10 júní 2026
/
1364/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Hinn 10. júní 2026 kvað úrskurðarnefnd um upplýsingamál upp svohljóðandi úrskurð nr. 1364/2026 í máli ÚNU 25090019.
Kæra og málsatvik
Með erindi, dags. 6. september 2025, kærði […] til úrskurðarnefndar um upplýsingamál ákvörðun Isavia ohf. um afgreiðslu upplýsingabeiðni hans. Með erindi, dags. 26. september 2025, bárust nefndinni frekari upplýsingar um kæruna.
Með erindi til Isavia ohf., dags. 24. júlí 2025, óskaði kærandi eftir gögnum í tengslum við það fyrirkomulag að koma á fót Bílastæðasjóði Sandgerðisbæjar (síðar Suðurnesjabæjar) til að gera Isavia ohf. kleift að leggja stöðubrotsgjöld og aukastöðugjöld á bíla fyrir framan Flugstöð Leifs Eiríkssonar.
Kæranda voru afhent gögn samkvæmt beiðninni hinn 15. ágúst 2025. Í svari sem fylgdi gögnunum var einnig að finna upplýsingar um greiðslur til Isavia ohf. á grundvelli þjónustusamnings við Sandgerðisbæ (síðar Suðurnesjabæ) um innheimtu stöðubrota og aukastöðugjalda, sundurliðaðar eftir árunum 2018 til 2024. Fram kom að greiðslurnar gengju upp í kostnað við hugbúnaðarkerfi fyrir álagninguna og launakostnað starfsmanna í stöðuvörslu. Greiðslurnar hefðu ekki náð upp í kostnað Isavia ohf. af samningnum og því hefði fyrirtækið borið tap af rekstrinum. Þá kom fram að ekki lægi fyrir sérstök heimild frá ráðherra til Isavia ohf. vegna stöðubrotsgjalda en bæði Sandgerðisbær og síðar Suðurnesjabær hefðu fengið slíka heimild.
Í svari Isavia ohf. var kæranda hafnað um aðgang að einu gagni með vísan til þess að það væri vinnugagn í skilningi upplýsingalaga. Gagnið bæri ekki með sér að vera fullunnið en varðaði að efni til tillögu um að gerður yrði samningur við Suðurnesjabæ, breytingar á fjárhæðum stöðubrots- og aukastöðugjalda (sem auglýstar hefðu verið í Stjórnartíðindum) og rekstrarfyrirkomulag verkefnisins (sem hefði haldist óbreytt).
Með erindi, dags. 19. ágúst 2025, kom kærandi á framfæri annarri upplýsingabeiðni til Isavia ohf. í 16 liðum. Í umræddum liðum kom eftirfarandi fram, en utan upptalningarinnar falla þó þeir liðir sem kærandi tilgreinir sérstaklega í kæru sinni til nefndarinnar að falli utan kærunnar (liðir 1, 4, 6, 7, 13 og 14).
2a. Hefur verið reynt, með öðrum hætti en minnisblaði Deloitte ehf. sem Isavia ohf. aflaði um málið, að fá staðfestingu á því að 100.–101. gr. sveitarstjórnarlaga, nr. 138/2011, teljist fullnægjandi lagagrundvöllur fyrir framsal valds frá Sandgerðisbæ til Isavia ohf. til að sekta bíla fyrir framan Flugstöð Leifs Eiríkssonar?
2b. Liggur fyrir samþykki innanríkisráðuneytis fyrir öllum atriðum í samstarfssamningi milli Sandgerðisbæjar og Isavia ohf.?
2c. Óskað er staðfestingar á því að Sandgerðisbær hafi ekki fengið afhent framangreint minnisblað Deloitte ehf.
2d. Var Deloitte ehf. greidd tvöföld þóknun svo fyrirtækið yrði skaðabótaskylt ef ráðgjöf þess stæðist ekki lög og ylli Isavia ohf. tjóni?
3. Óskað er upplýsinga um hver Sigurður Þóroddsson er, sem vitnað er til í fundargerð sem afhent var 15. ágúst 2025.
5. Er til leyfi ráðherra fyrir framsali valds Sandgerðisbæjar til Isavia ohf. til að sekta bíla fyrir framan Flugstöð Leifs Eiríkssonar?
8. Óskað er upplýsinga um hvernig númerakerfi á álagningarseðlum sem Isavia ohf. gefur út virkar.
