Mál nr. 118/2026-Úrskurður

 

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 118/2026

Miðvikudaginn 20. maí 2026

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Unnþór Jónsson lögfræðingur og Kristinn Tómasson læknir.

Með kæru, móttekinni 13. febrúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins frá 12. febrúar 2026 þar sem umsókn kæranda um örorkulífeyri var synjað.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um örorkulífeyri frá Tryggingastofnun ríkisins með umsókn 2. desember 2025. Með ákvörðun stofnunarinnar, dags. 12. febrúar 2026, var umsókn kæranda synjað á þeim forsendum að endurhæfing/viðurkennd meðferð væri ekki fullreynd.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 13. febrúar 2025. Með bréfi, dags. 5. mars 2026, óskaði úrskurðarnefnd eftir greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins ásamt gögnum málsins. Með bréfi, dags. 23. mars 2026, barst greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins og var hún send kæranda til kynningar með bréfi úrskurðarnefndar, dagsettu sama dag. Athugasemdir bárust frá kæranda 5. apríl 2026 og voru sendar Tryggingastofnun til kynningar með bréfi, dags. 7. apríl 2026. Efnislegar athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru kemur fram að kærð sé ákvörðun Tryggingstofnunar ríkisins um synjun á örorkulífeyri. Synjunin byggi á því að endurhæfing sé ekki fullreynd. Fyrir liggi þó læknisfræðileg gögn og mat endurhæfingaraðila sem staðfesti að frekari endurhæfing sé ekki talin raunhæf og að kærandi hafi leitað endurhæfingar án árangurs. Kærandi geti því ekki uppfyllt það skilyrði sem Tryggingastofnun byggi ákvörðun sína á. Óskað sé eftir því að ákvörðunin verði felld úr gildi og umsókn verði tekin til nýrrar efnislegrar meðferðar.

Í athugasemdum kæranda kemur fram að kærandi hafi lokið umfangsmikilli endurhæfingu, meðal annars hjá VIRK á tveimur tímabilum, samtals um 28 mánuðum. Samkvæmt mati VIRK sé starfsendurhæfing ekki raunhæf og frekari úrræði ekki líkleg til árangurs.

Samkvæmt læknisvottorði hafi kærandi verið óvinnufær frá árinu 2021 og ólíklegt sé talið að starfsgeta muni aukast þrátt fyrir frekari meðferð eða endurhæfingu. Kærandi glími við fjölþætt og langvinn veikindi sem hafi veruleg áhrif á daglegt líf og getu til atvinnuþátttöku. Tryggingastofnun telji að kærandi geti aukið starfsgetu sína án þess að tilgreina raunhæf úrræði. Skilyrði um varanlega skerta starfsgetu og fullreynda endurhæfingu sé uppfyllt.

Óskað sé eftir að úrskurðarnefndin afli gagna frá VIRK og læknismati sem Tryggingastofnun hafi vísað kæranda í. Farið sé fram á að ákvörðun Tryggingastofnunar verði felld úr gildi og að málið verði metið að nýju á grundvelli heildargagna.

III.  Sjónarmið Tryggingastofnunar ríkisins

Í greinargerð Tryggingastofnunar ríkisins kemur fram að kæra varði synjun á umsókn kæranda um örorku- og hlutaörorkulífeyri.

Örorkulífeyrir greiðist samkvæmt 24. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar. Réttur til örorkulífeyris sé bundinn því skilyrði að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfræðimati sé metin 25% eða minni til langframa vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Í 1. mgr. 26. gr. laganna komi fram að Tryggingastofnun beri ábyrgð á gerð samþætts sérfræðimats sem sé forsenda fyrir greiðslu örorkulífeyris samkvæmt 24. gr. og hlutaörorkulífeyris samkvæmt 25. gr. Þó sé Tryggingastofnun heimilt að víkja frá skilyrði um samþætt sérfræðimat ef slíkt mat sé bersýnilega óþarft að mati stofnunarinnar. Í niðurstöðu matsins skuli koma fram hver geta viðkomandi einstaklings til virkni á vinnumarkaði sé. Í 2. mgr. 26. gr. komi fram að áður en til samþætts  sérfræðimats komi skuli endurhæfing eða viðurkennd meðferð sem hafi það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta vera fullreynd. Þó sé Tryggingastofnun heimilt að víkja frá því skilyrði ef það sé bersýnilega óþarft að mati stofnunarinnar.

