Mál nr. 104/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 104/2026

Miðvikudaginn 20. maí 2026

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Unnþór Jónsson lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með kæru, móttekinni 9. febrúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála synjun Tryggingastofnunar ríkisins frá 29. janúar 2026 á umsókn kæranda um örorkulífeyri.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um örorkulífeyri frá Tryggingastofnun ríkisins 13. október 2025. Með bréfi Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 29. janúar 2026, var umsókn kæranda synjað á þeim forsendum að geta hennar til virkni á vinnumarkaði hafi verið metin meiri en 50% samkvæmt samþættu sérfræðimati.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 9. febrúar 2026. Með bréfi, dags. 10. febrúar 2026, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins ásamt gögnum málsins. Með bréfi, dags. 27. febrúar 2026, barst greinargerð stofnunarinnar og var hún send kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 3. mars 2026. Athugasemdir bárust ekki. 

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru kemur fram að kærð sé synjun á umsókn um örorkulífeyri, farið sé fram á ákvörðunin verði endurskoðuð í ljósi eftirfarandi upplýsinga.

Samkvæmt læknisvottorði liggi fyrir eftirfarandi greiningar:

„• ADHD (F90.0)

• Hyperkinetic conduct disorder (F90.1)

• Kvíði (F41.9)

• Ódæmigerð einhverfa (F84.1)

• Væg þroskahömlun með óverulegri eða engri skerðingu á hegðun (F70.0)“

Þessar greiningar endurspegli aðeins hluta af heildarmyndinni. Starfs- og félagsleg skerðing kæranda hafi verið til staðar frá barnæsku og hafi haft afgerandi áhrif á skólagöngu, félagslega þátttöku og síðar atvinnugetu.

Frá unga aldri hafi kærandi átt í verulegum erfiðleikum með hefðbundið skólastarf. Hún hafi ekki getað verið í almennum bekk, hún hafi þurft sérúrræði og hafi að lokum verið flutt á milli skóla vegna þess að kennarar og samnemendur hafi ekki ráðið við aðstæður. Félagsleg einangrun, misskilningur og útilokun hafi verið viðvarandi.

Á fullorðinsárum hafi þetta endurtekið sig í atvinnulífinu. Kærandi hafi ítrekað reynt að halda vinnu, bæði með og án stuðnings, en hafi aldrei getað sinnt reglulegu starfi til lengri tíma. Ástæðan sé ekki skortur á vilja, heldur skert athygli, erfiðleikar í samskiptum, mikill kvíði, skortur á félagslegri aðlögun og vanhæfni til að takast á við álag og kröfur vinnumarkaðarins.

Kærandi hafi um árabil glímt við alvarlega fíkn, sem hafi leitt meðal annars til heimilisleysis. Í X ár hafi hún verið edrú sem sýni mikinn vilja til bata og ábyrgðar. Þrátt fyrir það hafi starfsgeta ekki aukist á þann hátt að hún geti haldið vinnu. Þetta undirstriki að vandinn sé ekki bundinn við fíkn, heldur tengist langvinnum taugaþroska og geðrænum vanda.

Í ljósi þess að skerðing hafi verið til staðar frá barnæsku, endurhæfing og ítrekaðar tilraunir til atvinnu hafi ekki skilað varanlegum árangri og greiningar og saga sýni samfellda og varanlega skerðingu á starfsgetu telji kærandi að hún uppfylli skilyrði örorkulífeyris.

III.  Sjónarmið Tryggingastofnunar ríkisins

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins kemur fram að kæra varði synjun á umsókn kæranda um örorku- og hlutaörorkulífeyri, dags. 10. febrúar 2026.

