Mál nr. 601/2025-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 601/2025

Miðvikudaginn 26. nóvember 2025

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með rafrænni kæru, móttekinni 23. september 2025, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins frá 12. september 2025 þar sem umsókn kæranda um örorkulífeyri og tengdar greiðslur var synjað.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um örorkulífeyri og tengdar greiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins með umsókn 30. júlí 2025. Með ákvörðun stofnunarinnar, dags. 12. september 2025, var umsókn kæranda synjað á þeim forsendum að endurhæfing væri ekki fullreynd.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 23. september 2025. Með bréfi, dagsettu sama dag, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins ásamt gögnum málsins. Með bréfi, dags. 2. október 2025, barst greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 6. október 2025. Athugasemdir bárust ekki.  

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru kemur fram að kærð sé synjun Tryggingastofnunar, dags. 12. september 2025, um örorkulífeyri. Ákvörðunin sé byggð á röngum forsendum um að endurhæfing sé ekki fullreynd.

Í læknisvottorði, dags. 19. ágúst 2025, komi skýrt fram að starfsendurhæfing sé fullreynd og að kærandi sé óvinnufær frá 1. júlí 2025, og að ekki séu horfur á aukinni færni.

Þjónustulokaskýrsla VIRK, dags. 23. júní 2025, staðfesti að kærandi hafi lokið 19 mánaða starfsendurhæfingu án þess að hafa getað komist til vinnu og að henni hafi verið vísað aftur til læknis vegna versnandi heilsu.

Af þessum sökum sé þess krafist að úrskurðarnefnd velferðarmála felli úr gildi ákvörðun Tryggingastofnunar og leggi fyrir stofnunina að taka umsóknina til nýrrar efnislegrar meðferðar.

Kærandi hafi sótt um örorkulífeyri til Tryggingastofnunar í ágúst 2025 og hafi lagt fram læknisvottorð frá B heimilislækni kæranda, dags. 19. ágúst 2025. Þar komi skýrt fram að starfsendurhæfing sé fullreynd, að kærandi hafi verið óvinnufær frá 1. júlí 2025 og að ekki sé búist við aukinni færni. Þrátt fyrir þetta hafi Tryggingastofnun synjað umsókninni með þeim rökum að endurhæfing væri ekki fullreynd, þar sem kærandi hefði lokið úrræði hjá VIRK og verið útskrifuð „vinnufær“.

Það sé mat kæranda að ákvörðun Tryggingastofnunar sé byggð á röngum og ófullnægjandi forsendum.

Í læknisvottorði, dags. 19. ágúst 2025, segi orðrétt: „Starfsendurhæfing fullreynd og ekki að sjá að hún verði vinnufær að neinu marki.“ Þetta sé í andstöðu við forsendur Tryggingastofnunar.

Upplýsingar um þjónustulok hjá VIRK staðfesti það sama. Kærandi hafi verið í starfsendurhæfingu hjá VIRK í 19 mánuði, frá desember 2023 til júní 2025. Kærandi hafi tekið virkan þátt í öllum úrræðum, n.t.t. sjúkraþjálfun, sálfræðimeðferð, iðjuþjálfun, námskeiðum, fjölskylduráðgjöf o.fl. Þrátt fyrir það hafi kærandi ekki komist aftur til vinnu. Í skýrslu VIRK segi að kærandi hafi orðið mjög veik síðustu vikurnar og að henni hafi verið vísað aftur til heimilislæknis.

Útskrift sem „í atvinnuleit“ merki ekki að kærandi sé vinnufær, heldur einungis að þjónustu hjá VIRK hafi verið lokið.

Óvinnufærni kæranda hafi verið staðfest af heimilislækni sem hafi metið hana óvinnufæra frá 1. júlí 2025, og að ekki sé búist við að færni aukist, hvorki með meðferð né endurhæfingu.

Tryggingastofnun hafi rangtúlkað gögn málsins, stofnunin hafi byggt synjun á að útskrift frá VIRK jafngildi vinnufærni. Þetta sé rangt samkvæmt læknisvottorði og þjónustulokaskýrslu VIRK.

