Mál nr. 65/2026-Úrskurður

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 65/2026

Miðvikudaginn 27. maí 2026

A

gegn

Vinnumálastofnun

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir lögfræðingur, Agnar Bragi Bragason lögfræðingur og Arnar Kristinsson lögfræðingur.

Með kæru, dags. 26. janúar 2026, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 18. nóvember 2025, um að fella niður rétt hans til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kærandi sótti um atvinnuleysisbætur hjá Vinnumálastofnun 25. ágúst 2025 og var umsóknin samþykkt 26. september 2025. Með ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 18. nóvember 2025, var kæranda tilkynnt að bótaréttur hans væri felldur niður í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar með vísan til þess að hann hefði látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um nauðsynlegar upplýsingar sem hefðu áhrif á rétt hans til atvinnuleysisbóta. Kæranda var jafnframt tilkynnt að hann hefði fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur að fjárhæð 292.127 kr., að meðtöldu álagi. Með ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 4. desember 2025, var kæranda tilkynnt að mál hans hefði verið tekið fyrir að nýju með tilliti til nýrra gagna. Það væri mat stofnunarinnar að staðfesta bæri fyrri ákvörðun frá 18. nóvember 2025, enda hefði hún að geyma efnislega rétta niðurstöðu, þrátt fyrir ný gögn.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála 26. janúar 2026. Með bréfi, dags. 27. janúar 2026, óskaði úrskurðarnefndin eftir greinargerð Vinnumálastofnunar ásamt gögnum málsins. Greinargerð Vinnumálastofnunar barst 17. febrúar 2026 og var hún kynnt kæranda með bréfi úrskurðarnefndar, dags. 19. febrúar 2026. Leiðrétt greinargerð barst frá Vinnumálastofnun 5. maí 2026 og var hún kynnt kæranda samdægurs. Athugasemdir bárust ekki.

II.  Sjónarmið kæranda

Í kæru til úrskurðarnefndar kemur fram að kærandi hafi verið að vinna hjá B en hafi verið lækkaður í 50% starfshlutfall frá 1. september 2025. Kærandi hafi þá hafið atvinnuleit og sótt um atvinnuleysisbætur að hluta. Í september 2025 hafi kærandi og fjölskylda hans orðið fyrir miklu áfalli þegar […]. Kærandi hafi ekki komist á fund hjá Vinnumálastofnun þann 10. og 23. október 2025 vegna aðstæðna og hafi skilað inn vottorði vegna þess. Þá hafi Vinnumálastofnun tekið þá ákvörðun að kærandi ætti ekki rétt á atvinnuleysisbótum þar sem hann hefði verið í veikindaleyfi vegna málsins. Kærandi hafi því bæði misst bótarétt sinn og þurft að greiða til baka þær bætur sem hann hafi fengið frá og með 24. september 2025. Þrátt fyrir þetta hafi kærandi ekki verið óvinnufær að fullu og hafi verið í virkri atvinnuleit.

Kærandi hafi ekki haft tök á að mæta á boðaðan kynningarfund vegna þeirra erfiðu og flóknu aðstæðna sem hann og fjölskylda hans hafi verið í. Kærandi hafi tilkynnt fjarveru sína á fundi í gegnum vef Vinnumálastofnunar og með tölvupósti. Í kjölfarið hafi kærandi verið beðinn um vottorð sem hann hafi skilað. Í því komi fram að kærandi hafi verið óvinnufær þá daga sem fundirnir hafi farið fram.

Kærandi hafi á þessum tíma verið í virkri atvinnuleit, sótt um mörg störf og stefnt á fulla atvinnuþátttöku. Læknisvottorðið virðist hafa verið túlkað þannig að kærandi hafi verið óvinnufær með öllu á þessum tíma sem sé ekki rétt. Kærandi óski þess að skuldir hans til Vinnumálastofnunar verði felldar niður vegna aðstæðna og einnig vegna þess að ákvörðun stofnunarinnar sé byggð á þeirri mistúlkun að hann hafi ekki verið í atvinnuleit og hafi verið óvinnufær með öllu.

Kærandi taki fram að þetta mál sé einstakt, hér sé ekki um svik að ræða heldur ömurlegar aðstæður sem séu að valda misskilningi og þar af leiðandi þessari skuld.

