Mál nr. 112/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 112/2026

Miðvikudaginn 29. apríl 2026

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Unnþór Jónsson lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með kæru, móttekinni 11. febrúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins frá 19. janúar 2026 um að synja umsókn kæranda um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins með umsókn 6. október 2025. Með bréfi Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 19. janúar 2026, var umsókn kæranda synjað á þeim forsendum endurhæfingaráætlun teldist ekki nægjanlega ítarleg miðað við heildarvanda kæranda og óljóst hvernig hún muni stuðla að endurkomu á vinnumarkað.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 11. febrúar 2026. Með bréfi, dags. 17. febrúar 2026, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins ásamt gögnum málsins. Með bréfi, dags. 26. febrúar 2026, barst greinargerð stofnunarinnar og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dagsettu sama dag. Athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru kemur fram að samkvæmt læknisvottorði B barnahjartalækni sé talið ólíklegt að aðstæður kæranda muni breytast. Kærandi sé með mjög slæm einkenni af POTS heilkenni og eftir að saltvatnsgjafirnar hafi dottið út hafi hún oft ekki orku í að fara í sjúkraþjálfun. Hún geri samt æfingar heima og fari í göngutúra fimm til sex sinnum í viku sem séu u.þ.b. 3 km. Kærandi spyr hvort hún ætti að sækja frekar um örorku.

III.  Sjónarmið Tryggingastofnunar ríkisins

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins kemur fram kæra varði synjun Tryggingstofnunar á umsókn kæranda um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur. 

Kveðið sé á um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í 27. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar. Í 1. mgr. 27. gr. laganna komi fram:

„Heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur, sem býr við langvarandi eða alvarlegan heilsubrest, eða fötlun, sem talinn er geta haft áhrif til frambúðar á getu hans til virkni á vinnumarkaði, fær viðurkennda meðferð eða tekur virkan þátt í endurhæfingu með það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta. Forsenda fyrir greiðslum er að heilsubrestur einstaklings sé afleiðing af sjúkdómi, slysi eða áfalli og skal við það miðað að heilsubrestur eða fötlun valdi því að hlutaðeigandi einstaklingur geti hvorki stundað vinnu né nám. Heimilt er þó að líta á þátttöku á vinnumarkaði eða nám sem lið í endurhæfingu eða viðurkenndri meðferð að því tilskildu að atvinnuþátttakan eða námið þjóni markmiði viðurkenndrar meðferðar eða endurhæfingar samkvæmt fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun.“

Í 2. mgr. sé fjallað um endurhæfingaráætlun og staðfestingu á viðurkenndri meðferð. Þar segi að skilyrði greiðslna sé að fyrir liggi endurhæfingaráætlun eða staðfesting á viðurkenndri meðferð frá þeim þjónustuaðila sem veiti einstaklingi þjónustu. Áætlunin skuli taka mið af þörfum einstaklings og geti verið heilbrigðistengd, starfstengd eða samsett af hvoru tveggja.

Samkvæmt 3. mgr. sé heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur bíði eftir að meðferð eða endurhæfing hefjist, eða þegar heilsubrestur komi í veg fyrir að endurhæfing geti hafist. Skilyrði sé að staðfesting liggi fyrir um að viðkomandi verði talinn fær um að hefja viðurkennda meðferð innan nánar tiltekins tíma.

Í 4. mgr. séu tilgreind almenn skilyrði réttinda, þ.m.t. að umsækjandi sé 18 ára eða eldri, hafi ekki náð ellilífeyrisaldri, sé tryggður hér á landi í a.m.k. 12 mánuði og hafi ekki rétt á launum í veikindum eða greiðslum úr sjúkrasjóði.

Samkvæmt 5. mgr. sé heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að 60 mánuði, þó aðeins 12 mánuði í senn. Heimilt sé að framlengja greiðslutímabilið um allt að 24 mánuði í undantekningartilvikum eða greiða í allt að þrjá mánuði eftir að endurhæfingu ljúki, meðan beðið sé eftir niðurstöðu sérfræðimats.

