagið afhenti úrskurðar­nefnd um upp­lýs­inga­mál þau gögn sem kær­an varðar.
 
Umsögn Reykjavíkurborgar barst úrskurðarnefndinni 17. júlí 2025 ásamt gögnum. Í umsögn­inni kemur fram að kærendum hafi aldrei verið synjað um aðgang að umbeðnu gagni. Kærendur hafi fyrst óskað eftir fundargerðinni með erindi, dags. 30. janúar 2022, og fengið hana afhenta að hluta þann 10. febrúar 2022. Kærendur hafi sent fyrirspurn til Reykjavíkurborgar þann 10. júlí 2025 sem meðal annars varðaði umbeðna fundargerð úthlutunarteymis, dags. 10. júlí 2019. Reykjavíkurborg brást samdægurs við erindi kærenda og sagði fundargerðina trúnaðarmál þar sem fjallað væri um viðkvæmar persónuupplýsingar annarra. Vegna þessa hafi kærendur aðeins fengið þann hluta fund­argerðarinnar sem varðaði þá sjálfa. Það hafi verið gert í stað þess að strika yfir allar þær upp­lýsingar sem ekki ættu erindi við aðra en þá sem upplýsingarnar snertu. Afmá þyrfti töluvert af upplýsingum sem ekki væri góð nýting á tíma starfsfólks.
 
Umsögn Reykjavíkurborgar var kynnt kæranda með erindi, dags. 21. júlí 2025, og honum gefinn kostur á að koma á fram­færi frekari at­huga­semd­um. Óþarft er að rekja frekar það sem fram kemur í gögnum málsins, sbr. 31. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993. Úrskurðarnefndin hefur haft hliðsjón af öllum gögnum málsins við úrlausn þess.
 

Niðurstaða

Í máli þessu er deilt um aðgang að fundargerð úthlutunarteymis félagslegra leiguíbúða á vegum Reykjavíkurborgar, dags. 10. júlí 2019.
 
Kærendur óskuðu eftir aðgangi að fundargerð úthlutunarteymis, dags. 10. júlí 2019, með erindi til Reykjavíkurborgar, dags. 10. júlí 2025. Reykjavíkurborg hafði þremur árum áður afhent kærend­um þann hluta fundargerðarinnar sem varðaði þá sjálfa, með erindi, dags. 10. febrúar 2022. Þar kom einnig fram að mögulegt væri að afhenda kærendum alla fundargerðina, með útstrikunum, ef þeir óskuðu eftir því. Um væri að ræða afhendingu á sömu upplýsingum og kærendur hefðu þegar fengið aðgang að. Reykjavíkurborg brást við erindi kærenda 11. júlí 2025 og sagðist þegar hafa afhent kærendum umbeðnar upplýsingar, en ef þeir óskuðu eftir því væri unnt að afhenda þeim alla fundargerðina með útstrikunum. Ítrekuðu kærendur þá þann vilja sinn að fá fundargerðina i hendur í heild sinni.
 
Í umsögn Reykjavíkurborgar, dags. 17. júlí 2025, kemur fram að sveitarfélagið hafi aldrei synjað kærendum um aðgang að umbeðnum gögnum. Úrskurðarnefndin lítur svo á að kærendum hafi, að hluta, verið synjað um aðgang að þeim gögnum sem þeir óskuðu, enda fóru þeir fram á afhendingu umræddrar fundargerðar í heild sinni.
 
Fyrir úrskurðarnefndinni liggur að taka afstöðu til réttar kærenda til aðgangs að þeim hlutum fundargerðarinnar sem varða aðra en þá sjálfa. Úrskurðarnefndin hefur kynnt sér efni fundargerð­ar­innar. Kærendur hafa ekki sérstaka hagsmuni, umfram aðra, af því að fá aðgang að þeim hlutum fundargerðarinnar sem fjalla um aðra en þá sjálfa. Aðgangur kærenda að umbeðnum upplýsingum fer því eftir 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, um upplýsingarétt almennings.
 