Þess sé krafist að úrskurðarnefnd velferðarmála ógildi ákvörðun Tryggingastofnunar frá 12. september 2025 og leggi fyrir stofnunina að taka umsókn hennar fyrir að nýju með hliðsjón af læknisvottorði og þjónustulokaskýrslu VIRK.

III.  Sjónarmið Tryggingastofnunar ríkisins

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins kemur fram að kæra varði ákvörðun, dags. 12. september 2025, þar sem umsókn um örorku hafi verið synjað á þeim grundvelli að endurhæfing hafi ekki verið fullreynd.

Ágreiningur málsins lúti að því hvort kærandi eigi rétt á örorkulífeyri, samkvæmt 25. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar.

Ákvörðun í framangreindu máli hafi verið tekin á grundvelli laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð og laga nr. 100/2007 um almannatryggingar, eins og þau hafi verið fyrir breytingar sem hafi tekið gildi 1. september 2025. Í kjölfarið verði vísað til laganna í þeirri mynd sem þau hafi verið áður en breytingarnar hafi tekið gildi. Þá sé einnig vísað til reglugerðar nr. 661/2020, þrátt fyrir að hún hafi verið felld úr gildi með reglugerð nr. 933/2025 þann 1. september 2025.

Örorkulífeyrir greiðist samkvæmt 1. mgr. 24. gr. og 1. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar, þeim sem metnir séu til a.m.k. 75% örorku til langframa vegna afleiðinga læknisfræðilega viðurkenndra sjúkdóma eða fötlunar. Tryggingastofnun ríkisins meti örorku þeirra sem sæki um örorkubætur samkvæmt 2. mgr. 25. gr. laganna.

Hins vegar sé heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats komi, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar, 7. gr. laga um félagslega aðstoð og 2. gr. reglugerðar nr. 379/1999 um örorkumat.

Um endurhæfingarlífeyri sé fjallað í 7. gr. laga um félagslega aðstoð.

Kærandi hafi lokið 21 mánuðum á endurhæfingarlífeyri á tímabilinu 1. október 2023 til 1. júlí 2025.

Kærandi hafi sótt um örorkulífeyri með umsókn, dags. 30. júlí 2025, ásamt því að skila inn spurningalista, dags. 30. júlí 2025, þjónustulokaskýrslu frá VIRK, dags. 23. júní 2025, og læknisvottorði, dags. 19. ágúst 2025. Tryggingastofnun hafi synjað umsókninni með bréfi, dags. 12. september 2025, á þeim grundvelli að endurhæfing væri ekki fullreynd. Sú ákvörðun hafi verið kærð 23. september 2025.

Við mat á örorku hafi verið stuðst við þau gögn sem hafi legið fyrir í málinu. Með umsókn um örorkulífeyri, dags. 30. júlí 2025, hafi fylgt spurningalisti, dags. 30. júlí 2025, læknisvottorð, dags. 19. ágúst 2025, og þjónustulokaskýrsla frá VIRK, dags. 23. júní 2025.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá sjúkdómsgreiningum sem tilgreindar eru í læknisvottorði, dags. 19. ágúst 2025, ásamt upplýsingum um heilsuvanda og færniskerðingu

Samkvæmt læknisvottorði sé það mat læknis að kærandi hafi verið óvinnufær frá 1. júlí 2025 og að ekki megi búast við því að færni aukist með tímanum. Þá komi fram í athugasemdum frá lækni að gera mætti fyrst tveggja ára örorku.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá svörum kæranda við spurningalista vegna færniskerðingar, dags. 30. júlí 2025.

