Mál nr. 14/2024 - Úrskurður

Mál nr. 14/2024

 

Úrskurður kærunefndar jafnréttismála

 

A

gegn

Kennarasambandi Íslands (KÍ)

 

Launamismunun. Leiðréttingarkrafa. Mismunun á grundvelli kyns. Fallist á brot.

A kærði mismun á launum hennar hjá KÍ og karlkyns samstarfsmanni en þau voru bæði ráðin til starfa sem [...] hjá KÍ. Laun þeirra voru þau sömu við upphaf ráðningarsamnings en laun karlsins voru hækkuð um sex mánuðum eftir að A hóf störf. Sá samningur var undirritaður af hálfu formanns F, eins aðildarfélags KÍ. Ekki var fallist á að KÍ gæti vikið sér undan ábyrgð á ákvörðun um hækkun launa karlsins þar sem KÍ sá um framkvæmdina og greiddi launin áfram í gegnum miðlægt kerfi sitt. KÍ teldist því sameiginleg uppspretta launasetningar kæranda og karlsins. Samkvæmt því var það niðurstaða kærunefndar að ákvörðun kærða um að synja A um launaleiðréttingu hafi falið í sér mismunun á grundvelli kyns. Var því fallist á að KÍ hefði gerst brotlegt við lög nr. 150/2020.

1. Á fundi kærunefndar jafnréttismála hinn 25. mars 2026 er tekið fyrir mál nr. 14/2024 og kveðinn upp svohljóðandi úrskurður:
2. Með kæru, dags. 24. maí 2024, kærði A synjun kærða, dags. 18. apríl 2024, þar sem því var hafnað að leiðrétta laun hennar og greiða henni sambærileg laun og karlkyns [...] sem starfaði hjá kærða og kærandi telur hafa gegnt sama eða jafnverðmætu starfi og hún.
3. Kæran ásamt fylgigögnum var kynnt kærða með bréfi, dags. 19. júní 2024. Greinargerð kærða er dags. 23. júlí 2024. Var hún send kæranda til athugasemda og bárust athuga­semdir kæranda hinn 12. ágúst 2024. Kærði sendi frekari athugasemdir í framhaldinu, dags. 2. september 2024 og síðan kærandi með bréfi, dags. 19. september 2024. Kærði sendi enn á ný athugasemdir í málinu með bréfi, dags. 9. október 2024.

   MÁLAVEXTIR

    

4. Atvik þessa máls eru þau að kærandi hóf störf sem [...] hjá kærða [...]. Samkvæmt ráðningarsamningi, dags. [...], er starfsheiti kæranda: […] í 100% starfshlutfalli. Þar kemur fram að um ábyrgð og verkefni starfsmanns fari að öðru leyti eftir starfslýsingu eins og hún sé á hverjum tíma ásamt öðrum þeim verkum sem yfirmaður hans kynni að fela honum. Mánaðar­laun kæranda voru við ráðningu […] kr. Launin hækkuðu vegna kjarasamnings­bundinna hækkana í […] í maí 2022, í […] kr. í apríl 2023 og […] kr. í október 2023.
5. Þegar kærandi hóf störf voru tveir […] starfandi hjá kærða, ein kona sem gegndi starfi […] og einn karl sem sinnti störfum fyrir F, aðildarfélag kærða. Karlinn hóf störf hjá kærða […] og var með ráðningarsamning við kærða sem […] þar sem föst laun hans og ráðningarkjör voru þau sömu og hjá kæranda.
6. Hinn […] 2022 var gerður annar ráðningarsamningur við karlinn þar sem starfsheiti hans var […]. Kveðið var á um að föst laun hans skyldu vera […] kr. Var sá samningur undirritaður af formanni F fyrir hönd vinnuveitanda, F. Karlinn fékk laun áfram greidd af hálfu kærða þar til […] .
7. Haustið 2023 kom kærandi að máli við formann kærða og vildi gera kröfu um leiðréttingu launa sinna vegna þess samnings sem gerður var við karlinn um hærri laun. Í kjölfarið sendi kærði beiðni til formanns og skrifstofustjóra kærða, dags. 8. janúar 2024, og óskaði eftir upplýsingum og gögnum um launakjör karlsins. Þá óskaði kærandi eftir því með erindi, dags. 12. janúar 2024, að málið yrði tekið til skoðunar, sbr. 6. gr. laga nr. 150/2020, um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna.
8. Aðilar funduðu um málið 13. mars 2024 og í kjölfarið barst tölvupóstur frá formanni kærða þar sem fram kom að hann og skrifstofustjóri kærða hefðu fengið álit lögmanns kærða um málið og vildu ræða við kæranda á fundi. Aðilar funduðu aftur 21. mars 2024. Þar var kæranda tilkynnt að nýtt álit lögmanns kærða lægi fyrir þess efnis að kærði væri ekki bundinn af þeirri ákvörðun F að hækka laun karlsins.
9. Í kjölfar frekari samskipta vegna málsins sendi lögmaður kæranda bréf til kærða, dags. 8. apríl 2024, þar sem fram kom að litið væri svo á að kærði hefði brotið gegn jafnréttislögum og gerð krafa um að kærði leiðrétti laun kæranda á þann veg að hún fengi greidd sömu laun og karlinn.
10. Með bréfi kærða, dags. 18. apríl 2024, var kröfu kæranda hafnað með vísan til fyrri sjónarmiða. Með bréfinu fylgdu reglur um greiðslu launa, þóknana og ferðakostnaðar á vegum KÍ, aðildarfélaga, nefnda, ráða og sjóða sem samþykktar voru á stjórnarfundi kærða 14. febrúar 2023.