III.  Sjónarmið Vinnumálastofnunar

Í greinargerð Vinnumálastofnunar kemur fram að kærandi hafi síðast sótt um greiðslur atvinnuleysisbóta með umsókn, dags. 25. ágúst 2025. Með erindi, dags. 26. september 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að umsókn hans hefði verið samþykkt og að útreiknaður bótaréttur væri 92%. Kærandi hafi verið skráður í 50% hlutastarf hjá B.

Með erindi, dags. 8. október 2025, hafi kærandi verið boðaður á kynningarfund sem hafi átt að fara fram hjá Vinnumálastofnunar þann 10. október 2025, klukkan 09:30. Athygli kæranda hafi verið vakin á því að um skyldumætingu væri að ræða og að ótilkynnt forföll og forföll án gildra ástæðna kynnu að leiða til þess að greiðslur atvinnuleysisbóta til hans yrðu stöðvaðar. Boðunin hafi verið send þann 8. október 2025 á „Mínar síður“ kæranda, með tilkynningu á uppgefið netfang kæranda og með smáskilaboðum í farsímanúmerið X. Samkvæmt skráningu Vinnumálastofnunar hafi smáskilaboðin borist í símtæki kæranda þann 8. október 2025, klukkan 09:07. Kærandi hafi hvorki mætt né boðað forföll.

Með erindi, dags. 22. október 2025, hafi kærandi aftur verið boðaður á kynningarfund sem hafi átt að fara fram hjá Vinnumálastofnun þann 23. október 2025, klukkan 13:15. Athygli kæranda hafi verið vakin á því að um skyldumætingu væri að ræða og að ótilkynnt forföll og forföll án gildra ástæðna kynnu að leiða til þess að greiðslur atvinnuleysisbóta til hans yrðu stöðvaðar. Boðunin hafi verið send þann 22. október 2025 á „Mínar síður“ kæranda, með tilkynningu á uppgefið netfang kæranda og með smáskilaboðum í farsímanúmerið X. Samkvæmt skráningu Vinnumálastofnunar hafi smáskilaboðin borist í símtæki kæranda þann 22. október 2025, klukkan 10:09. Kærandi hafi hvorki mætt né boðað forföll.

Þann 22. október 2025 klukkan 17:28, hafi borist læknisvottorð frá kæranda sem staðfesti að hann hafi verið óvinnufær með öllu vegna sjúkdóms á tímabilinu 24. september til 31. október 2025. Læknisvottorðið hafi verið dagsett 24. september 2025.

Með erindi, dags. 5. nóvember 2025, hafi verið óskað eftir skriflegum skýringum á hvers vegna stofnuninni hafi ekki borist tilkynningar um óvinnufærni fyrr en raun hafi borið vitni. Jafnframt hafi athygli verið vakin á að ef kærandi hefði látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um breytingar á högum gæti það leitt til viðurlaga í formi biðtíma á greiðslu atvinnuleysisbóta. Kæranda hafi verið veittur sjö virkra daga frestur til að koma að skýringum sínum. Engar skýringar hafi borist frá kæranda.

Með erindi, dags. 18. nóvember 2025, hafi kæranda verið tilkynnt að í ljósi þess að hann hafi ekki tilkynnt Vinnumálastofnun tafarlaust um veikindi sín væri það niðurstaða stofnunarinnar að bótaréttur kæranda skyldi felldur niður í tvo mánuði. Ákvörðun þessi hafi verið tekin á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar.

Í kjölfar tilkynningar Vinnumálastofnunar hafi kærandi aftur sent inn læknisvottorð, dags. 20. nóvember 2025. Vottorð þetta hafi tilgreint tímabil veikinda sem „óvíst“ en í athugasemdum neðar í því hafi verið ritað: „Komst ekki í viðtal þann 10. október og þann 23. október vegna veikinda barns.“ Kærandi hafi einnig sent orðsendingu um að hann hafi verið í ófær um að mæta „… á þessa kynningarfundi vegna aðstæðna. Vegna […]. Eitthvað sem ég hef útskýrt bæði munnlega og skriflega áður. Er sem fyrr í atvinnuleit og mun taka starfi sem býðst, enda ekkert annað í boði. Vinsamlegast endurskoðið kröfur um endurgreiðslu og ákvörðun um niðurfellingu bóta.“

Kæranda hafi jafnframt verið gert að endurgreiða þær greiðslur sem hann hafi þegið á tímabilinu 24. september til 31. október 2025. Sú ofgreiðsla hafi samtals numið [292.127] kr., að meðtöldu álagi.