Nánar sé kveðið á um sjúkra- og endurhæfingarlífeyri í reglugerð nr. 933/2025 um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur. Í 1. gr. segi að reglugerðin gildi um framkvæmd sjúkra- og endurhæfingargreiðslna skv. 27. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar. Markmið greiðslnanna sé að stuðla að aukinni færni greiðsluþega til atvinnuþátttöku. Tryggingastofnun annist framkvæmd sjúkra- og endurhæfingargreiðslna, þar á meðal taki stofnunin ákvörðun um rétt einstaklinga til slíkra greiðslna.

Í 5. gr. reglugerðarinnar sé fjallað um gerð endurhæfingaráætlunar. Í 6. gr. sé fjallað um endurhæfinguna sjálfa, þar segi að með endurhæfingu sé átt við ferli eða röð íhlutana sem hafi það að markmiði að hámarka, viðhalda eða ná aftur færni einstaklingsins í daglegum aðstæðum eða til atvinnuþátttöku að fullu eða hluta. Endurhæfing taki mið af stöðu og aðstæðum einstaklings og krefjist samfellu og samræmdra aðgerða sem byggja á gagnreyndri þekkingu. Í 7. gr. reglugerðarinnar sé fjallað um viðurkennda meðferð. Í 8. gr. sé fjallað um bið eftir viðurkenndri meðferð og í 9. gr. sé fjallað um starf og nám samhliða greiðslum. Þá segi 10. gr. til um heimild til framlengingar greiðslutímabils vegna fjölþætts vanda og skilyrði.

Í 32. gr. laga um almannatryggingar segi að réttur til greiðslna stofnist frá og með þeim degi er umsækjandi teljist uppfylla skilyrði til greiðslna og skuli greiðslur reiknaðar frá fyrsta degi næsta mánaðar eftir að greiðsluréttur sé fyrir hendi. Greiðslur falli niður í lok þess mánaðar er bótarétti ljúki.

Kærandi hafi sótt um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur með umsókn, dags. 6. október 2025, ásamt því að skila inn læknisvottorðum, dags. 14. ágúst 2025, 19. september 2025, og 15. janúar 2026, yfirliti yfir mætingar í sjúkraþjálfun og endurhæfingaráætlun.

Tryggingastofnun hafi synjaði umsókninni á þeim grundvelli að óljóst væri hvernig fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun kæmi til með að stuðla að endurkomu á vinnumarkað, þar sem endurhæfing hafi vart verið í gangi, dags. 19. janúar 2026. Sú ákvörðun hafi verið kærð 11. febrúar 2026.

Í læknisvottorði, dags. 15. janúar 2026, sé það staðfest að kærandi sé með öllu óvinnufær vegna sjúkdóms í ósjálfráða taugakerfinu á þessu stigi og séu batahorfur óvissar.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá sjúkdómsgreiningum sem tilgreindar eru í læknisvottorði, dags. 19. september 2025.

Fram komi í vottorði að kærandi glími við mjög fjölþættan vanda. Hún sé með einhverfu, ADHD, áráttuhugsanir, síþreytu, vefjagigt og gagntæka þroskaröskun. Þessi veikindi hamli færni hennar til athafna og skerði getu. Hún hafi farið inn í þjónustu hjá VIRK, en ekki verið metin hæf til endurhæfingar þar og henni hafi verið ráðlagt að sækja um lífeyri. Læknir hafi metið hana óvinnufæra frá fæðingu. Kærandi hafi ítrekað leitað á göngudeild og einnig verið í meðferð á BUGL. Þá komi fram að hún sé með verki um allan líkamann, með skerta hreyfigetu og að grófhreyfingar reynist erfiðar. Fínhreyfingar séu í lagi, en hún upplifi mikla verki við þreytu, einkum í liðum, hálsi og herðum. Einnig komi fram að endurhæfing felist aðallega í sjúkraþjálfun.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá sjúkdómsgreiningum sem tilgreindar eru í læknisvottorði, dags. 14. ágúst 2025.