Samkvæmt 1. mgr. 24. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar, sé réttur til örorkulífeyris bundinn því skilyrði að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfræðimati sé metin 25% eða minni til langframa vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Samkvæmt 1. mgr. 25. gr. laganna sé réttur til hlutaörorkulífeyris bundinn því skilyrði að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfræðimati sé metin 26–50% vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laganna beri Tryggingastofnun ábyrgð á gerð samþætts sérfræðimats sem sé forsenda fyrir greiðslu örorkulífeyris samkvæmt 24. gr. og hlutaörorkulífeyris samkvæmt 25. gr. Þá segi að í niðurstöðum matsins skuli koma fram hver geta viðkomandi einstaklings til virkni á vinnumarkaði sé.

Í 3. mgr. 26. gr. laganna segi að við framkvæmd samþætts sérfræðimats skuli Tryggingastofnun byggja á fyrirliggjandi gögnum um færni umsækjanda til atvinnuþátttöku og árangur endurhæfingar eftir því sem við eigi. Þá segi að matið skuli m.a. vera byggt á þáttum sem lúti að færni, aðstæðum (umhverfis- og einstaklingsbundnum þáttum) og heilsu í víðum skilningi. Að lokum segi að stofnunin skuli afla annarra nauðsynlegra gagna og upplýsinga, í samræmi við V. kafla, eftir því sem við eigi og óska eftir umsögnum sérfræðinga ef þörf sé á.

Í reglugerð nr. 933/2025 um framkvæmd samþætts sérfræðimats sé fjallað um framkvæmd matsins. Í 1. gr. reglugerðarinnar segi að Tryggingastofnun sjái um framkvæmd samþætts sérfræðimats á grundvelli viðauka með reglugerðinni.

Í 2. gr. segi að við framkvæmd matsins skuli Tryggingastofnun leggja einstaklingsbundið og heildrænt mat á áhrif heilsu, fötlunar, færni og aðstæðna umsækjanda, svo sem persónulegra, félagslegra og umhverfislegra aðstæðna, á getu hans til virkni á vinnumarkaði á grundvelli fyrirliggjandi gagna. Til framangreindra aðstæðna sé m.a. talin notkun hjálpartækja, aðstoð eða stuðningur sem auki eða geti aukið getu umsækjanda til virkni á vinnumarkaði, sem og möguleika hans á vinnumarkaði.

Kærandi hafi þegið endurhæfingarlífeyri eða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur frá Tryggingastofnun í samtals 47 mánuði eða frá 1. nóvember 2021 til 30. september 2025. Endurhæfingartímabil hafi seinast verið samþykkt með bréfi, dags. 26. júní 2025, frá 1. júlí til 30. september 2025.

Kærandi hafi fyrst sótt um örorkulífeyri með umsókn 12. febrúar 2025, sem hafi verið vísað frá þar sem nauðsynleg gögn hafi ekki borist innan tilskilins frests.

Kærandi hafi sótt á ný um örorku- eða hlutaörorkulífeyri 13. október 2025. Tryggingastofnun hafi borist spurningalisti, dags. 13. október 2025, þjónustulokaskýrsla frá VIRK, dags. 13. október 2025, og læknisvottorð, dags. 1. desember 2025. Tryggingastofnun hafi ekki talið þörf á að boða kæranda í viðtal í tengslum við samþætt sérfræðimat.

Með bréfi, dags. 29. janúar 2026, hafi umsókn kæranda um örorku- og hlutaörorkulífeyri verið synjað þar sem geta hennar til virkni á vinnumarkaði hafi verið metin meiri en 50% samkvæmt samþættu sérfræðimati.

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins er greint frá því sem fram kemur læknisvottorði B, dags. 1. desember 2025.

Í spurningalista, dags. 13. október 2025, segist kærandi einungis glíma við geðræn vandamál sem sé lýst á eftirfarandi hátt:

„Kljáist af andlegum veikindum. Greind með kvíða og á erfitt með að vera meðal fólki oftast.“

Í greinargerð Tryggingastofnunar er greint frá því sem kemur fram í þjónustulokaskýrslu VIRK, dags. 13. október 2025, varðandi meginástæður óvinnufærni og um þjónustuferil hjá ráðgjafa.