Ákvörðun Vinnumálastofnunar hafi verið kærð til úrskurðarnefndar velferðarmála þann 26. janúar 2026. Í kæru greini kærandi frá því að hann hafi ekki getað mætt á boðaða kynningarfundi hjá Vinnumálastofnun sökum aðstæðna sem hafi komið upp í september 2025 og hafi varðað X.

Lög nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar gildi um atvinnuleysistryggingar launamanna eða sjálfstætt starfandi einstaklinga á innlendum vinnumarkaði þegar þeir verði atvinnulausir, sbr. 1. gr. laganna.

Fyrir liggi að kærandi hafi ekki mætt á boðaðan kynningarfund sem hann hafi verið boðaður til. Kærandi hafi veitt skýringar á fjarveru sinni, upphaflega að hann hafi ekki mætt sökum veikinda. Meðal gagna í máli þessu séu læknisvottorð, dags. 22. október og 20. nóvember 2025. Það hafi ekki verið fyrr en eftir að ákvörðun stofnunarinnar hafi legið fyrir sem kærandi hafi upplýst um raunverulega ástæðu fyrir fjarveru hans á boðaða kynningarfundi.

Í ljósi þess að kærandi hafi ekki upplýst Vinnumálastofnun um aðstæður sínar án ástæðulausrar tafar hafi honum með ákvörðun stofnunarinnar, dags. 18. nóvember 2025, verið gert að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar. Ákvæði 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar sé svohljóðandi:

„Sá sem lætur hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 14. gr. eða um annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. og 59. gr. a. Hið sama á við þegar hinn tryggði hefur látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á högum hans á því tímabili sem hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, sbr. 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. Skal honum jafnframt verða gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur skv. 39. gr.“

Í lögum um atvinnuleysistryggingar sé rík áhersla lögð á upplýsingaskyldu atvinnuleitanda gagnvart Vinnumálastofnun. Þannig sé meðal annars í 3. mgr. 9. gr. laganna kveðið á um að sá sem teljist tryggður á grundvelli laganna skuli upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunni að verða á högum hans á þeim tíma er hann fái greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum. Upplýsingaskylda atvinnuleitanda sé ítrekuð á öllum stigum umsóknarferlis um atvinnuleysisbætur. Við upphaf umsóknar sé atvinnuleitendum kynnt margvísleg atriði er varði réttindi og skyldur, þar á meðal um upplýsingaskyldu. Í lok umsóknar staðfesti allir atvinnuleitendur að þeir hafi kynnt sér þau atriði.

Samkvæmt 2. mgr. 14. gr. laga um atvinnuleysistryggingar beri atvinnuleitendum að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunni að vera á vinnufærni eða aðstæðum þeirra að öðru leyti samkvæmt 1. mgr. 14. gr., þar á meðal um tilfallandi veikindi, án ástæðulausrar tafar.

Vinnumálastofnun hafi fyrst borist læknisvottorð, dags. 24. september 2025, þar sem fram komi að kærandi hafi verið óvinnufær með öllu vegna sjúkdóms frá 24. september til 31. október 2025. Það hafi ekki verið fyrr en eftir að Vinnumálastofnun hafi tekið ákvörðun á grundvelli þeirra upplýsinga að raunverulegar ástæður fyrir fjarveru kæranda hafi komið í ljós.

Það sé því afstaða Vinnumálastofnunar að kærandi hafi látið hjá líða að tilkynna um aðstæður sínar og verði í ljósi þeirra talið að hann hafi ekki getað verið í virkri atvinnuleit frá því að umræddur atburður hafi átt sér stað. Vinnumálastofnun telji jafnframt að kærandi hafi ekki uppfyllt áskilnað 2. mgr. 14. gr. um skyldu hans til að upplýsa um breytingar á högum sínum sem hafi áhrif á rétt hans til atvinnuleysisbóta. Kæranda beri því að sæta viðurlögum á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar.

Þá hafi kæranda verið gert að endurgreiða tímabilið sem læknisvottorðið hafi tilgreint hann óvinnufæran.

