Úrskurður félags- og húsnæðismálaráðuneytis 22/2025

Fimmtudaginn 20. nóvember 2025 var í félags- og húsnæðismálaráðuneytinu kveðinn upp svohljóðandi

 

ú r s k u r ð u r:

 

Með erindi til félags- og vinnumarkaðsráðuneytis, nú félags- og húsnæðismálaráðuneyti, sbr. forsetaúrskurð nr. 4/2025, um skiptingu Stjórnarráðs Íslands í ráðuneyti, dags. 21. febrúar 2024, kærðu A, kt. […], og B, kt. […], ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 29. janúar 2024, um synjun á veitingu tímabundins atvinnuleyfis til handa A í því skyni að ráða sig til starfa hjá B.

 

I. Málavextir og málsástæður.

Mál þetta varðar ákvörðun Vinnumálastofnunar um synjun á veitingu tímabundins atvinnuleyfis á grundvelli 8. gr. laga nr. 97/2002, um atvinnuréttindi útlendinga, til handa A, sem er ríkisborgari Egyptalands, í því skyni að ráða sig til starfa hjá B. Sótt hafði verið um umrætt atvinnuleyfi á grundvelli 11. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga, vegna sérstakra ástæðna.

 

Fyrrnefndri ákvörðun vildu kærendur ekki una og kærðu þeir ákvörðunina til ráðuneytisins með erindi, dags. 21. febrúar 2024. Í erindi kærenda er þess krafist að ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 29. janúar 2024, verði endurskoðuð og að umrætt atvinnuleyfi verði veitt.

 

Erindi kærenda var sent Vinnumálastofnun til umsagnar með bréfi ráðuneytisins, dags. 5. apríl 2024, og var stofnuninni veittur frestur til 22. apríl sama ár til að veita umbeðna umsögn. Með bréfum ráðuneytisins til Vinnumálastofnunar, dags. 22. maí 2024 og 12. júlí 2024, ítrekaði ráðuneytið erindi sitt til Vinnumálastofnunar, dags. 5. apríl 2024, þar sem óskað var eftir umsögn stofnunarinnar.

 

Í umsögn Vinnumálastofnunar, dags. 14. nóvember 2024, er meðal annars vísað í málavexti og rökstuðning í hinni kærðu ákvörðun stofnunarinnar og ítrekað að stofnunin telji skilyrði d-liðar 1. mgr. 8. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga ekki vera fyrir hendi.

 

Með bréfi ráðuneytisins, dags. 22. nóvember 2024, var kærendum gefinn kostur á að koma á framfæri við ráðuneytið athugasemdum við umsögn Vinnumálastofnunar og var frestur veittur til 9. desember 2024. Engar athugasemdir bárust ráðuneytinu og er málið því tekið til úrskurðar á grundvelli fyrirliggjandi gagna.

 

II. Niðurstaða.

Samkvæmt 1. mgr. 34. gr. laga nr. 97/2002, um atvinnuréttindi útlendinga, er atvinnurekanda og útlendingi sameiginlega heimilt að kæra til félags- og húsnæðismálaráðuneytis ákvörðun Vinnumálastofnunar á grundvelli laganna. Í máli þessu er kærð ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 29. janúar 2024, um synjun á veitingu tímabundins atvinnuleyfis vegna starfs sem krefst sérþekkingar, sbr. 8. gr. laga nr. 97/2002, um atvinnuréttindi útlendinga en sótt hafði verið um tímabundið atvinnuleyfi vegna sérstakra ástæðna, sbr. 11. gr. fyrrnefndra laga.

 

Atvinnuleyfi vegna starfa útlendinga á innlendum vinnumarkaði eru veitt í samræmi við lög um atvinnuréttindi útlendinga, reglugerðir sem settar eru með heimild í þeim lögum og stefnu íslenskra stjórnvalda hverju sinni að teknu tilliti til alþjóðlegra skuldbindinga þeirra.

 

Fram kemur í gögnum málsins að sótt hafi verið um tímabundið atvinnuleyfi á grundvelli 11. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga vegna sérstakra ástæðna en að Vinnumálastofnun hafi hins vegar byggt umrædda ákvörðun sína á því að um hafi verið að ræða tímabundið atvinnuleyfi á grundvelli 8. gr. laganna vegna starfs sem krefst sérfræðiþekkingar. Því verður að mati ráðuneytisins ekki annað ráðið af gögnum málsins en að Vinnumálastofnun hafi við meðferð málsins ekki lagt mat á hvort skilyrði 11. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga hafi verið uppfyllt þrátt fyrir að kærendur hafi sótt um tímabundið atvinnuleyfi á grundvelli þess lagaákvæðis.

 

Í ljósi framangreinds hefur að mati ráðuneytisins ekki verið tekin afstaða á lægra stjórnsýslustigi til þess hvort skilyrði 11. gr. laga um atvinnuréttindi útlendinga hafi verið uppfyllt í máli þessu. Er það því niðurstaða ráðuneytisins að málsmeðferð á lægra stjórnsýslustigi sé ekki lokið í máli þessu og að vísa beri málinu til Vinnumálastofnunar til efnislegrar meðferðar að nýju í því skyni að málið hljóti efnislega umfjöllun á tveimur stjórnsýslustigum, eftir því sem við á.

 

Í ljósi alls framangreinds er það niðurstaða ráðuneytisins að fella beri hina kærðu ákvörðun úr gildi og leggja fyrir Vinnumálastofnun að taka málið til meðferðar að nýju.

 

ÚRSKURÐARORÐ

 

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 29. janúar 2024, um synjun á veitingu tímabundins atvinnuleyfis til handa A, sem er egypskur ríkisborgari, í því skyni að ráða sig til starfa hjá B er felld úr gildi og lagt fyrir Vinnumálastofnun að taka málið til efnislegrar meðferðar að nýju.