9. Hefur Isavia ohf. skilað inn virðisaukaskatti af hinni veittu þjónustu? Hafi það verið gert er óskað upplýsinga um þær greiðslur fyrir árin 2018–2024.
10a. Óskað er útskýringa á misræmi í tölum á milli ársreiknings Bílastæðasjóðs Sandgerðisbæjar 2019 og upplýsinga frá Isavia ohf. varðandi þjónustutekjur árin 2018–2024.
10b. Óskað er staðfestingar á því að aðrir en lögreglan og Isavia ohf. hafi ekki tekið að sér að sekta bíla fyrir utan Flugstöð Leifs Eiríkssonar.
10c. Óskað er staðfestingar á því að greiðsla sem Isavia ohf. hafi fengið millifærða frá Bílastæðasjóði Sandgerðisbæjar sé innkoma fyrir allar sektir sem hafi verið framkvæmdar árin 2018–2024.
10d. Óskað er upplýsinga um fjölda álagðra sekta árin 2018–2024.
11. Óskað er eftir að fá að sjá sundurliðaðan kostnað Isavia ohf. af samningi við Sandgerðisbæ, þ.m.t. fyrir hugbúnaðarkerfi fyrir álagningu sekta og launakostnað starfsmanna í stöðuvörslu.
12. Óskað er eftir að ákvörðun um að takmarka aðgang að gagni 15. ágúst 2025 verði endurskoðuð.
15a. Óskað er upplýsinga um hvort gerðar hafi verið skýrslur á grundvelli þjónustusamnings Sandgerðisbæjar og Isavia ohf. meðan sá samningur var í gildi. Hafi það verið gert er óskað aðgangs að þeim skýrslum.
15b. Óskað er upplýsinga um hvort fundir hafi verið haldnir, sbr. þjónustusamninga Isavia ohf. bæði við Sandgerðisbæ og síðar Suðurnesjabæ. Hafi þeir verið haldnir er óskað aðgangs að fundargerðum af þeim fundum.
16a. Óskað er staðfestingar á að gögnin sem afhent voru 15. ágúst 2025 séu öll þau gögn sem finnist í vörslu Isavia ohf. um málið.
16b. Óskað er upplýsinga um með hvaða hætti leitað var upplýsinga um málið og hve mikil vinna hafi farið í þá leit.
Beiðninni var svarað 29. ágúst 2025. Í svarinu kom fram að Isavia ohf. liti svo á að beiðnin næði að mjög litlu leyti til fyrirliggjandi gagna í vörslu félagsins, en að vilji væri til að koma til móts við kæranda og svara atriðum sem telja mætti að skiptu máli. Ekki væri þó um tæmandi svör að ræða við öllum spurningum kæranda. Svo kom fram:
Í aðdraganda þess að fyrirkomulaginu var komið á var unnin talsverð undirbúningsvinna sem endurspeglast í þeim minnisblöðum sem þú hefur fengið afhend (sic). Síðasta minnisblaðið var skrifað af þáverandi yfirlögfræðingi Isavia, Karli Alvarssyni. Tekið var tillit til þeirra athugasemda sem fram komu í minnisblaðinu í samningnum sem þú hefur fengið afhentan. Niðurstaðan var að heimild sveitarfélagsins til framsals væri fullnægjandi, enda væri öðrum formkröfum um auglýsingar og fyrirkomulag greiðslna fullnægt.
Fyrirkomulagið var kynnt fyrir [i]nnanríkisráðuneytinu með bréfi Sandgerðisbæjar og sveitarfélaginu var veitt heimild til að stofna bílastæðasjóð. Ráðuneytið hefur ekki veitt Isavia sérstaka beina heimild til að annast stöðuvörslu, heldur starfar félagið sem verktaki f.h. Bílastæðasjóðs Suðurnesjabæjar (áður Bílastæðasjóðs Sandgerðisbæjar). Engin merki er að finna í skjalakerfi félagsins um að í framhaldinu hafi verið sóst eftir beinni lagaheimild fyrir félagið.
Fyrirkomulagið er ekkert leyndarmál enda eru stöðuverðirnir klæddir í fatnað merktum Keflavíkurflugvelli, Isavia á sæti í stjórn Bílastæðasjóðsins í samræmi við birtar samþykktir hans og aðsetur sjóðsins er á Keflavíkurflugvelli, samkvæmt upplýsingum á heimasíðunni bss.is. Þeir starfsmenn Isavia sem hafa séð um stöðuvörslu voru upphaflega hluti af öryggis- og flugverndarteyminu en hafa síðustu árin verið hluti af bílastæðaþjónustu félagsins og sinna jöfnum höndum öðrum störfum innan þeirra eininga. Enginn sérstakur listi er yfir starfsmennina og þeir hafa ekki verið í hlutastarfi hjá sveitarfélaginu.
