03 júlí 2026
/
1372/2026. Úrskurður frá 3. júlí 2026
Hinn 3. júlí 2026 kvað úrskurðarnefnd um upplýsingamál upp svohljóðandi úrskurð nr. 1372/2026 í máli ÚNU 25100006.
Kæra og málsatvik
Með erindi, dags. 7. október 2025, kærði […] þá ákvörðun […] að synja beiðni hennar um aðgang að gögnum.
Þann […] 2019 gerðu kærandi og […] með sér samning um starfslok kæranda. Í samningnum kom meðal annars fram að báðir aðilar lýstu því yfir að þeir myndu ekki eiga frumkvæði að umræðu um samninginn eða aðdraganda starfsloka starfsmanns hjá vinnuveitanda, hvorki opinberlega né annars staðar og að hvorugur aðili samningsins ætti kröfur á hinn tengdar vinnusambandinu umfram það sem í samningnum greindi.
Með erindi til […], dags. […] 2024, óskaði kærandi eftir aðgangi að fundargerðum og öðrum gögnum sveitarstjórnar, fræðslunefndar, kennara- og starfsmannafunda á tímabilinu […] til […] þar sem fjallað væri um kæranda, sem gætu varpað ljósi á tildrög starfsloka kæranda eða önnur atriði sem lögð hefðu verið til grundvallar þeirri ákvörðun.
Með erindi til kæranda, dags. […] 2024, synjaði […] beiðni kæranda með vísan til þess að í samningi milli kærða og kæranda, sem gerður var um starfslok kæranda, hefði komið fram að hvorugur aðili samningsins ætti kröfu á hinn auk þess sem hvorugur aðili myndi eiga frumkvæði að umræðu um samninginn eða aðdraganda starfsloka.
Kærandi ítrekaði beiðni sína um gögnin með erindi, dags. 8. september 2025. […] brást við erindinu þann 11. september 2025 og ítrekaði fyrra svar sitt frá […] 2024 um að ekki væri unnt að verða við beiðninni með vísan til þess sem fram kæmi í starfslokasamningi.
Málsmeðferð
Kæran var kynnt […] með erindi, dags. 8. október 2025, og sveitarfélaginu gefinn kostur á að koma á framfæri umsögn um hana. Þá var þess óskað að […] afhenti úrskurðarnefnd um upplýsingamál þau gögn sem kæran varðar.
Umsögn […] barst úrskurðarnefndinni 12. nóvember 2025. Í umsögninni benti sveitarfélagið á að samið hefði verið við kæranda um að risi ágreiningur um efni og túlkun starfslokasamnings frá […] skyldi reka slík mál fyrir Héraðsdómi […]. Yrði sveitarfélaginu gert að afhenda úrskurðarnefndinni gögnin væri skráning upplýsinga í trúnaðarbók þess í uppnámi. Það væri undantekning að mál væru bókuð í trúnaðarbók. Niðurstaða sveitarfélagsins væri að ekki væri unnt að verða við tilmælum úrskurðarnefndarinnar um að afhenda gögn sem málið varðaði.
Í umsögninni kom einnig fram að málið tengdist starfslokasamningi milli kæranda og sveitarfélagsins. Málið hefði verið til umfjöllunar á fundi sveitarstjórnar þann […] 2019. Vegna fundarins væri til ítarleg bókun sem færð hefði verið í trúnaðarmálabók. Þá væri augljóst að þótt almennt gilti að aðilar ættu rétt til aðgangs að upplýsingum um sjálfa sig þá háttaði öðruvísi til í þessu máli þar sem aðilar hefðu gert með sér samning meðal annars um að hvorugur ætti kröfu á hinn.
Umsögn […] var kynnt kæranda með erindi, dags. 13. nóvember 2025, og honum gefinn kostur á að koma á framfæri frekari athugasemdum. Í athugasemdum kæranda, dags. 27. nóvember 2025, kemur meðal annars fram að stjórnvöld geti ekki takmarkað upplýsingarétt með ákvæðum í starfslokasamningi og að í 14. gr. upplýsingalaga sé skýrlega kveðið á um upplýsingarétt aðila að gögnum ef þau hafa að geyma upplýsingar um aðila sjálfan.