    SJÓNARMIÐ KÆRANDA

     

11. Kærandi byggir á því að kærði hafi gerst brotlegur við lög nr. 150/2020 um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna með því að greiða henni lægri laun en karlkyns [...] sem hafi gegnt sambærilegu starfi.
12. Kærandi byggir á að starf hennar hafi verið að fullu sambærilegt við starf karlsins. Í því sambandi bendir kærandi á að samkvæmt ráðningarsamningi hennar, dags. 20. október 2021, og upphaflegum ráðningarsamningi karlsins, dags. 26. apríl 2021, hafi þau verið ráðin til sömu starfa hjá sama vinnuveitanda, með sama starfsheiti og sömu laun. Þau hafi bæði starfað sem […] innan vébanda kærða og starfsskyldur þeirra verið þær sömu. Karlinn hafi starfað fyrir F en kærandi fyrir öll hin aðildarfélögin. Ef eitthvað væri þá hefði umfang starfs kæranda verið meira en karlsins.
13. Kærandi bendir á að ekki hafi verið ráðinn […] eftir að karlinn lauk störfum en kærandi og […] hafi tekið við […] aðstoð við F eftir starfslok hans. Kærandi kveðst hafa sinnt störfum fyrir öll aðildarfélög fyrir utan F frá ráðningu og þar til í árslok 2022 þegar félagið óskaði eftir aðstoð […] kærða. Frá þeim tíma hafi kærandi sinnt störfum fyrir öll aðildarfélög kærða.
14. Kærandi byggir á að óumdeilt sé með vísan til seinni ráðningarsamnings karlsins og fyrirliggjandi upplýsinga úr launakerfi að karlinn hafi fengið greidd umtalsvert hærri laun en kærandi á tímabilinu mars til nóvember 2022. Þar hafi munað rúmlega 200.000 kr. á grunnlaunum kæranda og karlsins auk þess sem hann hafi notið umframgreiðslna fyrir störf sín. Telur kærandi að hún hafi leitt líkur að því að henni hafi verið mismunað á grundvelli kyns.
15. Kærandi byggir á því að ekki skipti máli að þáverandi formaður F hafi haft heimild til að gera ráðningarsamning við [karlinn] um hærri laun en leiddi af launakerfi kærða. Ákvörðun kærða um að greiða karlinum hærri laun um margra mánaða skeið athugasemdalaust hafi ein og sér falið í sér mismunun, sbr. 1. tölul. 2. gr. laga nr. 150/2020, óháð lögmæti ráðningarsamningsins. Þannig hafi kærði í verki fallist á launkjör karlsins með því að mótmæla þeim ekki á sínum tíma og gæta þeirra reglna sem vísað er til af hálfu kærða í málinu. Skrifstofustjóri kærða hafi haft vitneskju um ráðningarsamning karlsins auk þáverandi formanns Kennarasambands Íslands án þess að nokkuð hafi verið aðhafst til að leiðrétta þau. Með vísan til þess telur kærandi að kærði sé bundinn af síðari ráðningarsamningnum sem gerður var við karlinn gagnvart öðrum starfsmönnum í sömu eða jafnverðmætum störfum.
