Úrskurðarnefnd um upplýsingamál

Úrskurðarnefnd um upplýsingamál er starfrækt á grundvelli V. kafla upplýsingalaga nr. 140/2012 til að leysa úr ágreiningsmálum um aðgang almennings að upplýsingum hjá stjórnvöldum. Nefndin er sjálfstæð og óháð stjórnsýslunefnd sem skipað er til hliðar við hið almenna stjórnkerfi ríkis og sveitarfélaga. Valdsvið nefndarinnar nær til allrar stjórnsýslu hins opinbera án tillits til á hvaða stjórnsýslustigi ákvörðun er tekin. Aðili þarf því ekki að tæma aðrar kæruleiðir innan stjórnsýslunnar áður en til hennar er leitað. Úrskurðir nefndarinnar eru endanlegir og verður ekki skotið annað innan stjórnsýslunnar. Þeir hafa því jafnframt fordæmisgildi fyrir önnur stjórnvöld og stuðla þannig að auknu samræmi í framkvæmd upplýsingalaganna.

Sjá nánar um kæruheimild og verklagsreglur nefndarinnar.

Skipan úrskurðarnefndar

Samkvæmt 21. gr. upplýsingalaga nr. 140/2012 skipar forsætisráðherra þrjá menn í úrskurðarnefnd um upplýsingamál til fjögurra ára í senn og jafnmarga til vara. Tveir nefndarmenn og varamenn þeirra skulu uppfylla starfsgengisskilyrði héraðsdómara. Skal annar þeirra vera formaður nefndarinnar en hinn varaformaður. Nefndarmenn mega ekki vera fastráðnir starfsmenn í Stjórnarráði Íslands. Sjá skipan úrskurðarnefndar.

Nefndin er sjálfstæð í störfum sínum og óháð öðrum stjórnvöldum. Nefndin nýtur þó ritara og skrifstofuþjónustu úr forsætisráðuneytinu og má beina kærum til nefndarinnar á netfangið [email protected]. Einnig er unnt að senda kæru til nefndarinnar með því að fylla út rafrænt eyðublað á vef Stjórnarráðsins, mínar síður (sjá leiðbeiningar um notkun á mínum síðum).

Ritari nefndarinnar er Egill Pétursson.

Hér fyrir neðan eru allir úrskurðir nefndarinnar. Á annarri síðu er hægt að nota fullkomnari leit sem tekur t.d. tillit til beygingar orða og þar er einnig hægt að leita innan ákveðins árs.

 Sýni 101-150 af 1406 niðurstöðum
1288/2025. Úrskurður frá 30. júlí 2025
Málið varðaði beiðni um aðgang að gögnum í vörslu Vinnueftirlitsins um fjölda tilkynntra vinnuslysa til stofnunarinnar á nokkurra ára tímabili. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa fullyrðingu Vinnueftirlitsins að gagn með þeim upplýsingum sem kærandi óskaði eftir lægi ekki fyrir í vörslu stofnunarinnar. Nefndin taldi einnig að stofnuninni væri óskylt að taka upplýsingarnar saman fyrir kæranda. Afgreiðsla Vinnueftirlitsins á beiðni kæranda var því staðfest.
1287/2025. Úrskurður frá 30. júlí 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu Þjóðskjalasafns Íslands um afskipti barnaverndaryfirvalda af málefnum kæranda og fjölskyldu hans. Kæranda voru afhent gögn en upplýsingar afmáðar sem vörðuðu einkamálefni annarra og ættu að fara leynt samkvæmt lögum um opinber skjalasöfn. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir upplýsingarnar sem voru afmáðar og staðfesti ákvörðun Þjóðskjalasafns Íslands.
1286/2025. Úrskurður frá 3. júlí 2025
Kæru var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem beiðni í málinu bar ekki með sér að vera beiðni um gögn samkvæmt upplýsingalögum.
1285/2025. Úrskurður frá 3. júlí 2025
Deilt var um ákvörðun Reykjavíkurborgar að synja beiðni um aðgang að umsögn tiltekins skóla. Kæranda hafði verið veittur aðgangur að umsögninni, en tilteknar upplýsingar afmáðar um einkamálefni annarra sem sanngjarnt væri og eðlilegt að færu leynt. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir upplýsingarnar og taldi að hagsmunir þeirra einstaklinga sem í hlut ættu af að þær færu leynt vægju þyngra en hagsmunir kæranda af að fá aðgang að þeim. Ákvörðun Reykjavíkurborgar var því staðfest.
1284/2025. Úrskurður frá 16. júní 2025
Mál þetta varðaði beiðni til Skattsins um upplýsingar um hverju íþróttafélagið ÍBV hefði skilað í opinber gjöld vegna Þjóðhátíðar í Vestmannaeyjum 2024. Skatturinn kvað að ekki lægi fyrir gagn með þessum upp­lýsingum og að ekki væri hægt að kalla það fram með einföldum skipunum í gagna­grunnum emb­ættisins. Úrskurðarnefndin hafði ekki forsendur til að draga í efa þá fullyrðingu Skattsins að gagn með um­beðnum upplýsingum sé ekki fyrirliggjandi hjá stofnuninni. Þá væri ljóst að ekki væri unnt að kalla fram gagn með þeim upplýsingum sem óskað er eftir með tiltölulega einföldum hætti, heldur þyrfti að ráðast í vinnu sem væri nokkuð mikil að umfangi. Var því lagt til grundvallar að gagn með umbeðnum upplýsingum lægi ekki fyrir hjá Skattinum. Ákvörðun Skattsins var því staðfest.
