Mál nr. 594/2025-Úrskurður

 

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 594/2025

Fimmtudaginn 11. desember 2025

A

gegn

B

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Kári Gunndórsson lögfræðingur, Björn Jóhannesson lögfræðingur og Helgi Viborg sálfræðingur

Með kæru, dags. 18. september 2025, kærði C lögmaður, f.h. A, til úrskurðarnefndar velferðarmála úrskurð umdæmisráðs B frá 12. september 2025 vegna umgengni hennar við D,E, F, og G.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Börnin D, X. ára, E, X. ára, F, X. ára og G, X. ára eru börn kæranda. Börnin eru vistuð utan heimilis hjá fósturforeldrum en forsjá þeirra er hjá kæranda og H sem er faðir barnanna.

Börnin voru tekin úr umsjá foreldra sinna í kjölfar neyðarráðstöfunar skv. 31. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 (bvl.). Þann 20. maí 2025 úrskurðaði umdæmisráð B um vistun þeirra utan heimilis í fjóra mánuði og veitti B heimild til þess að krefjast þess fyrir dómi að vistunin stæði í tvo mánuði til viðbótar. Börnin eru vistuð á þremur stöðum utan heimilis í sex mánuði, til 31. desember 2025, samkvæmt úrskurði Héraðsdóms I, dags. 16. júlí 2025. 

Ekki hefur náðst samkomulag um umgengni kæranda við börnin og var málið því lagt fyrir umdæmisráð.

Úrskurðarorð hins kærða úrskurðar eru svohljóðandi, auk þess sem þar er bent á kæruheimild til úrskurðarnefndar velferðarmála:

„D, F, E, og G, skulu eiga umgengni við foreldra sína hálfsmánaðarlega, í tvær klukkustundir í senn, undir eftirliti í húsnæði B. Túlkur verði viðstaddur umgengni og er foreldrum óheimilt að setja sig í samband við börnin með öðrum hætti nema í samráði við B.“

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála þann 18. september 2025. Með bréfi úrskurðarnefndar velferðarmála, dags. 25. september 2025, var óskað eftir greinargerð B ásamt gögnum málsins. Greinargerð B barst nefndinni með bréfi, dags. 15. október 2025, og með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 16. október 2025, var hún send lögmanni kæranda til kynningar. Frekari athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Engin rökstuðningur barst með kæru en í greinargerð kæranda til umdæmisráðs, dags. 31. ágúst 2025, kemur fram að hún sé mótfallin tillögum B um umgengni við börnin. Kærandi telji tillöguna hvorki samræmast hagsmunum barnanna né tilgangi og markmiðum meðferðaráætlunar. Þá hafi engin rök verið færð fyrir svo takmarkaðri umgengni.

Hagsmuni barnanna og afstaða þeirra

Bent er á að í barnaverndarstarfi skuli beita þeim ráðstöfunum sem ætla má að barni sé fyrir bestu og skulu hagsmunir barna ávallt hafðir í fyrirrúmi í störfum barnaverndaryfirvalda, sbr. 1. mgr. 4. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 (bvl.). Þetta sé einnig í samræmi við 1. mgr. 3. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins sem lögfestur hafi verið hér á landi með lögum nr. 19/2013. Umgengni í fóstri skal ákveðin með tilliti til hagsmuna og þarfa barnsins, sbr. 74. gr. bvl. og samkvæmt 3. mgr. 4. gr. laganna skal barnaverndarstarf stuðla að stöðugleika í uppvexti barna.

Þrátt fyrir að börnin hafi verið vistuð utan heimilis, á grundvelli 27. gr. og 28. gr. bvl., þá sýna skýrslur löglærðs talsmanns barnanna og önnur gögn í málinu glöggt að þau óska eftir mun meiri og reglulegri umgengni við foreldra sína á meðan á fósturvistun stendur. Samkvæmt 2. mgr. 4. gr. bvl. skulu barnaverndaryfirvöld í störfum sínum taka réttmætt tillit til skoðana barns í samræmi við aldur þess og þroska. Með framangreindri tillögu barnaverndar séu sjónarmið og óskir barnanna virt að vettugi án þess að nokkrar skýringar séu gefnar á því.

D (X ára): Samkvæmt skýrslu löglærðs talsmanns D, dags. 13. ágúst 2025, vill drengurinn hafa umgengni við foreldra sína daglega eða sex sinnum í viku. Hann óskar einnig eftir því að fá að fara heim um helgar og heimsækja systkinin sín á tímabili vistunar.