16. Kærandi bendir á að reglur kærða, um greiðslu launa, þóknana og ferðakostnaðar á vegum KÍ, aðildarfélaga, nefnda, ráða og sjóða sem samþykktar voru á stjórnarfundi kærða 14. febrúar 2023, geti ekki réttlætt þá mismunun sem kærandi varð fyrir af hálfu kærða þar sem þær eigi ekki við í málinu. Seinni ráðningarsamningurinn hafi verið gerður við [karlinn] í apríl 2022 en umræddar reglur hafi ekki verið settar fyrr en í febrúar 2023 eða um þremur mánuðum eftir starfslok karlsins.
17. Kærandi byggir einnig á því að augljóst sé að laun hennar og karlsins hafi átt sameiginlega uppsprettu, eins og vísað sé til í athugasemdum frumvarps þess er varð að lögum nr. 150/2020. Í lögunum sé ekki gerður áskilnaður um að miða skuli við störf hjá sama atvinnurekanda, aðeins að hægt sé að finna sameiginlega uppsprettu þeirra starfa sem borin eru saman.
18. Kærandi bendir einnig á að þrátt fyrir ákvæði 7. og 8. gr. laga nr. 150/2020 hafi kærði hvorki jafnlaunavottun né jafnlaunastaðfestingu.
19. Kærandi hafnar því að það skipti máli hver undirritaði seinni ráðningarsamninginn við karlinn. Eina sem skipti máli sé að þau störf sem um ræðir eigi sér sameiginlega uppsprettu. Með 6. gr. laga nr. 150/2020 hafi áskilnaður þess efnis að um störf hjá sama atvinnurekanda þurfi að vera að ræða verið tekinn út úr lögunum. Í athugasemdum við greinina hefði sérstaklega verið tekið fram að þessi áskilnaður væri fjarlægður úr lögunum í því skyni að gera íslenska löggjöf efnislega samhljóma tilskipun Evrópuþingsins og -ráðsins 2006/54/ESB. Óbreytt ástand gæti orðið til þess að launþegar hér á landi nytu lakari réttarverndar en launþegar annarra EES-ríkja.
20. Kærandi hafnar því einnig að kærði séu heildarsamtök stéttarfélaga og bendir á að samtökin séu eitt stéttarfélag sem hefur innan vébanda sinna átta aðildarfélög. Félagsmenn eigi aðild að kærða og greiði félagsgjöld sín til sambandsins en ekki til einstaka aðildarfélaga. Kærði fari með réttinn til að gera kjarasamninga en framselji yfirleitt þann rétt til aðildarfélaga sinna.

    SJÓNARMIÐ KÆRÐA

     