Fram kemur í vottorði að um sé að ræða X ára unga konu með mjög fjölþættan vanda. Hún sé með einhverfu, ADHD, áráttuhugsanir, síþreytu, vefjagigt og gagntæka þroskaröskun. Þessi veikindi hamli færni hennar til athafna og skerði getu verulega og sé hún ekki talin vinnufær samkvæmt vottorðinu. Þá komi fram að ætlunin sé að reyna endurhæfingu og kanna hvort hún geti skilað árangri. Endurhæfingin felist í þjálfun, og tilvísun hafi verið send á Ung VIRK.

Í endurhæfingaráætlun komi fram að kærandi hafi verið í endurhæfingu hjá sjúkraþjálfara frá maí 2024, með það markmið að bæta færni og úthald í daglegu lífi. Óvíst sé hvernig framvinda verði, en mikilvægt sé að halda henni virkri og reyna að auka þátttöku hennar. Þá komi fram að kærandi sé nýorðin X ára og glími við einhverfu, þunglyndi, vanvirkan skjaldkirtil, áráttu- og þráhyggjuröskun (OCD) og áfallastreitu. Hún sé með ýmis starfræn einkenni, mikinn skjálfta og svim, og stundum ósjálfráðar hreyfingar. Einkennin hafi verið til staðar frá barnæsku og hafi versnað með hækkandi aldri. Hún hafi verið greind með POTS í júlí 2022. Kærandi hafi verið í sjúkraþjálfun frá maí 2024 og hafi sinnt meðferð vel. Hún fari reglulega sjálf í göngutúra, en hafi átt erfitt með að auka vegalengd eða erfiðleikastig þeirra. Hún hafi fengið saltvatnsgjafir á þriggja vikna fresti, en þeirri meðferð hafi verið hætt þar sem Sjúkratryggingar Íslands niðurgreiði hana ekki lengur. Þá komi fram að kærandi sé í hlutastarfi sem hún geti sinnt misvel vegna einkenna.

Endurhæfing kæranda felist í sjúkraþjálfun einu sinni í viku ásamt reglulegum göngutúrum þrisvar í viku. Að lokum komi fram að óljóst sé hvenær kærandi muni geta farið til vinnu að fullu.

Samkvæmt 1. mgr. 27. gr. laga um almannatryggingar sé heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur með langvarandi eða alvarlegan heilsubrest taki virkan þátt í endurhæfingu með það að markmiði að auka færni til atvinnuþátttöku, að fullu eða að hluta. Jafnframt sé samkvæmt 2. mgr. ákvæðisins skilyrði að fyrir liggi endurhæfingaráætlun eða staðfest meðferðaráætlun sem styðji við markmið endurhæfingar og geri grein fyrir því hvernig áætlunin muni leiða til aukinnar starfshæfni.

Í tilviki kæranda liggi fyrir fjölþættur heildarvandi, bæði líkamlegur og andlegur, sem hafi áhrif á færni hennar til atvinnuþátttöku. Endurhæfingaráætlun sem lögð hafi verið fram sé þó ekki talin taka nægilega til þessa heildarvanda. Í áætluninni skorti skýra framsetningu á því hvernig markmið endurhæfingar muni nást, hverjar fyrirhugaðar íhlutanir séu og hvaða þjónusta eða úrræði séu nýtt til að vinna á bæði líkamlegum og geðrænum vanda kæranda.

Þá komi fram í framlagðri áætlun að óljóst sé hvernig endurhæfingin, sem að mestu felist í sjúkraþjálfun og sjálfstæðum göngutúrum, muni stuðla að aukinni færni kæranda til þátttöku á vinnumarkaði. Skorti þar með skýr markmið og mat á því hvernig og hvort úrræðin muni raunverulega auka starfshæfni hennar að hluta eða öllu leyti. Þetta sé sérstaklega mikilvægt í ljósi þess að kærandi sé með víðtækan og fjölþættan vanda sem samkvæmt gögnum hafi verið til staðar frá barnæsku og hafi versnað með tímanum.