Kveðið sé á um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í 27. gr. laganna. Þar komi fram í 1. mgr.:

„Heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur, sem býr við langvarandi eða alvarlegan heilsubrest, eða fötlun, sem talinn er geta haft áhrif til frambúðar á getu hans til virkni á vinnumarkaði, fær viðurkennda meðferð eða tekur virkan þátt í endurhæfingu með það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta. Forsenda fyrir greiðslum er að heilsubrestur einstaklings sé afleiðing af sjúkdómi, slysi eða áfalli og skal við það miðað að heilsubrestur eða fötlun valdi því að hlutaðeigandi einstaklingur geti hvorki stundað vinnu né nám. Heimilt er þó að líta á þátttöku á vinnumarkaði eða nám sem lið í endurhæfingu eða viðurkenndri meðferð að því tilskildu að atvinnuþátttakan eða námið þjóni markmiði viðurkenndrar meðferðar eða endurhæfingar samkvæmt fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun.“

Samkvæmt 5. mgr. sé heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að 60 mánuði, þó aðeins 12 mánuði í senn, með mögulegri framlengingu um allt að 24 mánuði í undantekningartilvikum eða í allt að þrjá mánuði eftir lok endurhæfingar meðan beðið sé niðurstöðu sérfræðimats.

Nánar sé kveðið á um sjúkra- og endurhæfingarlífeyri í reglugerð nr. 933/2025 um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur.

Þá sé í 45. gr. laga um almannatryggingar m.a. kveðið á um að Tryggingastofnun ríkisins skuli kynna sér aðstæður umsækjenda og greiðsluþega og gera þeim grein fyrir rétti þeirra samkvæmt lögum þessum og öðrum lögum er stofnunin starfi eftir, reglugerðum settum á grundvelli laganna og starfsreglum stofnunarinnar. Við meðferð máls skuli staða og réttindi umsækjanda eða greiðsluþega skoðuð heildstætt. Stofnunin skuli jafnframt leiðbeina umsækjanda um réttarstöðu hans, um þau gögn sem þurfi að fylgja með umsókn og um framhald málsins og hafi því öllu verið sinnt í þessu máli.

Kærandi hafi lokið 28 mánuðum á endurhæfingarlífeyri á tímabilinu 1. apríl 2018 til 30. júní 2019 og 1. júní 2023 til 30. júní 2024.

Kærandi hafi sótt um örorkulífeyri með umsókn, dags. 2. desember 2025. Með umsókninni hafi fylgt læknisvottorð, dags. 8. desember 2025 og sjálfsmatslisti, dags. 13. janúar 2026.

Tryggingastofnun hafi synjað umsókninni á þeim grundvelli að endurhæfing væri ekki fullreynd með bréfi, dags. 12. febrúar 2026.

Í greinargerð Tryggingastofnunar er fjallað um það sem fram kemur í læknisvottorði, dags. 8. desember 2025, og sjálfsmatslista, dags. 13. janúar 2026. Fram kemur að læknir telji kæranda óvinnufæran síðan 1. mars 2021 og telji að búast megi við því að færni aukist eftir læknismeðferð, endurhæfingu og með tímanum.

Tryggingastofnun ítreki að stofnuninni sé heimilt að setja það skilyrði að umsækjandi um örorkulífeyri gangist undir sérhæft mat á möguleikum til endurhæfingar og viðeigandi endurhæfingu áður en til samþætts sérfræðimats komi, sbr. 2. mgr. 26. gr. almannatryggingalaga.

Við mat á færniskerðingu leggi Tryggingastofnun sjálfstætt mat á framlagðar upplýsingar, þar sem meðal annars sé horft til sjúkdómsgreininga, heilsufarssögu og upplýsinga um meðferðir og endurhæfingu sem kærandi hafi gengist undir. Tryggingastofnun sé því ekki bundin af ályktunum meðferðaraðila um meinta örorku eða óvinnufærni. Þá skipti máli hvort gögn séu rökstudd og komi frá hlutlausum aðilum, auk þess sem metið sé hvort lýst einkenni fái stoð í atvikum daglegs lífs og samrýmist því sem almennt gerist vegna sambærilegra áverka, sjúkdóma eða fötlunar.