Varðandi greiðslurnar er reikningurinn sem þú nefnir í eigu Suðurnesjabæjar og bendum við þér á að afla upplýsinga frá bænum varðandi prókúru.
Upplýsingar um greiðslur í síðasta svarbréfi voru fengnar úr fjárhagsbókhaldi Isavia. Minniháttar munur á þeim fjárhæðum og fjárhæðum í ársreikningum BSS útskýrist líklega af mismunandi uppgjörstímabilum, endurgreiðslum eða bókunardagsetningum reikninga en það hefur þó ekki verið kannað. Greiðslurnar eru heildargreiðslur sem Isavia hefur móttekið frá sveitarfélögunum vegna þjónustunnar og samsvara u.þ.b. álögðum gjöldum að frádregnum rekstrarkostnaði sjóðsins í samræmi við samninginn. Kostnaður Isavia af rekstri samningsins felst að mestu annars vegar í kostnaði við álagningarkerfið sem var eftirfarandi:
Ár
Kostnaður
2018
3.227.385 kr.
2019
3.700.364 kr.
2020
2.970.497 kr.
2021
0 kr.
2022
0 kr.
2023
0 kr.
2024
4.736.702 kr.
Hins vegar felst kostnaðurinn í starfsmannakostnaði sem ekki verður upplýst um sérstaklega. Tekjurnar af samningum eru þó augljóslega það lágar að þær svara ekki kostnaði við teljandi starfsmannahald þegar kostnaður við kerfið hefur verið dreginn frá þeim.
Upplýsingar um fjölda álagðra gjalda eru ekki fyrirliggjandi og ekki aðgengilegar með einföldum hætti úr álagningakerfinu. Álagningarnar eru þó ekki á tíunda þúsund eins og númerarunan gefur tilefni til að ætla, þar sem inni í henni eru m.a. ýmsar kerfis- og notendaprófanir auk niður felldra álagninga.
Afstaða Isavia til fyrri gagnaafhendingar er óbreytt en við vonum að þetta hafi svarað helstu spurningum þínum um fyrirkomulagið.
Í kæru til úrskurðarnefndarinnar fór kærandi fram á að öllum liðum upplýsingabeiðni hans yrði svarað og að lögð yrði vinna í að taka saman þau gögn sem óskað hefði verið eftir.
Málsmeðferð
Kæran var kynnt Isavia ohf. með erindi, dags. 1. október 2025, og félaginu gefinn kostur á að koma á framfæri umsögn um hana. Þá var þess óskað að úrskurðarnefnd um upplýsingamál yrðu afhent þau gögn sem kæran varðar.
Umsögn Isavia ohf. barst úrskurðarnefndinni 5. nóvember 2025. Í umsögninni er farið fram á að hin kærða ákvörðun verði staðfest. Mat Isavia ohf. sé að beiðni kæranda frá 19. ágúst 2025 feli að meginstefnu ekki í sér beiðni um afhendingu fyrirliggjandi gagna heldur beiðni um að ný gögn verði búin til. Beiðnin falli því utan 5. gr. upplýsingalaga, að undanskildu því gagni sem hafnað var að afhenda kæranda.
Um lið 2 í beiðni kæranda tekur Isavia ohf. fram að kærandi hafi verið upplýstur um að innanríkisráðuneyti hafi ekki veitt félaginu sérstaka heimild til að annast stöðuvörslu heldur starfi Isavia ohf. sem verktaki fyrir hönd Bílastæðasjóðs Suðurnesjabæjar. Um lið 3 tekur Isavia ohf. fram að kærandi hafi verið upplýstur um að starfsfólk hafi ekki verið í hlutastarfi hjá sveitarfélaginu. Um lið 8 tekur Isavia ohf. fram að með vísan til fyrri svara félagsins sé ekki um fyrirliggjandi gögn að ræða eða upplýsingar sem félagið geti nálgast með aðgengilegum hætti. Um lið 9 tekur Isavia ohf. fram að staðfest sé að greiddur hafi verið virðisaukaskattur af þjónustunni. Þær upplýsingar séu hins vegar ekki sundurgreinanlegar í kerfum félagsins og því ekki fyrirliggjandi. Ráðast þyrfti í vinnu við að sundurgreina þær frá öðrum virðisaukaskattsgreiðslum. Um lið 11 tekur Isavia ohf. fram að töluleg gögn séu ekki fyrirliggjandi með aðgengilegum hætti og ráðast þyrfti í vinnu við slíka samantekt til að verða við beiðni kæranda. Um lið 15 tekur Isavia ohf. fram að gerð hafi verið leit að skýrslum og fundargerðum í skjalakerfi félagsins án árangurs. Ekki sé vitað til þess að slík gögn hafi verið unnin á gildistíma þjónustusamningsins.
