1359/2026. Úrskurður frá 20. maí 2026

Hinn 20. maí 2026 kvað úrskurðarnefnd um upplýsingamál upp svohljóðandi úrskurð nr. 1359/2026 í máli ÚNU 26030013.
 

Kæra, málsatvik og málsmeðferð

Með erindi, dags. 18. mars 2026, kærði […] til úrskurðarnefndar um upplýsinga­mál ákvörðun Seðlabanka Íslands að synja beiðni hans um aðgang að gögnum.
 
Með erindi, dags. 9. ágúst 2024, tilkynnti fjármálaeftirlit Seðlabanka Íslands kæranda um að það væri frummat fjármálaeftirlitsins að kærandi […]. Með uppfærðu frummati fjármálaeftirlitsins, dags. 3. desember 2025, voru tvö fylgiskjöl þar sem tilgreindar upplýsingar höfðu verið afmáðar. Kærandi óskaði eftir að­gangi að þeim upplýsingum í erindi, dags. 30. janúar 2026. Beiðninni var hafnað með ákvörðun, dags. 19. febrúar 2026. Í ákvörðuninni kom fram að takmörkun á aðgangi að upplýsingunum væri byggð á 17. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993.
 
Kæra til úrskurðarnefndarinnar var kynnt Seðlabanka Íslands með erindi, dags. 27. mars 2026, og bank­anum gefinn kostur á að koma á fram­færi umsögn um kæruna. Þá var þess óskað að Seðla­banki Íslands afhenti úrskurðarnefnd um upp­lýs­inga­mál þau gögn sem kær­an varðar.
 
Umsögn Seðlabanka Íslands barst úrskurðarnefndinni 24. apríl 2026. Í umsögn­inni kom fram að farið væri fram á að kærunni yrði vísað frá nefndinni á þeim grundvelli að upplýsingarnar sem kær­andi óskaði eftir féllu utan gildissviðs upplýsingalaga, nr. 140/2012, samkvæmt 2. mgr. 4. gr. lag­anna.
 
Umsögn Seðlabanka Íslands var kynnt kæranda með erindi, dags. 27. apríl 2026, og honum gefinn kost­ur á að koma á fram­færi frekari at­huga­semd­um. Þær bárust 14. maí 2026. Óþarft er að rekja frekar það sem fram kemur í gögnum málsins, sbr. 31. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993. Úrskurðar­nefndin hefur haft hliðsjón af öllum gögnum málsins við úrlausn þess.
 

Niðurstaða

Samkvæmt 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, gilda lögin ekki um aðgang að upplýsing­um samkvæmt stjórn­sýslulögum, nr. 37/1993. Stjórnsýslulög gilda þegar teknar eru ákvarðanir um rétt eða skyldu manna, sbr. 2. mgr. 1. gr. laganna. Um rétt til aðgangs að gögnum í slíkum málum fer samkvæmt ákvæð­um 15.–19. gr. stjórnsýslulaga, en í 1. mgr. 15. gr. kemur fram að aðili máls eigi rétt á að­gangi að skjölum og öðrum gögnum er mál varða. Aðgangur að gögnum um aðila sjálfan getur því byggst hvort sem er á upp­lýs­inga­lögum eða stjórnsýslulögum. Það hvor lögin eigi við ræðst af því hvort gögnin tilheyri stjórn­sýslumáli þar sem tekin er ákvörðun um rétt eða skyldu.
 
Samkvæmt gögnum þessa máls hafði fjármálaeftirlit Seðlabanka Íslands til meðferðar mál sem varð­aði […]. Brot gegn ákvæð­inu geta varðað stjórnvaldssektum samkvæmt ákvörðun fjár­málaeftirlits Seðlabanka Íslands á grundvelli laga […]. Þar sem ákvörðun um að leggja á stjórn­valdssekt telst vera stjórnvaldsákvörðun er ljóst að framan­greint mál telst vera stjórn­sýslu­mál sem til greina kemur að ljúka með ákvörðun um rétt eða skyldu, sbr. 2. mgr. 1. gr. stjórn­sýslu­laga.
 
Þær upplýsingar sem deilt er um aðgang að í málinu tilheyra fylgiskjölum með uppfærðu frum­mati fjár­málaeftirlits Seðlabanka Íslands í máli […]. Ljóst er að gögnin tilheyra framangreindu stjórnsýslumáli, sem kærandi átti aðild að.
 
Af 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga leiðir að ákvarðanir um aðgang aðila máls að gögnum málsins verða ekki bornar undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál. Samkvæmt framangreindu falla gögn sem kæra í málinu varðar utan gildissviðs upp­lýs­ingalaga. Verður kærunni því vísað frá úrskurð­ar­nefndinni.
 

Úrskurðarorð

Kæru […], dags. 18. mars 2026, er vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsinga­mál.
 
 
 
 
Trausti Fannar Valsson, formaður
Hafsteinn Þór Hauksson
Sigríður Árnadóttir