E (X ára): Í skýrslu löglærðs talsmanns E, dags. 5. ágúst 2025, kemur fram að hún vilji hitta foreldra sína og bræður alla saman. Hún sagði að sig langaði til að hitta mömmu sína mikið, helst á hverjum degi, og að henni þætti einu sinni í viku of lítið.

F (X ára): Í skýrslu talsmanns F, dags. 19. ágúst 2025, kom fram að hann væri óviss um hvort hann vildi hitta foreldra sína, en ef svo væri þá vildi hann að G væri með.

G (X ára): Samkvæmt skýrslu talsmanns G, dags. 19. ágúst 2025, kvaðst drengurinn vilja hitta móður og föður oft ásamt bróður sínum, F.

Gögn málsins sýna ótvírætt að börnin óska eftir mun meiri umgengni en barnavernd leggur til. Að takmarka umgengni við aðra hverja viku, í stuttan tíma í senn, hefur ekki verið rökstutt með neinum haldbærum hætti af hálfu barnaverndar. Það að börn geti komist í tilfinningalegt uppnám í aðstæðum sem þessum, þar sem þau hafa verið tekin frá foreldrum sínum og aðskilin, er fullkomlega eðlilegt og sýnir fyrst og fremst hversu sterk tengsl fjölskyldunnar eru innbyrðis, en fyrir liggur einnig að börnin hafa mismikinn skilning á því hvers vegna þau voru tekin frá foreldrum sínum. Að nota slíkt uppnám sem rök fyrir minni umgengni sé fráleitt og gengur gegn hagsmunum barnanna. Þvert á móti ætti það að vera rök fyrir því að styrkja tengslin, sérstaklega við móður, með aukinni umgengni, til að tryggja stöðugleika í lífi barnanna og minnka álagið sem fylgir óvissu og aðskilnaði.

Tengsl systkinanna innbyrðis

Í skýrslum talsmanns barnanna sé ítrekað lögð rík áhersla á að systkinin séu mjög tengd og að mikilvægt sé að þau séu ekki aðskilin. Kemur þar fram að G vildi afdráttarlaust hitta  systkinin sín, og að F hafi einnig verið afdráttarlaus í afstöðu sinni um að hann vildi hitta  eldri systkini sín, D og E. Þrátt fyrir þessa áherslu talsmannsins séu börnin nú vistuð þremur mismunandi fósturheimilum, í mismunandi bæjarfélögum, og hittast afar sjaldan. Þetta veikir enn frekar rökstuðning barnaverndar fyrir svo verulega takmarkaðri umgengni barnanna við móður sína sem lagt sé til, þar sem stöðugleika og öryggi í lífi og umhverfi barnanna sé raskað enn frekar með aðskilnaði þeirra.

Málavinnslan og upplýsingagjöf

Athygli sé vakin á því að rökstuðningur barnaverndar sé fullur af rangfærslum og villandi framsetningu, þar sem byggt sé á margra ára gömlum upplýsingum í bland við nýjar, óskýrt hvort tiltekin atriði eigi við um föður eða móður eða foreldra bæði í senn, hvort tiltekin atvik séu einsdæmi eða feli í sér mynstur. Er hér um alvarlegan ágalla á greinargerð barnaverndar að ræða, þar sem hún varpi engan veginn skýru ljósi á atvik eða aðstæður í málinu. Athugasemd sé gerð við það að í greinargerð barnaverndar séu óviðeigandi orð föður um Íslendinga eignuð foreldrum í sameiningu, og upphafleg reiði móður vegna vistunar barnanna utan heimilis lögð upp sem mynstur, þegar hún hafi lagt sig í líma við að sýna samstarfsvilja eftir allra fremsta megni, í aðstæðum þar sem hún sé með öllu áhrifalaus gagnvart yfirvöldum sem tekið hafa frá henni börnin með valdi.