Athugasemdir kæranda voru kynntar […] með erindi, dags. 27. nóvember 2025, og sveitarfélaginu gefinn kostur á að koma á framfæri athugasemdum. Athugasemdir sveitarfélagsins bárust úrskurðarnefndinni 2. desember 2025. Í athugasemdunum ítrekaði […] það sem fram hafði komið í umsögn sveitarfélagsins um að ágreiningur um starfslokasamning kæranda og sveitarfélagsins skyldi borinn undir Héraðsdóm […].
Með erindi, dags. 29. desember 2025, ítrekaði úrskurðarnefndin ósk um að afhent yrðu þau gögn sem kæran lyti að. Svar […] barst 27. janúar 2026. Í svarinu er áréttað að ágreiningur um efni og túlkun samkomulags sveitarfélagsins og kæranda um starfslok skuli reka fyrir Héraðsdómi […]. Almennt sé til að mynda heimilt að semja um gerðardómsmeðferð ágreiningsmála tengdum samningi, sbr. lög um samningsbundna gerðardóma. Samningsfrelsi gildi í landinu og ekki hafi verið aðstöðumunur milli kæranda og sveitarfélagsins við gerð samningsins. Sveitarfélagið skilji kröfur kæranda þannig að hann telji samkomulagið ekki í gildi. Ágreiningur í þessu máli sé ágreiningur um efni og túlkun samkomulagsins, sem skuli reka fyrir dómi. Ítrekuð séu sjónarmið um verndarhagsmuni sveitarfélagsins og skólasamfélagsins, sem og sjónarmið um að efni málsins hafi verið fært í trúnaðarbækur sveitarfélagsins. Afmörkun kæruefnisins snúi að samkomulaginu, aðdraganda þess og gögnum sem því tengist. Ákvæði samningsins sé skýrt og gefi ekki svigrúm til túlkunar um lögsögu héraðsdóms. […] væri af þessum sökum ekki fært að afhenda úrskurðarnefndinni frekari upplýsingar eða gögn.
Hinn 16. júní 2026 afhenti […] úrskurðarnefndinni tvö gögn í trúnaði: samning sveitarfélagsins við kæranda ásamt viðauka, dags. […] 2019, og bókun í trúnaðarbók af fundi sveitarstjórnar […] 2019.
Óþarft er að rekja frekar það sem fram kemur í gögnum málsins með vísan til 31. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993. Úrskurðarnefndin hefur haft hliðsjón af öllum gögnum málsins við úrlausn þess.
Niðurstaða
1.
Mál þetta varðar ákvörðun […] um að hafna beiðni kæranda um aðgang að gögnum sem tengjast starfslokum hans hjá sveitarfélaginu og aðdraganda þeirra. Ákvörðun […] var byggð á því að samningur, sem gerður var um starfslokin, innihéldi ákvæði sem kæmu í veg fyrir að unnt væri að veita aðgang að gögnunum. Í umsögn til úrskurðarnefndarinnar hefur sveitarfélagið enn fremur vísað til þess að samkvæmt ákvæði í samningnum skuli ágreiningur um efni og túlkun samningsins borinn undir héraðsdóm; kærandi sé bundinn af því ákvæði og því sé héraðsdómur réttur staður fyrir úrlausn þessa ágreinings frekar en úrskurðarnefnd um upplýsingamál. Sveitarfélagið varð af þessum sökum ekki við beiðni úrskurðarnefndarinnar um afrit af hinum umbeðnu gögnum, sbr. 2. mgr. 22. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, fyrr en rúmlega átta mánuðum eftir að fyrst var óskað eftir þeim. Gagnið sem sveitarfélagið hefur afmarkað beiðni kæranda við er bókun í svonefnda trúnaðarmálabók af fundi sveitarstjórnar […] 2019.