Samkvæmt gögnum málsins glími kærandi m.a. við bakverk, ADHD, hálsverk, höfuðverk og svefnvandamál. Samkvæmt gögnum málsins hafi kærandi verið í endurhæfingu hjá VIRK á tímabilinu 1. apríl 2018 til 30. júní 2019 og aftur sinnt endurhæfingu á tímabilinu 1. júní 2023 til 30. júní 2024, samtals í 28 mánuði. Í ljósi þess að endurhæfing teljist enn raunhæf samkvæmt læknisvottorði, telji stofnunin rétt að kærandi fullreyni endurhæfingu áður en hann sé sendur í samþætt sérfræðimat. Í vissum tilvikum geti sjúkra- og endurhæfingagreiðslur verið greiddar í allt að 85 mánuði og greiðslurnar séu sambærilegur örorkulífeyri. Ekki sé talið tímabært að meta starfsgetu til 67 ára aldurs í tilviki kæranda.

Það  sé  því  mat  Tryggingastofnunar  að  kærandi  uppfylli  ekki  skilyrði fyrir því að vera sendur í samþætt sérfræðimat að svo stöddu til þess að meta örorku, þar sem endurhæfing hafi ekki verið fullreynd og talið sé að enn sé hægt  að  vinna  með  heilsufarsvanda  kæranda  til  þess  að  auka  vinnuhæfni.  Á  þeim  forsendum  telji Tryggingastofnun það vera í fullu samræmi við gögn málsins að hafna örorkumati í tilviki kæranda að svo stöddu.

Í því sambandi skuli þó áréttað að það sé ekki hlutverk Tryggingastofnunar að leggja til meðferðar- eða endurhæfingarúrræði,  heldur  sé  sú  ábyrgð  lögð  á  lækna  kæranda,  þ.e.  að  koma  umsækjendum  um sjúkra- og endurhæfingagreiðslur og/eða  örorkulífeyri  í  viðeigandi  endurhæfingarúrræði  sem  taki  mið  af  vanda einstaklingsins hverju sinni.

Að öllu framangreindu virtu sé það niðurstaða Tryggingastofnunar að endurhæfing kæranda sé ekki fullreynd. Kærandi hafi því ekki uppfyllt skilyrði 2. mgr. 26. gr. og 24. gr. laga um almannatryggingar.

Mikilvægt sé að þeir einstaklingar sem mögulega geti endurheimt vinnuhæfni fullnýti þau endurhæfingarúrræði sem í boði séu áður en til örorkumats komi. Af gögnum málsins verði ekki ráðið að heilsufarsvandi kæranda sé þess eðlis að endurhæfing geti ekki komið að gagni. Með vísan til framangreinds hafi verið í samræmi við lög og fyrri úrskurðaframkvæmd að synja umsókn kæranda um örorkulífeyri.

Tryggingastofnun fari því fram á að ákvörðun stofnunarinnar frá 12. febrúar 2026, um að synja kæranda um örorkulífeyri, verði staðfest.

IV.  Niðurstaða

Mál þetta varðar ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 12. febrúar 2026, þar sem kæranda var synjað um örorkulífeyri. Ágreiningur málsins lýtur að því hvort heimilt hafi verið að synja kæranda um örorkulífeyri samkvæmt 24. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar á þeim grundvelli að endurhæfing/viðurkennd meðferð hafi ekki verið fullreynd.

Samkvæmt 1. mgr. 24. gr. laga um almannatryggingar er réttur til örorkulífeyris bundinn því skilyrði að geta umsækjanda til virkni á vinnumarkaði samkvæmt samþættu sérfræðimati sé metin 25% eða minni til langframa vegna langvarandi eða alvarlegs heilsubrests eða fötlunar.