1283/2025. Úrskurður frá 16. júní 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að upptökum í vörslu embættis ríkislögreglu­stjóra af bruna sem varð í húsnæði í eigu kæranda. Kærandi taldi að réttur hans til aðgangs að gögn­unum færi samkvæmt 14. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og að hann ætti rétt á að fá af­rit af þeim. Ríkislögreglustjóri taldi að gagnið félli utan gildissviðs laganna þar sem það til­heyrði sakamáli, sbr. 1. mgr. 4. gr. laganna. Úr­skurð­ar­nefndin fór yfir gögnin og taldi ekki ástæðu til að draga í efa að þau tilheyrðu umræddu sakamáli. Var kærunni því vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál.
1282/2025. Úrskurður frá 16. júní 2025
Mál þetta varðaði ákvörðun Reykjavíkurborgar að synja beiðni stéttarfélags um að­gang að tilteknum upplýsingum um orlof hjá starfsmönnum Reykjavíkurborgar, þ.m.t. félags­mönn­um kær­anda. Ákvörðun sveitarfélagsins var byggð á því að beiðni kæranda væri of víðtæk og uppfyllti ekki kröfur samkvæmt 15. gr. upp­lýsingalaga, nr. 140/2012, sbr. 1. mgr. lagagreinar­inn­ar. Í umsögn til úrskurðarnefndar um upplýsingamál tiltók Reykjavíkurborg enn fremur að um­fang beiðninnar væri þannig að heimilt væri að hafna henni samkvæmt 1. tölul. 4. mgr. 15. gr. laganna. Úrskurðarnefndin taldi að Reykjavíkurborg hefði ekki uppfyllt þá leiðbeiningarskyldu sem mælt væri fyrir um í 3. mgr. 15. gr. upplýsingalaga með fullnægjandi hætti áður en beiðni kæranda var hafnað. Gögn málsins bæru ekki með sér að sveitarfélagið hefði í samráði við kæranda reynt að leita leiða til að afmarka beiðnina við tiltekin gögn í vörslu Reykjavíkurborgar eða upplýst hann að ef það yrði ekki gert kynni beiðninni að vera vísað frá sveitarfélaginu eða henni hafnað. Var beiðninni því vísað til Reykjavíkurborgar til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1281/2025. Úrskurður frá 16. júní 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að húsaleigusamningum í vörslu Framkvæmda­sýsl­unnar–Ríkiseigna sem gerðir hefðu verið vegna umsækjenda um alþjóðlega vernd. Stofn­un­in taldi að á grundvelli upplýsingalaga væri óheimilt að afhenda upplýsingar um staðsetningu hús­næð­isins sem fram kæmu í samningunum því þær vörðuðu einkahagsmuni íbúanna. Þá taldi FSRE að umfang beiðninnar væri slíkt að stofnuninni væri heimilt að hafna því að afgreiða hana. Úrskurðarnefndin fór yfir gögnin og taldi einsýnt að umfang og eðli gagnanna væri ekki slíkt að til greina kæmi að hafna afgreiðslu beiðni kæranda samkvæmt 1. tölul. 4. mgr. 15. gr. upplýsinga­laga. Var ákvörðun FSRE því felld úr gildi og lagt fyrir stofnunina að taka beiðni kæranda til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1280/2025. Úrskurður frá 16. júní 2025
Deilt var um aðgang að kröfubréfi Vestmannaeyjabæjar og HS Veitna hf. vegna tjóns á vatnslögn til Vestmannaeyja. Synjun Vestmannaeyjabæjar byggðist einkum á því að um væri að ræða bréfaskipti við sérfróða aðila í tengslum við réttarágreining eða til af­nota í dómsmáli eða við athugun á því hvort slíkt mál skyldi höfðað, og að hluti bréfsins innihéldi upp­lýsingar sem vörðuðu mikilvæga virka fjár­hags- eða viðskiptahagsmuni fyrirtækja sem upplýs­ing­arnar vörðuðu. Úrskurðarnefndin taldi að kröfubréfið gæti ekki talist vera bréfaskipti við sérfróða aðila í skilningi upplýsingalaga. Þá taldi nefndin nægilega í ljós leitt að upplýsingar um verð og tæknilegar upplýsingar frá framangreindum fyrirtækjum vörðuðu mikilvæga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni þeirra sem sanngjarnt og eðlilegt væri að færu leynt. Hins vegar taldi nefndin að almenningur hefði hagsmuni af að fá aðgang að kröfubréfinu að öðru leyti. Var því lagt fyrir Vestmannaeyjabæ að afhenda bréfið kæranda að hluta.
1279/2025. Úrskurður frá 28. maí 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að viðauka með bréfi HS Veitna hf. til umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytis. Ráðuneytið afhenti bréfið en synjaði beiðni um aðgang að viðaukanum á grundvelli 2. málsl. 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefndin taldi að þótt fallast mætti á að upplýsingarnar sem skjal­ið hefði að geyma vörðuðu viðskiptahagsmuni HS Veitna hf. teldi nefndin að þær vörðuðu ekki mikil­væga fjárhags- eða viðskiptahagsmuni með þeim hætti að sanngjarnt væri og eðlilegt að þær færu leynt. Var því lagt fyrir ráðuneytið að veita kæranda aðgang að gagninu.