Í þjónustulokaskýrslunni komi fram að kæranda hafi boðist aðstoð frá atvinnulífstengli VIRK við atvinnuleit. Þá segi að kærandi hafi tvisvar hitt atvinnulífstengilinn en hafi síðan afþakkað frekari aðstoð frá honum þar sem hún hafi verið í 50% starfi hjá fyrirtæki […] reki og hafi stefnt á að auka það hlutfall. Einnig komi fram að kærandi hafi útskrifað sig úr þjónustu VIRK af eigin frumkvæði.

Kærandi hafi auk þess verið í hlutastarfi samhliða endurhæfingu á tímabilinu frá 1. maí 2024 til 31. desember 2024. Samkvæmt staðfestingum frá kæranda hafi hún verið í vinnu sem verktaki í tvo til þrjá tíma á dag frá 1. maí 2023 til 31. október 2024. Samkvæmt staðfestingu frá vinnuveitanda hafi hún auk þess verið í 45% starfi sem launþegi frá 1. desember 2023 til 30. nóvember 2024.

Kærandi sé þess vegna ekki talin búa við slíkar skerðingar á líkamsstarfsemi, slíkan vanda við athafnir og þátttöku eða slíkar hindranir í umhverfi að geta hennar til virkni á vinnumarkaði sé metin minni en 50%. Niðurstaða samþætts sérfræðimats sé þess vegna sú að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði sé meiri en 50%.

Niðurstaðan sé byggð á samdóma áliti þverfaglegs teymis heilbrigðismenntaðra sérfræðinga Tryggingastofnunar á áhrifum heilsu, fötlunar, færni og aðstæðna umsækjanda, svo sem persónulegra, félagslegra og umhverfislegra aðstæðna, á getu umsækjanda til virkni á vinnumarkaði á grundvelli fyrirliggjandi gagna, sbr. reglugerð nr. 934/2025 um framkvæmd samþætts sérfræðimats.

Þessi niðurstaða sé í samræmi við leiðbeinandi viðmið um niðurstöðu samþætts sérfræðimats. Í vissum tilvikum sé heimilt að meta virkni einstaklinga á vinnumarkaði minni en 50%, án þess að samþætt sérfræðimat fari fram og sé þá litið til eftirfarandi viðmiða:

„Þörf á umfangsmikilli umönnun og aðstoð við flestar athafnir daglegs lífs

Fjölþættar skerðingar sem krefjast sólarhringsumönnunar

Alvarleg eða meðal vitsmunaskerðingu og takmörkuð aðlögunarhæfni

Ólæknandi sjúkdómur sem veldur mjög takmörkuðum lífslíkum

Líknarmeðferð“

Framangreint eigi ekki við um kæranda. Auk þess sé hún ekki talin glíma við mikinn eða algjöran vanda við framkvæmd nauðsynlegrar færni, eins og hún sé skilgreind samkvæmt leiðbeinandi viðmiðum um niðurstöðu samþætts sérfræðimats. Sérfræðingar Tryggingastofnunar leggi lokamat á áhrif færnivanda á getu til virkni á vinnumarkaði. Eftirfarandi sé nauðsynleg færni samkvæmt viðmiðunum:

„Að ávinna sér leikni

Að inna af hendi stakt viðfangsefni

Að skilja talað mál eða tjáningu á táknmáli

Að vera í líkamsstöðu

Að þvo sér

Að fara á salerni

Að eiga í grunnsamskiptum“

Áhrif vægari vanda við nauðsynlega færni og/eða vanda við stuðningsfærni meti sérfræðingar Tryggingastofnunar heildstætt hverju sinni með hjálp leiðbeinandi viðmiða um tengsl færnivanda og getu til virkni á vinnumarkaði. Áhrif færnivanda séu metin í ljósi skerðinga á líkamsstarfsemi. Áhrif umhverfis geti gefið tilefni til fráviks frá almennum viðmiðum um tengsl skerðingar á líkamsstarfsemi og færnivanda en hafi ekki gert það í þessu tilfelli að mati sérfræðinga Tryggingastofnunar. Í tilviki kæranda hafi áhrif færnivanda ekki verið talin slík að geta hennar til virkni á vinnumarkaði væri metin minni en 50%.