Í þjónustulokaskýrslu VIRK, dags. 23. júní 2025, komi fram að starfsendurhæfingarmat frá 5. desember 2023 hafi sýnt að heilsubrestur valdi óvinnufærni. Kærandi glími við stoðkerfisverki (sérstaklega mjóbak og hæ. öxl), lágt sjálfsmat, áfallasögu og kvíða. Mælt hafi verið með starfsendurhæfingu með áherslu á bæði andlega og líkamlega þætti með það að markmiði að ná atvinnutengingu sumarið 2024. Í desember 2023 hafi kærandi hafið og tekið þátt í fjölbreyttum úrræðum, m.a. sjúkraþjálfun, sálfræðimeðferð, iðjuþjálfun, sjálfsstyrkingarnámskeiði og stoðkerfisskóla. Framfarir hafi náðst bæði andlega og líkamlega en álag hafi verið í félagslegum aðstæðum. Í janúar 2025 hafi hún verið tilbúin í hlutastarf og hafi verið vísað til atvinnulífstengils. Hjá atvinnulífstengli hafi kærandi verið í um fimm mánuði. Hún hafi stefnt að starfi sem væri ekki of líkamlega erfitt og hafi m.a. sótt. um X. Þar sem ráðningarferlið hafi dregist  hafi verið rætt um plan B og hún hafi unnið að ferilskrá og skoðað önnur störf. Leit hafi verið gerð að leikskólastarfi í gegnum tengslanet og afleysingastofu, en án árangurs. Samskipti hafi reynst erfið síðustu vikurnar þar sem kærandi hafi verið veik og í samskiptum við sinn lækni.

Kæranda hafi verið synjað um örorkulífeyri með bréfi, dags. 12. september 2025.

Tryggingastofnun vilji ítreka að stofnuninni sé heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi um örorkumat hjá stofnuninni gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats komi, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar, 7. gr. laga um félagslega aðstoð og 2. gr. reglugerðar nr. 379/1999 um örorkumat.

Tryggingastofnun leggi sjálfstætt mat á færniskerðingu umsækjanda á grundvelli framlagðra gagna þar sem m.a. sé horft til sjúkdómsgreininga, heilsufarssögu og upplýsinga um meðferðir/endurhæfingu sem kærandi hafi undirgengist í kjölfar veikinda og/eða slysa. Við gerð örorkumats sé Tryggingastofnun því ekki bundin af ályktunum lækna eða annarra meðferðaraðila um meinta örorku eða óvinnufærni umsækjanda. Við það mat skipti þannig máli hvort gögnin komi frá hlutlausum aðila og enn fremur hvort þau séu rökstudd. Loks horfi Tryggingastofnun til þess hvort áverkar, fötlun eða sjúkdómar leiði almennt til þeirra einkenna sem lýst sé í gögnum málsins og hvort einkennin fái stoð í lýsingu atvika daglegs lífs.

Af gögnum málsins megi ráða að kærandi sé með verki í liðum, brjósklos/útbunganir, ofsaþreytu og höfuðverk. Samkvæmt þjónustulokaskýrslu VIRK hafi kærandi átt við viðvarandi heilsubrest að stríða sem hafi leitt til óvinnufærni. Hún hafi glímt við hamlandi stoðkerfisverki, lágt sjálfsmat, áfallasögu og kvíða. Kærandi hafi byrjað í starfsendurhæfingu í desember 2023 og hafi tekið virkan þátt í fjölbreyttum úrræðum, m.a. sjúkraþjálfun, sálfræðimeðferð, iðjuþjálfun, sjálfsstyrkingarnámskeiði og stoðkerfisskóla. Framfarir hafi orðið bæði andlega og líkamlega, en félagslegar aðstæður hafi valdið álagi. Í janúar 2025 hafi kærandi verið tilbúin í hlutastarf og hafi verið vísað til atvinnulífstengils. Þar hafi tilraunir hafist til að ná atvinnutengingu, m.a. með umsókn í X og leit að öðrum úrræðum, en sú vinna sé enn í gangi. Þá komi fram í spurningalista vegna færniskerðingar, varðandi fyrirhugaða læknismeðferð á næstu mánuðum, að kærandi ætli að halda áfram í rannsóknum, reyna að finna lyf eða lausnir á vanda sem sé afar mismunandi eftir dögum.

Í ljósi þess að kærandi hafi einungis lokið 21 mánuðum á endurhæfingarlífeyri og endurhæfing teljist enn raunhæf, telji stofnunin rétt að kærandi fullreyni endurhæfingu áður en hún verði send í örorkumat. Í vissum tilvikum geti endurhæfingarlífeyrir verið greiddur í allt að 60 mánuði og sé sambærilegur örorkulífeyri. Þá beri að nefna að í læknisvottorði kæranda hafi læknir beðið sérstaklega um tímabundna örorku en slíkt sé ekki veitt, þar sem örorkumat sé ávallt metið sem varanlegt. Ekki sé talið tímabært að meta starfsgetu til 67 ára aldurs í tilviki kæranda.