1278/2025. Úrskurður frá 28. maí 2025
Deilt var um afgreiðslu sveitarfélags á erindi, sem stílað var á tiltekinn formann, með beiðni um upplýsingar í tengslum við að formaðurinn hefði deilt upplýsingum um kærur til úrskurðarnefndar um upplýsingamál sem kærendur hefðu ekki samþykkt að hann gerði. Kærendur vildu því vita hvaða upplýsingum hann hefði deilt. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi, varðandi þau gögn sem sveitarfélagið hafði afmarkað beiðnina við, að afgreiðsla beiðni um þau gögn hefði verið afgreidd á röngum lagagrundvelli. Var beiðni kærenda því vísað til sveitarfélagsins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1277/2025. Úrskurður frá 28. maí 2025
Deilt var um afgreiðslu sveitarfélags á erindi, sem stílað var á tvo starfsmenn sveitarfélagsins, með beiðni um upplýsingar í tengslum við að starfsmennirnir hefðu fengið upplýsingar um kærur til úrskurðarnefndar um upplýsingamál sem ekki hefðu beinst að starfsmönnunum heldur öðrum. Kærendur vildu því vita hvaða upplýsingar starfsmennirnir hefðu fengið. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að sveitarfélagið hefði ekki afmarkað beiðni kærenda með fullnægjandi hætti við öll þau gögn sem kynnu að liggja fyrir og falla undir beiðnina. Varðandi þau gögn sem sveitarfélagið hafði afmarkað beiðnina við taldi nefndin að afgreiðsla beiðni um þau gögn hefði verið afgreidd á röngum lagagrundvelli. Var beiðni kærenda því vísað til sveitarfélagsins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1276/2025. Úrskurður frá 28. maí 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gagni með upplýsingum um fundi Sorpu bs. og tilgreinds fyrirtækis á árinu 2023, og öllum bréfa­skipt­um og tölvupóstssamskiptum starfs­manna Sorpu og fyrirtækisins á tilgreindu tímabili. Kæranda var afhent yfirlit yfir fundi að hluta en beiðni um bréfaskipti og tölvupóstssamskipti var hafnað á þeim forsendum að þau vörðuðu samkeppn­is­hagsmuni Sorpu og mikilvæga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni tilgreinda fyrirtækisins, auk þess sem umfang beiðninnar væri slíkt að Sorpu væri heimilt að hafna því að afgreiða hana á grundvelli upp­lýsingalaga. Úrskurðarnefndin taldi að Sorpu hefði verið rétt, áður en beiðninni var hafnað með vísan til umfangs hennar, að gefa kærandi tækifæri til að afmarka beiðni sína með öðrum hætti áður en henni var hafnað. Var beiðninni því vísað til Sorpu til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1275/2025. Úrskurður frá 15. maí 2025
Mál þetta varðaði beiðni um aðgang að gögnum um fjölda þvingunaraðgerða og dagsekta Vinnueftirlitsins á nokkurra ára tímabili. Vinnueftirlitið kvað að ekki lægi fyrir gagn með þeim upp­lýsingum sem beiðnin varðaði. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa fullyrðingu Vinnueftirlitsins að gagn með þeim upplýsingum sem kærandi óskaði eftir lægi ekki fyrir í vörslu stofnunarinnar. Þá taldi nefndin að stofnuninni væri óskylt að taka upplýsingarnar saman fyrir kæranda. Var afgreiðsla Vinnueftirlitsins á beiðni kæranda því staðfest.
1274/2025. Úrskurður frá 15. maí 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gagni í vörslu Fjarðabyggðar sem hefði að geyma drög að kerfi til að meðhöndla mál sem varða ágang búfjár. Ákvörðun Fjarðabyggðar að takmarka aðgang kæranda að gagninu var byggð á því að um vinnugagn væri að ræða samkvæmt 5. tölul. 6. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, sbr. 8. gr. sömu laga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gagnið með það fyrir augum að leggja mat á hvort skilyrði upplýsingalaga um vinnugögn væru uppfyllt. Nefndin taldi öll skilyrði laganna vera uppfyllt og að Fjarðabyggð hefði þannig verið heimilt að takmarka aðgang að gagninu. Ákvörðun sveitarfélagsins var því staðfest.
1273/2025. Úrskurður frá 15. maí 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu sveitarfélags. Ákvörðun sveitarfélagsins að takmarka aðgang kærenda að gögnunum byggðist á því að um vinnugögn væri að ræða í skilningi 5. tölul. 6. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, sbr. 8. gr. sömu laga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gögnin með það fyrir augum að leggja mat á hvort skilyrði upplýsingalaga um vinnugögn væru uppfyllt. Nefndin taldi hluta af þeim gögnum sem aðgangur hefði verið takmarkaður að uppfylla þau skilyrði. Önnur uppfylltu ekki skilyrðin, ýmist þar sem um væri að ræða gögn sem stöfuðu frá kærendum sjálfum eða gögnin hefðu ekki að geyma samskipti sem miðuðu að því að móta afstöðu sveitarfélagsins til viðkomandi máls. Var því lagt fyrir sveitarfélagið að veita aðgang að þeim gögnum, en ákvörðun sveitarfélagsins að öðru leyti staðfest.