Kærð ákvörðun sé í samræmi við lög og reglur sem gildi um rétt til örorku- og hlutaörorkulífeyris. Með hliðsjón af framangreindu fari Tryggingastofnun fram á að kærð ákvörðun verði staðfest.

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 29. janúar 2026, þar sem kæranda var synjað um örorku- og hlutaörorkulífeyri. Ágreiningur málsins lýtur að því hvort kærandi eigi rétt á örorkulífeyri samkvæmt 24. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar eða hlutaörorkulífeyri samkvæmt 25. gr. laganna.

Samkvæmt 1. mgr. 24. gr. laga um almannatryggingar er réttur til örorkulífeyris bundinn því skilyrði að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfræðimati sé metin 25% eða minni til langframa vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Samkvæmt 1. mgr. 25. gr. laga um almannatryggingar er réttur til hlutaörorkulífeyris bundinn því skilyrði að geta til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfæðimati sé metin 26-50% vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laga um almannatryggingar ber Tryggingastofnun ábyrgð á gerð samþætts sérfræðimats sem er forsenda fyrir greiðslu örorkulífeyris samkvæmt 24. gr. og hlutaörorkulífeyris samkvæmt 25. gr. Þó er Tryggingastofnun heimilt að víkja frá skilyrði um samþætt sérfræðimat ef slíkt mat er bersýnilega óþarft að mati stofnunarinnar. Í 2. mgr. 26. gr. er tilgreint að áður en til samþætts sérfræðimats komi skuli endurhæfing eða viðurkennd meðferð sem hafi það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta vera fullreynd. Tryggingastofnun er heimilt að víkja frá því skilyrði ef það er bersýnilega óþarft að mati stofnunarinnar. Í 3. mgr. 26. gr. laganna segir að við framkvæmd samþætts sérfræðimats skuli Tryggingastofnun byggja á fyrirliggjandi gögnum um færni umsækjanda til atvinnuþátttöku og árangur endurhæfingar eftir því sem við eigi. Fram komi að matið skuli vera byggt á þáttum sem lúti að færni, aðstæðum (umhverfis- og einstaklingsbundnum þáttum) og heilsu í víðum skilningi.

Reglugerð nr. 934/2025 um framkvæmd samþætts sérfræðimats var sett á grundvelli 31. gr. laga um almannatryggingar. Svohljóðandi er 2. gr. reglugerðarinnar er varðar mat á getu til virkni á vinnumarkaði:

„Við framkvæmd samþætts sérfræðimats skal Tryggingastofnun leggja einstaklingsbundið og heildrænt mat á áhrif heilsu, fötlunar, færni og aðstæðna umsækjanda, svo sem persónulegra, félagslegra og umhverfislegra aðstæðna, á getu hans til virkni á vinnumarkaði á grundvelli fyrirliggjandi gagna. Til framangreindra aðstæðna telst m.a. notkun hjálpartækja, aðstoð eða stuðningur sem eykur eða getur aukið getu umsækjanda til virkni á vinnumarkaði, sem og möguleikar hans á vinnumarkaði.

Við framkvæmd samþætts sérfræðimats er umsækjanda um örorku- eða hlutaörorkulífeyri rétt og skylt að taka þátt í meðferð máls hjá Tryggingastofnun og er stofnuninni heimilt að boða hlutaðeigandi umsækjanda í viðtal til sérfræðings á vegum stofnunarinnar, sbr. 47. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar.“

Í viðauka við reglugerðina er að finna atriði sem líta skal til við samþætt sérfræðimat, með kvörðum og lýsingum. Atriðin eru flokkuð í b-þætti - líkamsstarfsemi, d-þætti - athafnir og þátttaka, e-þætti - umhverfi og p-þætti - persónubundnir þættir.