Samkvæmt 1. mgr. 26. gr. laga um almannatryggingar ber Tryggingastofnun ábyrgð á gerð samþætts sérfræðimats sem er forsenda fyrir greiðslu örorkulífeyris samkvæmt 24. gr. og hlutaörorkulífeyris samkvæmt 25. gr. Í 2. mgr. 26. gr. er tilgreint að áður en til samþætts sérfræðimats komi skuli endurhæfing eða viðurkennd meðferð sem hafi það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta vera fullreynd. Tryggingastofnun er heimilt að víkja frá því skilyrði ef það er bersýnilega óþarft að mati stofnunarinnar.

Í 27. gr. laga um almannatryggingar er fjallað um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur. Svohljóðandi eru 1. og 5. mgr.:

„Heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur þegar einstaklingur, sem býr við langvarandi eða alvarlegan heilsubrest, eða fötlun, sem talinn er geta haft áhrif til frambúðar á getu hans til virkni á vinnumarkaði, fær viðurkennda meðferð eða tekur virkan þátt í endurhæfingu með það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta. Forsenda fyrir greiðslum er að heilsubrestur einstaklings sé afleiðing af sjúkdómi, slysi eða áfalli og skal við það miðað að heilsubrestur eða fötlun valdi því að hlutaðeigandi einstaklingur geti hvorki stundað vinnu né nám. Heimilt er þó að líta á þátttöku á vinnumarkaði eða nám sem lið í endurhæfingu eða viðurkenndri meðferð að því tilskildu að atvinnuþátttakan eða námið þjóni markmiði viðurkenndrar meðferðar eða endurhæfingar samkvæmt fyrirliggjandi endurhæfingaráætlun.

[…]

Heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að 60 mánuði en þó að hámarki í 12 mánuði í senn. Heimilt er að framlengja greiðslutímabilið um allt að 24 mánuði ef um er að ræða einstakling í mjög viðkvæmri stöðu sem vegna fjölþætts vanda er talinn þarfnast frekari viðurkenndrar meðferðar eða endurhæfingar. Þá er auk þess heimilt að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að þrjá mánuði eftir að endurhæfingu lýkur, að því tilskildu að greiðsluþegi sé skráður í atvinnuleit hjá Vinnumálastofnun eða öðrum þjónustuaðila og samþætt sérfræðimat liggi ekki fyrir sem sýni getu til virkni á vinnumarkaði 50% eða minni.“

Fjallað er um sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í samnefndri reglugerð nr. 933/2025.

Meðfylgjandi umsókn kæranda um örorkulífeyri var læknisvottorð B, dags. 8. desember 2025, þar sem greint er frá eftirfarandi sjúkdómsgreiningum:

„BAKVERKUR, ÓTILGREINDUR

ATTENTION DEFICIT HYPERACTIVITY DISORDER

HÁLSVERKUR

LUMBAGO WITH SCIATICA

AÐRAR SVEFNRASKANIR

LYF/ EFNI, GEÐVIRK, VANDAMÁL / FÍKN“

Um fyrra heilsufar segir:

„A flutti hingað X fyrir 2-3 árum og hefur átt við mikla verki að stríða lengi, aðallega frá baki og hnjám og verið á föstum verkjalyfjaskammti síðan hann kom hingað og við skrifað þetta út fyrir hann og ekki brugðið út af því skema. Er nýlega búinn að vera á Bakdeild í Stykkishólmi, ehv. sem hann batt miklar vonir við, en gerði frekar lítið m.t.t. verkja. Einnig ADHD, er á lyfjum. Bílslys X ára og svo aftur f. 8 árum, hálshnykkur, aftanákeyrsla, áverki á hné og bak einnig, BM LSH þá. Nú þekkt slit og brjósklos í hálsliðum, dofi niður í vi griplim. Er heldur versnandi af sínum einkennum. Búinn að fara í aðgerð á báðum hnjám, skemmdir á liðþófum. Núna versnandi í hæ hné, smellir og sársauki, læsingar. Sækir í verkjalyf og fyrir er fíkni- og neyslusaga með hléum, frá unglingsaldri. ADHD og er á lyfjum. Sjálfsvígstilraun 2017, innl. á 33C og aftur nú nýlega. Hefur farið á Vog.“