1272/2025. Úrskurður frá 30. apríl 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að samningi Vestmannaeyjabæjar við Studio Olafur Eliasson um gerð minnisvarða. Með hinni kærðu ákvörðun var kæranda veittur aðgangur að samningnum en strikað hafði verið yfir upplýsingar um kaupverð og viðaukum við samning­inn hald­ið eftir með vísan til 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, þar sem upplýsingarnar vörðuðu mikil­væga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni Studio Olafur Eliasson. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ekki hefði verið sýnt fram á að yrðu upplýsingarnar gerðar opinberar myndi það valda Studio Olafur Eliasson tjóni. Þá vörðuðu upplýsingar um kaupverð ráðstöfun opinberra fjármuna sem almenningur hefði hagsmuni af að vera upplýstur um. Var því lagt fyrir Vestmannaeyjabæ að veita kæranda aðgang að samningnum í heild sinni.
1271/2025. Úrskurður frá 30. apríl 2025
Deilt var um afgreiðslu sveitarfélags á erindi sem meðal annars fól í sér beiðni um gögn með upplýsingum um aðkomu tveggja starfsmanna að meðferð erindis sem kærendur hefðu beint til sveitarfélagsins. Kæruefni í málinu var afmarkað við gögn sem orðið hefðu til þegar starfsmenn sveitarfélagsins unnu að umsögn fyrir úrskurðarnefnd um upplýsingamál vegna annarra kærumála kærenda hjá nefndinni. Sveitarfélagið teldi að gögnin væru vinnugögn í skilningi upplýsingalaga. Úrskurðarnefndin taldi að um rétt kærenda til aðgangs að gögnunum færi samkvæmt ákvæðum stjórnsýslulaga. Þar sem beiðnin hefði verið afgreidd á röngum lagagrundvelli var henni vísað til sveitarfélagsins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu. Öðrum hluta beiðni kærenda var einnig vísað til nýrrar meðferðar og afgreiðslu þar sem sveitarfélagið hefði ekki afmarkað beiðnina með réttum hætti.
1270/2025. Úrskurður frá 30. apríl 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu Samgöngustofu sem vörðuðu ábendingar og athuganir á tilteknum flugmanni og félagi. Ákvörðun Samgöngustofu var einkum byggð á því að gögnin vörðuðu einkamálefni flugmannsins sem sanngjarnt væri og eðlilegt að færu leynt samkvæmt 1. málsl. 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að með vísan til þess að gögnin vörðuðu grun um að flugmaðurinn hefði gerst sekur um refsiverða háttsemi teldust þau varða einkamálefni hans, og að upplýsingar af því tagi væru samkvæmt almennum sjónarmiðum svo viðkvæmar að þær ættu ekki erindi við þorra manna. Nefndin taldi því að gögnin féllu í heild sinni undir 1. málsl. 9. gr. upplýsingalaga og staðfesti ákvörðun Samgöngustofu.
1269/2025. Úrskurður frá 30. apríl 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins sem samanstæðu af samningum sem heilsugæslan gerði um lögfræðiþjónustu á tilteknu árabili. Ákvörðun heilsugæslunnar að synja beiðni kæranda var byggð á því að umfang hennar væri slíkt að heimilt væri að hafna að afgreiða hana samkvæmt 1. tölul. 4. mgr. 15. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að vinna við afgreiðslu beiðninnar myndi leiða til skerðingar á möguleikum yfirstjórnar heilsugæslunnar til að sinna öðrum hlutverkum sínum og að mat heilsu­gæslunnar á þeirri vinnu sem afgreiðsla beiðni kæranda myndi útheimta til viðbótar við þá vinnu sem þegar hefði verið unnin væri raunhæft og nægjanlega vel rökstutt. Því hefði heilsugæslunni verið heimilt að synja beiðni kæranda og var ákvörðun heilsugæslunnar staðfest.
1268/2025. Úrskurður frá 9. apríl 2025
Kæru var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem ákvarðanir Alþingis um aðgang að gögnum sættu ekki kæru til nefndarinnar.
1267/2025. Úrskurður frá 9. apríl 2025
Kæru var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem erindi kæranda til ríkissaksóknara bæri ekki með sér að vera beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt upplýsingalögum.
1266/2025. Úrskurður frá 9. apríl 2025
Deilt var um rétt kæranda til aðgangs að ráðningarsamningi framkvæmdastjóra Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs ohf. Ákvörðun Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs var á því byggð að gögnin vörðuðu málefni starfsmanna félagsins og væru því undanþegin aðgangi samkvæmt 7. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefndin taldi að ráðningarsamningar væru gögn í málum sem vörðuðu ráðningu einstakra starfsmanna í starf og því væri almennt heimilt að takmarka aðgang að slíkum samningum á grundvelli upplýsingalaga. Nefndin taldi hins vegar með vísan til þess að framkvæmdastjóri Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs teldist til æðstu stjórnenda félagsins að kærandi ætti rétt til aðgangs að upplýsingum um launakjör hans sem fram kæmu í ráðningarsamningnum. Að öðru leyti var ákvörðun félagsins staðfest.