21. Kærði hafnar því að hafa gerst brotlegur við lög nr. 150/2020, um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna, við greiðslu launa til kæranda með því að greiða henni lægri laun en karlkyns [...] sem starfaði hjá kærða í sama eða jafnverðmætu starfi.
22. Af hálfu kærða kemur fram að Kennarasamband Íslands hafi verið stofnað sem stéttarfélag sem innheimti félags- og sjóðagjöld sem hafi séð um að gera samninga fyrir hönd allra sem voru innan þess. Það fyrirkomulag hafi haldist frá stofnun. Samkvæmt 17. gr. laga Kennarasambands Íslands fari þing þess með æðsta vald í málum félagsins. Í 25. gr. laganna segi að allar launagreiðslur og þóknanir á vegum KÍ, aðildarfélaga þess og sjóða skuli vera í samræmi við reglur sem stjórn kærða setur.
23. Af hálfu kærða hefur komið fram að bókhald innan félagsins sé miðlægt svo og allar greiðslur launa og reikningar séu miðlægir. Skrifstofa kærða sé eins og bókhaldsskrifstofa fyrir aðildarfélög og sjóði, sjái um bókhald, skjalagerð og gerð ráðningarsamninga við þá einstaklinga sem starfa fyrir sambandið. Stjórn kærða hafi sett sér reglur um laun og aðrar þóknanir þeirra sem starfa fyrir sambandið sem séu reglulega yfirfarnar af stjórn og hafi í grundvallaratriðum verið eins frá upphafi, þótt hugsanlega hafi smávægilegar breytingar orðið í gegnum árin.
24. Kærði bendir á að hann geri alla ráðningarsamninga við þá sem starfa fyrir sambandið og um þá samninga fari eftir þeim reglum sem settar hafi verið af stjórn. Það hafi einnig átt við þá ráðningarsamninga sem mál þetta snýst um, bæði við kæranda og [karlinn].
25. Kærði byggir á að hann hafi ekki gert þann samning við [karlinn] sem veitti honum rétt til hærri launa heldur en kærandi fékk. Engin skýring liggi fyrir um af hverju formaður F hafi viljað að karlinn fengi hærri greiðslu. Kærði geti ekki borið ábyrgð á samningi sem sambandið var ekki aðili að frekar en öðrum greiðslum aðildarfélaga. Því er mótmælt að kærði geti borið ábyrgð á greiðslum til karlsins gagnvart kæranda þar sem skrifstofustjóri hafi millifært laun samkvæmt breyttum ráðningarsamningi karlsins við F.
26. Kærði bendir á að félagsgjöld allra launþega greiðist inn á reikning kærða. Það sé síðan ákvörðun þings sambandsins hversu stór hluti félagsgjaldanna renni til aðildarfélaganna og hvernig það skipti þeim á milli þeirra. Útgjöld hvers aðildarfélags geti verið misjöfn á hverju ári en í þeim tilvikum hafi félögin ákveðið að greiða kostnað án samráðs við önnur aðildarfélög. Slíkar ákvarðanir geti ekki með neinu móti bundið kærða eða önnur aðildarfélög sambandsins, enda hafi aldrei verið litið svo á innan sambandsins.
27. Kærði byggir á því að sambandið hafi gætt jafnræðis gagnvart starfsmönnum og unnið þannig í samræmi við jafnréttisstefnu sambandsins. Þegar karlinn hóf störf hjá kærða hafi verið gerður ráðningarsamningur við hann þar sem laun hans hafi verið þau sömu og hjá kæranda. Kærði hafi ekki haft tök á því að stjórna hvað formaður F ákvað að greiða úr sjóðum félagsins enda hafði félagið talið sig hafa full forráð yfir sjóðum sínum. Kærði hafi ekkert haft um það að segja og telur sig hafa gætt alls jafnræðis við gerð ráðningarsamninga sem hann hefur gert við starfsmenn sína.
28. Kærði bendir á að Kennarasamband Íslands hafi verið stofnað á árinu 2000 og strax í kjölfarið hafi verið settar reglur um hvernig launagreiðslum skyldi hagað og er í því sambandi m.a. vísað til fundargerðar kærða, dags. 7. mars 2007, þar sem stjórn fjallar um launagreiðslur starfsmanna á skrifstofu sambandsins. Þar hafi formanni sambandsins verið falið að gera tillögur um þær greiðslur og síðan aftur í fundargerð, dags. 10. júní 2009. Reglurnar séu yfirfarnar reglulega, síðast á 284. stjórnarfundi kærða hinn 14. febrúar 2023.

    NIÐURSTAÐA

     