Varðandi gagnið sem hafnað var að afhenda kæranda er í umsögn félagsins tekið fram að gagnið beri með sér að vera ekki fullunnið. Þá sé gagnið einungis að finna á word-formi en ekki PDF-formi. Ekkert bendi til þess í skjalakerfi Isavia ohf. að gagnið hafi verið sent öðrum. Kærandi hafi verið upplýstur um efni gagnsins, þ.e. að það varðaði tillögu um að gerður yrði samningur við Suðurnesjabæ, en kærandi hafi þann samning undir höndum, breytingar á fjárhæðum stöðubrota- og aukastöðugjalda, sem hafi verið auglýstar í Stjórnartíðindum, og rekstrarfyrirkomulag verkefnisins, sem hafi orðið óbreytt, sbr. gögn sem kæranda hafi þegar verið afhent.
Umsögn Isavia ohf. var kynnt kæranda með erindi, dags. 6. nóvember 2025, og honum gefinn kostur á að koma á framfæri frekari athugasemdum. Í athugasemdum kæranda, dags. sama dag, kemur fram um lið 2 að kæranda sé ekki lengur þörf á að fá svar við c-lið, þar sem hann hafi fengið staðfestingu frá Suðurnesjabæ að minnisblað Deloitte ehf. hafi ekki borist bænum. Um lið 15 segir kærandi að í ljósi umsagnar Isavia ohf. telji hann að fullu upplýst um að ekkert eftirlit hafi átt sér stað gagnvart Isavia ohf.
Úrskurðarnefndin sendi Isavia ohf. fyrirspurn 7. maí 2026 um liði 9, 10d og 11 í beiðni kæranda og hvort fyrirtækinu væri fært að taka saman þær upplýsingar sem liðirnir tækju til. Svar frá Isavia ohf. barst nefndinni með erindi, dags. 26. maí 2026. Í erindinu kemur fram að virðisaukaskattsskýrslur og bókhaldsgögn væru varðveitt sjö ár aftur í tímann í samræmi við ákvæði laga um ársreikninga og bókhald. Upplýsingar um fjölda álagðra stöðubrots- og aukastöðugjalda árin 2018–2024 lægju einnig fyrir í kerfum félagsins en þó ekki þannig að hægt væri að ná upplýsingunum úr kerfunum án handvirkrar vinnslu. Samantekt um virðisaukaskatt krefðist umfangsmikillar handvirkrar yfirferðar þar sem meðal annars þyrfti að rekja upp hverja einustu virðisaukaskattsskýrslu félagins á þeim árum sem um ræðir og greina hvaða virðisaukaskattur tilheyrði þeim hluta starfseminnar sem fyrirspurn kæranda lýtur að. Samantekt á álögðum stöðubrots- og aukastöðugjöldum og þeim starfsmannakostnaði sem félagið hefði greitt vegna samningsins krefðist einnig handvirkrar yfirferðar og nýrra útreikninga þar sem starfsmannakostnaður vegna reksturs samningsins væri ekki til sundurgreindur frá öðrum verkefnum viðkomandi starfsmanna. Áætlað væri að umfang framangreindrar vinnu væri að það tæki einn til tvo sérfræðinga a.m.k. 2–3 vikur að taka upplýsingarnar saman án þess að viðkomandi gætu sinnt öðrum verkefnum samhliða.
Niðurstaða
1.