1265/2025. Úrskurður frá 9. apríl 2025
Deilt var um rétt kæranda til aðgangs að tölvupósti í vörslu ríkissaksóknara sem varðaði hann sjálfan. Ríkissaksóknari hafði afhent kæranda tölvupóstinn að hluta, en hafnað beiðni um aðgang að tölvupóstinum í heild með vísan til þess að hann innihéldi upplýsingar sem vörðuðu einkamálefni annarra. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir tölvupóstinn og komst að þeirri niðurstöðu að hagsmunir kæranda af að fá aðgang að tölvupóstinum í heild vægju þyngra en hagsmunir annarra af að upplýsingar í honum færu leynt. Var ríkissaksóknara því gert að veita kæranda aðgang að tölvupóstinum í heild.
1264/2025. Úrskurður frá 27. mars 2025
Úrskurðarnefnd um upplýsingamál barst beiðni um endurupptöku máls sem lauk með úrskurði nefndarinnar nr. 1236/2024 frá 19. desember 2024. Nefndin taldi að skilyrði 24. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993, fyrir endurupptöku máls væru ekki uppfyllt. Þá væru ekki heldur skilyrði til endurupptöku málsins á ólögfestum grundvelli. Beiðni um endurupptöku málsins var því hafnað.
1263/2025. Úrskurður frá 27. mars 2025
Mál þetta varðaði beiðni um aðgang að sundurliðun á öðrum tekjum Ríkisútvarpsins ohf. en af al­mannaþjónustu fyrir árin 2022 og 2023, þar sem nafn greiðanda kæmi fram. Ríkisútvarpið kvað að ekki lægi fyrir gagn með þeirri sundurliðun sem óskað væri eftir og að félaginu væri samkvæmt upplýsingalögum óskylt að útbúa slíkt gagn í tilefni af beiðni kæranda. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa þá staðhæfingu að umbeðið gagn lægi ekki fyrir. Því lægi ekki fyrir synjun beiðni um afhendingu gagna í skilningi 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og var ákvörðun Ríkisútvarpsins staðfest.
1262/2025. Úrskurður frá 27. mars 2025
Mál þetta varðaði beiðni um aðgang að kauptilboði Mílu hf. í Eygló eignarhaldsfélag ehf. í vörslu Vestmannaeyjabæjar. Í hinni kærðu ákvörðun var beiðninni hafnað þar sem tilboðið hefði að geyma upplýsingar sem vörðuðu mikilvæga fjárhags- eða viðskiptahagsmuni Mílu. Við meðferð málsins hjá úrskurðar­nefndinni kom hins vegar í ljós að hjá Vestmannaeyjabæ lægi ekki fyrir kauptilboð frá Mílu hf. þar sem samskipti um kaup á félaginu hefðu aðeins verið munnleg fram að þeim tíma sem samn­ingsdrög lágu fyrir. Þar sem ekki lægi fyrir synjun beiðni um afhendingu gagna í skilningi 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga var ákvörðun Vestmannaeyjabæjar staðfest.
1261/2025. Úrskurður frá 27. mars 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu Útlend­inga­stofnunar sem vörðuðu tiltekna um­sókn um alþjóð­lega vernd. Ákvörðun stofnun­arinnar að hafna beiðni kæranda byggðist á því að gögnin vörðuðu einka­málefni umsækjandans sem sanngjarnt væri og eðlilegt að færu leynt samkvæmt 9. gr. upp­lýs­ingalaga, nr. 140/2012. Þá taldi stofnunin ekki unnt að veita aðgang að gögn­unum að hluta, sbr. 3. mgr. 5. gr. laganna, þar sem upplýsingar um einkamálefni væru svo samofnar öðrum upplýs­ing­um að ekki væri unnt að skilja þar á milli. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gögn málsins og staðfesti ákvörðun Útlendingastofnunar.
1260/2025. Úrskurður frá 27. mars 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gagni í vörslu Sorpu bs. sem innihéldi upplýsingar um topp 20 lögaðila sem hefðu skilað mestum úrgangi til Sorpu í tilgreindum flokkum árin 2021–2023. Ákvörðun Sorpu að hafna beiðni um aðgang að gagninu byggðist á því að mikilvægir almannahagsmunir krefðust þess að að­gang­ur kær­anda að upplýsingunum sé takmarkaður því þær vörðuðu viðskipti Sorpu að því leyti sem Sorpa væri í samkeppni við aðra, og að sanngjarnt væri og eðlilegt að upplýsingarnar færu leynt þar sem þær vörðuðu mikilvæga virka fjárhags- eða við­skiptahagsmuni lögaðilanna. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gagnið og komst að þeirri niðurstöðu að engin takmörkunarákvæði upplýsingalaga ættu við um upplýsingarnar sem þar kæmu fram. Var Sorpu bs. því gert að veita kæranda aðgang að upplýsingunum.
1259/2025. Úrskurður frá 18. mars 2025
Kæru var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem erindi kæranda til Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs ohf. bæri ekki með sér að vera beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt upplýsingalögum.