Tryggingastofnun bendi á að í 1. gr. reglugerðar um örorkumat nr. 379/1999 segi að þeir sem metnir séu til a.m.k. 75% örorku til langframa vegna afleiðinga læknisfræðilega viðurkenndra sjúkdóma eða fötlunar eigi rétt á örorkulífeyri. Það sé því mat Tryggingastofnunar að kærandi uppfylli ekki skilyrði fyrir örorkumati að svo stöddu, þar sem endurhæfing hafi ekki verið fullreynd og sé talið að enn sé hægt að vinna með heilsufarsvanda kæranda til þess að auka vinnuhæfni. Á þeim forsendum telji Tryggingastofnun það vera í fullu samræmi við gögn málsins að hafna örorkumati í tilviki kæranda að svo stöddu.

Í því sambandi skuli þó áréttað að það sé ekki hlutverk Tryggingastofnunar að leggja til meðferðar- eða endurhæfingarúrræði, heldur sé sú ábyrgð lögð á lækna kæranda, þ.e. að koma umsækjendum um endurhæfingarlífeyri og/eða örorkulífeyri í viðeigandi endurhæfingarúrræði sem taki mið af vanda einstaklingsins hverju sinni.

Af öllu framangreindu sé það niðurstaða Tryggingastofnunar að endurhæfing kæranda hafi ekki verið fullreynd. Samkvæmt því mati uppfylli kærandi ekki skilyrði 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar. Mikilvægt sé að einstaklingar, sem hugsanlega sé hægt að endurhæfa, fullnýti öll möguleg endurhæfingarúrræði sem í boði séu við þeim heilsufarsvandamálum sem hrjái þá. Með endurhæfingarúrræðum sé í þessum skilningi átt við þverfagleg, einstaklingsmiðuð úrræði sem eigi að stuðla að virkri þátttöku einstaklingsins í samfélaginu. Þá verði ekki ráðið af gögnum málsins að veikindi kæranda séu þess eðlis að endurhæfing geti ekki komið að gagni.

Það sé því niðurstaða stofnunarinnar að afgreiðsla á umsókn kæranda, þ.e. að hafna umsókn um örorkulífeyri að svo stöddu, sé rétt, miðað við fyrirliggjandi gögn í málinu. Telji stofnuninn að sú niðurstaða sé byggð á faglegum sjónarmiðum sem og gildandi lögum og reglum. Ásamt fyrri sambærilegum fordæmum úrskurðarnefndarinnar þar sem staðfest hafi verið að Tryggingastofnun hafi heimild til þess að krefjast þess af umsækjendum um örorkulífeyri að þeir fullreyni fyrst öll þau úrræði sem þeim standi til boða áður en til örorkumats komi.

Tryggingastofnun fari því fram á staðfestingu ákvörðunar sinnar frá 12. september 2025 um að synja kæranda um örorkulífeyri.

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 12. september 2025, þar sem kæranda var synjað um örorkulífeyri og tengdar greiðslur. Ágreiningur málsins lýtur að því hvort heimilt hafi verið að synja kæranda um örorkumat samkvæmt þágildandi 25. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar á þeim grundvelli að endurhæfing samkvæmt þágildandi 7. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð hafi ekki verið fullreynd.

Samkvæmt þágildandi 1. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar eru greiðslur örorkulífeyris bundnar því skilyrði að umsækjendur hafi verið metnir til að minnsta kosti 75% örorku til langframa vegna afleiðinga læknisfræðilega viðurkenndra sjúkdóma eða fötlunar. Samkvæmt 1. málsl. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar metur Tryggingastofnun ríkisins örorku þeirra sem sækja um örorkulífeyri samkvæmt sérstökum örorkustaðli.

