Ávarp ráðherra á ráðstefnunni Matvælalandið Ísland, 20. mars 2014 

ATH: Talað orð gildir

Ágætu ráðstefnugestir. 


Það er mér mikil ánægja að vera hér í dag. Eins og þið sjáið á mér, er ég áhugamaður um mat og hef lengi verið. En ég, eins og kannski fleiri, hef ekki gert mér grein fyrir því að matur er ekki aðeins fæða, heldur getur hann verið öflugt markaðstæki. Þegar ráðstefnan Matvælalandið Ísland var haldin fyrir tveimur árum, var yfirskrift fundarins; fjársjóður framtíðar. Ég held að það megi skrifa þetta upp á nýtt og segja að matvælalandið Ísland sé fjársjóður nútíðar. Fjársjóður í þeim skilningi að hægt er að gera út á mat, sem eina af ástæðum þess að fólk vill koma til Íslands. Með þeim hætti verður matur eitt af vörumerkjum landsins ef svo má að orði komast. 


Og tækifæri okkar til þess eru góð. Byggist það ekki síst á þeirri staðreynd að íslenskur matur er tiltölulega hreinn. Fiskurinn syndir um í hreinum sjó, hér er gnægð af hreinu vatni, loftið er hreint og sýklalyfjanotkun með því minnsta  sem þekkist á byggðu bóli. Þessu til viðbótar eru margir farnir að velta því alvarlega fyrir sér hvaðan maturinn kemur; kemur hann frá fjarlægum stað í mörg þúsund kílómetra fjarlægð, eða úr nálægu héraði. Til að matvæli þoli langa flutninga þarf að gera ýmsar ráðstafanir sem neytendur kæra sig ekki alltaf um, svo ekki sé talað um mengunina sem verður til við flutning á þeim. Þá vilja neytendur, ekki bara útlendingar sem hingað koma, vita hvaðan maturinn er upprunninn. 


Þessi viðhorf eru verðmæti, fjársjóður fyrir okkur hér á Íslandi. Við erum í nokkuð góðri stöðu þegar kemur að hreinleika matvæla og hana eigum við að nýta okkur út í ystu æsar.Þessi staða er hins vegar ekki einkamál þeirra sem með matvæli fara. Það má segja að þetta sé sameiginleg auðlind. En hún leggur skyldur á herðar þeirra sem framleiða og framreiða matvæli. Hún felst í því að umgangast auðlindina með gát og gæta þess að henni verður að viðhalda. Fólk er mjög meðvitað um gæði matvæla og ef því finnst að verið sé að fara á bak við það, með einhverjum hætti, þá mun ímyndin laskast. Því er mikilvægt að allir vandi til verka.


Að þeim orðum sögðum eftirlæt ég fundarstjóra orðið.