1258/2025. Úrskurður frá 18. mars 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu matvælaráðuneytis um mat á sérstöku hæfi starfandi matvælaráðherra til afgreiðslu hans á umsókn Hvals hf. um hvalveiðar. Ákvörðun ráðuneytisins að hafna gagnabeiðninni var byggð á því að gögnin teldust vinnugögn í skilningi upplýsingalaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ráðuneytið hefði ekki afmarkað beiðni kæranda með réttum hætti, með þeim afleiðingum að ekki hefði verið fjallað um rétt til tiltekinna gagna sem tengdust mati á hæfi ráðherrans. Var beiðni kæranda því vísað til matvælaráðuneytis til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1257/2025. Úrskurður frá 18. mars 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu matvælaráðuneytis um þá ákvörðun starfandi matvælaráðherra að aðstoðarmaður hans hefði enga aðkomu að útgáfu leyfa til hvalveiða. Ákvörðun ráðuneytisins að hafna gagnabeiðninni byggðist á því að um vinnugögn væri að ræða. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir þau gögn sem beiðnin var afmörkuð við og taldi að þau uppfylltu skilyrði upplýsingalaga fyrir að teljast vinnugögn. Því hefði ráðuneytinu verið heimilt að takmarka aðgang að gögnunum og var ákvörðun ráðuneytisins staðfest.
1256/2025. Úrskurður frá 28. febrúar 2025
Deilt var um rétt Verðlagsstofu skiptaverðs til aðgangs að gögnum í vörslu Skattsins. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að í því máli sem til umfjöllunar væri teldist Skatturinn ekki hafa tekið ákvörðun um synjun um aðgang að gögnum sem Verð­lags­stofa skiptaverðs gæti sem stjórnvald kært til úr­skurð­arnefndarinnar á grundvelli upp­lýsingalaga. Var kæru Verðlagsstofu skipta­verðs því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1255/2025. Úrskurður frá 28. febrúar 2025
Deilt var um ákvörðun grunnskóla á vegum Reykjavíkurborgar að synja beiðni um aðgang að tilteknum tölvupósti í vörslu skólans, sem varð til við meðferð máls sem lauk með ákvörðun um að veita kæranda aðgang að upplýsinga- og skráningarkerfinu Mentor fyrir barn­ sitt. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að sú ákvörðun væri um rétt eða skyldu, sbr. 2. mgr. 1. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993. Upplýsingalögin tækju því ekki til aðgangs að tölvupóstinum, sbr. 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og var kærunni vísað frá.
1254/2025. Úrskurður frá 28. febrúar 2025
Málið varðaði beiðni um aðgang að nöfnum höfunda og ábyrgðarfólks verkefnis í vörslu Háskólans á Bifröst. Ákvörðun háskólans að synja beiðninni var meðal annars byggð á að verkefnið varðaði einkamálefni þeirra nemenda sem bæru ábyrgð á því. Úrskurðarnefndin taldi að þótt verkefnið hefði ekki að geyma upplýsingar um persónu­leg málefni nemendanna væri ljóst að verkefnið sem slíkt væru upplýsingar sem endurspegluðu persónu­legt fram­lag í námi þeirra, og að þeir hefðu mátt ganga út frá því að verk­efnið sem deilt er um að­gang að kæmi ekki fyrir sjónir almennings. Var ákvörðun Háskólans á Bifröst því staðfest.
1253/2025. Úrskurður frá 28. febrúar 2025
Deilt var um rétt kærenda til aðgangs að gögnum á því formi sem þau væru varðveitt, en fyrir lá að þeim hafði verið afhent gögn á öðru formi. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að röksemdir hins kærða stjórnvalds fyrir synjun beiðninnar ætti sér ekki stoð í 18. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, sem varðar afhendingu gagna samkvæmt lögunum. Þá taldi úrskurðarnefndin að lýsigögn gagna á því formi sem þau væru varðveitt gætu ekki talist vinnugögn í skilningi upplýsingalaga. Þar sem úrskurðarnefndinni voru ekki afhent gögnin á því formi sem þau eru varðveitt var nefndinni ókleift að leggja mat á rétt kærenda til aðgangs að þeim, og var beiðni kærenda því vísað til hins kærða stjórnvalds til nýrrar meðferðar og afgreiðslu. Hins vegar taldi nefndin rétt að staðfesta synjun stjórnvaldsins að því er varðaði önnur gögn sem teldust ýmist vera vinnugögn eða varða málefni starfsmanna, sbr. 1. mgr. 7. gr. upplýsingalaga.
1252/2025. Úrskurður frá 28. febrúar 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að frásögnum og greinargerðum starfsmanna sem urðu til í tengslum við rannsókn á kvörtun kæranda um einelti. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að um rétt kæranda til aðgangs að gögnunum færi samkvæmt 14. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Í gögnunum var að finna lýsingar starfsmannanna á persónulegri upplifun og skoðunum þeirra, sem úrskurðarnefndin taldi að væru viðkvæmar upplýsingar um einkamálefni starfsmannanna. Var það mat nefndarinnar að þótt kærandi hefði hagsmuni af að fá aðgang að gögnunum vægju hagsmunir starfsmannanna af að gögnin færu leynt þyngra á metunum. Hin kærða ákvörðun var því staðfest.
1251/2025. Úrskurður frá 18. febrúar 2025
Mál þetta varðaði beiðni til Skattsins um upplýsingar um hverju mótshaldarar Þjóðhátíð­ar­innar í Vestmannaeyjum 2024 hefðu skilað í opinber gjöld. Skatturinn kvað að ekki lægi fyrir gagn með þessum upp­lýsingum og að ekki væri hægt að kalla það fram með einföldum skipunum í gagna­grunnum emb­ættisins. Úrskurðarnefndin hafði ekki forsendur til að draga í efa þá fullyrðingu Skattsins að gagn með um­beðnum upplýsingum sé ekki fyrirliggjandi hjá stofnuninni. Þá væri ljóst að ekki væri unnt að kalla fram gagn með þeim upplýsingum sem óskað er eftir með tiltölulega einföldum hætti, heldur þyrfti að ráðast í vinnu sem væri nokkuð mikil að umfangi. Var því lagt til grundvallar að gagn með umbeðnum upplýsingum lægi ekki fyrir hjá Skattinum. Ákvörðun Skattsins var því staðfest.