Um heilsuvanda og færniskerðingu nú segir:

„Vísa í fyrri vottorð, óskað eftir nýju mati VIRK. Niðurstaða er:

X árs kk. 2 fyrri ferla hjá VIRK, 1,5 ár 2018-2019, útskrifast í vinnu og rúmlega árs feril 2023-2024 vegna langvarandi verkjaástands frá hálsi, baki og hnjám. Einnig ADHD, sótti í áfengi og verkjalyf. Þá ekki talinn vinnufær, VIRK taldi ekki geta hjálpað meir. Skv. mati læknis, maí 2024 var starfsendurhæfing talin fullreynd vegna stoðkerfiseinkenna og orkuleysis. Hann var á endurhæfingarlífeyrir og fór á Hlaðgerðarkot í 2 mán. og nú laus við áfengi og verkjalyf, notar Gabapentin en andlega hliðin sjaldan verið betri. Lagast samt ekki í skrokknum. Sótt um örorku en TR neitar fyrr en VIRK hefur farið aftur yfir málin og óskað eftir heimilislæknir skrifi tilvísun. Ekkert nýtt líkamlegt sem ég get bætt við fyrri tilvísun en allt annað andlegt upplit á honum nú. Hann var búinn að reyna mikið, Bakdeild í Stykkishólmi, langvarandi sjúkraþjálfun og í sprautumeðferð hjá bæklunarlækni á D en nú eru öll ávanabindandi verkjalyf úti. Í stuttu máli bílslys X ára, aftur fyrir 8 árum, hálshnykkur, aftanákeyrsla, áverki á hné og bak, BMT LSH þá. Nú þekkt slit og brjósklos í hálsliðum, dofi niður í vi. griplim. Versnandi af einkennum. Aðgerð á báðum hnjám, skemmdir á liðþófum. Versnandi hæ. hné, smellir, sársauki og læsingar. ICF prófíll sýnir hátt útslag á líkamlegum og sálfélagslegum þáttum. Samkvæmt GAD-7 kvíðakv og PHQ-9 þungyndiskv einungis um að ræða væg kvíða einkenni og meðal alvarleg depurðareinkenni. Skv. SpA telur hann vinnugetu sína litla sem enga í dag og litlar líkur á að hann komist aftur út á vinnumarkaðinn á næstu 6-12 mán. Metur heilsu sína almennt mjög slæma. A er kominn í sambúð og á tvö börn X og X ára. Skildi í kjölfar slysins fyrir tæpum áratug. A býr í leiguhúsnæði á almennum markaði í E með kærustunni og hennar börnum sem eru hjá þeim á viku og viku basis og hann tekur sín börn aðra hverja helgi. Kærastan vinnur fulla vinnu, hann á örorkulífeyri frá lífeyrissjóði. Fer í neyslu og í meðferð X ára er edrú í mörg ár en eftir slysið fellur hann og en fer þá fljótlega á Vog og Vík. Síðasta meðferð var í Hlaðgerðarkoti vorið 2024 til ná sér af verkjalyfjum. Ekki unnið neitt frá því síðast er honum var vísað til VIRK en það var árið 2023. Niðurstaða ICF prófíls, sértækra spurningalista og Sp.A er nokkuð svipað og fram kemur við viðtal og skoðun. A er í grunninn vinnumiðaður, en verið að slást við samsettan vanda, andlegan og líkamlegan. Hefur tekið á sínum neyslu vanda og losað sig við öll ávanabindandi lyf. Við þetta farið að líða miklu betur andlega, komin með kærustu og stjúpbörn og eru þau núna stofnað heimili í E. Eftir situr erfiður líkamlegur vandi, þar sem um er að ræða bakverki og er hann að bíða eftir að fara í enn eina sprautumeðferðina á D. Verstur er þó verkurinn í hálsinum sem veldur mjög slæmum og höfuðverkjum sem hafa farið versnandi. Ofan á þetta bætist við taugaverkur niður í vi. hendi. A fór í mat læknis í sumarið 2024 þar sem starfsendurhæfing var metin fullreyndi og undir það verður að taka eftir matið í dag. Ljóst er af fyrirliggjandi gögnum og upplýsingum sem fram koma í viðtali að A býr við mikið skerta starfsgetu og sér undirritaður engin þau úrræði sem VIRK hefur úr að spila sem gætu aukið starfsgetu hans. Niðurstaða: Heilsubrestur til staðar sem veldur óvinnufærni. Starfsendurhæfing hjá VIRK er talin óraunhæf.