Mál þetta varðar upplýsingabeiðni kæranda til Isavia ohf. sem í aðalatriðum lýtur að því fyrirkomulagi að koma á fót Bílastæðasjóði Sandgerðisbæjar (síðar Suðurnesjabæjar) sem aftur tengist álagningu stöðugjalda á bíla fyrir framan Flugstöð Leifs Eiríkssonar. Isavia ohf. hefur hafnað að afhenda kæranda gagn, sem félagið telur vera vinnugagn í skilningi upplýsingalaga, en vísar að öðru leyti til þess að erindi kæranda feli ekki í sér beiðni um aðgang að fyrirliggjandi gögnum í vörslu félagsins. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál leggur þann skilning í athugasemdir kæranda til nefndarinnar í tilefni af umsögn Isavia ohf. að þeir hlutar beiðni kæranda frá 19. ágúst 2025 sem merktir eru sem 2c, 15a og 15b framar í þessum úrskurði séu ekki lengur hluti af kæruefni málsins, í ljósi þeirra upplýsinga sem kæranda hafa verið látnar í té frá því kæran barst úrskurðarnefndinni. Eftirfarandi umfjöllun tekur mið af því.
Upplýsingaréttur almennings tekur samkvæmt 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, til aðgangs að fyrirliggjandi gögnum sem varða tiltekið mál og aðgangs að tilteknum fyrirliggjandi gögnum. Þegar aðili sem heyrir undir gildissvið laganna tekur á móti erindi sem ber með sér að vera beiðni um aðgang að gögnum á hann að athuga hvort fyrir liggi annaðhvort þau gögn sem beinlínis er óskað eftir eða gögn sem innihalda þær upplýsingar sem tilgreindar eru í beiðninni, og taka ákvörðun um hvort aðgangur að gögnunum á grundvelli upplýsingalaga verði veittur.
Af upplýsingalögum verður ekki leidd sambærileg skylda til að svara erindum sem bera ekki með sér að vera beiðnir um aðgang að gögnum. Ekki er útilokað að skylt kunni að vera að bregðast við slíkum erindum, sbr. 1. mgr. 7. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993, og óskráða leiðbeiningarreglu þess efnis að stjórnvöldum sé skylt að veita þeim sem til þeirra leita nauðsynlega aðstoð og leiðbeiningar varðandi þau mál sem snerta starfssvið þeirra. Hins vegar er það ekki hlutverk úrskurðarnefndar um upplýsingamál að skera úr um rétt beiðanda til að fá svar við slíku erindi, sbr. 3. mgr. 17. gr. upplýsingalaga, sbr. og 4. mgr. 9. gr. stjórnsýslulaga, eða ágreining um það hvort erindinu hafi verið svarað með fullnægjandi hætti, sbr. 1. mgr. 20. gr. sömu laga, enda byggja framangreindar kæruheimildir á því að beðið hafi verið um aðgang að gögnum.
Úrskurðarnefndin hefur farið yfir erindi kæranda til Isavia ohf. frá 19. ágúst 2025. Það er mat nefndarinnar að þeir liðir beiðninnar sem að framan eru merktir sem 2a, 2b, 2d, 3, 5, 8, 10a, 10b, 10c, 16a og 16b, beri ekki með sér að vera beiðnir um gögn í skilningi upplýsingalaga heldur fyrirspurnir um tiltekin atriði eða vinnubrögð Isavia ohf., beiðnir um skýringar og staðfestingar á tilteknum atriðum. Verður kærunni að þessu leyti vísað frá úrskurðarnefndinni.
2.
Að undanskildum lið 12 í beiðni kæranda, sem Isavia ohf. afmarkaði við drög að minnisblaði sem félagið telur vera vinnugagn og fjallað verður um í kafla 3, standa eftir þeir liðir í beiðni kæranda sem varða tölulegar upplýsingar í tengslum við framkvæmd þjónustusamnings Isavia ohf. og Sandgerðisbæjar (síðar Suðurnesjabæjar) og merktir eru að framan sem liðir 9, 10d og 11. Afstaða Isavia ohf. til þessara liða er í meginatriðum sú að umbeðnar upplýsingar séu ekki fyrirliggjandi með aðgengilegum hætti í kerfum félagsins og að beiðnin falli af þeim sökum utan gildissviðs 5. gr. upplýsingalaga.