1250/2025. Úrskurður frá 18. febrúar 2025
Beiðni kæranda um aðgang að yfirliti úr málaskrá Garðabæjar yfir mál og gögn sem vörðuðu dóttur hans var synjað með vísan til þess að dóttir kæranda þyrfti sjálf að óska eftir aðgangi að yfirlitinu. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál gerði ekki athugasemd við þá afstöðu Garðabæjar en taldi engu að síður að beiðnin hefði verið afgreidd á röngum lagagrundvelli, þar sem fyrir lægi að beiðni kæranda hefði verið sett fram á grundvelli upplýsingalaga. Því hefði Garðabæ verið rétt að afgreiða beiðnina á grundvelli þeirra laga. Var beiðni kæranda því vísað til Garðabæjar til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1249/2025. Úrskurður frá 18. febrúar 2025
Kærandi felldi sig ekki við svör Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs ohf. við spurningum sem hann beindi til félagsins vegna ráðningar framkvæmdastjóra félagsins. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál rakti að upplýsingaréttur almennings tæki til að­gangs að fyrir­liggj­andi gögnum sem varða tiltekið mál og aðgangs að tilteknum fyrirliggjandi gögn­um. Fyrirspurn kæranda teldist aðeins að hluta til vera beiðni um aðgang að gögnum. Að öðru leyti hefði hún að geyma ósk um útskýringar á ráðningarferlinu. Varðandi beiðni kæranda um lista yfir umsækjendur um starfið taldi úrskurðarnefndin að Vestmannaeyjaferjunni Herjólfi ohf. væri ekki skylt að afhenda kæranda þær upplýsingar. Afgreiðsla félagsins á beiðni kæranda var því staðfest.
1248/2025. Úrskurður frá 18. febrúar 2025
Deilt var um synjun Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs ohf. á beiðnum kæranda um aðgang að upplýsingum um annars vegar hver hafi verið kostnaður félagsins vegna sálfræði­þjón­ustu fyrir starfsmenn þess á árinu 2023 og hins vegar hvort og þá hversu mörg skrifleg leyfi Herjólfur hefði gefið út til undirmanna félags­ins til að stunda önnur launuð eða ólaunuð störf á sama ári. Herjólfur fullyrti að þær upplýsingar sem kærandi óskaði eftir væru ekki fyrirliggjandi hjá félag­inu. Úrskurðarnefndin hafði ekki forsendur til að draga fullyrðinguna í efa og staðfesti því ákvörðun Herjólfs.
1247/2025. Úrskurður frá 18. febrúar 2025
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í tengslum við innkaup Happdrættis Há­skóla Íslands á happdrættisvélum og öðrum tengdum vörum. Synjun Happdrættis Háskóla Íslands var byggð á því að gögnin vörðuðu bæði mikilvæga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni lögaðila sem og samkeppnishagsmuni Happdrættis Háskóla Íslands. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að stærstur hluti upplýsinga í gögnunum teldist ekki varða svo mikilvæga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni viðkomandi lögaðila að sanngjarnt væri og eðlilegt að þær færu leynt. Þá taldi úrskurðarnefndin að samkeppnishagsmunir Happdrættis Háskóla Íslands stæðu ekki heldur í vegi fyrir aðgangi kæranda að gögnunum. Var Happdrætti Háskóla Íslands því gert að veita kæranda aðgang að gögnunum.
1246/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Kærðar voru til úrskurðarnefndar um upplýsingamál tafir á afgreiðslu Garðabæjar á fyrirspurn kæranda. Úrskurðarnefndin fór yfir erindi kæranda til Garðabæjar og taldi erindið ekki bera með sér að vera beiðni um gögn í skilningi upplýsingalaga heldur beiðni um skýringar á ákveðnum atriðum sem tilgreind væru í beiðninni og ósk um afstöðu til þeirra. Var kærunni því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1245/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Málið varðaði beiðni um aðgang að öllum gögnum máls sem varðaði vinnu starfshóps sem menningar- og viðskiptaráðherra skipaði til að fara í greiningarvinnu í tengslum við ákveðna þætti fasteignalána til neytenda og neytendalána. Menningar- og viðskiptaráðuneyti afhenti kæranda umbeðin gögn að undanskildum drögum að greinargerð starfshópsins og drögum að uppfærðu leiðbeiningarskjali Neytendastofu, þar sem þau væru vinnugögn í skilningi upplýsingalaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ráðuneytið hefði ekki tekið afstöðu til þess hluta beiðni kæranda sem laut að tilteknum fundargerðum starfshópsins og vísaði beiðninni til ráðuneytisins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1244/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Í málinu var deilt um rétt til aðgangs að gögnum í vörslum dómsmálaráðuneytis sem ráðherra hefði stuðst við þegar hann staðhæfði að hálfsjálfvirk vopn yrðu bönnuð í Noregi frá árinu 2024. Ráðuneytið taldi að kærandi ætti ekki rétt til aðgangs að gögnunum því þau væru vinnugögn í skilningi upplýsingalaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að gögnin uppfylltu skilyrði upplýsingalaga að teljast vinnugögn. Þá taldi nefndin að engin þeirra tilvika sem nefnd væru í 3. mgr. 8. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, ættu við um gögnin. Var ákvörðun dómsmálaráðuneytis því staðfest.