Samkvæmt 1. mgr. 2. gr. upplýsingalaga taka lögin til allrar starfsemi stjórnvalda. Ljóst er samkvæmt því að […] heyrir undir gildissvið upplýsingalaga. Óumdeilt er að gagnið sem beiðni kæranda var afmörkuð við er í vörslu sveitarfélagsins. Gagnið fellur samkvæmt efni sínu innan gildissviðs upplýsingalaga. Samkvæmt fyrri málslið 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga er heimilt að bera synjun beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt lögunum undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál, sem úrskurðar um ágreininginn. Í máli þessu liggur fyrir synjun beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt upplýsingalögum. Úrskurðarnefndin er því að lögum bær til að úrskurða um hvort ákvörðun […] að synja beiðni kæranda hafi verið í samræmi við upplýsingalög. Sveitarfélaginu var enn fremur skylt að afhenda nefndinni afrit af gögnum málsins svo það teldist nægjanlega upplýst.
2.
Við mat á því á hvaða lagagrundvelli réttur kæranda til aðgangs að gagninu sé byggður er til þess að líta að bókun í trúnaðarmálabók af fundi sveitarstjórnar […] 2019 fjallar að langstærstum hluta um mál kæranda. Samkvæmt 1. mgr. 14. gr. upplýsingalaga er skylt, sé þess óskað, að veita aðila sjálfum aðgang að fyrirliggjandi gögnum ef þau hafa að geyma upplýsingar um hann sjálfan, nema takmarkanir samkvæmt upplýsingalögum eigi við. Fyrirliggjandi samningur sveitarfélagsins við kæranda víkur þeirri lagaskyldu ekki til hliðar í þessu máli.
Réttur samkvæmt ákvæðinu er ríkari en réttur almennings til aðgangs að gögnum samkvæmt 5. gr. laganna. Samkvæmt 3. mgr. 14. gr. er heimilt að takmarka aðgang aðila að gögnum ef þau hafa jafnframt að geyma upplýsingar um einkamálefni annarra, enda vegi þeir hagsmunir sem mæla með því að upplýsingunum sé haldið leyndum þyngra en hagsmunir þess sem fer fram á aðgang að gögnum. Ljóst er að bókunin hefur að geyma upplýsingar um kæranda sjálfan í skilningi 1. mgr. 14. gr. laganna og verður því leyst úr málinu á þeim grundvelli.
Í athugasemdum við 14. gr. með frumvarpinu, sem varð að upplýsingalögum, nr. 140/2012, segir um 3. mgr. að algengt sé að gögn sem hafi að geyma upplýsingar um aðila sjálfan hafi að geyma upplýsingar um einka-, fjárhags- eða viðskiptamálefni annarra. Þegar fram komi beiðni um aðgang að slíkum gögnum sé þannig líklegt að það reyni á andstæða hagsmuni, annars vegar þess sem upplýsinga óskar og hins vegar annarra þeirra sem hlut eiga að máli og kunna að eiga réttmæta hagsmuni af því að tilteknum atriðum er þá varða sé haldið leyndum. Kjarni reglunnar í 3. mgr. felist í því að vega skuli og meta þessa gagnstæðu hagsmuni. Aðgangur að gögnum verði því aðeins takmarkaður ef talin sé hætta á að einkahagsmunir skaðist verði aðila veittur aðgangur að upplýsingunum. Leggja þurfi mat á aðstæður í hverju máli fyrir sig.
Fyrir liggur að sveitarfélagið taldi fyrirliggjandi samning við kæranda leiða til þess að upplýsingalög giltu ekki um rétt hennar til aðgangs að umbeðnum gögnum. Sú afstaða var ekki í samræmi við lög. Í því felst að sveitarfélagið hefur ekki afgreitt beiðni kæranda á réttum lagagrundvelli, og telur úrskurðarnefndin því rétt að vísa málinu til nýrrar meðferðar sveitarfélagsins á grundvelli upplýsingalaga.
Úrskurðarorð
Beiðni kæranda, […], dags. 8. september 2025, til […] um aðgang að gögnum er vísað til […] til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
Trausti Fannar Valsson, formaður
Hafsteinn Þór Hauksson
Sigríður Árnadóttir