Samkvæmt 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga er skylt að veita almenningi aðgang að fyrirliggjandi gögnum sem varða tiltekið mál, með þeim takmörkunum sem greinir í 6.–10. gr. Samkvæmt 9. gr. upp­lýsingalaga er óheimilt að veita almenningi aðgang að gögnum um einka- eða fjárhagsmálefni ein­staklinga sem sanngjarnt er og eðlilegt að leynt fari, nema sá samþykki sem í hlut á. Í athuga­semd­um við 9. gr. segir í frumvarpi til upplýsingalaga segir að ákvæðið feli í sér vísireglu um það hvenær rétt sé að halda leyndum upplýsingum um einkahagsmuni. Þá segir:
 

Stjórnvaldi, eða öðrum aðila sem ákvörðun tekur á grundvelli laganna, er með öðrum orðum ætlað að vega og meta umbeðin gögn með tilliti til þess hvort upplýsingar sem þau hafa að geyma séu þess eðlis að rétt sé að undanþiggja þær aðgangi almennings. Við það mat verður að taka mið af því hvort upplýsingarnar séu samkvæmt almennum sjón­armiðum svo viðkvæmar að þær eigi ekkert erindi við allan þorra manna.

 
Að því er varðar takmörkun á aðgangi að upplýsingum um einka- eða fjárhagsmálefni einstaklinga sem sanngjarnt er og eðlilegt að leynt fari, segir í athugasemdunum:
 

Erfitt er að tilgreina nákvæmlega þau sjónarmið sem stjórnvaldi er rétt að leggja til grund­vallar við mat á því hvaða einkamálefni einstaklinga eru þannig vaxin að þau rétt­læti undanþágu frá upplýsingarétti í hverju tilviki. Oft koma sérstakar reglur um þagnar­skyldu í veg fyrir að aðgang megi veita að upplýsingum. Þegar þeim reglum sleppir má hafa í huga ýmis lagaákvæði sem sett hafa verið í sama augnamiði. Þannig er engum vafa undirorpið að viðkvæmar persónuupplýsingar samkvæmt lögum um persónuvernd eru allar undanþegnar aðgangi almennings skv. 9. gr. Þar má t.d. nefna upplýsingar um litar­hátt, kynþátt, stjórnmálaskoðanir og trúarbrögð, upplýsingar um hvort maður hafi verið grunaður, ákærður eða dæmdur fyrir refsiverðan verknað, upplýsingar um kynlíf manna og heilsuhagi, lyfja-, áfengis- og vímuefnanotkun, svo og upplýsingar um félags­leg vandamál. Aðrar upplýsingar sem geta talist viðkvæmar samkvæmt almennum við­mið­um í íslenskum rétti kunna einnig að falla undir ákvæðið þótt þær teljist ekki við­kvæm­ar persónuupplýsingar samkvæmt persónuverndarlögum. Hér undir geta til að mynda fallið upplýsingar um fjármál einstaklinga og upplýsingar sem lúta beinlínis að öryggi þeirra.

 
Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hefur kynnt sér efni fundargerðarinnar kæran lýtur að. Í henni koma fram ýmsar upplýsingar um umsækjendur um félagslegt leiguhúsnæði, þjónustuíbúðir og áfanga­heimili fyrir einstaklinga sem hætt hafa neyslu og þurfa sérstakan stuðning. Úrskurðar­nefnd­in telur engum vafa undirorpið að gögnin lúti að einkamálefnum þeirra einstaklinga sem um ræðir og að um sé að ræða einkamálefni einstaklinga sem sanngjarnt er og eðlilegt að leynt fari, sbr. 1. málsl. 9. gr. upplýsingalaga. Verður ákvörðun Reykjavíkurborgar því staðfest.
 

Úrskurðarorð

Ákvörðun Reykjavíkurborgar um að synja beiðni kærenda, […] og […], um aðgang að fundargerð úthlutunarteymis, dags. 10. júlí 2019, í heild, er staðfest.
 
 
 
 
Trausti Fannar Valsson, formaður
Hafsteinn Þór Hauksson
Sigríður Árnadóttir