Fyrir hönd móður sé  lögð áhersla á  að farið sé grannt yfir gögn málsins, greina á milli eldri atvika og nýrri, og taka tillit til þess áfalls sem skyndilegt og alvarlegt inngrip barnaverndar í líf fjölskyldunnar á þessu ári fól í sér. Áréttað sé að í kjölfar fyrri afskipta barnaverndar af fjölskyldunni á árinu 2019 hafi verið veittur afar árangursríkur stuðningur sem leiddi til  þess að málinu hafi verið lokað hjá barnavernd árið 2020. Í kjölfarið bárust engar tilkynningar vegna barnanna í tæp fjögur ár, þar til bakslag varð á árinu 2024, að því er virðist vegna atvinnumissis föður og annarra örðuleika. Þegar móðir og börn óskuðu eftir aðstoð vegna enduruppkominna áskorana á heimilinu á síðasta ári áttu þau því ekki von á því að svo færi sem fór, að börnin yrðu ekki einungis rifin frá foreldrum sínum, heldur aðskilin og vistuð hjá ókunnugu fólki fjarri heimili sínu, skóla, vinum og því umhverfi sem þau þekkja, og í ofanálag langt frá hvert öðru.

Mikilvægt sé að gefa þessum aðstæðum sérstakan gaum og meti viðbrögð móður og barna – og afstöðu þeirra í garð barnaverndar – í þessu ljósi, og með tilliti til þess að meginástæða þess að börnin voru vistuð utan heimilis sé ofbeldishegðun föður, ekki síst gagnvart móður. Hefur móðir ítrekað lýst vonbrigðum sínum yfir því að bæði henni og börnunum sé refsað með þessum hætti fyrir að hafa opnað sig og leitast eftir aðstoð. Skýri þetta einnig að einhverju leyti hvers vegna bæði móðir og börn eigi aðspurð iðulega í erfiðleikum með að tala skýrt um aðstæður sínar. Reynsla þeirra af viðbrögðum yfirvalda sé því miður ekki góð.

Eins og sjá megi af gögnum málsins hafa börnin sjálf mismikinn skilning á því hvers vegna þau voru tekin frá foreldrum sínum. Þetta hafi leitt til þess að börnin spyrja móður sína ítrekað um málavinnsluna í umgengni. Það séu eðlileg viðbrögð við óvissu og misskilningi sem ríkir um aðstæður þeirra. Móðir hafi greint frá því að þetta sé helsta ástæðan fyrir því að málavinnslan hafi komið upp í samtölum hennar við börnin í umgengni, en ekki óvirðing hennar við fyrirmæli barnaverndar. Börnin spyrji hana ítrekað hvers vegna þau hafi verið tekin frá henni og hvenær þau geti komið aftur heim.

Tillaga móður

Í ljósi framangreinds, með hagsmuni barnanna að leiðarljósi, hafi móðir farið fram á að  umgengni verði með eftirfarandi hætti:

Umgengni: Að umgengni móður við öll börnin verði minnst einu sinni í viku, í fjórar klukkustundir í senn. Þess á milli sé heimilt að skipuleggja sérstaka umgengni móður við hvert barn fyrir sig í samræmi við óskir barnanna, hvers fyrir sig, og í samstarfi við fósturforeldra.

Símasamskipti: Að móðir fái að tala við börnin í síma daglega.

Túlkun og eftirlit: Móðir sé ekki mótfallin því að túlkur sé viðstaddur umgengni og að öll samskipti hennar við börnin séu undir eftirliti.

Móðir telur að þessar tillögur samræmist betur þeim hagsmunum og þörfum sem börnin hafa sjálf gefið til kynna, og að þær stuðli að meiri stöðugleika og vellíðan í lífi þeirra á meðan þau eru í fóstri og unnið er að bættum aðstæðum á heimilinu í samræmi við meðferðaráætlun.

III.  Sjónarmið B

Í greinargerð B kemur fram að um sé að ræða fjögur systkini, D X ára,E X ára,F X ára og G X ára.

Börnin lúta forsjá foreldra sinna og hafa búið með þeim. Fjölskyldan sé með uppruna frá Í en komu til Íslands árið 2018 á grundvelli dvalarleyfis vegna alþjóðlegrar verndar og fengu stöðu sem flóttamenn árið 2019. Alls hafa 24 tilkynningar borist í málum barnanna frá árinu 2018 og frá þeim tíma hafa verið gerðar sex áætlanir um meðferð máls skv. 23. gr. barnaverndarlaga 80/2002. Börnin hafi verið tekin úr umsjá foreldra sinna í kjölfar neyðarráðstöfunar skv. 31. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 þann 20. maí [2025]. Börnin virtust búa við ótryggar og óviðunandi uppeldisaðstæður og talið mikilvægt að þau yrðu vistuð utan heimilis foreldra á meðan unnið verði að því að bæta aðstæður þeirra í umsjá foreldra. Börnin séu nú vistuð utan heimilis í sex mánuði eða til 3. desember 2025 skv. úrskurði Héraðsdóms I, dags. 16. júlí 2025. F og G hafi farið í fóstur til fósturforeldra á J þann 22. júlí [2025]. E hafi farið í fóstur í K þann 23. júlí 2025 og D farið í fóstur til fósturforeldra á J þann 21. ágúst [2025].