Fyrir liggur læknisvottorð B, dags. 1. desember 2025, þar sem greint er frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„MILD MENTAL RETARDATION. WITH THE STATEMENT OF NO, OR MINIMAL, IMPAIRMENT OF BEHAVIOUR

ÓDÆMIGERÐ EINHVERFA

HYPERKINETIC CONDUCT DISORDER

KVÍÐI

ATTENTION DEFICIT HYPERACTIVITY DISORDER“

Um fyrra heilsufar segir:

„X ára kona með einhverfu, væga þroskaskerðingu, ADHD og sértæka námserfiðleika. Leiddist út í vímuefnaneyslu á unglingsaldri en verið edrú frá árinu 2021.“

Um heilsuvanda og færniskerðingu segir:

„Hefur gengið illa að fóta sig í lífinu eftir að hún náði að verða edrú árið 2021. Verið í endurhæfingu meira eða minna allan þann tíma. Fyrst í Grettistaki í um 1,5 ár og svo starfsendurhæfing hjá Virk frá því í Október 2023 sem nú telst fullreynd. Hefur náð að fóta sig í hlutastarfi við og við en afar stopul atvinnusaga sökum endurtekinna árekstra við yfirmenn og samstarfsmenn sem skýrast af hennar einhverfu og þroskaskerðingu.“

Um lýsingu læknisskoðunar segir:

„Snyrtilega til fara og myndar ágætan kontakt

Ekki er aukinn talþrýstingur eða að merkja truflun á hugsanaflæði

Geðslag er neutral og affect er í samræmi

Ekki koma fram ranghugmyndir og fæ ekki fram ofskynjanir í viðtali

Engar activar sjálfsvígshugsanir. Ekki metinn í bráðri sjálfsvígshættu

Innsæi í eigið ástand er metið ágætt“

Í læknisvottorðinu kemur fram að kærandi sé óvinnufær og að ekki megi búast við að færni aukist. Í frekara áliti læknis á vinnufærni segir: 

„Þannig er um að ræða X ára kona á einhverfurófi með væga þroskaskerðingu. Verið í endurhæfingu sl. 3,5 árin en hefur ekki náð neinum samfelldum tíma á vinnumarkaði. Ekki talið að frekari endurhæfing muni gefa henni aukna færni vegna gagntækra tauga- og þroskaraskana. Því óskað eftir mati fyrir varanlegri örorku.“

Í fyrirliggjandi spurningalista vegna færniskerðingar, sem kærandi lagði fram með umsókn um örorkumat, svaraði hún spurningum sem snúa að líkamlegri og andlegri færni. Í lýsingu á heilsuvanda kemur fram að kærandi sé óvinnufær vegna greininga og andlegrar heilsu. Af svörum kæranda verður ráðið að hún sé ekki með líkamlega færniskerðingu. Kærandi svarar játandi spurningu um það hvort að hún glími við geðræn vandamál og tilgreinir kvíða og að hún eigi oftast í erfiðleikum með að vera meðal fólks.

Í þjónustulokaskýrslu VIRK, dags. 13. október 2025, kemur fram að meginástæður óvinnufærni séu ótilgreind kvíðaröskun og truflun á virkni og athygli og að aðrar sjúkdómsgreiningar sem skipt geti máli séu ótilgreind geðlægðarlota, ótilgreind röskun á sálarþroska, ódæmigerð einhverfa og taugaóstyrkur. Um þjónustuferil hjá ráðgjafa segir:

„A var í starfsendurhæfingu í 21 mánuði. Markmið með starfsendurhæfingu var að vinna með andlegar hindranir til vinnu og einnig að aðstoða hana með að setja sér skýr markmið varðandi vinnu og fá aðstoð við að komast aftur af stað í vinnu. Hún lauk 15 skiptum hjá sálfræðingi, 10 skipti hjá fíkniráðgjafa og samkvæmt A var andleg líðan betri. Hún var líka dugleg að sinna edrúmennsku og fór á fundi nokkrum sinnum í viku og var einnig farin að stýra fundunum. A sinnti starfsendurhæfingu ágætlega en miklar sveiflur í líðan sem tengdust […] hennar hafði mikil áhrif á starfsendurhæfinguna. Þegar hann var edrú gekk starfsendurhæfing vel en þegar hann var í neyslu gat hún lítið sinnt starfsendurhæfingunni.

