Mál nr. 209/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 209/2026

Miðvikudaginn 6. maí 2026

Agegn

Sjúkratryggingum Íslands

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Kári Gunndórsson lögfræðingur, Kristinn Tómasson læknir og Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur.

Með kæru, sem barst 16. mars 2026, kærði B, f.h. A, til úrskurðarnefndar velferðarmála synjun Sjúkratrygginga Íslands frá 16. janúar 2025 um bætur úr sjúklingatryggingu.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um bætur úr sjúklingatryggingu samkvæmt lögum nr. 111/2000 um sjúklingatryggingu en Sjúkratryggingar Íslands synjuðu umsókninni með bréfi, dags. 16. janúar 2025, þar sem krafan væri fyrnd samkvæmt þágildandi 1. mgr. 19. gr. laganna. Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 16. mars 2026.

II.  Sjónarmið kæranda

Kærandi óskar eftir að ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands verði felld úr gildi og stofnuninni verði gert að taka málið til efnismeðferðar. Telur kærandi að túlkun Sjúkratrygginga Íslands á fyrningu sé nokkuð þröng miðað við almenna túlkun fyrningarreglna. Sé hann ósammála túlkun Sjúkratrygginga Íslands og kærunefndar og telji að ákvæðið skuli túlka í samræmi við almenn fyrningarlög. Kærandi byggir á því að það hafi ekki verið fyrr en í fyrsta lagi í X sem honum hafi getað orðið ljóst að hann hefði orðið fyrir tjóni og hann fengið vitneskju um atvik, þ.e. þá greiningu að vegna skertrar nýrnastarfsemi væri ekki hægt að hefja lithium meðferð og gildin væru enn yfir mörkum sem leiði til varanlegra líkamlegra afleiðinga. Þrátt fyrir það hafi enn verið vonast til á þeim tímapunkti að hann næði bata til að snúa aftur í vinnu. Það hafi ekki verið fyrr en á árunum X til X að hann hafi lýst því að þá hafi honum orðið umfang tjónsins ljóst og af því tilefni hafi hann sótt um bætur.

III.  Niðurstaða

Mál þetta varðar synjun Sjúkratrygginga Íslands frá 16. janúar 2025 um bætur úr sjúklingatryggingu.

Fram kemur í þágildandi 16. gr. laga nr. 111/2000 um sjúklingatryggingu að niðurstöðu megi skjóta til úrskurðarnefndar velferðarmála samkvæmt lögum um úrskurðarnefnd velferðarmála. Samkvæmt 5. gr. laga nr. 85/2015 um úrskurðarnefnd velferðarmála skal kæra vera skrifleg og berast úrskurðarnefndinni innan þriggja mánaða frá því að aðila var tilkynnt um ákvörðun.

Samkvæmt gögnum málsins leið eitt ár og tveir mánuðir frá því að kæranda var tilkynnt um hina kærðu ákvörðun með bréfi Sjúkratrygginga Íslands, dags. 16. janúar 2025 þar til kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 16. mars 2026. Kærufrestur samkvæmt 5. gr. laga nr. 85/2015 um úrskurðarnefnd velferðarmála var því liðinn þegar kæran barst nefndinni. Í hinni kærðu ákvörðun var leiðbeint um kæruheimild og kærufrest.

Í 5. mgr. 7. gr. laga um úrskurðarnefnd velferðarmála er vísað til þess að um málsmeðferð, sem ekki er kveðið á um í lögunum, fari samkvæmt ákvæðum stjórnsýslulaga og ákvæðum laga sem málskotsréttur til nefndarinnar byggist á hverju sinni.

Í 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 segir:

„Hafi kæra borist að liðnum kærufresti skal vísa henni frá nema:

1. afsakanlegt verði talið að kæran hafi ekki borist fyrr, eða

2. veigamiklar ástæður mæla með því að kæran verði tekin til meðferðar.

Kæru skal þó ekki sinnt ef meira en ár er liðið frá því að ákvörðun var tilkynnt aðila.“

Samkvæmt gögnum málsins leið meira en ár frá því að kæranda var tilkynnt um ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands með bréfi, dags. 16. janúar 2025, og þar til kæra barst úrskurðarnefndinni 16. mars 2026. Þegar af þeirri ástæðu skal kæru ekki sinnt, sbr. 2. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga.

Með hliðsjón af framangreindu er kærunni vísað frá úrskurðarnefnd velferðarmála, sbr. 2. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kæru A, er vísað frá úrskurðarnefnd velferðarmála.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Kári Gunndórsson