Vegna forsögu málsins sé að öðru leyti vísað til úrskurðar umdæmisráðs þann 12. september 2025, greinargerðar starfsmanna, dags. 26. ágúst 2025 ásamt öðrum gögnum málsins.

Á meðferðarfundi starfsmanna B þann 6. ágúst [2025] hafi verið fjallað um umgengni barnanna við foreldra. Talið hafi verið nauðsynlegt að börnin fengu notið stöðugleika og friðar á meðan vistun þeirra stæði á meðan foreldrar nýti vistunartímann til að efla foreldrafærni sína með það að markmiði að bæta uppeldisaðstæður barnanna. Því hafi verið bókað um að lagt væri til að börnin ættu umgengni við báða foreldra sína hálfsmánaðarlega, undir eftirliti, í húsnæði B tvo tíma í senn. Foreldrum væri óheimilt að setja sig í samband við börnin með öðrum hætti nema í samráði við B. Foreldrar samþykktu ekki tillögur starfsmanna skv. bókun og gerð umgengnissamnings og óskuðu eftir meiri umgengni. Málið hafi því verið lagt fyrir umdæmisráð B m.t.t. útskurðar þann 2. september 2025 með fyrrgreindum tillögum.

Þann 12. september 2025 hafi úrskurður ráðsins legið fyrir. Í niðurstöðu úrskurðarins komi m.a. fram að með hliðsjón af forsögu málsins og framlögðum gögnum sé tekið undir sjónarmið B og þykir tillaga um tveggja klukkustunda umgengni hálfsmánaðarlega falla vel að þeirri þörf að börnin fái notið stöðugleika og friðar á meðan vistun þeirra stendur.

Jafnframt komi fram að talsmannsskýrslur allra barnanna liggja fyrir í málinu þar sem þau lýsa öll vilja sínum til að hitta foreldra sína mun meira en tillögur gera ráð fyrir. Áréttað sé að skv.2. mgr. 4. gr. barnaverndarlaga skuli tryggja barni, sem geti myndað sér eigin skoðanir, rétt til að láta þær í ljós við meðferð máls. Þegar teknar séu ákvarðanir á grundvelli laganna skuli taka réttmætt tillit til skoðana barns í samræmi við aldur þess og þroska, sbr. og 2. mgr. 46. gr. laganna. Er um þetta meðal annars vísað til 1. tl. 12. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins. Fram komi í úrskurðinum að ráðið taki réttmætt tillit til afstöðu barnanna en þrátt fyrir það verði ekki litið fram hjá því að hagsmunir þeirra af því að njóta umgengni þannig að leitast sé við að tryggja að hún fari eins vel fram og kostur er vega þyngra en vilji þeirra nú. Barnaverndaryfirvöld beri ábyrgð á að velferðar barnanna sé gætt eins og kostur er, að teknu tilliti til réttar þeirra til að umgangast foreldra sína. Með vísan til þess er kemur fram í gögnum málsins varðandi umgengni og samskipti foreldra við börnin hafi verið talið að umgengni væri best fyrir komið undir eftirliti í húsnæði Barnaverndar og að túlkur yrði viðstaddur umgengni. Taldi umdæmisráð að þannig sé hagsmunum þeirra best borgið og sem tryggast að samverustundir þeirra með foreldrum sínum verði sem ánægjulegastar. Með vísan til sömu raka verði foreldrum óheimilt að setja sig í samband við börnin með öðrum hætti, nema í samráði við Barnavernd.

Samkvæmt öllu því sem rakið hafi verið hér að framan og með vísan til gagna málsins og hagsmuna barnanna hafi það verið niðurstaða umdæmisráðs í hinum kærða úrskurði að það sé börnunum til hagsbóta að umgengni þeirra við foreldra verði með þeim hætti sem tillögur Barnaverndar hljóða á um. Afskipti barnaverndaryfirvalda skulu grundvallast á meðalhófi og sérstakar ráðstafanir aðeins réttlætanlegar beri nauðsyn til vegna hagsmuna barnsins, sbr. 7.mgr. 4. gr. barnaverndarlaga. Umgengni með framangreindum hætti telst að mati ráðsins ekki brjóta gegn meðalhófsreglu, enda verður ekki talið að rýmri umgengni sé börnunum til hagsbóta með vísan til gagna málsins. Því hafi verið fallist á tillögur starfsmanna Barnaverndar og úrskurðað í samræmi við þær.