Ofgreiddar atvinnuleysisbætur beri að innheimta samkvæmt 2. mgr. 39. gr. laga um atvinnuleysistryggingar en þar segi:

„Hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur skv. 32. eða 33. gr. en hann átti rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða öðrum ástæðum ber honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd var að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildir um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hefur fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Fella skal niður álagið samkvæmt þessari málsgrein færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leiddu til ákvörðunar Vinnumálastofnunar.“

Samkvæmt skýru orðalagi 2. mgr. 39. gr. laga um atvinnuleysistryggingar beri að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur fyrir það tímabil sem atvinnuleitandi uppfylli ekki skilyrði laganna. Í athugasemdum með 39. gr. með frumvarpi til laga um atvinnuleysistryggingar sé sérstaklega áréttað að leiðrétting eigi við í öllum tilvikum sem kunni að valda því að atvinnuleitandi hafi fengið ofgreiddar atvinnuleysisbætur. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. sé því fortakslaust að því er varði skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Kæranda beri því að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur vegna tímabilsin 24. september til 31. október 2025.

Í lokamálslið 2. mgr. 39. gr. segi að fella skuli niður álagið ef hinn tryggði færi rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka sem hafi leitt til skuldamyndunar. Skuld kæranda hafi því verið innheimt með 15% álagi þar sem skortur á upplýsingum frá kæranda verði ekki talin gefa tilefni til þess að undanþága frá álagi verði beitt í máli kæranda. Heildarskuld kæranda hafi því verið að fjárhæð 340.725 kr. Sú krafa hafi þegar verið greidd.

Í kæru til úrskurðarnefndar geri kærandi kröfu um að skuld hans vegna ofgreiddra atvinnuleysisbóta verði felld niður. Kærandi segi Vinnumálastofnun hafa túlkað gögn í máli hans á þann veg að hann hafi talist vera óvinnufær. Vinnumálastofnun bendi á að meðal gagna í þessu máli sé læknisvottorð, dags. 24. september 2025, þar sem fram komi að kærandi hafi verið óvinnufær með öllu frá 24. september til lok október 2025. Því eigi hann ekki rétt á greiðslum atvinnuleysistryggingum fyrir sama tímabil, sbr. a., b., d., h. og i. lið 14. gr. laga um atvinnuleysistryggingar.

Með vísan til alls framangreinds sé það niðurstaða Vinnumálastofnunar að kærandi skuli sæta viðurlögum í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga um atvinnuleysistryggingar og að hann skuli endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

 

IV.  Niðurstaða

Kærð er ákvörðun Vinnumálastofnunar um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur.

Í 59. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um viðurlög við því að láta hjá líða að veita upplýsingar eða láta hjá líða að tilkynna um breytingar á högum. Ákvæði 1. mgr. 59. gr. er svohljóðandi:

„Sá sem lætur hjá líða að veita nauðsynlegar upplýsingar skv. 14. gr. eða um annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum skal ekki eiga rétt á greiðslu atvinnuleysisbóta skv. VII. kafla fyrr en að tveimur mánuðum liðnum, sem ella hefðu verið greiddar bætur fyrir, frá þeim degi er viðurlagaákvörðun Vinnumálastofnunar er tilkynnt aðila, sbr. þó 4. mgr. og 59. gr. a. Hið sama á við þegar hinn tryggði hefur látið hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á högum hans á því tímabili sem hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögum þessum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögum þessum, sbr. 3. mgr. 9. gr. og 2. mgr. 14. gr. Skal honum jafnframt verða gert að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur skv. 39. gr.“

Samkvæmt 3. mgr. 9. gr. laga nr. 54/2006 skal sá sem telst tryggður á grundvelli laganna upplýsa Vinnumálastofnun um allar breytingar sem kunna að verða á högum hans á þeim tíma er hann fær greiddar atvinnuleysisbætur eða sætir biðtíma eða viðurlögum samkvæmt lögunum eða annað það sem kann að hafa áhrif á rétt hans samkvæmt lögunum, svo sem um námsþátttöku, tekjur sem hann fær fyrir tilfallandi vinnu og hversu lengi vinnan stendur yfir. Í 2. mgr. 14. gr. laganna kemur einnig fram að hinn tryggði skuli tilkynna Vinnumálastofnun um þær breytingar sem kunna að verða á vinnufærni hans eða aðstæðum að öðru leyti samkvæmt 1. mgr., þar á meðal um tilfallandi veikindi, án ástæðulausrar tafar. Þá segir meðal annars í 5. mgr. 14. gr. laganna að hinn tryggði skuli tilkynna um upphaf og lok veikinda til Vinnumálastofnunar án ástæðulausrar tafar. Jafnframt skuli hann skila inn læknisvottorði innan viku frá lokum veikindanna óski Vinnumálastofnun eftir því.