A er að slást afleiðingar bílslysa og er með erfiða, þráláta stoðkerfisverki, slæmir í mjóbaki og hnjám, en sínu verstir eru verkirnir í hálsinum sem valda taugaverkjum niður í hendi og langvinnum og slæmum höfuðverkjum. Slæmur svefn vegna verkja, hann vaknar þreyttur og verður orkulaus er líður á daginn. Ekki eru forsendur fyrir að hefja starfsendurhæfingu nú þar sem slæmt og versnandi heilsufar hans gefur ekki tilefni til að hann snúi aftur á almennan vinnumarkað. Vísa á heimilislækni til að finna úrræði við hæfi í heilbrigðiskerfinu og/eða am tryggingarkerfinu.".“

Í vottorðinu kemur fram að kærandi hafi verið óvinnufær frá 1. mars 2021 og að búast megi við að færni aukist eftir læknismeðferð, endurhæfingu og/eða með tímanum.

Í fyrirliggjandi sjálfsmati, dags. 13. janúar 2026, kemur fram að kærandi telji hans helsta vanda sem leiði til óvinnufærni vera stoðkerfisvandamál. Önnur hlið líkamans sé í ólagi og öðru hvoru sú hægri einnig.

Einnig liggja fyrir gögn vegna eldri umsókna kæranda um endurhæfingarlífeyri

Úrskurðarnefnd velferðarmála, sem meðal annars er skipuð lækni, leggur sjálfstætt mat á öll fyrirliggjandi gögn. Samkvæmt 2. mgr. 26. gr. laga um almannatryggingar skal endurhæfing eða viðurkennd meðferð sem hefur það að markmiði að stuðla að aukinni færni til atvinnuþátttöku að fullu eða að hluta vera fullreynd áður en til samþætts sérfræðimats kemur. Í hinni kærðu ákvörðun kemur fram að endurhæfing/viðurkennd meðferð hafi ekki verið fullreynd. Þá var kæranda leiðbeint að fá ráðgjöf hjá heimilislækni um þau endurhæfingarúrræði sem væru í boði.

Fyrir liggur að kærandi býr við ýmis vandamál af andlegum og líkamlegum toga og hefur fengið greiddan endurhæfingarlífeyri í 28 mánuði frá 1. apríl 2018 til 30. júní 2019 og frá 1. júní 2023 til 30. júní 2024. Í fyrrgreindu læknisvottorði F, dags. 5. nóvember 2025, kemur fram að kærandi hafi lengi átt við mikla verki að stríða og sé heldur versnandi af sínum einkennum. Þá segir að starfsendurhæfing hjá VIRK sé talin óraunhæf. Einnig kemur fram að kærandi sé óvinnufær og að búast megi við að færni aukist eftir læknismeðferð, endurhæfingu og/eða með tímanum.

Úrskurðarnefnd velferðarmála telur að ekki verði ráðið af upplýsingum í framangreindum gögnum að frekari endurhæfing geti ekki stuðlað að aukinni færni til atvinnuþátttöku. Þá liggur fyrir að kærandi hefur fengið greiddan endurhæfingarlífeyri í 28 mánuði en heimilt er að greiða sjúkra- og endurhæfingargreiðslur í allt að 84 mánuði samkvæmt 5. mgr. 27. gr. laga um almannatryggingar. Í ljósi framangreinds telur úrskurðarnefnd velferðarmála rétt að kærandi láti reyna á frekari endurhæfingu áður en til örorkumats kemur.

Að öllu framangreindu virtu er það niðurstaða úrskurðarnefndar velferðarmála að staðfesta ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 12. febrúar 2026, um að synja kæranda um örorkulífeyri.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um að synja umsókn A um örorkulífeyri, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

 

Rakel Þorsteinsdóttir