Í 74. gr. barnaverndarlaga sé að finna reglur um umgengni við barn í fóstri. Samkvæmt 1. mgr. lagagreinarinnar á barn rétt á umgengni við foreldra og aðra sem séu því nákomnir. Með umgengni sé átt við samveru og önnur samskipti. Þá segir í 2. mgr. 74. gr. að foreldrar eigi sama rétt til umgengni við barn í fóstri nema umgengni sé bersýnilega andstæð hagsmunum og þörfum barnsins og ósamrýmanleg þeim markmiðum sem að sé stefnt með ráðstöfun þess í fóstur. Við mat á þessu skuli m.a. taka tillit til þess hversu lengi fóstri sé ætlað að vara. Taka skuli mið af því hvað þjónar hagsmunum barnsins best.

Umgengni samkvæmt 74. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002 þarf að ákvarða í samræmi við hagsmunir og þarfir barnanna. Rétturinn til umgengni og umfang hans getur verið takmarkaður og háður mati á hagsmunum barnanna þar sem m.a. ber að taka tillit til markmiðanna sem stefnt sé að og hversu lengi vistun sé ætlað að vara. Fari hagsmunir barnanna og foreldra ekki saman verða hagsmunir foreldra að víkja, sbr. 1. mgr. 4. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Í úrskurði ráðsins þann 12. september 2025 sé fyrst og fremst horft til hagsmuna og velferðar barnanna og úrskurðað í samræmi við það.

Í ljósi framangreinds, allra gagna málsins, með hagsmuni barnanna að leiðarljósi og með vísan til forsendna í niðurstöðu úrskurðar Umdæmisrás B þann 12. september [2025] sé gerð krafa um að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

IV. Afstaða barnanna

Í skýrslu talmanns E, dags. 5. ágúst 2025, er greint frá afstöðu stúlkunnar til umgengni. Aðspurð um hvernig hún myndi vilja hafa umgengni við móður sína þá sagðist stúlkan vilja hitta hana mikið. Aðspurð um hvað „mikið“ þýddi sagði hún helst vilja hitta mömmu sína á hverjum degi. Þá sagði stúlkan að það væri of lítið að hitta móður sína einu sinni í viku. Stúlkan tók fram að hún vildi gista heima þegar umgengni færi fram.

Í skýrslu talmanns D, dags. 13. ágúst 2025, er greint frá afstöðu drengsins til umgengni. Aðspurður um hvernig hann myndi vilja hafa umgengni við foreldra sína þá sagðist drengurinn vilja helst hitta þau daglega eða sex sinnum í viku.

Í skýrslu talmanns G, dags. 19. ágúst 2025, er greint frá afstöðu drengsins til umgengni. Aðspurður um hvernig hann myndi vilja hafa umgengni við foreldra sína þá sagðist drengurinn vilja hitta þau oft.

Í skýrslu talmanns F, dags. 19. ágúst 2025, er greint frá afstöðu drengsins til umgengni. Aðspurður um hvernig hann myndi vilja hafa umgengni við foreldra sína þá sagðist drengurinn kannski vilja hitta þau en var ekki viss.

V.  Niðurstaða

Börnin D, E, F og G eru X, X, X og X ára gömul börn kæranda. Börnin eru vistuð utan heimilis hjá fósturforeldrum en forsjá þeirra er hjá kæranda og föður barnanna.

Með hinum kærða úrskurði umdæmisráðs B frá 12. september 2025 var ákveðið að umgengni barnanna við kæranda yrði hálfsmánaðarlega, í tvær klukkustundir í senn, undir eftirliti í húsnæði á vegum B.

Fyrir umdæmisráði gerði kærandi þá kröfu að umgengni við öll börnin verði minnst einu sinni í viku, í fjórar klukkustundir í senn. Þess á milli sé heimilt að skipuleggja sérstaka umgengni kæranda við hvert barn fyrir sig í samræmi við óskir barnanna, hvers fyrir sig, og í samstarfi við fósturforeldra. Þá gerði kærandi þá kröfu að hún fengi að tala við börnin í síma daglega. Kærandi var ekki mótfallin því að túlkur væri viðstaddur umgengni og að öll samskipti hennar við börnin séu undir eftirliti.