1243/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Mál þetta varðaði beiðni um aðgang að gögnum um fjölda vinnuvélaprófa í vinnuvélahermum Vinnu­eftirlitsins á nokkurra ára tímabili. Vinnueftirlitið kvað að ekki lægi fyrir gagn með þeim upp­lýsingum sem beiðnin varðaði. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa fullyrðingu Vinnueftirlitsins að gagn með þeim upplýsingum sem kærandi óskaði eftir lægi ekki fyrir í vörslu stofnunarinnar. Þá taldi nefndin að stofnuninni væri óskylt að taka upplýsingarnar saman fyrir kæranda. Var afgreiðsla Vinnueftirlitsins á beiðni kæranda því staðfest.
1242/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Deilt var um ákvörðun Vestmannaeyjabæjar að synja beiðni um aðgang að verðtilboðum sem bárust vegna raforkukaupa bæjarins. Sveitarfélagið hélt því fram að óheimilt væri að afhenda gögnin samkvæmt 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, því þau innihéldu m.a. upplýsingar um einingarverð sem ekki beri að gefa upp vegna samkeppnissjónarmiða auk þess sem um sé að ræða viðkvæmar fjárhagsupplýsingar sem óheimilt sé að birta samkvæmt lög­um um opinber innkaup. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ákvörðunin uppfyllti ekki þær kröfur sem gerðar væru til rökstuðnings ákvörðunar samkvæmt upplýsingalögum og að mat samkvæmt 9. gr. upplýsingalaga hefði verið ófullnægjandi. Var beiðni kæranda því vísað til Vestmannaeyjabæjar til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1241/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Málið varðaði beiðni til Skattsins um tölfræðiupplýsingar um árlegar heildartölur um inn­flutning annars vegar og framleiðslu frá innlendum framleiðendum hins vegar fyrir ýmsa flokka áfengra drykkja, fimm ár aftur í tímann. Skatturinn kvað að ekki lægi fyrir gagn með þessum upp­lýsingum. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga þá staðhæfingu í efa. Þá taldi nefndin að jafnvel þótt hjá Skattinum lægju fyrir allar nauðsynlegar upplýsingar til að kalla fram það gagn sem óskað var eftir væri ljóst að ekki væri unnt að gera það með tiltölulega einföldum hætti, svo sem með nokkr­um einföldum skip­unum í gagnagrunni, heldur þyrfti að ráðast í nokkuð umfangsmikla vinnu sem m.a. fæli í sér sam­keyrslu gagnagrunna og handvirka úrvinnslu sérfræðinga á vegum Skatts­ins. Var því lagt til grundvallar að umbeðið gagn væri ekki fyrirliggjandi í skilningi upplýsingalaga og afgreiðsla Skattsins á beiðni kæranda staðfest.
1240/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Kærandi taldi Sveitarfélagið Voga hafa afgreitt tvær gagnabeiðnir sínar með ófullnægjandi hætti. Fyrri beiðnin laut að gögnum varðandi leyfi til borunar eftir grunnvatni og hin síðari að gögnum um samskipti við fulltrúa fjármálastofnana um tiltekið svæði á aðalskipulagi sveitarfélagsins. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi um fyrri beiðnina að sveitarfélagið hefði ekki gert fullnægjandi tilraun til að afmarka beiðnina við öll þau gögn sem óskað var eftir. Um síðari beiðnina taldi úrskurðarnefndin að hún uppfyllti skýrleikakröfur samkvæmt upplýsingalögum og að sveitarfélaginu bæri að taka hana til meðferðar, eftir atvikum með því að veita kæranda leiðbeiningar og gefa honum færi á að afmarka beiðni sína nánar. Var beiðnum kæranda því vísað til Sveitarfélagsins Voga til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1239/2025. Úrskurður frá 28. janúar 2025
Óskað var eftir lista yfir nöfn og netföng öryggistrúnaðar­manna og öryggisvarða auk upplýsinga um hvaða fyrir­tæki og stofnanir hefðu tilkynnt Vinnueftir­lit­inu um öryggistrúnaðarmenn og öryggisverði. Vinnu­eftirlitið kvað að hjá stofn­uninni lægi ekki fyrir gagn sem innihéldi þær upplýsingar sem kærandi óskaði eftir. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga þá staðhæfingu stofnunarinnar í efa. Þá taldi nefndin að jafn­vel þótt fært væri að kalla fram umbeðið gagn með tiltölulega einföldum aðgerð­um þyrfti stofnunin engu að síður að fara yfir rúmlega 1.200 netföng og leggja mat á hvort þau teldust til einkamálefna viðkomandi einstaklinga sem sann­gjarnt væri og eðlilegt að færu leynt. Úrskurðarnefndin taldi að stofnuninni væri það óskylt og staðfesti afgreiðslu Vinnueftirlitsins á beiðni kæranda.

Úrskurðarnefnd um upplýsingamál