Við lok þjónustu bauðst A að fá aðstoð frá atvinnulífstengli við undirbúning fyrir atvinnuleit og með atvinnuleitina sjálfa. Hún hitti atvinnulífstengilin 2x en afþakkaði síðan frekari aðstoð frá honum. Hún er í um 50% starf hjá fyrirtæki […]  og ætlar að reyna að koma sér með stíganda í hærra hlutfall.

A mætti ekki síðustu viðtöl hjá ráðgjafa og lét ekki vita af sér.

Ráðgjafi útskrifar A í 50% starf útfrá síðustu samskiptum hennar við ráðgjafa.”

Ágreiningur málsins lýtur að því hvort skilyrði greiðslna örorkulífeyris eða hlutaörorkulífeyris séu uppfyllt í tilviki kæranda. Í kærðri ákvörðun Tryggingstofnunar segir að umsókn kæranda hafi verið synjað þar sem að geta kæranda til virkni á vinnumarkaði væri meiri en 50%. Fyrir liggur að kærandi hefur fengið greiddan endurhæfingarlífeyri í 47 mánuði vegna tímabilsins 1. nóvember 2021 til 30. september 2025. Einnig kemur fram í þjónustulokaskýrslu VIRK, dags. 13. október 2025, að kærandi sé í 50% vinnu og stefni á að auka starfshlutfallið.

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á fyrirliggjandi gögn. Við það mat skiptir máli hvort gögnin komi frá hlutlausum aðila og enn fremur hvort þau séu vel rökstudd. Loks horfir nefndin til þess hvort áverkar, fötlun eða sjúkdómar leiði almennt til þeirra einkenna sem lýst er í gögnum málsins. 

Úrskurðarnefndin telur að ráða megi af gögnum málsins að kærandi hafi staðið höllum fæti á vinnumarkaði vegna geðheilsu sinnar og þroskaröskunar. Kærandi virðist hafa verið fær um að vinna 50% starf á tímabilum en ekki verður ráðið af gögnum málsins að kærandi sé fær um að sinna meira en 50% starfi til framtíðar. Úrskurðarnefnd velferðarmála telur að frekari endurhæfing þar sem vinna og endurhæfing er samþætt geti stuðlað að aukinni færni kæranda til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta.

Samkvæmt 2. mgr. 26. gr. laga um almannatryggingar skal endurhæfing eða viðurkennd meðferð sem hefur það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta vera fullreynd áður en til samþætts sérfræðimats kemur.  Þá kemur fram í athugasemdum með frumvarpi til laga nr. 104/2024 að niðurstaða samþætts sérfræðimats gæti orðið sú að endurhæfing væri ekki talin vera fullreynd.

Úrskurðarnefnd velferðarmála telur mikilvægt að endurhæfingarúrræði séu fullreynd áður en hugsanlegur réttur til örorkulífeyrisgreiðslna er metinn. Með hliðsjón af gögnum málsins er það mat úrskurðarnefndar velferðarmála að endurhæfing sé ekki fullreynd í tilviki kæranda, sbr. 2. mgr. 26. gr. laga um almannatryggingar.

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja umsókn kæranda um örorkulífeyri er því staðfest.

Úrskurðarnefnd velferðarmála telur rétt að benda kæranda á að hún geti sótt um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur ákveði hún að láta reyna á frekari endurhæfingu.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja umsókn A, um örorkulífeyri, er staðfest.

 

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Rakel Þorsteinsdóttir