Úrskurðarnefndin bendir á að samkvæmt 4. mgr. 51. gr. bvl. getur nefndin einungis staðfest úrskurð að niðurstöðu til eða hrundið honum að nokkru eða öllu leyti. Þá getur úrskurðarnefndin einnig vísað máli til meðferðar að nýju. Í þessu felst að úrskurðarnefndin getur ekki breytt hinum kærða úrskurði.

Samkvæmt 1. mgr. 74. gr. bvl. á barn rétt á umgengni við foreldra og aðra sem eru því nákomnir. Foreldrar eiga með sama hætti rétt á umgengni við barn sitt í fóstri samkvæmt 2. mgr. sömu lagagreinar, nema umgengni sé bersýnilega andstæð hagsmunum og þörfum barnsins og ósamrýmanleg þeim markmiðum sem stefnt er að með ráðstöfun þess í fóstur. Við mat á þessu skal meðal annars taka tillit til þess hversu lengi fóstri er ætlað að vara. Samkvæmt 3. mgr. lagagreinarinnar skal taka afstöðu til umgengni barns, sem ráðstafað er í fóstur, við foreldra og aðra nákomna og skal taka mið af því hvað þjóni best hagsmunum barnsins. Samkvæmt 4. mgr. sömu lagagreinar hefur umdæmisráð barnaverndar úrskurðarvald um ágreiningsefni er varða umgengni barns við foreldra og aðra nákomna, hvort sem það varðar rétt til umgengni, umfang umgengnisréttarins eða framkvæmd.

Það er meginregla í barnaverndarstarfi að hagsmunir barns skuli ávallt vera í fyrirrúmi og beita skuli þeim ráðstöfunum sem barni eru fyrir bestu. Við úrlausn þessa máls ber því að líta til þeirrar stöðu sem börnin eru í. Það er gert til þess að unnt sé að taka ákvörðun um umgengni kæranda við börnin sína á þann hátt að hún þjóni hagsmunum barnanna best, sbr. 3. mgr. 74. gr. bvl.

Ágreiningur málsins lítur að umfangi umgengni sem kærandi telur að eigi að vera meiri en ákveðið hefur verið. Samkvæmt gögnum málsins er um að ræða tímabundna vistun barnanna utan heimilis. Ráðið verður af skýrslum talsmanns barnanna að þau vilji öll hitta kæranda oftar en úrskurðað hefur verið um. Frá árinu 2018 hafa borist fjöldi tilkynninga í máli barnanna og gerðar verið sex áætlanir um meðferð máls skv. 23. gr. bvl. Þá hafa börnin áður verið vistuð utan heimilis frá ágúst til september 2019. Könnun fyrirliggjandi máls hófst í september 2024 og á tímabili könnunar bárust 12 tilkynningar vegna heimilisofbeldis og áhættuhegðunar elsta drengsins. Börnin voru tekin úr umsjá foreldra sinna með neyðarráðstöfun skv. 31. gr. bvl. þann 20 maí 2025. Að mati B hafa börnin búið við afar ótryggar og óviðunandi uppeldisaðstæður og mikilvægt að unnið verði að því að bæta aðstæður þeirra í umsjá foreldra sinna meðan vistun varir. Úrskurðarnefndin telur í ljósi framangreinds og þrátt fyrir afstöðu barnanna að tíð umgengni þeirra við kæranda geti valdið því að markmið vistunar utan heimilis muni ekki nást. Verður því að fallast á mat umdæmisráðs að það séu hagsmunir barnanna að umgengni við kæranda verði með þeim hætti sem ákveðin hefur verið með hinum kærða úrskurði.

Með hliðsjón af atvikum máls verður að mati úrskurðarnefndarinnar talið að umgengnin hafi verið ákveðin í samræmi við þau sjónarmið sem leggja ber til grundvallar samkvæmt 2., 3. og 4. mgr. 74. gr. bvl. Í því felst að gætt hafi verið meðalhófs.

Með vísan til alls þess, sem að framan greinir, ber að staðfesta hinn kærða úrskurð umdæmisráð B.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Úrskurður umdæmisráðs B frá 12. september 2025 varðandi umgengni A, við D, E, F, og G, er staðfestur.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

 

Kári Gunndórsson