Samkvæmt 2. málsl. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar er heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats kemur, sbr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð. Í þágildandi 1. mgr. og 2. mgr. 7. gr. laga um félagslega aðstoð segir:

„Heimilt er að greiða endurhæfingarlífeyri í allt að 36 mánuði þegar ekki verður séð hver starfshæfni einstaklings sem er á aldrinum 18 til 67 ára verður til frambúðar eftir sjúkdóma eða slys. Greiðslur skulu inntar af hendi á grundvelli endurhæfingaráætlunar. Skilyrði fyrir greiðslum er að umsækjandi hafi átt lögheimili hér á landi samfellt síðustu 12 mánuði og taki þátt í endurhæfingu með starfshæfni að markmiði sem telst fullnægjandi að mati framkvæmdaraðila og eigi hvorki rétt til launa í veikindaleyfi né greiðslna frá sjúkrasjóðum eða teljist tryggður samkvæmt lögum um atvinnuleysistryggingar.

Heimilt er að framlengja greiðslutímabil skv. 1. mgr. um allt að 24 mánuði enda sé starfsendurhæfing með það að markmiði að auka atvinnuþátttöku enn talin raunhæf að mati framkvæmdaraðila, sbr. 1. mgr.“

Meðfylgjandi umsókn kæranda um örorkulífeyri var læknisvottorð B, dags. 19. ágúst 2025, þar sem greint er frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„ARTHRITIS, UNSPECIFIED

KVÍÐI

MIGRAINE WITHOUT AURA [COMMON MIGRAINE]

VEFJAGIGT“

Um heilsuvanda og færniskerðingu segir meðal annars:

„Vann sem X 2018. Síðan þá fæðingarorlog og síðast Virk. Andlega oft erfitt. Migreni og einnig verkir í hálsi. Versnandi við extenion. Stundum þó verkir í hvíld. Taugaverkir verstir. Viss andelg vanlíðan, mest kvíði. Orkulítil af litlu tilefni. Svimar ef áreynsla og eins og það þrengi að brjóstkassa, svitnar en er hitalaus. Finnur alltaf til í baki, öxlum og leiðir niður. Migreni algengt. Sérkennileg ofurþreyta. Verið í Virk í 1,5 ár og þeir töldu sig ekki geta hjálpað og metin vinnufær. Vill sjálf fara í vinnu en mjög erfitt. Andlega hliðin erfið, finnst hún sjálf vera aumingji. Sálfræðpingur aðstoðað með æsku og uppeldisvanda, sjá skoðun

NIÐURSTAÐA: TS eðlilegt. MRi hálsliðir Slitbreytingar

Prufur eðlilegar.

Skoðun eðlielg en eymsli víða í vöðvafestum og nærri allir punktar Vefjagiktar.

Starfsendurhæfing fullreynd og ekki að sjá að hún verði vinnufær að neinu marki“

Í læknisvottorðinu kemur fram að kærandi sé óvinnufær og að ekki megi búast við að færni aukist. Í athugasemdum segir:

„Gera mætti fyrst 2ja ára örorku“

Í þjónustulokaskýrslu VIRK segir meðal annars svo:

„Þjónustuferill hjá ráðgjafa

A hóf starfsendurhæfingu hjá Virk í desember 2023 með skerta starfsgetu sökum andlegra, félagslegra og líkamlegra hindrana er höfðu áhrif á starfsgetu hennar. Hjá Virk fór A meðal annars í sjúkraþjálfun, mætti í regluleg viðtöl til ráðgjafa Virk, fór í sálfræðimeðferð, til iðjuþjálfa, fór á sjálfsstyrkingarnámskeið, fékk fjölskyldu-og félagsráðgjöf, fór í stoðkerfisskóla og í áhugasviðskönnun til að móta sér stefnu varðandi atvinnuþátttöku. Ástundun og virkni voru góð og urðu framfarir góðar bæði andlega og líkamlega en félagslegar aðstæður hafa verið álag. Í janúar 2025 var A tilbúin í hlutastarf og var send beiðni á atvinnulífstengil Virk til stuðnings. Sú vinna er enn í gangi og útskrifast A því frá ráðgjafa til atvinnulífstengil eftir um 18 mánuði í þjónustu. - Skráð: 17.06.2025