Með vísan til framangreinds telji Tryggingastofnun ekki uppfyllt þau skilyrði 27. gr. laganna að fyrir liggi fullnægjandi endurhæfingaráætlun sem miði að því að auka atvinnuþátttöku kæranda. Endurhæfingaráætlunin í núverandi mynd sé ekki talin nægilega ítarleg eða markviss miðað við heildarvanda umsækjanda og uppfylli því ekki þau skilyrði sem sett séu fyrir greiðslu sjúkra- og endurhæfingargreiðslna.

Í þessu sambandi sé jafnframt bent á að það sé ekki hlutverk Tryggingastofnunar að ákveða meðferðar- eða endurhæfingarúrræði fyrir umsækjendur. Slík ákvörðun og ábyrgð á skipulagningu og tilvísun í viðeigandi úrræði hvíli á meðhöndlandi læknum og öðrum fagaðilum sem sinni kæranda og hafi faglega yfirsýn yfir heildarvanda hennar.

Að öllu framangreindu virtu sé það niðurstaða Tryggingastofnunar að kærandi uppfylli ekki skilyrði 27. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar, þar sem endurhæfing teljist ekki fullnægjandi í skilningi ákvæðisins.

Með vísan til framangreinds sé þess óskað að ákvörðun Tryggingastofnunar, dags. 19. janúar 2026, um synjun sjúkra- og endurhæfingargreiðslna verði staðfest.

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 19. janúar 2026, þar sem kæranda var synjað um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur.

Um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur er fjallað um í 27. gr. laga um almannatryggingar. Í 1. til 3. mgr. ákvæðisins segir:

„Heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur, sem býr við langvarandi eða alvarlegan heilsubrest, eða fötlun, sem talinn er geta haft áhrif til frambúðar á getu hans til virkni á vinnumarkaði, fær viðurkennda meðferð eða tekur virkan þátt í endurhæfingu með það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta. Forsenda fyrir greiðslum er að heilsubrestur einstaklings sé afleiðing af sjúkdómi, slysi eða áfalli og skal við það miðað að heilsubrestur eða fötlun valdi því að hlutaðeigandi einstaklingur geti hvorki stundað vinnu né nám. Heimilt er þó að líta á þátttöku á vinnumarkaði eða nám sem lið í endurhæfingu eða viðurkenndri meðferð að því tilskildu að atvinnuþátttakan eða námið þjóni markmiði viðurkenndrar meðferðar eða endurhæfingar samkvæmt fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun.

Skilyrði greiðslna er að fyrir liggi endurhæfingaráætlun eða staðfesting á viðurkenndri meðferð sem styður við markmið skv. 1. mgr. frá þeim þjónustuaðila sem veitir einstaklingi þjónustu eða sem veitir þjónustu í umboði þjónustuaðilans. Sá þjónustuaðili sem veitir einstaklingi þjónustu skal tryggja að áætlunin taki mið af þörfum einstaklings hverju sinni í tengslum við endurhæfingu hans. Endurhæfingaráætlun getur verið heilbrigðistengd, starfstengd eða samsett af hvoru tveggja.

Þrátt fyrir skilyrði 1. mgr. um þátttöku einstaklings í viðurkenndri meðferð eða endurhæfingu er heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar viðkomandi bíður eftir því að fá meðferð eða að endurhæfing hefjist. Sama á við komi heilsubrestur viðkomandi í veg fyrir að fyrirhuguð meðferð eða endurhæfing geti hafist. Skilyrði er að fyrir liggi staðfesting frá þeim þjónustuaðila sem veitir einstaklingi þjónustu um að viðkomandi verði talinn fær um að hefja eða komist að í viðurkennda meðferð eða endurhæfingu innan nánar tiltekins tíma. Skal Tryggingastofnun reglubundið og ekki sjaldnar en á sex mánaða fresti fara yfir stöðu máls viðkomandi og eftir atvikum óska frekari upplýsinga.“

Á grundvelli 31. og 63. gr. laga um almannatryggingar var sett reglugerð nr. 933/2025 um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur. Í 31. gr. kemur meðal annars fram að ráðherra sé heimilt að setja reglugerð um nánari framkvæmd IV. kafla laganna, þar á meðal um helstu viðmið um mat á þátttöku á vinnumarkaði og ástundun náms samhliða sjúkra- og endurhæfingargreiðslum. Í 5. mgr. 5. gr. reglugerðarinnar segir um endurhæfingaráætlun:

„Endurhæfingaráætlun skal ávallt taka mið af heilsufarsvanda umsækjanda með það að markmiði að styðja viðkomandi til að finna heildstæðar lausnir við þeim heilsubresti sem dregur úr færni til atvinnuþátttöku. Áætlunin skal vera skýr, markviss og byggja á heildstæðri nálgun sem miðar að því að bæta heilsu umsækjanda og jafnframt efla starfsorku og starfshæfni viðkomandi. Áætlunin skal fela í sér fagleg árangursmarkmið og markvissar aðgerðir sem byggjast á einstaklingsbundnu mati hverju sinni. Sá aðili sem ber ábyrgð á endurhæfingaráætlun hverju sinni skal endurskoða áætlunina með reglubundnum hætti út frá framangreindum faglegum árangursmarkmiðum, svo sem út frá framgangi, ástundun og breytingum í áherslum í endurhæfingu. Tryggingastofnun leggur endanlegt mat á hvort endurhæfingaráætlun uppfylli framangreint og þar með skilyrði fyrir greiðslum.“

Þá segir svo um endurhæfingu í 6. gr. reglugerðarinnar:

„Með endurhæfingu er átt við ferli eða röð íhlutana sem hafa það að markmiði að hámarka, viðhalda eða ná aftur færni einstaklingsins í daglegum aðstæðum eða til atvinnuþátttöku að fullu eða hluta. Endurhæfing tekur mið af stöðu og aðstæðum einstaklingsins og krefst samfellu og samræmdra aðgerða sem byggja á gagnreyndri þekkingu.

Margháttuð þjónusta fellur undir endurhæfingu, þ. á m. heilbrigðistengd endurhæfing á fyrsta, öðru og þriðja stigi, sbr. lög um heilbrigðisþjónustu, nr. 40/2007, og endurhæfing á grundvelli laga um atvinnutengda starfsendurhæfingu og starfsemi starfsendurhæfingarsjóða, nr. 60/2012.

Tryggingastofnun metur, í samráði við þjónustuaðila, hvað telst endurhæfing í skilningi laga um almannatryggingar, nr. 100/2007, og hvort hún sé fullnægjandi. Stofnuninni er einnig heimilt að setja það skilyrði fyrir greiðslu að fyrir liggi umboð frá þjónustuaðila til handa þeim meðferðar- eða endurhæfingaraðila sem sinnir hlutaðeigandi einstaklingi.“

Fyrir liggur læknisvottorð C, dags. 14. ágúst 2025, þar sem greint er frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„Ódæmigerð einhverfa

Félagsfælni

Disturbance of activity and attention

Blandnar áráttuhugsanir og -athafnir

Skjaldvakabrestur, ótilgreindur

Gagntæk þroskaröskun, ótilgreind“

Um sjúkrasögu segir:

„X ára ung kona með mjög fölþættan vanda. Hún er með einhverfu, ADHD, áráttuhugsanir, síþreytu, vefjagigt og gagntæka þroskaröskun. Allt þetta að ofan hamlar hennar færni til athafna og getu.“

Í vottorðinu segir í samantekt:

„Framtíðar vinnufærni: Reynum endurhæfingu og sjáúm hvort það geti hjálpað

Samantekt: X ára ung kona með fjölþættan vanda, einhverfu, ADHD, vefjagigt, þráhyggjuhugsanir mikla síþreytu og vanstarfssemi á skjaldkirtli. Mun reyna endurhæfingu.“

Í tillögu að meðferð segir:

„Endurhæfing í formi þjálfunar, send tilvísun á ung virk.“

Í læknisvottorði B, dags. 15. janúar 2026, segir:

„V Umsóknar um endurhæfingarlífeyris

Það staðfestist hér með að A er með öll óvinnufær v. sjúkdóms í ósjálfráða taugakerfinu.

Á þessu stigi eru batahorfur óvissar.