29. Mál þetta snýr að því hvort kærði hafi brotið gegn 18. gr. laga nr. 150/2020, um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna, sbr. 6. gr. sömu laga, með því að greiða kæranda sem gegndi starfi [...] lægri laun en karlkyns [...] hluta ársins 2022 og synja henni um leiðréttingu launa til samræmis við laun karlsins.
30. Í 1. gr. laga nr. 150/2020 kemur fram að markmið laganna sé að koma í veg fyrir mismunun á grundvelli kyns og koma á og viðhalda jafnrétti og jöfnum tækifærum kynjanna á öllum sviðum samfélagsins. Samkvæmt 1. gr. laga nr. 151/2020, um stjórnsýslu jafnréttismála, gilda lögin um stjórnsýslu á sviði jafnréttismála á því sviði sem löggjöf um jafnréttismál tekur til, m.a. laga um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna, og um störf kærunefndar jafnréttismála. Samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laganna tekur kærunefnd jafnréttismála til meðferð­ar kærur sem til hennar er beint samkvæmt framansögðu og kveður upp skriflegan úrskurð um hvort ákvæði laganna hafi verið brotin.
31. Í 1. mgr. 16. gr. laga nr. 150/2020 er tekið fram að hvers kyns mismunun á grundvelli kyns, hvort heldur bein eða óbein, sé óheimil. Samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laganna er atvinnu­rekendum óheimilt að mismuna konum, körlum og fólki með hlutlausa skráningu kyns í þjóðskrá í launum og öðrum kjörum á grundvelli kyns. Kjör eru skilgreind sem laun ásamt lífeyris-, orlofs- og veikindaréttindum og hvers konar öðrum starfskjörum eða réttindum sem metin verða til fjár, sbr. 10. tölul. 2. gr. laganna. Samkvæmt sönnunarreglu 2. mgr. 18. gr. laganna kemur það í hlut þess sem telur á sér brotið að leiða líkur að því að honum hafi verið mismunað í launum og/eða öðrum kjörum á grundvelli kyns. Takist sú sönnun skal atvinnurekandi sýna fram á, ef um launamun er að ræða, að munurinn skýrist af öðrum þáttum en kyni, eða að hún fari ekki gegn lögunum að öðru leyti. Af framangreindu er ljóst að það kemur í hlut kæranda að færa fram staðreyndir eða önnur gögn og upplýsingar sem leiða líkur að því að kærði hafi mismunað kæranda í launum og/eða öðrum kjörum á grundvelli kyns.
32. Í málinu liggur fyrir að kærandi og karlkyns samstarfsmaður hennar, sem bæði eru [...], gegndu samskonar störfum hjá kærða. Kærandi hóf störf í október 2021, eða um sex mánuðum eftir að karlinn hóf störf, og voru föst laun þeirra og ráðningarkjör þá hin sömu. Laun karlsins tóku hins vegar breytingum til hækkunar þegar gerður var nýr ráðningar­samningur við hann rúmum sex mánuðum eftir að kærandi hóf störf sem leiddi til þess að laun hans urðu hærri en laun kæranda sem tóku engum breytingum. Þá liggja fyrir upplýsingar úr launakerfi kærða sem sýna fram á að grunnlaun karlsins hafi verið um 200.000 kr. hærri en kærða á tímabilinu mars til nóvember 2022 auk þess sem hann virðist hafa notið umframgreiðslna fyrir störf sín.
33. Að þessu athuguðu verður fallist á að kærandi hafi leitt líkur að því að henni hafi verið ákvörðuð lægri laun en karlkyns [...] naut fyrir sömu eða jafn verðmæt störf, sbr. 2. mgr. 18. gr. og 6. gr. laga nr. 150/2020. Samkvæmt því kemur það í hlut kærða að sýna fram á að launamunurinn skýrist af öðrum þáttum en kyni.
34. Af hálfu kærða er á því byggt að hann hafi gætt jafnræðis gagnvart starfsmönnum og unnið þannig í samræmi við jafnréttisstefnu hans. Þegar karlinn hóf störf hjá kærða hafi verið gerður ráðningarsamningur við hann þar sem laun hans hafi verið þau sömu og hjá kæranda. Kærði hafi ekki haft tök á því að stjórna hvað formaður F ákvað að greiða úr sjóðum félagsins enda hafði félagið talið sig hafa full forráð yfir sjóðum sínum. Kærði hafi ekkert haft um það að segja og telur sig hafa gætt alls jafnræðis við gerð ráðningarsamninga sem hann hefur gert við starfsmenn sína. Af hálfu kærða hefur einnig komið fram að skrifstofustjóri hans hafi haft vitneskju um seinni ráðningarsamninginn en ákveðið að gera ekki athugasemdir við hann til að koma í veg fyrir klofning innan kærða.