Þjónustuferill hjá atvinnulífstengli

A var í þjónustu atvinnulífstengils í tæpa 5 mánuði. Hún var síðast í starfi fyrir X árum og stefndi hún að starfi sem væri ekki of líkamlega erfitt en hún segir sínar helstu hindranir tengjast verkjum og orkuleysi. Hún sótti um draumastarfið sitt, X hjá C, og fór af stað ráðningarferli sem tók drjúgan tíma af atvinnutengingunni. Þegar A var ekki enn komin með svör eftir talsverðan tíma þá ræddi D um plan B og var ákveðið að nýta tímann sem eftir væri til að setja saman ferilskrá og skoða önnur störf. Hún fór að skoða möguleika í gegnum tengslanetið sitt en ekkert kom úr því. D hafði samband við Afleysingastofu […] og þótti þeim líklegt að hægt væri að finna starf fyrir hana á leikskóla, en þá hafði A verið farin að skoða slíkt störf. Erfitt reyndist að ná í A síðustu vikurnar en hún talaði um að hafa verið ansi veik og í samskiptum við lækninn sinn. D hvatti hana þá til að heyra í lækninum sínum, að hann gæti tekið við eh. áætlun ef hann teldi þörf á því. - Skráð: 27.06.2025“

Í fyrirliggjandi spurningalista vegna færniskerðingar, sem kærandi lagði fram með umsókn um örorkumat, svaraði hún spurningum sem snúa að líkamlegri og andlegri færni. Í lýsingu á heilsuvanda er greint frá verkjum í liðum, brjósklosi/bungum, ofsaþreytu og höfuðverk. Af svörum kæranda verður ráðið að hún eigi erfitt með sumar hreyfingar vegna verkja. Kærandi svarar spurningu um það hvort að hún glími við geðræn vandamál þannig að hún hafi glímt við kvíða, þunglyndi og örmögnun.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á öll fyrirliggjandi gögn. Eins og áður hefur komið fram er Tryggingastofnun ríkisins heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi um örorkulífeyri gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til örorkumats kemur, sbr. 2. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar. Í hinni kærðu ákvörðun kemur fram að ekki hafi verið tímabært að taka afstöðu til örorku kæranda þar sem endurhæfing hafi ekki verið fullreynd. Þá var kæranda leiðbeint að fá ráðgjöf hjá heimilislækni um þau endurhæfingarúrræði sem væru í boði og vísað á endurhæfingarlífeyri.

Fyrir liggur að kærandi býr við ýmis vandamál af líkamlegum og andlegum toga og hefur fengið greiddan endurhæfingarlífeyri í 21 mánuð á árunum 2023 til 2025. Í fyrrgreindu læknisvottorði B, dags. 19. ágúst 2025, kemur fram að hún sé óvinnufær og að ekki búast megi við að færni aukist. Í þjónustulokaskýrslu VIRK kemur fram að kærandi hafi verið tilbúin í hlutastarf í janúar 2025 og hafi farið til atvinnulífstengils. Erfitt hafi verið að ná í hana síðustu vikurnar vegna veikinda og atvinnulífstengillinn hafði þá hvatt hana til að hafa samband við lækni sinn. Læknir kæranda gæti tekið við endurhæfingaráætlun teldi hann þörf á því.

Úrskurðarnefnd velferðarmála telur að ekki verði ráðið af upplýsingum í framangreindum gögnum að frekari endurhæfing geti ekki komið að gagni. Þá liggur fyrir að kærandi hefur fengið greiddan endurhæfingarlífeyri í 21 mánuð en heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að 84 mánuði samkvæmt núgildandi 5. mgr. 27. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar. Í ljósi framangreinds telur úrskurðarnefnd velferðarmála rétt að kærandi láti reyna á frekari endurhæfingu áður en til örorkumats kemur.

Að öllu framangreindu virtu er það niðurstaða úrskurðarnefndar velferðarmála að staðfesta ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 12. september 2025, um að synja kæranda um örorkumat.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja A, um örorkumat, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Rakel Þorsteinsdóttir