Samkvæmt 3. málsl. 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga er óskylt að útbúa ný skjöl eða önnur gögn í ríkari mæli en leiðir af 3. mgr. sömu lagagreinar, sem mælir fyrir um að ef ákvæði 6.–10. gr. laganna um takmarkanir á upplýsingarétti eigi aðeins við um hluta gagns skuli veita aðgang að öðrum hlutum þess. Úrskurðarnefndin hefur lagt til grundvallar í úrskurðarframkvæmd sinni að ef unnt sé að kalla fram upplýsingar sem óskað er eftir úr gagnagrunni, bókhaldskerfi eða öðru kerfi með tiltölulega einföldum hætti, þá kunni þær upplýsingar að teljast til fyrirliggjandi gagna í skilningi 1. og 2. málsl. 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga þótt þær hafi ekki verið teknar saman þegar beiðni er lögð fram, sbr. úrskurði nr. 918/2020 og 1073/2022.
Skýringar Isavia ohf. um þá vinnu sem það útheimti að taka umbeðnar upplýsingar saman liggja fyrir. Að því er varðar lið 9 hefur félagið upplýst að til að sundurgreina greiðslur virðisaukaskatts vegna þjónustunnar frá öðrum virðisaukaskattsgreiðslum þyrfti að rekja upp hverja virðisaukaskattsskýrslu félagsins á árunum 2018–2024 og greina hvaða skattur tilheyrði þeim hluta starfseminnar sem beiðni kæranda lyti að. Um liði 10d og 11 hefur félagið upplýst að fjöldi álagðra sekta verði ekki sóttur úr álagningarkerfinu án handvirkrar vinnslu og að samantekt á starfsmannakostnaði vegna samningsins krefðist sömuleiðis handvirkrar yfirferðar og nýrra útreikninga, enda sé sá kostnaður ekki sundurgreindur frá öðrum verkefnum hlutaðeigandi starfsmanna. Þá hefur félagið áætlað að verkið tæki einn til tvo sérfræðinga að minnsta kosti tvær til þrjár vikur, án þess að þeir gætu sinnt öðrum störfum á meðan.
Úrskurðarnefndin hefur ekki forsendur til að draga í efa þessar skýringar félagsins. Að mati nefndarinnar verður ekki talið að unnt sé að kalla umbeðnar upplýsingar fram úr kerfum félagsins með svo einföldum hætti að þær teljist af þeirri ástæðu til fyrirliggjandi gagna, heldur þyrfti að ráðast í vinnu sem meðal annars fæli í sér handvirka yfirferð færslna og útreikninga. Samkvæmt framangreindu verður lagt til grundvallar að gögn með þeim upplýsingum sem kærandi óskaði eftir samkvæmt liðum 9, 10d og 11 séu ekki fyrirliggjandi hjá Isavia ohf. í skilningi 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga og félaginu sé óskylt að verða við beiðni kæranda að þessu leyti. Verður afgreiðsla Isavia ohf. á þessum liðum beiðninnar því staðfest.
3.
Isavia ohf. hafnaði að afhenda kæranda eitt gagn með vísan til þess að það teldist vera vinnugagn í skilningi upplýsingalaga sem heimilt væri að takmarka aðgang að.
Í 1. mgr. 8. gr. upplýsingalaga er mælt fyrir um að vinnugögn séu þau gögn sem stjórnvöld eða aðrir aðilar samkvæmt I. kafla laganna hafi ritað eða útbúið til eigin nota við undirbúning ákvörðunar eða annarra lykta máls. Séu gögn afhent öðrum teljist þau ekki lengur til vinnugagna nema þau hafi verið afhent eftirlitsaðila á grundvelli lagaskyldu. Í athugasemdum við 8. gr. með frumvarpi því sem varð að upplýsingalögum, nr. 140/2012, kemur eftirfarandi fram:
Stjórnvöldum er að lögum falið að taka ýmsar matskenndar ákvarðanir og móta tillögur um áætlanir eða aðrar aðgerðir. […] Oft geyma lög ekki að öllu leyti þau skilyrði sem þarf að fullnægja svo slíkar ákvarðanir verði teknar, eða þau sjónarmið eða markmið sem að skal stefnt. Þegar stjórnvöld standa frammi fyrir slíkum verkefnum verða þau iðulega að vega og meta ólík sjónarmið og velja svo á hvaða grundvelli úr máli skuli leyst. Af því leiðir að það tekur einatt einhvern tíma að móta afstöðu til fyrirliggjandi mála og á því tímabili kunna ólík sjónarmið að hafa mismunandi vægi og breytast, t.d. ef fram koma nýjar upplýsingar. Gögn sem til verða í slíku ferli þurfa ekki að endurspegla réttilega að hvaða niðurstöðu er stefnt. Eðlilegt er því að stjórnvöldum sé heimilt að hafna aðgangi að þeim þótt stjórnvöldum sé einnig á grundvelli reglunnar um aukinn aðgang að gögnum heimilt að afhenda slík gögn, standi reglur um þagnarskyldu því ekki í vegi. […]
Úrskurðarnefndin hefur farið yfir gagnið, sem Isavia ohf. afhenti samhliða umsögn sinni og álítur vinnugagn í skilningi upplýsingalaga, með það fyrir augum að leggja mat á hvort það uppfylli þau skilyrði að vera í reynd undirbúningsgagn, að hafa verið ritað eða útbúið af starfsmönnum Isavia ohf. og að hafa ekki verið afhent öðrum. Með vísan til þess að 8. gr. upplýsingalaga felur í sér takmörkun á upplýsingarétti samkvæmt meginreglu laganna í 5. gr. þeirra ber að mati nefndarinnar að túlka ákvæðið þröngt.