Kemur aftur í endurmat til undirritaðs í haust og verður ástand hennar þá endurmetið.“

Einnig liggur fyrir læknisvottorð C, dags. 19. september 2025, þar er greint frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„Syncope and collapse

Sjónsviðsgallar

Postconcussional syndrome

Other hyperkinetic disorders

Bernskueinhverfa

Disturbance of activity and attention

Vefjagigt“

Í tillögu að meðferð segir:

„Endurhæfing í formi sjúkrþjálfun;

Munu skila inn áætlun. Mun standa yfir í 6-12 mán.“

Í endurhæfingaráætlun vegna tímabilsins 26. nóvember 2025 til 25. apríl 2026 segir að markmið tilgangur endurhæfingar sé að bæta færni og úthald í daglegu lífi, en þó óljóst sé hvernig framvindan verði sé mikilvægt að halda henni virkri og reyna að auka þátttöku. Í greinargerð endurhæfingaraðila segir:

„A er nýrorðin X ára, er með einhverfu, þunglyndi, vanvirkan skjaldkirtil, ocd. áfallsstreitu.

Með ýmis starfræn einkenni, mikill skjálfti og svimi, stundum ósjálfráðar hreyfingar.

Verið með einkenni frá því hún var barn, einkennin verið að aukast eftir því sem hún eldist.

Greind með POTS í júlí 2022. Verið í meðf. hjá undirritaðri frá því í maí 2024.

Sinnt meðferðinni vel. Fer reglulega sjálf í göngutúra, reynst henni erfitt að breyta þeim til að auka vegalengd eða erfiðleika

Var að fá saltvatnsgjöf á 3ja vikna fresti sem nú er hætt þar sem Sjúkratryggingar íslands greiðir meðf. ekki lengur niður.

Er í hlutavinnu sem hún getur sinnt mismikið vegna einkenna.“

Í endurhæfingaráætlun sem áætlað er að standi yfir frá 26. nóvember 2025 til 25. apríl 2026 segir:

„Hefur verið að mæta 1x í vku, gert æfingar í liggiandi stöðu. Þolir illa æfingar í standandi stöðu vegna blóðþrýstingsfalls. Fer sjálf í göngu. ca. 3 km. amk. 3x í viku.

Áætlað að mæti áfram einu í þjálfun hjá sj.þj. ófyrirséð í hvað langan tíma.“

Ágreiningur málsins lýtur að því hvort skilyrði greiðslna sjúkra- og endurhæfingargreiðslna séu uppfyllt í tilviki kæranda. Í kærðri ákvörðun Tryggingstofnunar segir að ekki hafi þótt rök fyrir að meta endurhæfingartímabil þar sem að fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun taldist ekki nógu ítarleg miðað við heildarvanda kæranda og að óljóst væri hvernig endurhæfing sem lagt var upp með muni stuðla að endurkomu á vinnumarkað.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á fyrirliggjandi gögn sem eru nægjanleg að mati nefndarinnar. Ráða má af gögnum málsins að kærandi hafi ekki fengið greiddan endurhæfingarlífeyri. Samkvæmt þeirri endurhæfingaráætlun sem liggur nú fyrir felst endurhæfing kæranda sjúkraþjálfun einu sinni í viku og göngutúrum. Það er mat úrskurðarnefndar að endurhæfing kæranda sé hvorki nægjanlega umfangsmikil né markviss til þess að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku eins og 27. gr. laga um almannatryggingar gerir kröfur um, sbr. einnig 5. mgr. 5. gr. reglugerðar nr. 993/2025 um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur. Að mati úrskurðarnefndar velferðarmála er til að mynda ekki tekið með fullnægjandi hætti á andlegum vandamálum kæranda í fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun. Með hliðsjón af framangreindu er það mat úrskurðarnefndar velferðarmála að skilyrði fyrir greiðslu sjúkra- og endurhæfingargreiðslna samkvæmt 27. gr. gr. laga um almannatryggingar séu ekki uppfyllt.

Að öllu framangreindu virtu er ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja kæranda um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur staðfest.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja A, um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

 

Rakel Þorsteinsdóttir