Í máli þessu liggur fyrir að kærandi mætti ekki á boðaða kynningarfundi hjá Vinnumálastofnun dagana 10. og 23. október 2025 og tilkynnti ekki forföll. Í boðun Vinnumálastofnunar var kæranda greint frá því að um skyldumætingu væri að ræða og að öll forföll bæri að tilkynna án ástæðulausrar tafar. Þegar kærandi var inntur eftir skýringum á fjarveru sinni lagði hann fram læknisvottorð, dags. 24. september 2025, þar sem fram kemur að kærandi hafi verið með öllu óvinnufær dagana 24. september til 31. október 2025. Kærandi skilaði aftur læknisvottorði, dags. 20. nóvember 2025, þar sem fram kemur að hann hafi ekki komist í viðtal þann 10. og 23. október 2025 vegna veikinda barns og tímabil veikinda er tilgreint sem „óvíst“. Með vottorðinu lagði kærandi fram þær skýringar að hann hefði ekki komist á fundina vegna […].

Í ljósi upplýsingaskyldu 3. mgr. 9. gr., 2. og 5. mgr. 14. gr. laga nr. 54/2006 verður fallist á það með Vinnumálastofnun að kærandi hafi brotið gegn skyldum sínum er hann tilkynnti stofnuninni ekki strax aðstæður sínar og veikindi. Í 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 er skýrt kveðið á um beitingu viðurlaga við slíku broti, sbr. það sem að framan greinir.

Með hinni kærðu ákvörðun Vinnumálastofnunar voru einnig innheimtar ofgreiddar atvinnuleysisbætur, samtals að fjárhæð 292.127 kr., að meðtöldu álagi.

Í 39. gr. laga nr. 54/2006 er kveðið á um leiðréttingu á atvinnuleysisbótum. Þar segir í 2. mgr. að hafi hinn tryggði fengið hærri atvinnuleysisbætur samkvæmt 32. eða 33. gr. laganna en hann hafi átt rétt á samkvæmt álagningu skattyfirvalda eða af öðrum ástæðum beri honum að endurgreiða þá fjárhæð sem ofgreidd hafi verið, að viðbættu 15% álagi. Hið sama gildi um atvinnuleysisbætur sem hinn tryggði hafi fengið greiddar fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Í sömu málsgrein segir einnig að fella skuli niður álagið samkvæmt málsgreininni færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leitt hafi til ákvörðunar Vinnumálastofnunar. Í 1. málsl. 3. mgr. 39. gr. laga nr. 54/2006 kemur fram að heimilt sé að skuldajafna ofgreiddum atvinnuleysisbótum á móti síðar tilkomnum atvinnuleysisbótum sama einstaklings en þó aldrei hærri fjárhæð en sem nemi 25% af síðarnefndu atvinnuleysisbótunum í hverjum mánuði.

Samkvæmt framangreindu er ljóst að endurkröfuheimild Vinnumálastofnunar er meðal annars bundin við það að einstaklingur hafi fengið greiddar atvinnuleysisbætur fyrir tímabil er hann uppfyllti ekki skilyrði laganna. Á því tímabili sem kærandi var óvinnufær uppfyllti hann ekki skilyrði 14. gr. laga nr. 54/2006 um virka atvinnuleit. Ákvæði 2. mgr. 39. gr. laganna er fortakslaust að því er varðar skyldu til þess að endurgreiða ofgreiddar bætur. Kæranda ber samkvæmt skýru ákvæði 2. mgr. 39. gr. laganna að endurgreiða ofgreiddar atvinnuleysisbætur fyrir tímabilið 24. september til 31. október 2025. Aftur á móti skal fella niður 15% álag færi hinn tryggði rök fyrir því að honum verði ekki kennt um þá annmarka er leitt hafi til ákvörðunar Vinnumálastofnunar. Líkt og áður greinir lét kærandi hjá líða að tilkynna Vinnumálastofnun um aðstæður sínar og er því að mati úrskurðarnefndarinnar ekki tilefni til að fella niður álagið sem stofnunin lagði á endurgreiðslukröfuna.

Með vísan til framangreinds er ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 18. nóvember 2025, um að fella niður rétt kæranda til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði á grundvelli 1. mgr. 59. gr. laga nr. 54/2006 um atvinnuleysistryggingar og að innheimta ofgreiddar atvinnuleysisbætur, staðfest.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Ákvörðun Vinnumálastofnunar, dags. 18. nóvember 2025, um að fella niður rétt A, til atvinnuleysisbóta í tvo mánuði og að innheimta ofgreiddar bætur, er staðfest.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Hólmfríður Birna Guðmundsdóttir