Gagnið sem deilt er um aðgang að er dagsett 14. ágúst 2019 og hefur yfirskriftina „Minnisblað um endurnýjun samnings um Bílastæðasjóð Sandgerðis o.fl.“. Gagnið er tvær blaðsíður að lengd. Það er undirritað af starfsmanni Isavia ohf. Nefndin telur ekki ástæðu til annars en að leggja til grundvallar að gagnið hafi verið ritað af þeim starfsmanni. Þá verður ráðið af skýringum Isavia ohf. að gagnið hafi ekki verið afhent öðrum. Nefndin telur ekki ástæðu til að draga þá fullyrðingu í efa.
Líkt og Isavia ohf. hefur þegar upplýst um er í gagninu umfjöllun um tillögu um að gerður yrði samningur við Suðurnesjabæ, breytingar á fjárhæðum stöðubrots- og aukastöðugjalda, sem síðar hefðu verið auglýstar í Stjórnartíðindum, og rekstrarfyrirkomulag verkefnisins, sem hefði í framhaldinu haldist óbreytt. Gagnið varð þannig til í tengslum við mótun afstöðu Isavia ohf. á því hvernig fyrirkomulagi vegna eftirlits og innheimtu stöðubrota- og aukastöðugjalda á skipulagssvæði Flugstöðvar Leifs Eiríkssonar yrði fram haldið í kjölfar þess að gildistíma eldri samnings við Sandgerðisbæ lauk. Úrskurðarnefndin telur samkvæmt framangreindu að gagnið hafi verið ritað af Isavia ohf. til eigin nota hjá félaginu við undirbúning lykta afmarkaðs máls og að það hafi ekki verið afhent öðrum. Gagnið telst því vera vinnugagn samkvæmt 1. mgr. 8. gr. upplýsingalaga.
Nefndin telur gagnið ekki innihalda endanlega ákvörðun um afgreiðslu máls, upplýsingar sem Isavia ohf. hafi borið að skrá samkvæmt 1. mgr. 27. gr. upplýsingalaga eða lýsingu á almennum vinnureglum eða stjórnsýsluframkvæmd á viðkomandi sviði, sbr. 1., 2. og 4. tölul. 3. mgr. 8. gr. upplýsingalaga. Þá telur nefndin heldur ekki að gagnið hafi að geyma mikilvægar upplýsingar um staðreyndir máls sem ekki komi annars staðar fram, sbr. 3. tölul. 3. mgr. 8. gr. laganna, enda hefur það í aðalatriðum að geyma upplýsingar sem fram koma í gögnum sem kærandi hefur þegar undir höndum eða hafa verið birtar opinberlega. Úrskurðarnefndin telur því að Isavia ohf. hafi verið heimilt að takmarka aðgang kæranda að gagninu. Verður ákvörðun félagsins staðfest að þessu leyti.
Úrskurðarorð
Kæru […], dags. 6. september 2025, er vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál að því er varðar liði í beiðni hans til Isavia ohf., dags. 19. ágúst 2025, sem í kafla þessa úrskurðar með heitið „Kæra og málsatvik“ eru merktir sem 2a, 2b, 2d, 3, 5, 8, 10a, 10b, 10c, 16a og 16b. Að öðru leyti er staðfest ákvörðun Isavia ohf. um afgreiðslu beiðni kæranda, dags. 29. ágúst 2025.
Trausti Fannar Valsson, formaður
Hafsteinn Þór Hauksson
Sigríður Árnadóttir