35. Við mat á því hvort brotið hafi verið gegn 6. gr. laga nr. 150/2020 þarf að líta til þess að með lögunum var eldri áskilnaður um að starfsfólk starfi hjá sama atvinnurekanda felldur brott. Við þær breytingar var lögð áhersla á það í athugasemdum frumvarps þess er varð að lögunum að lagaákvæðið skyldi túlka til samræmis við Evrópurétt og dóm Evrópudómstólsins frá 17. september 2002 í máli nr. C-320/00, A.G. Lawrence o.fl. gegn Regent Office Care Ltd. o.fl. Þar sló dómstóllinn því föstu að til að bera saman launakjör sé ekki gerð fortakslaus krafa um sama atvinnurekanda, heldur nægi að hægt sé að rekja mun á launum til sameiginlegrar uppsprettu (e. single source) sem ber ábyrgð á launaákvörðuninni og hefur vald til að lagfæra misréttið. Þessi regla um sameiginlega uppsprettu var einnig lögð til grundvallar í dómi Evrópudómstólsins frá 3. júní 2021 í máli nr. C-624/19, K o.fl. gegn Tesco Stores Ltd., þar sem dómstóllinn staðfesti að einstaklingar geti byggt á 157. gr. sáttmála um starfshætti Evrópusambandsins fyrir dómstólum til að krefjast jafnra launa jafnvel þótt samanburðurinn sé við starf á annarri starfsstöð eða undirsviðum, að því tilskildu að rekja megi launasetninguna til eins aðila. Þessi skilningur endurspeglast einnig í nýrri Evrópulöggjöf, sbr. tilskipun Evópuþingsins og -ráðsins 2023/970/ESB, um launagagnsæi og umfjöllun um efni hennar í skjalinu: Equal pay for equal work or work of equal value between men and women. Þar kemur fram að starfsfólk geti talist í sambærilegri stöðu ef rekja má launakjör til sameiginlegrar uppsprettu, jafnvel þótt það vinni ekki formlega hjá sama vinnuveitanda í þröngum skilningi, sbr. 29. gr. formálsorða tilskipunarinnar.
36. Í máli þessu liggur fyrir að kærði og [karlinn] voru ráðin til starfa hjá kærða á sömu launum og til að gegna sömu og þar með jafnverðmætum störfum. Kærði er samband sem hefur innan vébanda sinna átta aðildarfélög. Félagsmenn greiða félagsgjöld sín til sambandsins en ekki til einstakra aðildarfélaga. Kærði hefur yfirumsjón með miðlægu bókhaldi sambandsins, heldur utan um launagreiðslur allra sem starfa fyrir sambandið og aðildarfélög þess og mótar reglur um þær greiðslur. Þótt formaður F hafi gert nýjan samning við karlinn, f.h. þess félags, sem fól í sér launahækkun, var óbreytt að kærði sá um framkvæmdina og greiddi laun í gegnum miðlægt kerfi. Að mati kærunefndar telst kærði því vera hin sameiginlega uppspretta sem ber ábyrgð á jafnrétti launa og þar með að bregðast við slíkum launamun sé hann til staðar. Kærði geti því ekki vikið sér undan ábyrgð í máli þessu.
37. Kærði hefur ekki lagt fram nein hlutlæg gögn sem sýna að starf karlsins hafi tekið slíkum breytingum eða ábyrgð að það réttlæti þann umtalsverða launamun sem var til staðar milli hans og kæranda. Þá liggur fyrir að vitneskja var til staðar hjá kærða á þeim mismun. Verður því að telja að kærða hafi ekki tekist að sýna fram á að hann beri ekki ábyrgð á launamun kæranda og karlsins, eða að hann hafi brugðist við honum með viðeigandi hætti, eða að launamunurinn skýrist af öðrum þáttum en kyni, sbr. 2. mgr. 18. gr. laga nr. 150/2020, sbr. 6. gr. laganna.
38. Uppkvaðning úrskurðar í málinu hefur tafist umfram þann tveggja mánaða frest sem nefndin hefur til að úrskurða í máli eftir að gagnaöflun í því er lokið samkvæmt 5. mgr. 9. gr. laga nr. 151/2020, um stjórnsýslu jafnréttismála. Er ástæða þess einkum mikill fjöldi mála sem er til meðferðar hjá nefndinni auk breytinga á vistun nefndarinnar og starfsmannahaldi hennar.

Ú r s k u r ð a r o r ð

Kærði, Kennarasamband Íslands, braut gegn 1. mgr. 18. gr. laga nr. 150/2020, um jafna stöðu og jafnan rétt kynjanna, sbr. 6. gr. sömu laga, með synjun á leiðréttingu launa kæranda til samræmis við laun karlkyns starfsmanns.

Ari Karlsson

Andri Árnason

Maren Albertsdóttir